សមាគមសម្ព័ន្ធអ្នកសារព័ត៌មានកម្ពុជា

ក្រុមអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នានៅតែខ្វះការការពារដោយច្បាប់ជាក់លាក់ពាក់ព័ន្ធនឹងការធ្វើលិខិតបញ្ជាក់ផ្សេងៗ

សកម្មភាពនៃពិធីចុះសេចក្តីថ្លែងទំនាក់ទំនងគ្រួសារកាលពីថ្ងៃទី៦ ខែកុម្ភៈ ដែលបានរៀបចំផ្ដួចផ្ដើមឡើងដោយសមាជិកសកម្មរបស់សហគមន៍ឥន្ទធនូកម្ពុជា នៅឃុំត្រពាំងសាប ខេត្តតាកែវ។ រូបភាពផ្ដល់ឱ្យពីសហគមន៍ឥន្ទធនូកម្ពុជា
សកម្មភាពនៃពិធីចុះសេចក្តីថ្លែងទំនាក់ទំនងគ្រួសារកាលពីថ្ងៃទី៦ ខែកុម្ភៈ ដែលបានរៀបចំផ្ដួចផ្ដើមឡើងដោយសមាជិកសកម្មរបស់​សហគមន៍ឥន្ទធនូកម្ពុជា នៅឃុំត្រពាំងសាប ខេត្តតាកែវ។ រូបភាពផ្ដល់ឱ្យពីសហគមន៍ឥន្ទធនូកម្ពុជា

ក្រុមអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា មកពីសហគមន៍ផ្សេងគ្នា បានលើកឡើងថាពួកគេនៅតែខ្វះការ​ការពារដោយច្បាប់ជាក់លាក់ រួមទាំងសិទ្ធិរៀបការ សិទ្ធិចិញ្ចឹមកូន ការទទួលស្គាល់​អត្តសញ្ញាណ​ប្ដូរភេទ និងសេរីភាពការរើសអើង ខណៈរដ្ឋាភិបាលមិនទាន់​បង្ហាញពី​ភាពវិជ្ជមានជុំវិញការបង្កើតច្បាប់រៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍សម្រាប់អ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា​នៅឡើយ។​

ជាអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា និងជាសកម្មជនតស៊ូមតិនៃអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា មួយរូប​នៅ​ខេត្តបាត់ដំបង អ្នកស្រី ហួ ពៅ ថ្លែងថា មកទល់ពេលនេះក្រុមអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា ដូចជា​អ្នកស្រីនៅតែរងគ្រោះ និងជួបផលលំបាកមួយចំនួនក្នុងការរស់នៅ ត្បិតថា មិនទាន់មានច្បាប់​ការពារជាក់លាក់ ដូចជាសិទ្ធិរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ សិទ្ធិពេញលេញក្នុងការចិញ្ចឹមកូន និង​លិខិត​បទដ្ឋានមួយចំនួននៅមិនទាន់ទទួលស្គាល់អ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា។

អ្នកស្រី ហួ ពៅ និយាយថា៖ «ច្បាប់ក៏មិនទាន់ចែងមកថាខ្ញុំនៅកន្លែងណាឱ្យពិតប្រាកដ​[ទទួល​ស្គាល់​ដោយច្បាប់] គ្រាន់តែជាគូរស្នេហ៍ភូមិឃុំទទួលស្គាល់រស់នៅជាដៃគូធម្មតា តែលិខិត​អាពាហ៍ពិពាហ៍ស្របច្បាប់អត់ទាន់មានទេ»។

អ្នកស្រី ហួ ពៅ បានលើកឡើងពីបញ្ហាលំបាកមួយចំនួន ត្រង់ថានៅពេលដែលគ្រួសារ​អ្នកស្រី​មិនទាន់មានលិខិតស្របច្បាប់ ដើម្បីបញ្ជាក់នៅពេលដែលចង់ទិញទ្រព្យសម្បត្តិ ចុះសំបុត្រ​កំណើត​កូន ឬធ្វើកិច្ចការណាដែលចាំបាច់ត្រូវមានឯកសារផ្លូវការជាភស្តុតាង។

