សមាគមសម្ព័ន្ធអ្នកសារព័ត៌មានកម្ពុជា

ពលរដ្ឋចាញ់បោកសាលាភាសាកូរ៉េ អាន់សាន រហូតធ្លាក់ខ្លួនជំពាក់បំណុលវណ្ឌក

សាលាបណ្តុះបណ្តាលភាសាកូរ៉េ អាន់សាន នៅខេត្តកំពង់ឆ្នាំងដែលបានបោកលុយសិក្ខាកាម។ រូបថតកាលពីឆ្នាំ២០២១។ រូបថតផ្តល់ឱ្យដោយអង្គការសង់ត្រាល់
សាលាបណ្តុះបណ្តាលភាសាកូរ៉េ អាន់សាន នៅខេត្តកំពង់ឆ្នាំងដែលបានបោកលុយសិក្ខាកាម។ រូបថតកាលពីឆ្នាំ២០២១។ រូបថតផ្តល់ឱ្យដោយអង្គការសង់ត្រាល់

ប្រជាពលរដ្ឋបានរៀបរាប់ថា​ ពួកគេត្រូវបានចាញ់បោកសាលាបង្រៀនភាសាកូរ៉េ​ អាន់សាន នៅខេត្តកំពង់ឆ្នាំង បណ្តាលឱ្យជីវភាពកាន់តែលំបាក និងជំពាក់បំណុលធនាគារ​វណ្ឌក ដោយសារតែសាលានេះបានប្រើល្បិចបោកពលរដ្ឋក្នុងចំនួនមួយដ៏ច្រើន ដោយធានាថា​នឹង​បញ្ជូនពួកគេទៅធ្វើការនៅក្រៅប្រទេស ហើយមកទល់ពេលនេះ ពួកគេមិនទាន់ទទួល​បាន​សំណងនៅឡើយទេ និងកំពុងសុំការអន្តរាគមន៍ពីក្រសួងពាក់ព័ន្ធ។

បើតាមអ្នកស្រី សោម ធីតា អាយុ៤២ ឆ្នាំ​ រស់នៅក្នុងភូមិត្រមូសុខ ឃុំដូង ស្រុកបាទី ខេត្ត​តាកែវ  ជាពលរដ្ឋមួយរូបក្នុងចំណោមពលរដ្ឋផ្សេងទៀត ដែលបានចាញ់បោកប្រាក់អស់​ជា​ច្រើនតាមរយៈការឆបោករបស់សាលាកូរ៉េអាន់សានក្នុងឆ្នាំ២០១៨ បានប្រាប់ឱ្យដឹងថា រយៈ​ពេលជិត៤ឆ្នាំមកហើយ អ្នកស្រីនៅមិនទាន់ទទួលបានយុត្តិធម៌ទេ ហើយជីវភាពទៀតសោត កាន់តែដុនដាបទៅៗ ដោយសារតែបំណុលចេះតែកើនឡើង ព្រោះចំណូលបានតិចមិនអាច សងបំណុលធនាគារបាន។

អ្នកស្រី ធីតា ប្រាប់ទៀតថា ដើមចមដែលបណ្ដាលឱ្យអ្នកស្រីចាញ់បោកសាលាភាសាកូរ៉េ ដោយសារតែឃើញអ្នកដទៃមានបានតាមរយៈការចុះឈ្មោះចូលរៀននេះ ហើយដោយសារ​តែកត្តាជីវភាពខ្វះខាតផងនោះ ទើបអ្នកស្រីសម្រេចចិត្តចុះឈ្មោះចូលរៀនតាមគេ​ដោយមិន​បានគិតដិតដល់។

ស្រ្តីវ័យ៤២ឆ្នាំរូបនេះរៀបរាប់ថា៖ «ដំបូងឡើយខ្ញុំមានប្អូននៅកំពង់ធំ គេដឹងដំណឹងថា អ្នក​កំពង់ធំគេទៅ[ចុះឈ្មោះចូលរៀន]បានច្រើន អាវគ្គខ្លី៦ខែហ្នឹង ដល់តែប្អូនប្រាប់ចឹងទៅ យើង​ចាប់អារម្មណ៍ដែរ នឹកឃើញថាប្រសិនជាបានទៅ យើងបានលុយកាក់តិចតួច​យកមក​ផ្គត់​ផ្គង់​គ្រួសារ និងបង្កើតមុខរបរ ហើយបើមិនបានសល់លុយទេ ក៏បានសងគេខ្លះដែរ ក៏សម្រេច​ចុះ​ឈ្មោះនឹងគេទៅ»។

