សមាគមសម្ព័ន្ធអ្នកសារព័ត៌មានកម្ពុជា

សិស្សមួយចំនួនធំកំពុងប្រឈមនឹងភាពមិនចេះអក្សរនៅតំបន់ដាច់ស្រយាលក្នុងខេត្តស្ទឹងត្រែង

សិស្សសាលាបឋមសិក្សាអន្លង់ស្វាយ ក្នុងភូមិអន្លង់ស្វាយ ឃុំព្រះរំកិល ស្រុកបូរីអូស្វាយសែនជ័យ ខេត្តស្ទឹងត្រែង កំពុងជិះម៉ូតូត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។ ថ្ងៃទី២២ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤។ (ខេមបូចា/ពូ សូរាជជីនី)
សិស្សសាលាបឋមសិក្សាអន្លង់ស្វាយ ក្នុងភូមិអន្លង់ស្វាយ ឃុំព្រះរំកិល ស្រុកបូរីអូស្វាយសែនជ័យ ខេត្តស្ទឹងត្រែង កំពុងជិះម៉ូតូត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។ ថ្ងៃទី២២ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤។ (ខេមបូចា/ពូ សូរាជជីនី)

ថ្វី​បើសាលាបឋម​សិក្សា​ក្នុង​ភូមិ​អន្លង់ស្វាយ​​នៅ​មិន​ឆ្ងាយ​ពី​​កន្លែង​ប្រជា​ជន​រស់​នៅ តែ​វាហាក់​មាន​សភាព​ស្ងាត់​ជ្រងំ​។ ក្មេ​ងៗ​ជា​ច្រើន​មិន​បាន​ទទួល​ការអប់រំឲ្យ​ចំគោលដៅ​ដើម្បី​អាច​ឲ្យ​ពួក​គេ​ប្រឡង​យក​សញ្ញាបត្រ​ទុតិយភូមិ​នោះ​ដែរ។ មូលហេតុ​ចម្បង​គឺ​ការ​ខ្វះ​ខាត​គ្រូបង្រៀន ក៏​ដូច​ជាខ្វះខាត​បន្ទប់​រៀន​សម្រាប់​សិស្ស​ថ្នាក់​ខ្ពស់​ខណៈ​ដែល​សាលា​មាន​ទំហំតូច​។​

អ្នកគ្រូ​ ម៉ិច ភារុំ វ័យ​២៧​ឆ្នាំ បង្រៀន​ថ្នាក់​ទី​២ កំពុង​រស់នៅ​ក្នុង ​ភូមិ​ក្រឡាពាស ក្នុង​ស្រុក​បុរីអូរស្វាយ​សែន​ជ័យ បានធ្វើ​ដំណើរ​ដោយ​ម៉ូតូ​ជាង​ប្រាំបីគីឡូម៉ែត្រ​ពី​ផ្ទះ​មក​សាលា​រាល់​ថ្ងៃ។ អ្នកគ្រូ​ថា​ចម្ងាយ​ផ្លូវ​ឆ្ងាយក៏ជា​មូល​ហេតុ​មួយ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​​សិស្ស​ជា​ច្រើន​មិន​ចេះ​អាន និង​សរសេរ។​

អ្នកគ្រូ​ដដែល​បន្ត​ថាបញ្ហា​នោះ ​គឺ​ថា​ក្មេងៗ​ទាំង​នោះ​មិន​ចេះ​និយាយ​ខ្មែរ ដោយ​ពួក​គេ​និយាយ​តែ​ភាសា​ឡាវ​។ ឪពុក​ម្ដាយ​មិន​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ឲ្យ​កូន​ៗ​និយាយ​ខ្មែរ​នោះដែរ ខណៈ​ដែល​ពួក​គេ​ផ្ទាល់​ក៏​មិន​សូវ​និយាយ​ភាសាខ្មែរ​ដែរ​។ មួយ​វិញ​ទៀត ដោយសារ​តែ​អ្នកស្រុក​រស់​នៅ​ជិត​ព្រំ​ដែន​ឡាវ ទើប​អ្នកទាំង​នោះ​ភាគ​ច្រើន​និយាយ​ភាសា​ឡាវ​។​

បន្ថែម​ពី​នេះ ក្មេងៗ​ចូល​រៀន​មិន​ទៀង​ទាត់ ពីព្រោះ​បញ្ហា​ការ​ធ្វើ​ដំណើរដោយ​ពី​ផ្ទះ​ពួក​គេ​មក​សាលា​មាន​ចម្ងាយ​ពី​ប្រាំបី​ទៅ​១០​គីឡូម៉ែត្រ​។​