អ្នកស្រី ពៅ បន្ថែមថា៖ «វាប៉ះពាល់ទៅលើការរកស៊ី និងបញ្ហាចែកទ្រព្យសម្បត្តិ ពេលណា​ដែល​យើងចែកផ្លូវគ្នា វាពិបាកត្រង់ថាមិនដឹងបែងចែកទ្រព្យសម្បត្តិទៅខាងណាពេល​មាន​បញ្ហាទៅរកច្បាប់អត់មាន»

ចំណែកលោក អ៊ូច ផានី អាយុ៤១ឆ្នាំ ជាអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា និងអ្នកតស៊ូមតិនៃក្រុម​អ្នក​ស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា នៅខេត្តបន្ទាយមានជ័យ បានឱ្យដឹងថា គ្រួសារលោកមិនទាន់​មាន​សំបុត្រ​អាពាហ៍ពិពាហ៍ឡើយ ពោលមានតែលិខិតបញ្ជាក់ពីទំនាក់ទំនងតែប៉ុណ្ណោះ។ ទន្ទឹមនឹងនោះ ការទទួលបានសេវាសាធារណៈពីសង្គម គឺត្រូវបានកាត់បន្ថយ ដោយសារ​តែ​មិនមានឯកសារគ្រប់គ្រាន់។

លោក ផានី លើកឡើងថា៖ «រឿងយើងមិនអាចចុះអេតាស៊ីវិលបានហ្នឹង ដោយសារតែ​យើង​អត់មានច្បាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍។ ​គេសួររក[ឯកសារ] គេមិនធ្វើអីឱ្យយើងទេ និយាយរួមទៅ​យើង​ចង់ធ្វើសៀវភៅគ្រួសារអីអត់បាន»

ក្រៅតែពីគ្មានសំបុត្រអាពាហ៍ពិពាហ៍ កូនរបស់លោក ផានី មិនមានសំបុត្រកំណើត​ពេញ​លេញដែលអាចដាក់ឈ្មោះលោកជាឪពុកបានទេ ដោយអាជ្ញាធរតម្រូវឱ្យដាក់ជាមីង និង​ក្មួយតែប៉ុណ្ណោះ។

លោក ផានី អះអាងថា រូបលោកជាអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា តែក៏ចង់បានគ្រួសារមួយដែល​មាន​ការ​ទទួលស្គាល់ដោយច្បាប់ ភាពពេញលេញ ស្មើមុខស្មើមាត់ដូចអ្នកឯទៀតផងដែរ។

លោក ផានី បន្តថា៖ «សំណូមពរទៅរដ្ឋាភិបាលឱ្យបង្កើតច្បាប់ហ្នឹង ដើម្បីឱ្យអ្នកស្រលាញ់​ភេទដូចគ្នាមានសិទ្ធិទូលំទូលាយ សិទ្ធិរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ដូចជាប្រុសនិងស្រីជាដើម»។

ទន្ទឹមនឹងការមិនទាន់ទទួលស្គាល់ពេញសិទ្ធិដោយផ្លូវច្បាប់ លោក ផានី នៅតែប្រទះ​នឹង​ការ​រើសអើង ដោយមិនទទួលស្គាល់អត្តសញ្ញាណភេទរបស់លោកនៅកន្លែងការងារផងដែរ។

លោក ផានី និយាយថា៖ «ទាក់ទងនឹងការងារ កន្លែងការងារខ្ញុំអត់ឱ្យស្លៀកខោទេ គេឱ្យស្លៀកសំពត់ពេលបំពេញការងារ»

សហគមន៍អ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា ជិះគោយន្តហែរបុណ្យផ្កាប្រាក់សាមគ្គីទៅវត្តពៅពិសី ក្នុងខេត្តកំពង់ធំ កាលពីឆ្នាំ២០២០។ រូបភាពផ្ដល់ឱ្យពីសហគមន៍ឥន្ទធនូកម្ពុជា

