វិបត្តិជំងឺកូវីដ-១៩ ធ្វើឲ្យក្រុមអ្នករត់ស៊ីក្លូរស់ពឹងជំនួយសប្បុរសជន ខណៈវិស័យទេសចរណ៍ដួលរលំ

លោក ងួន សុខ អង្គុយលើស៊ីក្លូក្បែរមាត់ទន្លេ ជាកន្លែងដែលលោករង់ចាំហៅភ្ញៀវជិះស៊ីក្លូ ក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ។ រូបភាពថត កាលពីថ្ងៃទី២១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២១។ ខេមបូខា/ ម៉ន វុទ្ធា
លោក ងួន សុខ អង្គុយលើស៊ីក្លូក្បែរមាត់ទន្លេ ជាកន្លែងដែលលោករង់ចាំហៅភ្ញៀវជិះស៊ីក្លូ ក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ។ រូបភាពថត កាលពីថ្ងៃទី២១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២១។ ខេមបូខា/ ម៉ន វុទ្ធា

ម៉ោងប្រមាណជា​៤រសៀល ក្រុមអ្នករត់ស៊ីក្លូ ដែលភាគច្រើនមានវ័យចាស់​ជរា បានប្រមូលផ្តុំគ្នានៅតាមដងផ្លូវក្បែរមាត់ទន្លេនៃក្រុងភ្នំពេញ ជាកន្លែងដែល​ពួកគាត់​ធ្លាប់​រង់ចាំដឹក​ភ្ញៀវទេសចរបរទេសទស្សនាទីក្រុង​ភ្នំពេញ។

ក្នុង​វ័យ ៧០ ទៅ ៨០ឆ្នាំ​ទៅហើយ ពួកគាត់នៅតែរស់​ពឹងលើ​របរ​​ប្រើប្រាស់​កម្លាំង ​ដែល​បាន​ចំណូល​តិចតួច ហើយប្រភេទរបរនេះជិត​ផុតរលត់ ប៉ុន្តែ​ចាប់តាំងពីការ​ផ្ទុះជំងឺកូវីដ​១៩ ជិត​ពីរឆ្នាំមក​ អ្នក​ប្រកបរបរក្រៅប្រព័ន្ធ​ពឹងលើ​ការ​ដឹក​ភ្ញៀវបរទេស និង​ដែល​ងាយរងគ្រោះបំផុតនេះ ​កំពុង​រស់​ដោយ​ពឹងផ្អែក​លើ​ជំនួយសប្បុរសធម៌។

មានស្បែកជ្រីវជ្រួញ ក្នុងទឹកមុខក្រៀមក្រំ អង្គុយលើ​ស៊ីក្លូ លោក ងួន សុខ អាយុ៨៧ឆ្នាំ មានប្រសាសន៍ថា ចាប់តាំង​ពីការផ្ទុះជំងឺកូវីដ និងការបិទទីក្រុង ​គាត់​ស្ទើរ​ដាច់​បាយ​នៅពេលខ្លះ។​

បុរសចំណាស់រូបនេះបានបន្តថា តាំងពីមានជំងឺកូវីដ១៩ ពិបាករកលុយផ្ញើទៅអ្នកផ្ទះណាស់។ លោកថាពេលខ្លះបានលុយឧបត្ថម្ភពីសប្បុរសជន លោកអាចឆ្លៀតផ្ញើលុយតិចតួចទៅឱ្យអ្នកផ្ទះ។ ពេលមានវិបត្តិកូវីដ មានប្រជាពលរដ្ឋមួយចំនួនបានផ្តល់ដល់រូបលោកដូចជា មី អង្ករ ត្រីខ ជាដើមដែលអាចជួយសម្រួលជីវភាពពេលនេះបាន។

លោកមាន​ប្រសាសន៍ថា៖ «តាំងពីកូវីដ១៩ ខ្ញុំ​រកចំណូល​មិនបានទាល់តែសោះ គ្មាននរណាជិះទេ។ ពីមុន​មានភ្ញៀវបរទេស​គេមកលេងស្រុកយើង ហើយ​ពួក​យើង​ក៏រក​ចំណូល​បាន​ខ្លះ»។