អ្នកគ្រូ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា​៖ «ភាគរយនៅនេះគឺកាជម្រុញឲ្យកូនគាត់រៀន គឺភាគរយតិចមិនសូវ ជាជម្រុញពួកគាត់និងមិនយោគចិត្តទុកដាក់ទេ ភាគរយ[ឪពុកម្ដាយ]ដែលជម្រុញឲ្យកូន​គាត់​ទៅ​រៀននឹងគឺតិចមែនទែន»

សាលា​បឋមសិក្សា​អន្លង់ស្វាយ​ មាន​ប្រាំ​បន្ទប់ ក្នុង​ភូមិអន្លង់ស្វាយ ឃុំ​ព្រះ​រំកិល ស្រុក​បូរីអូរស្វាយសែនជ័យ ខេត្ត​ស្ទឹង​ត្រែង​​។ សាលា​រៀន​នេះមានកូនសិស្សរៀន​ចាប់ពី​ថ្នាក់​មតេយ្យ​ដល់​ថ្នាក់​ទី​ប្រាំ​មួយ​។

សិស្ស​សាលា​បឋមសិក្សាអន្លង់ស្វាយ​ក្នុង​ភូមិអន្លង់ស្វាយ ឃុំ​ព្រះ​រំកិល ស្រុក​បូរីអូរស្វាយសែនជ័យ ខេត្ត​ស្ទឹង​ត្រែង​ កំពុង​ឈរ​នៅ​ខាង​មុខ​សាលារៀន​។ រូបថតនៅថ្ងៃទី​២២​ ខែមីនា ឆ្នាំ​២០២៤​​ (ខេមបូចា/ពូ សូរាជីនី)​

ឆ្ងាយ​ពិបាក​ធ្វើ​ដំណើរ​

លោក ធី ភារម្យ វ័យ​២១​ឆ្នាំ ជា​គ្រូបង្រៀន​ថ្នាក់​ទី​៦​ មក​ពី​ភូមិ​អន្លង់​ស្វាយ។ លោក​ក៏​មាន​ក្ដី​បារម្ភ​អំពីកូន​សិស្ស​​ដែល​បាន​បោះបង់​ការ​សិក្សា​ដោយ​សារ​តែ​បញ្ហា​គ្រួសារ និង​មិន​អាច​អាន​បាន​។ លោក​ថា​សិស្ស​ស្រី​ហាក់​​មក​រៀន​ទៀង​ទាត់​ជាង​សិស្ស​ប្រុស​។​

សិស្ស​ប្រុស​មិន​សូវ​ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​ការ​រៀនសូត្រ​ពីព្រោះ​តែ​ពួក​គេ​ចូល​ចិត្ត​លេង​ទូរសព្ទ​ដៃ និង​ខ្លះ​ដោយសារ​គ្រួសារ​ក្រី​ក្រ​ ដែល​អ្វី​ទាំង​នេះ​បង្ខំ​ឲ្យ​ពួក​គេ​បោះបង់​ការ​សិក្សា ដើម្បី​ជួយ​ឪពុក​ម្ដាយ​ពួក​គេ ដោយ​មាន​អាយុ​ត្រឹម​១៣​ទៅ​១៤​ឆ្នាំ​។​

លោក​គ្រូ​រូប​នេះ សង្កេត​ឃើញ​ថា​​ឪ​ពុក​ម្ដាយ​ភាគ​ច្រើន​មិន​ចុះ​ឈ្មោះ​​ឲ្យ​កូន​រៀន​ថ្នាក់​មតេយ្យ​ជាថ្នាក់មូលដ្ឋាននោះ​ទេ តែ​ចុះ​ឈ្មោះ​ឲ្យ​កូន​រៀន​ថ្នាក់​ទី​១​ ជំនួស​វិញ​។​

ជា​មួយ​គ្នា​នេះ​ដែរ គ្រូៗ​នៅ​ភូមិ​អន្លង់​ស្វាយ ក៏​មាន​បញ្ហា​ប្រឈមដោយ​ការ​ខ្វះ​ខាត​សម្ភារៈ បង្រៀន មិនមាន​កង្ហារសម្រាប់​អាកាស​ធាតុ​ក្ដៅ មិនមាន​សៀវភៅ​គ្រប់​គ្រាន់​នៅ​បណ្ណាល័យ ហើយ​បន្ទប់ថែទាំសុខភាព​ក៏​មិន​មាន​​ដែរ​។ អ្វី​ទាំង​នេះ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​គុណភាព​អប់​រំ និង​ស្ថានភាព​ផាសុក​ភាពសិស្ស​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​។​

