កម្ពុជា និងថៃ នឹងចាប់ផ្ដើមអនុវត្តការងារបោះបង្គោលព្រំដែនបណ្ដោះអាសន្ន ដើម្បីកំណត់ខណ្ឌសីមាតំបន់មានជម្លោះ នៅថ្ងៃទី២៧ ខែវិច្ឆិកា ក្រោយពីក្រុមការងារបានចុះវាស់វែងរួមគ្នាលើផ្ទៃដីប្រវែង ៥,៣ គីឡូម៉ែត្រ ដោយប្រើប្រាស់រូបភាពពីអាកាសដែលបានមកពីការថតដោយប្រើដ្រូន។
ទោះយ៉ាងណា អ្នកវិភាគបានលើកឡើងថា ជម្លោះកន្លងមកបង្ហាញមេរៀនសំខាន់មួយគឺ ការរក្សាការសម្ងាត់ និងសកម្មភាពឯកតោភាគីដើម្បីបង្កើត «អង្គហេតុជាក់ស្តែង» អាចធ្វើឱ្យដំណើរការបោះខណ្ឌសីមាដែលជាបច្ចេកទេស ក្លាយជាវិបត្តិជាតិបាន។
ក្រុមការងារវាស់វែងចម្រុះ បានថតរូបភាពពីលើអាកាសនៅចន្លោះបង្គោលព្រំដែន ដោយគ្របដណ្ដប់ ៧៦ ភាគរយ នៃផ្ទៃដីដែលត្រូវការ ចាប់ពីបង្គោលលេខ ៤២ ដល់ ៤៧ ចាប់តាំងពីថ្ងៃទី ១៩ ខែវិច្ឆិកា មក បន្ទាប់ពីមានកិច្ចប្រជុំពិសេសនៃគណៈកម្មការចម្រុះខណ្ឌសីមាព្រំដែនគោក (JBC) កម្ពុជា-ថៃ កាលពីខែតុលា។
ការថតរូបភាពពីលើអាកាសដោយប្រើដ្រូន បានបង្កើតផែនទីរូបថត ដើម្បីជួយដល់ការបោះបង្គោលព្រំដែនបណ្ដោះអាសន្ន នៅតាមបង្គោលដែលស្ថិតនៅក្នុងភូមិព្រៃចាន់ និងភូមិជោគជ័យ ដែលមានជម្លោះ ក្នុងខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។ ថៃអះអាងថា តំបន់ទាំងនេះជាផ្នែកមួយនៃភូមិបានណងយ៉ាកែវ និងភូមិក្នុងខេត្តស្រះកែវ នេះបើយោងតាមទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មានរដ្ឋ AKP កាលពីយប់មិញ។
ដោយឡែក ក្រុមការងារវាស់វែងចម្រុះ បានបោះបង្គោលបណ្ដោះអាសន្នចំនួន ១៥៨ ក្នុងចំណោម ១៦៦ បង្គោល រវាងបង្គោលលេខ ៥២ និង ៥៩ ក្នុងស្រុកកំរៀង ខេត្តបាត់ដំបង ដែលសម្រេចបានប្រហែល ៩៥%។ ការងារនេះបានដំណើរការចាប់ពីថ្ងៃទី៨ ដល់ថ្ងៃទី២៤ ខែវិច្ឆិកា។ ភាគីទាំងសងខាងរំពឹងថា នឹងបញ្ចប់ការងារដែលនៅសេសសល់ត្រឹមថ្ងៃទី២៥ ខែវិច្ឆិកា ហើយនឹងបន្តការថតរូបភាពពីអាកាសដោយប្រើដ្រូន តាមបណ្ដោយខ្សែព្រំដែននេះ ចាប់ពីថ្ងៃទី២៧ ខែវិច្ឆិកា។
បើតាមប្រសាសន៍របស់លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន ម៉ាណែត កាលពីថ្ងៃអង្គារ ការបោះខណ្ឌសីមាព្រំដែនបណ្ដោះអាសន្ន ដែលបានបង្កើនការព្រួយបារម្ភអំពីបញ្ហាទឹកដីគឺ «មិនមែនជាកិច្ចការថ្មីទាំងស្រុងនោះទេ»។
លោកបានពន្យល់ថា ការបោះបង្គោលព្រំដែន គឺជាដំណើរការបច្ចេកទេសដែលប្រទេសទាំងពីរបានធ្វើការជាមួយគ្នាអស់រយៈពេលជិត ២០ឆ្នាំមកហើយ ដោយកត់សម្គាល់ថា បង្គោលបណ្ដោះអាសន្ន គឺស្របតាមអនុស្សរណៈនៃការយោគយល់គ្នាឆ្នាំ២០០០ ស្របតាមបែបបទការងារ (TOR) ឆ្នាំ២០០៣ និងស្មារតីនៃកំណត់ហេតុកិច្ចប្រជុំគណៈកម្មាធិការព្រំដែនទូទៅនាពេលថ្មីៗនេះ។