ក្រោយពេលទីក្រុង​ត្រូវបាន​បើក​ឡើវិញ លោកតា សុខ អាច​រក​ចំណូលបាន​ ៥០០០រៀល ទៅ៦០០០រៀល ពីពលរដ្ឋក្នុងស្រុក​ខ្លះ​ដែល​ដឹក​ពួកគាត់ទៅផ្សារ។

លោកថ្លែង៖ «យើង​សឹង​តែ​រក​បាយ​ហូបមិនបាន ពិបាកណាស់ខ្ញុំជាតិនឹង ប៉ុន្តែ​សំណាង ដែល​បានបងប្អូន អ្នក​ខ្លះ​ឲ្យ​១ម៉ឺន​រៀល ខ្លះឲ្យ២ម៉ឺនរៀល ហើយ​ពេល​នឹកឃើញចង់ស្រកទឹកភ្នែក មិនគួរណា​អាយុ៨០ជាងហើយ នៅតែប្រឹងធាក់ស៊ីក្លូសោះ ហើយ​កុំតែបានសប្បុរសជនជួយឧបត្ថម្ភទេ កុំអីគ្មានលុយទិញបាយសម្រាប់ហូបឡើយ»។

មានស្រុកកំណើតនៅស្រុកស្វាយជ្រុំ ខេត្តស្វាយរៀង លោកតា​ សុខ អះអាង​ថា គាត់​បាន​ប្រកបមុខរប​រអ្នករត់ស៊ីក្លូនេះតាំងពីមានអាយុ១៩ឆ្នាំមកម្ល៉េះ។ លោកថា ទោះកន្លងមកលោករកចំណូលមិនសូវបានច្រើន ប៉ុន្តែវាមិនអាក្រក់ដូចនៅពេលនេះទេ។

ជាមួយនឹង​ការ​ស្នាក់នៅ​តាម​សំយ៉ាបផ្ទះ និង​តាម​ដងផ្លូវ​ លោក​តា សុខ បាន​បង្ហាញពីក្តីព្រួយបារម្ភពីការ​ឆ្លងកូវីដ ខណៈអាយុ​ច្រើន​ទៅហើយ។ លោកបន្ត​ថា៖ «ឃើញគេស្លាប់ដោយសារកូវីដនឹង ចេះតែគិតដែរ តែធ្វើម្តេចអាយុចេះតែច្រើនហើយ មានតែតាមវាសនា​តាមកម្មផលទៅចុះ ហើយខ្ញុំ​គ្មានប្រាថ្នាចង់រកលើសលុបអីនោះទេ ចង់បានតែមួយរស់បុណ្ណោះ»។ លោកសំណូមពរឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ជួយឧបត្ថម្ភដល់ពួកគាត់បន្ថែម ដោយសារអ្នករត់ស៊ីក្លូសត្វថ្ងៃ នៅមានការ​ខ្វះខាតច្រើន។

មិនខុសពីគ្នានោះទេ លោក​ ជ្រៃ ឆេង អាយុ​៧២ ដែលជាអ្នក​រត់ស៊ីក្លូម្នាក់ទៀត​មក​ពីខេត្តព្រៃវែង បាន​មានប្រសាសន៍ថា​ចាប់តាំងពីកូវីដមក លោក​ចំណាយពេល​ស្ទើរពេញមួយថ្ងៃ​នៅលើ​ស៊ីក្លូ ដោយ​សារតែគ្មាន​ភ្ញៀវ​។

លោក​បន្ត​ថា៖ ថ្ងៃខ្លះរកបានច្រើនបំផុត១ម៉ឺនរៀលអីទេ ហើយថ្ងៃខ្លះអត់តែម្តង ចេះតែអង្គុយតាមផ្លូវ ជួនកាលគេឃើញអាណិត គេ​ឲ្យ​លុយ ៣ ០០០រៀល ៥,០០០រៀល ដែរ បើពឹងរត់ស៊ីក្លូមិនបានទេ»។