លោក​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា៖ «ខ្ញុំចង់សុំសម្ភារៈសម្រាប់ការសិក្សាសម្រាប់បង្រៀនសិស្ស ដូចជាកង្ហារ ខែហ្នឹងវាក្តៅហើយសាលា ទី១ទីធ្លាវាតូច កន្លែងខ្លះដីវាអត់គ្រប់។ ខ្ញុំចង់ឲ្យទីធ្លារស្អាត បន្ទប់​បណ្ណាល័យនៅតែខ្វះសៀវភៅ  ហើយបន្ទប់សុខភាពអត់ទាន់មាន»

ស្រប​ពេល​ជាមួយ​គ្នា​នេះ​ដែរ លោក ម៉ាន់ នេត្រា នាយកសាលាបឋមសិក្សា​អន្លង់ស្វាយ ប្រាប់​ខេមបូចា​ថា ​កាលពី​ឆ្នាំ​២០២២ សាលា​មានសិស្ស​១៥៨​នាក់​ក្នុង​នោះ​សិស្ស​ស្រី​៧៧​នាក់ និង​នៅ​ឆ្នាំ​២០២៣ មាន​សិស្ស១៥៨​នាក់​ដដែល និង​សិស្សស្រី​៧០​នាក់។ ដោយ​ឡែក​នៅ​ឆ្នាំ​២០២៤ នេះ​មាន​សិស្ស​សរុប​១៦៣​នាន់ និង​មាន​សិស្ស​ស្រី​៨៨​នាក់​។​

លោក​បង្ហាញ​ក្ដី​កង្វល់​​ទាក់​ទង​នឹង​បញ្ហា​អវត្តមាន​សិស្ស​ក្នុង​អត្រាខ្ពស់ ដោយសារ​តែ​ផ្លូវ​ធ្វើ​ដំណើរ​ឆ្ងាយ និង​មាន​សិស្ស​ប្រាំ​នាក់​ត្រូវ​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​ទូក​ចេញ​ពី​កោះ​​មក​សាលា​។​

លោក ​នេត្រា មាន​ប្រសានស៍​ទៀត​ថា ​ដើម្បី​ពង្រឹង​ការ​រៀន​សូត្រ​របស់​សិស្ស ត្រូវមាន​ការ​សហការ​របស់​ឪពុក​ម្ដាយ និង​ការ​ពិភាក្សា​ប្រចាំ​ខែ​ជាមួយ​ពួកគាត់ ដើម្បី​ធានា​ថា​បាន​ការគាំទ្រ​ជំរុញ​ទឹក​ចិត្ត​កូនៗ​ពួកគេ​ឲ្យ​មក​រៀនបាន​ទៀង​ទាត់​ គឺ​ជា​ការ​សំខាន់​។ 

លោក​បន្ត​ថា៖ «ខ្ញុំតែងតែប្រជុំជាមួយនឹងអាណាព្យាបាលដែលជួនកាលទៅផ្ទះពួកគាត់​នៅ​ឆ្ងាយ នៅឆ្ងាយៗពីភូមិចឹងហា [អាណាព្យបាល] ពួកគាត់ជម្រុញកូនគាត់មកដែល ប៉ុន្តែ​កូន​អត់មក វារាងខ្លាចណាមួយវារាងឆ្ងាយ ការសង្កេតមួយទៀតគឺមធ្យោបាយ​ធ្វើដំណើរ​ទេ ពួកគាត់​ខ្វះមធ្យោបាយធ្វើដំណើរ»

បរិវេណសាលា​បឋមសិក្សា​អន្លង់ស្វាយ​ក្នុង​ភូមិអន្លង់ស្វាយ ឃុំ​ព្រះ​រំកិល ស្រុក​បូរីអូរស្វាយសែនជ័យ ខេត្ត​ស្ទឹង​ត្រែង ត្រូវបានចាក់ដីបន្ថែម កាលពី​ថ្ងៃទី​៤ ខែមករា ឆ្នាំ​២០២២​។ (រូបភាព​ផ្តល់ឱ្យ)