លោកបានបង្ហោះលើហ្វេសប៊ុករបស់លោកថា៖ «ខ្ញុំបានឃើញ មានការជជែកគ្នាជាច្រើននៅតាមបណ្ដាញសង្គម អំពី[ កម្ពុជា]ការបាត់បង់ ឬការទទួលបានដី បន្ទាប់ពីការវាស់វែង និងបោះបង្គោលព្រំដែនបណ្ដោះអាសន្ននេះ»។
លោកនាយករដ្ឋមន្រ្តីកម្ពុជា បានបន្ថែមថា៖ «ខ្ញុំសូមបញ្ជាក់ថា គោលដៅនៃការវាស់វែងនិងបោះបង្គោលព្រំដែនបណ្តោះអាសន្នខាងលើនេះមិនមែនដើម្បីគណនាអំពីការចំណេញ ឬខាតដីនោះទេ ប៉ុន្តែគោលដៅចម្បង គឺដើម្បីកំណត់នូវការខណ្ឌសីមានៅលើដីជាក់ស្តែងដែលបញ្ជាក់អំពីខ្សែព្រំដែនមួយដែលត្រឹមត្រូវ និងច្បាស់លាស់រវាងប្រទេសកម្ពុជានិងថៃ ដោយផ្អែកលើមូលដ្ឋាននៃឯកសារគតិយុត្តដែលបន្សល់ទុកពីអាណាព្យាបាលបារាំង និងច្បាប់អន្តរជាតិ»។
អ្នកវិភាគភូមិសាស្ត្រនយោបាយកម្ពុជា លោក សេង វ៉ាន់លី បានមានប្រសាសន៍ថា ទោះបីជាបង្គោលបណ្ដោះអាសន្នមានន័យថា គ្រាន់តែជាបណ្ដោះអាសន្នក៏ដោយ ក៏នៅតែមានហានិភ័យដែរ ប្រសិនបើភាគីណាមួយចាប់ផ្ដើមចាត់ទុកខ្សែព្រំដែនបណ្ដោះអាសន្នជាព្រំដែន «ពិតប្រាកដចុងក្រោយ»នៅក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ ដូចជាការប្រើប្រាស់នគរបាល ការហាមឃាត់ការធ្វើកសិកម្ម ឬការផ្លាស់ប្ដូរទីតាំងការិយាល័យរដ្ឋបាលមូលដ្ឋានជាដើម។ សកម្មភាពទាំងនោះនឹងធ្វើឱ្យខ្សែបន្ទាត់បណ្ដោះអាសន្ននោះអាចក្លាយជា«ព្រំដែនជាក់ស្តែងបន្តិចម្ដងៗ» ទោះបីជាឯកសារផ្លូវការនិយាយថាគ្រាន់តែបណ្តោះអាសន្នក៏ដោយ។
លោកបានថ្លែងថា៖ «បង្គោលទាំងនេះទំនងជានឹងមានឥទ្ធិពលលើសន្ធិសញ្ញាចុងក្រោយ ដោយផ្តល់ឱ្យភាគីទាំងពីរនូវមូលដ្ឋានបច្ចេកទេសរួមគ្នា តាមរយៈការប្រើប្រាស់ដ្រូន និងផែនទីពីលើអាកាស ដែលកាត់បន្ថយភាពមិនច្បាស់លាស់។ ប៉ុន្តែ ពួកវាក៏អាចបង្កើតជាផលប៉ះពាល់មួយផងដែរ ពីព្រោះនៅពេលដែលអ្នកភូមិរស់នៅតំបន់ខ្សែព្រំដែនដែលបានកំណត់រួចហើយ ឱកាសដើម្បីកែសម្រួលវានៅពេលក្រោយនឹងកាន់តែរួមតូច»។
លោក វ៉ាន់លី បានកត់សម្គាល់ថា ដើម្បីធានាដល់ប្រជាជនកម្ពុជាថា គ្មានទឹកដីណាត្រូវបានបាត់បង់នោះទេ រដ្ឋាភិបាលអាចបោះពុម្ពសេចក្ដីសង្ខេបនៃសេចក្ដីណែនាំបច្ចេកទេស និងវិធីសាស្ត្រវាស់វែងដែលបានប្រើសម្រាប់បង្គោលលេខ ៤២ ដល់ ៤៧ និង ៥២ ដល់ ៥៩។
លោកបានបន្ថែមថា ពួកគេក៏គួរតែសន្យាជាសាធារណៈថា គ្មានការផ្លាស់ប្ដូររដ្ឋបាលស៊ីវិល ឬអាជ្ញាធរដីធ្លីណាមួយទេ ខណៈដែលបង្គោលទាំងនេះនៅតែជាបណ្ដោះអាសន្ន។ ពួកគេក៏គួរតែកំណត់កាលវិភាគច្បាស់លាស់សម្រាប់ការត្រួតពិនិត្យឡើងវិញ ដែលភ្ជាប់ទៅនឹងកិច្ចប្រជុំ JBC លើកក្រោយ ទាំងអស់នេះគឺស្របតាមកិច្ចព្រមព្រៀង «ដោយគ្មានការរើសអើង»៕
ប្រែសម្រួលពីអត្ថបទភាសាអង់គ្លេស៖ Cambodia and Thailand to Install Temporary Demarcation Border Posts At Disputed Zones