មានបទពិសោធន៍មិនខុសពីលោក ផានី  សកម្មជនអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នាមកពី​ខេត្ត​ស្វាយរៀង គឺលោក ស៊ុន ភី ឱ្យដឹងថា ការទទួលស្គាល់អត្តសញ្ញាណយេនឌ័រនៅតែជាបញ្ហា ពោលគឺគ្រួសារលោកមានត្រឹមតែលិខិតប្រកាសពីទំនាក់ទំនងថាមានគ្រួសារតែប៉ុណ្ណោះ ចំណែកសំបុត្រអាពាហ៍ពិពាហ៍មិនមានអាជ្ញាធរណាអាចធ្វើបានឡើយ ខណៈកូនរបស់លោក​អាយុ២២ឆ្នាំ មិនមានសំបុត្រកំណើតមានឈ្មោះឪពុកម្ដាយត្រឹមត្រូវ។

លោក ស៊ុន ភី ថ្លែងថា៖ «ខ្ញុំបានស្មុំកូនគេមកចិញ្ចឹមតាំងពីកូនអាយុបាន១ខួប ហើយសព្វថ្ងៃ​នេះ​កូនខ្ញុំអាយុ២២ឆ្នាំហើយ គេ[អាជ្ញាធរ]ឱ្យដាក់តែម្ដាយអត់ឪពុក គេទុកចំហចោល​ចឹងជា​បញ្ហាធំក្នុងគ្រួសារខ្ញុំ»។​

ដោយសារតែបញ្ហានេះ លោកស៊ុន ភី អះអាងថា កូនស្រីរបស់លោកមិនអាចចេញ​ទៅប្រកប​កិច្ចការ​អ្វីបានដោយសារតែគ្មានឯកសារគ្រប់គ្រាន់។

លោក ស៊ុន ភី និយាយថា៖ «ឯកសារយើងមិនច្បាស់លាស់អ៊ីចឹងទៅ សូម្បីតែយើងទៅធ្វើ​កិច្ច​ការ​អ្វីទៅក៏អត់មានឯកសារ ព្រោះការងារគេត្រូវការបញ្ជាក់ឪពុកម្ដាយ មានឯកសារ​ច្បាស់​លាស់ ដល់តែសំបុត្រកំណើតកូនខ្ញុំ គឺមានតែម្ដាយអត់ឪពុក ធ្វើឱ្យកូនខ្ញុំគាំងនៅតែក្នុ​ងផ្ទះ អត់បានធ្វើកិច្ចការអ៊ីចឹង»។

យ៉ាងណាមិញ លោក ភី លើកឡើងថា ថ្វីបើលោកជាអ្នកស្រលាញ់ភេទផ្ទុយគ្នា ក៏លោក​ចង់​បានសិទ្ធិ​ និងច្បាប់រៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ដូចគូស្នេហ៍ស្រីនិងប្រុសផងដែរ។

លោក ភី និយាយថា៖ «ខាងសហគមន៍ធ្លាប់តស៊ូមតិឱ្យមានច្បាប់រៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍យូរឆ្នាំ​ហើយ ពួកខ្ញុំ​ក៏ចង់​ឱ្យ​មាន​ច្បាប់ទទួលស្គាល់ដូចអ្នកស្រលាញ់ភេទផ្ទុយគ្នាផងដែរ»

លោក កត្តា អ៊ន អ្នកនាំពាក្យគណៈកម្មាធិការសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជា លើកឡើងថា ទទួល​ស្គាល់​ថាកម្ពុជាមិនទាន់មានច្បាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍សម្រាប់អ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នាមែន តែ​នៅកម្ពុជាមានភាពអំណោយផល និងបើកទូលាយចំពោះការទទួលស្គាល់​ទៅលើអ្នក​ស្រលាញ់​​ភេទដូចគ្នាជាងប្រទេសដទៃ។