ឈប់រៀនដើម្បី​ធ្វើ​ការ​

អ្នកស្រី ​ធី ធីតា វ័យ​២៨​ឆ្នាំ ជា​អាណាព្យាបាល​សិស្ស និង​មាន​មុខរបរ​ជា​អ្នក​លក់​ម្ហូបអាហារ​នៅ​តំបន់អន្លង់​ផ្សោត។ អ្នកស្រី​មាន​កូន​បី​នាក់​កំពុង​នៅ​រៀន​។ កូន​ច្បង​រៀន​ថ្នាក់​ទី​៧ កូន​ទី​ពីរ​រៀន​ថ្នាក់​ទី​៤ និង​កូន​ពៅ​រៀន​ថ្នាក់​មតេយ្យ​។​

អ្នកស្រី​ក៏​បាន​បង្ហាញពី​កង្វល់​ចំពោះការ​សិក្សា​របស់​កូនៗ​ដែរ អ្នកស្រី​ខ្លាច​ថាកូនៗ​មិន​អាច​បន្ត​ការ​សិក្សា​បាន​វែង​ឆ្ងាយ​។ អ្នកស្រី​ក៏​រៀន​បាន​ត្រឹម​ថ្នាក់ទី​៦​ដែរ​។​ យ៉ាងណា អ្នកស្រី​ក៏​បាន​ឆ្លៀត​ពេល​ទំនេរ​ពីការងារ​ដើម្បី​បង្ហាត់បង្រៀន​កូនៗ​បាន​មួយ​ថ្ងៃ​កន្លះ​ម៉ោង​ដែរ​។​

អ្នកស្រី​បន្ថែម​ថា៖ «ខ្ញុំចង់ឃើញគ្រូបង្រៀននៅទីនេះបង្រៀនតែមួយថ្នាក់ នៅនេះក៏មានការ​ខ្វះខាត​គ្រូដែល គ្រូតិចសិស្សច្រើនចឹងហា គ្រូបង្រៀនខ្លះបង្រៀនពីថ្នាក់ក្នុងពេលតែមួយចឹង សិស្សខ្លះមិនសូវជាជាប់លាប់យកចិត្តទុកដាក់ក្នុងការរៀន ទី២ ខ្ញុំចង់មានគ្រូជាភាសា​អង់គ្លេស និងគ្រូរៀនគួរបន្ថែម»។

ម្ដាយ​របស់​សិស្ស​ម្នាក់​ទៀត គឺ​អ្នកស្រី​ ម៉ុន ណាវី វ័យ៣៨ឆ្នាំ មកពី​ឃុំ​ជា​មួយ​អ្នកស្រី​ ធី​តា ដែរ បានឱ្យដឹង​ថា កូនៗ​អ្នកស្រី​ហាក់​មិន​សូវ​រៀន​សូត្រ​បាន​ល្អទេ ថ្វីបើ​ទៅ​រៀន​ទៀង​ទាត់​ក៏​ដោយ​។​ ដោយ​សារ​​មិន​ដែល​បានទៅ​សាលាកូន​រៀន អ្នកស្រី​បារម្ភ​ថាកូន​​អ្នកស្រី​អាច​នឹង​មិន​ចេះ​អាន​អក្សរ​។​

អ្នកស្រី​បន្ត​ថា៖ «យើងចង់ឲ្យមានថ្នាក់គ្រប់កម្រិត  ណាមួយយើងមិនចង់បញ្ជូនកូនទៅ​រៀន​ឆ្ងាយ​ទេ អ្នកខ្លះមានលុយ គេមាន [បញ្ជូនកូនរៀនបន្ត] ទៅខេត្តទៅ អ្នកខ្លះគ្នាមិនមាន​លុយ​អត់បន្តទៅ គ្នាធ្វើម៉េចចប់ត្រឹមនឹងក៏ចប់ទៅ»

អ្នកស្រី​ក៏​សង្ឃឹម​ថា នឹង​មាន​គ្រូបង្រៀន​ភាសា​អង់គ្លេស និង​ភាសាចិន។ អ្នកស្រី​ថា៖ «ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​កូន​ចេះ​ភាសា​ចិន​ដែរ»។ អ្នកស្រី​មានកូន​ម្នាក់​រៀន​ថ្នាក់​ទី​៦​នៅ​សាលា​អន្លង់ស្វាយ​ និង​ពីរ​នាក់​​ទៀត​រៀន​ថ្នាក់​ទី​៩ នៅ​ក្នុងវត្ត​មួយ​។​