លោកតាឆេង បានបញ្ជាក់បន្ថែមថា៖ «ខ្ញុំ​មិនហ៊ានហូបច្រើនទេ ព្រោះរកបានតិចដែរខ្លាចអស់ មិនដែលបាន​ហូបគុយទាវទេ ។ សព្វថ្ងៃនេះពឹងស្ទើរតែទាំងស្រុងលើសប្បុរសជន ហើយ​បើអត់ជំនួយនេះទេ ខ្ញុំដាច់បាយហើយ»។ មុន​កូវីដ ខែខ្លះ​លោក​តាឆេង អាចផ្ញើ​លុយបាន​២០ម៉ឺនរៀល​ទៅឲ្យប្រពន្ធនៅស្រុក​ដែលមាន​ជម្ងឺ។

ក្រុមអ្នករត់ស៊ីក្លូអង្គុយចាំភ្ញៀវនៅជាប់សួនច្បារមុខព្រះបរមរាជវាំង ក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ។រូបភាពថត កាលពីថ្ងៃទី២១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២១។ ខេមបូខា/ ម៉ន វុទ្ធា
ក្រុមអ្នករត់ស៊ីក្លូអង្គុយចាំភ្ញៀវនៅជាប់សួនច្បារមុខព្រះបរមរាជវាំង ក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ។រូបភាពថត កាលពីថ្ងៃទី២១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២១។ ខេមបូខា/ ម៉ន វុទ្ធា

លោក អ៊ីវ សំណាង ដែល​ជា​អ្នកផ្តួចផ្តើមរៃអង្គាសថវិកាដើម្បី​ជួយអ្នករត់ស៊ីក្លូ បានថ្លែងថា ស្ថានភាពអ្នករត់ស៊ីក្លូមានស្ថានភាពលំបាករួចស្រាប់ទៅហើយ តាំងពីមុនជំងឺកូវីដ-១៩។

លោក​បន្ត​ថា ស៊ីក្លូ​មិនត្រឹមតែប្រើជាមធ្យោបាយរកប្រាក់កំរៃសម្រាប់ជីវភាពប្រចាំថ្ងៃនោះទេ ប៉ុន្តែ​វាក៏ជាផ្ទះ​សម្រាប់​ស្នាក់​នៅ​របស់​ពួកគាត់​ផង​ដែរ។

លោមានប្រសាសន៍​ថា៖ «ពួកគេ​រក​​​មួយថ្ងៃ សម្រាប់​តែមួយថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ មិនមាន​សល់អ្វីនោះទេ ដោយសារស្ថានភាពជំងឺកូវីដមានករណីឆ្លងកើនឡើងជាគំហុក ធ្វើឱ្យពួកគាត់កាន់តែលំបាកមួយកម្រិតទៀត»។

ដោយមើលឃើញទុក្ខលំបាករបស់​ក្រុមអ្នក​រត់​ស៊ីក្លូ លោក សំណាង បានបង្កើតកម្មវិធីរៃអង្គាសថវិកាពីសាធារណជន។​ កម្មវិធីរៃអង្គាសនេះ លោក សំណាង ​ប្រមូលថវិកាបាន​ជិត​៣ម៉ឺនដុល្លារដើម្បី​ឧបត្តម្ភដល់​អ្នកងាយរងគ្រោះទាំងនោះដោយម្នាក់​ទទួលបាន​​៦០ម៉ឺនរៀល។

រដ្ឋាភិបាល​បាននឹងកំពុង​បង្កើនការ​ចាក់​វ៉ាក់សាំងកូវីដ ១៩។ ​កាលពីថ្ងៃទី១៧ ខែកញ្ញា អាជ្ញាធររាជធានីភ្នំពេញបានប្រកាសស្ដីពីការចាក់វ៉ាក់សាំងដូសជំរុញ ឬ ដូសទី៣ ជូនបុគ្គលិក-កម្មករ ដែលកំពុងបម្រើការងារដឹកជញ្ជូនទំនិញ ម្ហូបអាហារ និងអ្នកប្រកបមុខរបរសេដ្ឋកិច្ចក្រៅប្រព័ន្ធទាំងអស់ ក្នុងនោះក៏មាន​ក្រុម​អ្នក​រត់​ស៊ីក្លូដែល​ងាយរងគ្រោះជាងគេ​ផងដែរ​។