លោក កត្តា អ៊ន ថ្លែងថា៖«រហូតមកដល់ពេលនេះ តើនៅលើសាកលលោកយើង មានប្រទេស​ប៉ុន្មាន​​ដែលគេមានច្បាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍ សម្រាប់អ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា? នៅកម្ពុជាយើង​ទោះបីជាមិនទាន់ទទួលស្គាល់ការចុះបញ្ជីអាពាហ៍ពិពាហ៍អ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នាក៏ដោយ ប៉ុន្តែបងប្អូនគាត់មានសិទ្ធិរៀបការនៅគ្រប់ទីកន្លែងទាំងអស់»

អ្នកនាំពាក្យគណៈកម្មាធិការសិទ្ធិមនុស្សរដ្ឋាភិបាល រូបនេះ បន្តទៀតថា បច្ចុប្បន្ននេះមាន​គូស្នេហ៍​នៃអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នាប្រមាណ១ម៉ឺនគូ ដែលបាន​កសាងគ្រួសារ​រួមរស់​ជាមួយ​គ្នាបើធៀបនឹងប្រទេសមួយចំនួនក្រៅពីគ្មានច្បាប់គាំពារ ឬការបើកទូលាយទៅលើ​អ្នក​ស្រលាញ់​ភេទដូចគ្នា ថែមទាំងមានច្បាប់ដាក់ទោសទៅលើពួកគេទៀតផង។

លោក កត្តា អ៊ន បានបន្ថែមថា៖ «នៅកម្ពុជាអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា មានសេរីភាពពេញទីនៅ​ក្នុង​ការកសាងសិទ្ធិរបស់គេ។ បើយើងប្រៀបធៀបប្រទេសមួយចំនួនក្នុងតំបន់ គេមានច្បាប់​ដាក់​ទោស​ទៅលើអ្នករួមភេទមុនអាពាហ៍ពិពាហ៍​ ហើយទោសពៃរ៍នោះរហូតដល់​ធ្ងន់ធ្ងរទៅ​ទៀត ប៉ុន្តែនៅកម្ពុជាយើងគ្មានវិធានទាំងអស់នោះទេ គឺយើងបើកទូលាយទៅលើសេរីភាព​ពួកគាត់ក្នុងការរៀបចំខ្លួនបុរសរៀបចំខ្លួនជានារី នារីរៀបចំខ្លួនជាបុរស ឬក៏ការកែភេទ ការ​រួមរស់ជាមួយគ្នាដោយសេរីទូទាំងប្រទេស»

យោងតាមមាត្រា ៣១ ក្នុងច្បាប់រដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃប្រទេសកម្ពុជា បានចែងអំពីសិទ្ធិនៃការរស់នៅ​របស់ពលរដ្ឋក្នុងសង្គមកម្ពុជាដោយស្មើភាពគ្នា គ្មានការប្រកាន់ពណ៌សម្បុរ ភេទ ជំនឿ​សាសនា ភាសា ជនជាតិ វណ្ណៈ ឬឋានៈឡើយ ហើយមាន​សិទ្ធិ​ចូល​រួម​យ៉ាងស​កម្ម​ក្នុង​ជីវ​ភាព​ន​យោ​បាយ​ សេដ្ឋ​កិច្ច​ សង្គ​ម​កិច្ច​ និង​វប្ប​ធម៌​របស់ប្រ​ទេស​ជាតិ។

អ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នាថតរូបនៅមុខសាលមហោស្រពចេនឡា ក្នុងខណ្ឌទួកគោក រាជធានីភ្នំពេញ នៅថ្ងៃទី៩ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២២។ ខេមបូចា/ ទួក ពិសិដ្ឋ