លោក យ៉ាន់ ស៊ុនតាក់ ជាមេភូមិ​ម្នាក់​​​ក្នុង​ឃុំព្រះ​រំកិល​​ ដែល​ធ្វើការលើ​ភូមិ​សរុប​ចំនួន​ប្រាំបី បាន​និយាយ​ថា​​ សិស្ស​ជា​ច្រើន​មិន​បាន​រៀន​ចប់​ថ្នាក់​វិទ្យាល័យ​នោះ​ទេ។ សិស្ស​ខ្លះ​ឈប់​រៀន​ត្រឹម​ថ្នាក់​ទី​៦ និង​ខ្លះ​ត្រឹម​ថ្នាក់​ទី​៩ ប៉ុន្តែ​ថា​នៅ​ឆ្នាំ​២០២៤នេះ​​មាន​បើក​ថ្នាក់​រៀន​ដល់​ថ្នាក់​ទី​១០ ដែល​អាច​ឲ្យ​សិស្ស​បន្ត​ការ​សិក្សា​បាន​។​

បុរស​វ័យ​៦៩​ឆ្នាំ​រូប​នេះ ប្រាប់​ខេមបូចា​ថា លោក​បារម្ភអំពី​ចំនួន​សិស្ស​ដែលបោះបង់​ការសិក្សា ហើយ​ខ្លះ​ទៀត​ចង់​ចំណាក​ស្រុក​ទៅ​ប្រទេស​ជិត​ខាង​ដើម្បី​រកប្រាក់​ចិញ្ចឹម​គ្រួសារ។​ លោក​ក៏​បង្ហាញ​កង្វល់​ពី​ការ​កើន​ឡើង​ចំនួន​អ្នក​ធ្វើ​ចំណាក​ស្រុក​រាល់​ឆ្នាំ​ផង​ដែរ។​

លោក​បន្ត​ថា ​មាន​អ្នក​ចំណាក​ស្រុក​ច្រើន​ក្នុង​ចំណោម​សិស្ស​ស្រី បើ​ធៀប​ទៅ​នឹង​សិស្ស​ប្រុស​។ ក្នុង​ឆ្នាំ​២០២២ មាន​​សរុប​ចំនួន​៣២៥​នាក់​ ក្នុង​នោះ​ស្រី​១៥៣​នាក់ ហើយ​នៅ​ឆ្នាំ​២០២៣ មាន​សរុប​៣០២​នាក់ ក្នុង​នោះ​​ស្រី​មាន​១៥៨​នាក់។ ដោយ​ឡែក​នៅ​ឆ្នាំ​២០២៤ ​សរុប​មាន​៣១០​នាក់ ក្នុង​នោះ​ស្រី​មាន​១៥០​នាក់​។​

​បើ​តាម​លោក​មេភូមិ​ដដែល សិស្ស​មួយ​ចំនួន​តូច​បានចំណាក​ស្រុក​ទៅ​ប្រទេស​ជិត​ខាង​ទាំង​រៀន​មិន​ទាន់ចប់​។ ពួក​គេ​មាន​អាយុ​ចន្លោះ​ពី​១៦​ទៅ​២៥​ឆ្នាំ​។ លោក​ថា៖ «​​អ្នក​ខ្លះ​មាន​ជីវភាព​ធូរធា​ ដូចនេះ​ពួក​គេ​បន្ត​ការ​សិក្សានៅ​ខេត្ត ឬ​ក៏​ចំណាក​ស្រុក​»

បរិវេណសាលា​បឋមសិក្សា​អន្លង់ស្វាយ​ក្នុង​ភូមិអន្លង់ស្វាយ ឃុំ​ព្រះ​រំកិល ស្រុក​បូរីអូរស្វាយសែនជ័យ ខេត្ត​ស្ទឹង​ត្រែង ត្រូវបានចាក់ដីបន្ថែម កាលពី​ថ្ងៃទី​៤ ខែមករា ឆ្នាំ​២០២២​។ (រូបភាព​ផ្តល់ឱ្យ)​

មិន​មាន​ថវិកាគ្រប់គ្រាន់

បើ​តាម​ប្រធាន​ការិយាល័យ​អប់រំស្រុកបុរីអូរស្វាយសែនជ័យ លោក ជា ប៊ុនសាង សាលា​ក្នុង​តំបន់​រង​ផល​ប៉ះពាល់​ដោយសារតែ​ខ្វះ​ថវិកា​។​