អ្នកស្រី ធីតា ដែលមានកូន២នាក់ក្នុងបន្ទុក បានឱ្យដឹងទៀតថា អ្នកស្រីលង់ខ្លួនខាតប្រាក់អស់​ជិត៣ពាន់ដុល្លារ ដើម្បីបានទៅធ្វើការនៅក្រៅប្រទេសតាមរយៈការធានាពីសាលាកូរ៉េនេះ​ដោយ​ចំណាយទាំងអស់រាប់បញ្ចូល​ ការចុះឈ្មោះចូលរៀនត្រូវបង់២០០ដុល្លារ ពិនិត្យ​សុខភាពអស់១០០ដុល្លារ ធ្វើលិខិតឆ្លងដែនអស់ជិត២០០ដុល្លារ  និងចំណាយផ្សេងៗ ចុង​ក្រោយបង់ប្រាក់ឱ្យសាលាអស់២ពាន់ដុល្លារ ដែលជាទំហំទឹកប្រាក់​ដ៏ច្រើន​សម្រាប់​គ្រួសារ​របស់អ្នកស្រី។​

អ្នកស្រី ធីតា ប្រាប់យ៉ាងដូច្នេះថា៖ «ប្រាក់ទាំងអស់នោះ ខ្ញុំខ្ចីពីផ្ទះចិន[អ្នកចងការឯកជន] ដល់តែមើលទៅអស់សង្ឃឹមខ្ញុំខ្ចីពីធនាគារមកសងផ្ទះចិនវិញ»។

ស្រ្តីរូបនេះប្រាប់ទៀតថា បង់ប្រាក់ហើយអ្នកស្រីរៀនបានតែ៧ថ្ងៃគត់​ ដោយសាលា​ប្រាប់​ថាថ្ងៃ១០ ខែ២ នឹងជិតបានឡើងទៅក្រៅប្រទេសហើយ តែបន្ទាប់ពីបង់លុយចប់សព្វគ្រប់ ក៏ស្ងាត់ដំណឹងពីសាលាសូន្យឈឹង ទើបអ្នកស្រីដឹងថាសាលានេះបោកប្រាស់។

ឆ្លើយទាំងអួលដើមក អ្នកស្រី ធីតា ថា ចាប់តាំងពីក្លាយជាកូនបំណុល ធ្វើឱ្យជីវភាព​គ្រួសារ​អ្នកស្រីដែលមានកូន២ និងប្អូន២នាក់ទៀតក្នុងបន្ទុក កាន់តែវិវត្តទៅរកភាពលំបាក ព្រោះត្រូវ​រកប្រាក់សងបំណុលធនាគារ ខណៈបំណុលចេះតែកើន បូករួមទាំងចំណាយការសិក្សាកូនៗ និងចំណាយប្រចាំថ្ងៃ ស្របពេលដែលចំណូលរបស់អ្នកស្រី និងស្វាមី រកបានបន្តិចបន្តួច​ប៉ុណ្ណោះ។

អ្នកស្រី ធីតា អះអាងថា៖ «តាំងពីចាញ់បោកគេមក ខ្ញុំមានការលំបាកខ្លាំងណាស់ ចង់គិតខ្លី​ម្ដងៗដែរ តែនឹកឃើញកូន ហើយសុខភាពក៏ដុនដាប​ ទៅពេទ្យរហូត ជីវភាពក៏យ៉ាប់យឺន ណាកូនរៀនដល់តែ២នាក់ ហើយសម័យកូវីដ ខ្ញុំត្បាញហូល និងធ្វើស្រែបន្តិចបន្តួច ឯប្ដីខ្ញុំរត់ Passapp មិនសូវបានទៀត»។

យ៉ាងណាមិញ អ្នកស្រី ធីតា នៅតែរំពឹងថា នឹងទទួលបានសំណងមកវិញខ្លះ និងបាន​សំណូមពរឱ្យក្រសួងពាក់ព័ន្ធបន្តជួយរកយុត្តិធម៌ដល់អ្នកស្រី និងជនរងគ្រោះផ្សេង​ទៀតជុំវិញ​បញ្ហានេះ។