លោក លឹម បូរិន មន្ត្រី​សម្របសម្រួល​គម្រោង​របស់​មជ្ឈមណ្ឌល​សិទ្ធិ​មនុស្ស​កម្ពុជា​ លើក​ឡើង​ថា បច្ចុប្បន្នមិនទាន់មានរបាយការណ៍ជាក់លាក់អំពីចំនួនអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា ដែល​គ្មានសំបុត្រអាពាហ៍ពិពាហ៍ឡើយ ហើយការជួយសម្រួលផ្នែកផ្លូវច្បាប់ទៅលើលិខិត​បទដ្ឋាន​នានា​ក៏មិនទាន់បានប្រសើរឡើងដែរ។

លោក បូរិន ថ្លែងថា៖ «នៅកន្លែងខ្លះអាជ្ញាធរចេញសៀវភៅគ្រួសារឱ្យ ប៉ុន្តែមិនមែនដាក់ជា​ប្ដីប្រពន្ធឡើយ ដោយដាក់ថាជាបងប្អូនស្រី ឬជាសាច់ញាតិ ចំណែកកន្លែងខ្លះ​គេមិនឱ្យ​សៀវភៅ​គ្រួសារតែម្ដង ចំណែកការរៀបអាពាហ៍គេមិនអនុញ្ញាតទេ គេឱ្យដាក់ថាពិធីជប់លៀង​ជាដើម»។

លោក បូរិន យល់ឃើញថា ប្រសិនបើកម្ពុជាពិចារណាបង្កើតច្បាប់ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យ​អ្នក​ស្រលាញ់​ភេទដូចគ្នាអាចរៀបការដោយស្របច្បាប់ នោះនឹងអាចកាត់បន្ថយ​អត្រា​នៃការ​រើស​អើង​ពីសង្គម ហើយពួកគេមានសិទ្ធិដូចមនុស្សទូទៅដែរ។

លោកបញ្ជាក់ថា៖ «ប្រសិនបើមានច្បាប់ វាអាចកាត់បន្ថយការរើសអើង​មកលើស​ហគមន៍​អ្នក​ស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា ដោយសារតែច្បាប់បានគាំទ្រពួកគាត់ ហើយគាត់មានអេតាស៊ីវិល ចំណែក​កូនដែលគាត់ស្មុំមកមានសិទ្ធិពេញលេញ មានសៀវភៅគ្រួសារ និង​សំបុត្រ​កំណើត​ងាយស្រួលដល់ការសិក្សា ឬចេញក្រៅស្រុកជាដើម»។

លោកបន្តទៀតថា ប្រសិនបើអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នាមានច្បាប់រៀបការដោយស្របច្បាប់ នោះ​ពួកគេនឹងទទួលបានប្រយោជន៍ពីសេវាសង្គម ដូចជាការកាត់ពន្ធប្រាក់សោធននិវត្តន៍​ជាដើម ត្បិតពួកគេមានឯកសារ និងមានការទទួលស្គាល់ដោយច្បាប់។

យ៉ាងណាមិញ លោកបូរិន បញ្ជាក់ថា ការបង្កើតច្បាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍សម្រាប់​អ្នកស្រលាញ់​ភេទដូចគ្នា មិនគួរណារង់ចាំមើលការទទួលស្គាល់ផុសផុលពីសាធារណជនឡើយ ត្បិតវា​នឹងប៉ះពាល់ប្រយោជន៍ និងឱកាសសម្រាប់អ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា។

លោកឱ្យដឹងថា៖ «ក្រុមដែលយើងគិតថាងាយរងគ្រោះ គួរតែមានច្បាប់ការពារ​ក្រុមអ្នក​ស្រលាញ់​ភេទដូចគ្នាព្រោះគាត់ជាជនងាយរងគ្រោះហើយ ហេតុអ្វីក៏ចាំដល់ពេលណា​មួយ​បង្កើតច្បាប់? បើគាត់ជាជនងាយគ្រោះហើយ គួរតែមានច្បាប់ឱ្យគាត់​អាចអនុវត្តន៍​សិទ្ធិ​បាន​ពេញលក្ខណៈ»