ក្រសួងសុខាភិបាល​នៅបន្ត​រក​ឃើញ​ករណីឆ្លង​កូវីដជាង​៦០០ករណី​ក្នុងមួយថ្ងៃៗ ទោះបីអត្រាអ្នក​ស្លាប់​​​ធ្លាក់ចុះ​ក៏ដោយ​។ ​អ្នក​ឆ្លងសរុបបានកើនដល់​ជាង ១០ ០០០ករណី និង​អត្រាអ្នក​ស្លាប់មាន​ជាង​២០០០នាក់​គិតចាប់តាំងពី​ការផ្ទុះនៃព្រិត្តិការ​២០ គុម្ភៈ។

រដ្ឋាភិបាល​កាលពីខែ​ឧសភា​បានបិទខ្ទប់​ទូទាំងប្រទេស ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​អ្នក​ដែល​ប្រកបរប​ក្រៅប្រព័ន្ធ​ដែល​ងាយរងគ្រោះ។ ក្នុង​អំឡុងពេលនេះ​រដ្ឋាភិបាល​ក៏បាន​ផ្តល់​សាច់ប្រាក់​ដល់​ពលរដ្ឋ​ដែល​មានបណ្ណក្រីក្រផងដែរ។ ទោះបីយ៉ាងនេះក្តី​ក្រុមអ្នក​រត់ស៊ីក្លូទាំងនោះអះអាង​ថា​ពួកគាត់​មិនមាន​បណ្ណក្រីក្រនោះទេ។

លោក មាស សុខសេនសាន្ត​ អ្នកនាំពាក្យក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និង​ហិរញ្ញវត្ថុ​បដិសេធ​មិនធ្វើ​អត្ថាធិប្បាយ។ លោក ម៉េត មាសភក្តី អ្នក​នាំពាក្យសាលារាធានីភ្នំពេញ មិនបាន​ឆ្លើយតបសំនួររបស់​អ្នក​យក​ព័ត៌មាន​ ទាក់​ទងនឹង​វិធានការ​របស់​សាលាក្រុង​ក្នុងការ​ជួយ​ដល់​ក្រុម​ងាយរងគ្រោះទាំងនោះទេ។

ប្រធានសមាគមអ្នកភិរក្សស៊ីក្លូ លោក អ៊ឹម សម្បត្តិ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ក្នុង​អំឡុងពេល​បិទខ្ទប់កាលពីខែ​ឧសភា ក្រុមអ្នក​រត់​ស៊ីក្លូ៦០នាក់​ បាន​ទទួល​​ការ​ឧបត្តម្ភជាសាច់ប្រាក់​ពីរដ្ឋាភិបាល​តែមួយដងប៉ុណ្ណោះ ក្នុង​ចំណោម​អ្នករត់ស៊ីក្លូជិត​៣០០នាក់នៅភ្នំពេញ។

លោកបន្តថា អ្នក​ប្រកបរបរ​ធាក់​ស៊ីក្លូបាន​ប្រឈម​នឹង​បញ្ហា​​សុខភាពរួចទៅហើយ ដោយ​សារពួកគាត់ភាគច្រើន​ជាមនុស្ស​ចាស់។ លោថា នៅឆ្នាំ២០២១មាន​អ្នក​ធាក់ស៊ីក្លូ​ ៨នាក់​បានស្លាប់​ ដោយ​សារតែបញ្ហា​សុខភាព ជាអត្រាខ្ពស់​ជាងឆ្នាំមុនៗ។

លោកមានប្រសាសន៍ថា៖«អ្នកធាក់ស៊ីក្លូស្លាប់ភាគច្រើនដោយសារជំងឺ មិនមែនបណ្តាលពីជំងឺកូវីដ​ទេ ព្រោះវ័យ​កាន់​តែ​ចាស់ សុខភាពមិនសូវល្អ គួបផ្សំពិបាកធ្វើដំណើរទៅកាន់មន្ទីរពេទ្យ ខ្វះថវិកា ជាពិសេសពេលគេបិទខ្ទប់តែម្តង»។