ប័ណ្ណសំគាល់ផ្សេងៗរួមទាំងប័ណ្ណសំគាល់របស់ជនរងគ្រោះដែលចាញ់បោកសាលាភាសាកូរ៉េ​កន្លងមក។​ រូបថតកាលពីឆ្នាំ២០២១។​ រូបថតផ្តល់ឱ្យដោយអង្គការសង់ត្រាល់

មិនខុសពីអ្នកស្រី ធីតា ប៉ុន្មានទេ អ្នកស្រី រុន គន្ធា អាយុ៤០ ឆ្នាំ រស់នៅភូមិពយតាអ៊ុន សង្កាត់​ស្រយ៉ូវ ក្រុងស្ទឹងសែន ខេត្តកំពង់ធំ ក៏ជាពលរដ្ឋមួយរូបដែលរងគ្រោះ និងខាត​បង់ប្រាក់អស់​ប្រមាណ ៣ ៥០០ដុល្លារ តាមរយៈការចុះឈ្មោះចូលរៀននៅសាលាភាសាកូរ៉េអាន់សាន កាលពី​ឆ្នាំ​២០១៨  ដែលធ្វើឱ្យអ្នកស្រីចាប់ផ្ដើមជំពាក់បំណុលធនាគារ មានជីវភាព​កាន់តែ​លំបាក និង​ក្លាយជាស្រ្តីមេម៉ាយ ដោយសារប្ដីលែងលះ ក្រោយអ្នកស្រីចាញ់បោកគេ។

ស្រ្តីមេម៉ាយកូន២បានប្រាប់ឱ្យដឹងថា៖«ខ្ញុំចាញ់បោកគេអស់៣៥០០ [ដុល្លារ] ហើយ​លុយ​ទាំង​នោះ ខ្ញុំខ្ចីធនាគារ មកទល់ពេលនេះបំណុលចេះតែកើន ព្រោះគ្មានលុយសងគេ ប្ដីក៏​លែងលះ​គ្នាអត់មានអ្នកជួយរកបង់ការប្រាក់ អត់មានស្អីចិញ្ចឹមកូន សព្វថ្ងៃរស់​ដោយ​សារឪខ្ញុំគាត់​ធ្វើ​ស្រែ​ចិញ្ចឹម»។

អ្នកស្រី គន្ធា បានប្រាប់ទៀតថា ក្នុងមួយខែក្រៅតែពីគ្មានចំណូល អ្នកស្រីត្រូវបង់ការ​ប្រាក់​អស់១៥០ដុល្លារ និងចំណាយសម្រាប់កូន២នាក់រៀនសូត្របន្ថែមទៀត​ ដែលធ្វើឱ្យអ្នកស្រី​កាន់តែរងបន្ទុកធ្ងន់ទៅៗ។

អ្នកស្រីបន្តទៀតថា  មូលហេតុដែលចង់ទៅធ្វើការក្រៅប្រទេសដោយសារតែ អ្នកស្រី​ចង់​មានជីវភាពធូរធា និងដោយសារឃើញអ្នកជិតខាងមានបានដោយសារ​តែការធើ្វការ​ចំណាកស្រុកនេះ។

អ្នកស្រីឱ្យដឹងថា៖ «បើខ្ញុំទៅអាចបានលុយខ្លះយកមកវិញ បានខ្ញុំសម្រេចចិត្តថាទៅហ្នឹង កុំអីក៏មិនចាញ់បោកគេដល់ថ្នាក់ហ្នឹងដែរ ណាមួយខ្ញុំឃើញគេអ្នកភូមិជាប់ហ្នឹងគេទៅបាន​លុយផ្ញើមកផ្ទះ ចឹងខ្ញុំគិតថាទៅត្រឹម៣ខែ បើចំណាយត្រឹម២ ទៅ៣ពាន់ យើងអាច​ដោះ​ស្រាយបាន ទើបលង់ខ្លួនមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ»។

យ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកស្រី គន្ធា ពិតជាមានការសោកស្ដាយជាខ្លាំង​ ត្បិតតែខ្មាស់​អ្នកផង​ទាំងពួងផង មានបំណុលជាប់ខ្លួនផង រហូតមានគំនិតចង់គិតខ្លីម្ដងៗ តែអ្នកស្រីនៅតែ​ចិត្ត​មិនដាច់ព្រោះមានកូនត្រូវមើលថែ។