តែយ៉ាងណាមិញ អ្នកជំនាញសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជា អះអាងថា បច្ចុប្បន្ននេះ កម្ពុជា​មិន​ទាន់​បាន​ចាប់ផ្ដើមសិក្សាដើម្បីបង្កើតច្បាប់រៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍សម្រាប់អ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នានៅ​ឡើយទេ ប៉ុន្តែនៅថ្ងៃខាងមុខកម្ពុជា​នឹងពិចារណា​ឱ្យមានកិច្ចការពារ​ផ្លូវច្បាប់ចំពោះ​អ្នក​ស្រលាញ់​​ភេទដូចគ្នា ហើយច្បាប់នេះអាចទៅរួចបានលុះត្រាតែអ្នកស្រលាញ់​ភេទដូចគ្នា​ធ្វើឱ្យ​សាធារណៈជនមានការទទួលស្គាល់តម្លៃពួកគេទូលំទូលាយជាងនេះ។

លោក កត្តា អ៊ន ថ្លែងថា៖ «នៅពេលនេះយើងមិនទាន់មានការចាប់ផ្ដើមណាមួយ​អំពីការ​ធ្វើច្បាប់នោះទេ យើងកំពុងតែពិនិត្យសិក្សាគ្រប់ទិដ្ឋភាពច្បាប់ជាតិ និងអន្តរជាតិ​របស់​បណ្ដាប្រទេសផ្សេងៗដើម្បីមានការប្រៀបធៀប»

លោកបានបន្ថែមទៀតថា៖ «អ្វីដែលសំខាន់គឺបរិបទសង្គម ច្បាប់មួយកើតបានលុះត្រាតែ​សង្គម​​មានសេចក្ដីត្រូវការ ចឹងបើបរិបទសង្គម វប្បធម៌ប្រពៃណី ផ្នត់គំនិតជនជាតិយើងកាន់តែ​ទូលំទូលាយក្នុងការទទួលស្គាល់ និងឱ្យតម្លៃបងប្អូនអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា  ខ្ញុំគិតថាច្បាប់​នេះ​ចេញក្រោយទេ អ្វីដែលសំខាន់បងប្អូនអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា​ត្រូវបង្ហាញឱ្យ​សង្គម​ទទួល​ស្គាល់​តម្លៃរបស់ខ្លួន ចឹងនៅពេលដែលសង្គមទទួលស្គាល់ទាំងអស់គ្នា ច្បាប់នេះ​ចេញមក​បាន​ហើយ»

សូមជម្រាបជូនថា កាលពីពេលកន្លងទៅ សហគមន៍អ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា (LGBT+) និងបណ្ដាញដៃគូសង្គមស៊ីវិលនៅប្រទេសកម្ពុជាបានរៀបចំនូវកិច្ចសន្ទនាតុមូលមួយជាមួយ​នឹងតំណាងរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា និងដាក់សម្ពាធជាផ្លូវការនូវយុទ្ធនាការ «ខ្ញុំទទួលយក» ដើម្បី​ឱ្យ​មានសមភាពច្បាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍សម្រាប់ដៃគូអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នានៅប្រទេស​កម្ពុជា។

បច្ចុប្បន្ន នៅក្នុងមាត្រា៤៥នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា បានកំណត់​អាពាហ៍ពិពាហ៍​រវាង​ ​«ប្ដីមួយ ប្រពន្ធមួយ» ដែលបានផាត់ចេញដៃគូអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា។ ទោះជាមិនមានច្បាប់ហាមឃាត់អាពាហ៍ពិពាហ៍ដៃគូអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នាជាក់លាក់ក៏​ដោយក៏មិនមានការចែងណាមួយ ដែលសម្រួលទៅដល់អាពាហ៍ពិពាហ៍​ដៃគូអ្នក​ស្រលាញ់​ភេទដូចគ្នាក្នុងច្បាប់កម្ពុជាដែរ៕

307 views

ព័ត៌មានថ្មីៗ

អត្ថបទពេញនិយម