លោកថ្លែងទៀតថា៖ «មុនមានបញ្ហាកូវីដ គាត់មានភ្ញៀវបរទេសដឹកជាហូរហែ ប៉ុន្តែ​តាំងពីកូវីដមកនឹង បញ្ហា​របស់​ពួកគេ​គឺទាក់ទងដាច់ស្បៀង ដោយសារវិស័យទេសចរណ៍​ធ្លាក់ក្រោមសូន្យ ហើយ​​ភ្ញៀវក្នុងស្រុកមិនសូវមានទេ ផ្សារ​មួយ​ចំនួ​នត្រូវបានបិទ»។

លោកបន្តថា កន្លងមកសមាគមអភិរក្សស៊ីក្លូ បានសហការជាមួយសប្បុរសជនដោយបានផ្តល់ជូននូវម្ហូបអាហារ ម៉ាស់ អាល់កុល ថ្នាំពេទ្យ និង​សម្លៀកបំពាក់ជាដើម​។ លោក សម្បត្តិ អំពាវនាវ​​ដល់​រដ្ឋាភិបាល ​ជួយ​សម្រួលដល់កន្លែងស្នាក់របស់អ្នករត់ស៊ីក្លូនៅ​ពេល​យប់ ខណៈពួកគេស្នាក់នៅតាមចញ្ចើមផ្លូវ សំយាបផ្ទះជាដើម។

លោក គី សេរីវឌ្ឍន៍ អ្នកជំនាញសេដ្ឋកិច្ច និងជាប្រធានវិទ្យាស្ថានសិក្សាចិននៃរាជបណ្ឌិតសភាកម្ពុជា បានថ្លែងថា រដ្ឋាភិបាល​គួរបង្កើត​​មុខរបរងាយៗសម្រាប់​ជនងាយរងគ្រោះក្នុង​បរិបទកូវីដនេះ ដូចជាការសំអាតបន្ទប់ទឹកសាធារណៈ​ជាដើម។

លោក​បានបន្តទៀតថា៖ «តាមពិតវាស្ថិតនៅគម្រោង មួយដែលគេហៅថា សេវាកម្មរបបសន្តិសុខសង្គម តែកម្ពុជាយើងមិនទាន់បានធ្វើពេញលេញនៅឡើយទេ។ បច្ចុប្បន្នក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុកំពុងតែរៀបចំគោលនយោបារបបសន្តិសុខសង្គមនេះ ដើម្បីជួយគាំទ្រដល់ជនងាយរងគ្រោះ ចាស់ជរា ជនក្រីក្រដែលត្រូវទទួលពីរបបសន្តិសុខសង្គមនេះ »។

លោកបានបន្ថែមថា ដើម្បី​អភិរក្ស​ស៊ីក្លូ​ដែល​បាន​បន្សល់​ទុក​តាំងពីសម័យអាណានិគម​បារាំង ទៅ​ថ្ងៃមុខ​សមាគមស៊ីក្លូត្រូវប្រើសក្តានុពល​ទេសចរណ៍​ ដើម្បីទាញប្រភពចំណូលឲ្យ​បានច្រើន ជាជាងការដឹកភ្ញៀវធម្មតា និងឥវ៉ាន់តាមផ្សារ។ ក្នុង​វ័យ៨៨ឆ្នាំ លោក​ សុខ ខេង មក​ពី​ខេត្តកំពង់ស្ពឺបានរស់ពឹងចំណូលស្ទើរតែទាំងស្រុងពីសំណាក់សាធារណជននៅ​ក្នុង​ទីក្រុងភ្នំពេញ។

លោកនិយាយថា៖ «អំឡុងពេលកូវីដនេះពិបាកតែម្តង អត់មានមនុស្សជិះទេ តិចគេបិទៗ មួយថ្ងៃចំណាយតែ១០ ០០០រៀលប៉ុណ្ណោះ​ សម្រាប់​មនុស្សបីនាក់ ព្រោះត្រូវ​​សន្សំទុកថ្លៃឈ្នួល​បន្ទប់ យ៉ាប់ណាស់ ខែខ្លះក៏គ្មានលុយបង់ថ្លៃបន្ទប់»

123 views
ព័ត៌មានទាក់ទង
ព័ត៌មានថ្មីៗ »
អត្ថបទពេញនិយម »