អ្នកស្រីរៀបរាប់ថា៖«ខ្ញុំខ្មាស់គេ ទៅណាមកណាគេថាឱ្យយើង នៅមិននៅយកលុយឱ្យគេ មានលុយប៉ុណ្ណឹងដែរមិនព្រមធ្វើដើមរកស៊ី មានគំនិតចង់គិតខ្លី អាយើងចាញ់បោកគេហើយ យើងបែកបាក់គ្រួសារទៀត ខ្ញុំឈឺចាប់ណាស់ កូនក៏ចិញ្ចឹមខ្លួនឯង និយាយទៅសព្វបែបយ៉ាង​ទាំងអស់»។

អ្នកស្រី គន្ធា មានការអស់សង្ឃឹមចំពោះដំណោះស្រាយ ព្រោះរយៈពេល៤ឆ្នាំមកហើយ អ្នកស្រីមិនទាន់ទទួលបានប្រាក់សំណងមកវិញឡើយ ស្ងាត់ដំណឹងសួន្យឈឺង ហើយអ្នកស្រី​ស្នើឱ្យក្រសួងពាក់ព័ន្ធមេត្តាជួយដោះស្រាយរឿងនេះជូនជនរងគ្រោះដួចជាពួកគេផង។

ប័ណ្ណសំគាល់ខ្លួនរបស់សិក្ខាកាមដែលចាញ់បោក​សាលាភាសា​កូរ៉េ អាន់សាន នៅខេត្តកំពង់ឆ្នាំង។ រូបថតកាលពីឆ្នាំ២០២១។ រូបថតផ្តល់ឱ្យដោយអង្គការសង់ត្រាល់

ដោយឡែក លោក ខាត់ ខន អាយុ៤៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិកំពង់សំរោង​ ឃុំស្រយ៉ូវ សង្កាត់ស្រយ៉ូវ ក្រុងស្ទឹងសែន ខេត្តកំពង់ធំ ក៏ជាជនរងគ្រោះមួយរូបផងដែរ ដែលជឿលង់នឹងការ​ឃោសនា​របស់សាលាកូរ៉េអាន់សាន ថានឹងបញ្ជូនរូបគេទៅធ្វើការក្រៅប្រទេស ហើយដោយហេតុ​តែ​កត្តាជីវភាពខ្វះខាតផងនោះ ទើបធ្វើឱ្យលោកចាញ់បោកគេយ៉ាងដូច្នេះ។

លោក ខន ប្រាប់ថា៖«​ដើមហេតុដោយសារតែខ្ញុំខ្វះខាត ណាមួយដោយសារតែសាលាហ្នឹង​ផ្សព្វផ្សាយជាសារធារណៈ ក៏សម្រេចចិត្តចុះឈ្មោះចឹងទៅ»។

លោក ខន បន្តថា សរុបទឹកប្រាក់ដែលលោកចាញ់បោកអស់ប្រមាណ៤ពាន់ដុល្លារ ដែល​លុយទាំងនេះលោកខ្ចីធនាគារ ហើយរហូតមកដល់ពេលនេះ បំណុលរបស់លោកចេះតែ​កើនឡើងបន្តបន្ទាប់រហូតជិត២ម៉ឺនដុល្លារ ដែលតម្រូវឱ្យលោកបង់ការប្រាក់ប្រមាណ​៦០០​ដុល្លារក្នុងមួយខែ។

លោក ខន បន្តថា៖ «ខ្ញុំជំពាក់អង្គការ មកដល់នេះបំណុលកើនរហូត ព្រោះខ្ញុំរក​ដោះ​បំណុលគេមិនបានទេ ព្រោះបច្ចុប្បន្ននេះតាំងពីកូវីដមក ពិបាករកស៊ីណាស់ ខ្ញុំលក់ដូរ​តាមម៉ូតូកង់បី ចិញ្ចឹមកូន៣នាក់ ចំណូលវិញបានតិចតួចខ្វះខាតណាស់»។

មិនខុសពីពលរដ្ឋផ្សេងទៀត លោកខន រំពឹងថាក្រសួងពាក់ព័ន្ធ​នឹងជួយដោះស្រាយ​បញ្ហា​របស់ពួកគេ ត្បិតថាកន្លងផុតទៅ៤ឆ្នាំក៏ពិតមែន តែពួកគេនៅតែចង់បានសំណងមកវិញ ដើម្បីសងបំណុលធនាគារ។

បើតាមលោក ហេង​ សួរ អ្នកនាំពាក្យក្រសួងកាងារ បានប្រាប់ឱ្យដឹងថា  ជាទូទៅសាលា​នានា​មានសិទ្ធិត្រឹមត្រូវបណ្តុះបណ្តាលភាសាកូរ៉េ ហើយក្រសួងក៏បានចេញសេចក្ដីជូនដំណឹង​ណែនាំ ជាដរាបដែរជុំវិញបញ្ហាឆបោកនេះដែរ ។

អ្នកនាំពាក្យរូបនេះ អះអាងថា ករណីសាលាណាអះអាងខុសគឺជាករណីឆបោកដែលសិស្ស​ត្រូវប្តឹងទាមទារសំណង។

លោកសួរបញ្ជាក់ថា៖ «ចំពោះក្រសួង ប្រសិនជាទទួលបានបណ្តឹងពីសិស្ស គឺនឹងសហការ​ជាមួយក្រសួងពាក់ព័ន្ធបិទសាលានោះ ហើយណែនាំដល់សិស្សដាក់ពាក្យបណ្តឹង​លើ​នាយកសាលា ប្រសិនជានាយកសាលាមិនព្រម ឬមិនមានលទ្ធភាពសង​សំណង​ដល់​សិស្សវិញ»។

សាលាបណ្តុះបណ្តាលភាសាកូរ៉េ ប៊ូឆន នៅខេត្តកំពង់ឆ្នាំងដែលបានបោកលុយ​សិក្ខាកាម។ រូបថតកាលពីឆ្នាំ២០២១។​ រូបថតផ្តល់ឱ្យដោយអង្គការសង់ត្រាល់

ជុំវិញបញ្ហានេះ លោកឌី ថេហូយ៉ា ប្រធានផ្នែកប្រឆាំងការជួញដូរមនុស្ស និងទេសន្តរប្រវេសន៍ របស់អង្គការសង់ត្រាល់ បានលើកឡើងថា ការបញ្ជូនពលករទៅក្រៅប្រទេសមានពីរប្រព័ន្ធ ទីមួយការបញ្ជូនពលរដ្ឋរវាងរដ្ឋនិងរដ្ឋ ប្រព័ន្ធទីពីរ គឺរវាងក្រុមហ៊ុនឯកជន និងរដ្ឋ នៅក្នុង​ចំណោម១០ប្រទេស ដែលរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាបានផ្ដល់សិទ្ធិ ឬចុះកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយ​គ្នា។ ក្នុងចំណោម១០ប្រទេសនោះទៀតសោត រដ្ឋាភិបាលមិនផ្ដល់សិទ្ធិឱ្យក្រុមហ៊ុនឯកជនបញ្ជូន​ពលករទៅប្រទេសកូរ៉េឡើយ។

លោក ថេហូយ៉ា ប្រាប់ពីមូលហេតុថា៖ «ដោយសារតែជាការព្រមព្រៀងគ្នា ដើម្បីធានាបាន​នូវសុវត្ថិភាពរបស់ពលករ ហើយប្រហែលជាខាងកូរ៉េមិនចង់បានពលករបញ្ចូនទៅតាមរយៈ​ក្រុមហ៊ុនឯកជន ព្រោះមានបញ្ហាវិវាទ កេងប្រវ័ញ្ចអ៊ីចឹង ចឹងបានគេបង្កើត​ឱ្យមានការ​បញ្ជូន​តាមរយៈរដ្ឋនិងរដ្ឋ ដើម្បីធានាសុវត្ថិភាព»។

លោក ថេហូយ៉ា បន្ថែមយ៉ាងដូច្នេះថា ការបញ្ជូនពលករតាមរយៈរដ្ឋ និងក្រុមហ៊ុនឯកជន​មាន​ភាពខុសគ្នាត្រង់ថាការបញ្ជូនតាមរយៈរដ្ឋ ពលករហាក់មានការគោរពសិទ្ធិ​ជាងតាមរយៈ​ក្រុមហ៊ុនឯកជន។

មន្រ្តីសង្គមស៊ីវិលរូបនេះ សង្កេតឃើញថា បញ្ហាដែលពលរដ្ឋខ្មែរមួយចំនួនឆាប់ងាយ​ចាញ់​បោកគេ ដោយសារតែកត្តាមួយចំនួនដូចជា កត្តាជីវភាពរបស់ពលរដ្ឋ ពលរដ្ឋមិនទទួលបាន​ព័ត៌មានគ្រប់គ្រាន់អំពីការចំណាកស្រុក ការផ្សព្វផ្សាយរបស់រដ្ឋអំពីការចំណាកស្រុករបស់រដ្ឋ​ទៅប្រជាជនក្នុងមូលដ្ឋានមិនបានទូលំទូលាយ និងចុងក្រោយការអួសទាញ​របស់ក្រុមហ៊ុន​ឯកជនមានភាពទាក់ទាញខ្លាំង។

លោកបញ្ជាក់ថា៖​ «ការធ្វើចំណាកស្រុកមានការវិលវល់ ប្រសិនបើពលរដ្ឋទៅដោយប្រថុយ​ប្រថាន អត់មានជំនាញទេ គាត់ប្រទះការលំបាក ចឹងគាត់ប្រឈមនឹងការកេងប្រវ័ញ្ញ ការជួញដូរកម្លាំងពលកម្ម និងការរំលោភបំពានផ្សេងៗ ហើយបើគាត់រងការរំលោភបំពាន គាត់នឹងមិនសល់លុយនោះទេ»។

លោក ថេហូយ៉ា មើលឃើញរូបភាពក្រោមការចាញ់បោកនេះ ពលរដ្ឋនឹងរងនូវផលអវិជ្ជមាន​យ៉ាង​ធ្ងន់ធ្ងរ និងរយៈពេលវែង ប្រសិនបើគ្មានប្រព័ន្ធការពារធានាសុខសុវត្ថិភាព។ ​លោក​បន្ថែមថា តាមការសិក្សាស្រាវជ្រាវ​ ហេតុផលនៃការធ្វើចំណាកស្រុកមួយទៀត ក៏ដោយសារ​តែ​ប្រមាណ​៤០%នៃពលរដ្ឋខ្មែរនៅជំពាក់បំណុលធនាគារ ដូច្នេះពួកគេត្រូវទៅស្រុកគេ ដើម្បីរកប្រាក់​ដោះ​បំណុល។

លោក ថេហូយ៉ា បន្ថែមទៀតថា ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ រដ្ឋាភិបាលត្រូវជំរុញ​សេដ្ឋកិច្ច​ក្នុង​ប្រទេសឱ្យមានដំណើរការល្អ បង្កើតឱកាសការងារឱ្យបានច្រើន  ដើម្បីកាត់បន្ថយការធ្វើ​ចំណាកស្រុក ត្រូវមានប្រព័ន្ធច្បាប់ការពារសិទ្ធិពលករឱ្យបានត្រឹមត្រូវ និងមានវគ្គបណ្ដុះ​បណ្ដាលអំពីការគ្រប់គ្រងលុយដល់ពួកគេ។

លោកបន្ថែមថា៖ «ការធ្វើការចំណាកស្រុកទៅក្រៅប្រទេសមិនអាក្រក់ទេ តែអ្វីដែលអាក្រក់​នោះគឺប្រព័ន្ធការការពាររដល់ពលរដ្ឋចំណាកស្រុក រដ្ឋាភិបាលត្រូវពង្រីកការវិនិយោគ​ក្នុង​ស្រុកដើម្បីបង្កើនការងារដល់ប្រជាពលរដ្ឋឱ្យគាត់រកការងារក្នុងស្រុក​មានប្រាក់ចំណូល​សមរម្យ ត្រូវមានការការពារសិទ្ធិ និងការគ្រប់គ្រងប្រាក់ចំណូល»

បើតាមអង្គការសង់ត្រាល់ បានប្រាប់ឱ្យដឹងថា នាយកសាលាភាសាកូរ៉េ ត្រូវបានអាជ្ញាធរ​បញ្ជូនទៅពន្ធនាគារ បន្ទាប់ពីទទួលបានបណ្ដឹងពីពលរដ្ឋរងគ្រោះកាលពីឆ្នាំមុន ហើយមកទល់​ពេលនេះមិនទាន់បញ្ចប់និតិវិធីចប់សព្វគ្រប់នៅឡើយទេ។

លោក ថេហូយ៉ា បញ្ជាក់ថា៖ «សាលាហ្នឹងវាមានបី តែសាលាពាក់ព័ន្ធគ្នាមានសាលាប៊ូឆន និងអាន់សានហ្នឹង ហើយសព្វថ្ងៃនេះនាយកសាលាកំពុងនៅក្នុងពន្ធនាគារ និងមិនទាន់បញ្ចប់និតិវិធីច្បាប់នៅឡើយទេ»

431 views

ព័ត៌មានទាក់ទង

ព័ត៌មានថ្មី

អត្ថបទពេញនិយម