លោកបន្តថា ថ្វី​បើ​មាន​សំណើសុំ​កសាង​អគារ​សិក្សា​បន្ថែម​ទៅ​កាន់​ក្រ​សួងអប់រំ ធ្វើរាល់​ឆ្នាំ តែ​ថវិកា​ដែល​ធ្លាក់​មក​មាន​ចំនួន​តិច​តួច នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០២៤ បាន​ទទួល​តែ​អាគារ​សិក្សា​មួយ​ខ្នង​មាន​​ប្រាំ​បន្ទប់​នៅ​ស្រែចម៉្បា ជិត​ព្រំ​ដែន​ប្រទេស​ឡាវ​។​

លោក ប៊ុនសាង លើកឡើងថា ចង់​ឲ្យ​មាន​ការអភិវឌ្ឍលឿន​ត្រឹម​ត្រូវ​តាម​តម្រូវ​ការសាលា​គឺ​មិន​ងាយ​ទេ ពីព្រោះ​មាន​សាលា​ច្រើន ហើយ​ថវិកា​ក្រ​សួង​មាន​កម្រិត​។ លោក​ថា​​ថវិការមិន​គ្រប់គ្រាន់​ក្នុង​កា​របំពេញ​ដី​នៅក្នុង​សាលា​អន្លង់​ស្វាយ​ ដូច​នេះ​សហគមន៍​ជួយ​ស្វែង​រក​ថវិកា​បន្ថែមដោយខ្លួនឯង​​។​

លោកបន្ថែម​ថា​៖ «ការិយាល័យ​អប់រំស្រុក បាន​ត្រឹម​ជួយ​ទិញ​សម្ភារៈ​សម្រាប់​សាលា មិន​មាន​ថវិកា​សម្រាប់​ចាក់​បំពេញ​ដី​នៅទីធ្លាសាលា​ដ៏​ធំ​ទេ»។​

លោក ទី ធីដា អនុប្រធានមន្ទីរ​អប់រំខេត្ត​ស្ទឹង​ត្រែង​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ខាង​មន្ទីរ​មាន​គម្រោង​ដាក់​ពង្រាយ​គ្រូ​បន្ថែម​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត ដើម្បី​បំពេញ​តម្រូវ​ការសិស្ស និង​ជំរុញ​ឲ្យ​ពួក​គេ​បន្ត​រៀន​ថ្នាក់​ទី​១១ និងទី​១២​។​

ជាក់ស្ដែង មន្ទីរ​បាន​ដាក់សំណើ​កសាង​សាលា​បន្ថែម ក្នុង​ចំណោម​សំណើ​ជា​ច្រើន​ផ្សេង​ទៀត​ដាក់​ទៅ​កាន់​ក្រ​សួង​អប់រំ និង​ស្វែង​រក​មូល​និធិ​បន្ថែម​។​

ក្រ​សួង​បាន​ផ្ដល់​អាហារូបករណ៍​ដល់សិស្ស​នៅអនុវិទ្យាល័យព្រះ​រំកិលចំនួន​៤០​នាក់​ក្នុង​នោះ​ស្រី​២៧​នាក់ និង​បាន​ទទួល​ជំនួយ​ផ្នែក​ហិរញ្ញវត្ថុ​រវាង​ឆ្នាំ២០១២​ដល់​២០១៥។ សិស្ស​១០​នាក់​ជា​សិស្ស​ថ្នាក់ទី​៧ ក្នុង​នោះ​មាន​សិស្ស​ស្រី​ប្រាំបួន​នាក់ សិស្ស​ថ្នាក់​ទី​៨​ចំនួន​១៥​នាក់ និង​សិស្ស​ថ្នាក់​ទី​៩មាន​១៥​នាក់​។​

លោក​បន្ត​ថា៖ «មន្ទីរមិនអាចជួយ [សាលាបឋមអន្លង់ស្វាយ] ដោយសារតែខាងមន្ទីរ​ជួយតែ​មួយ តែមានសាលាច្រើនមិនអាចជួយបានច្រើនបានទេ ដោយសារទូទាំងខេត្ត​នឹងមាន​[សាលា​ច្រើន] កញ្ចប់[ថវិកា]មន្ទីរអប់រំតាំងពីកូវីដនឹងមកគេកាត់ដូចគ្នា អីចឹងយើងមិនមាន​ថវិកា​សម្រាប់ជួយទៅកាន់គាត់ទេ»

ប្រធានសមាគម​គ្រូបង្រៀន​កម្ពុជា​ឯករាជ្យ​ អ្នកស្រី អ៊ុក ឆាយ៉ាវី ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ​វិស័យ​អប់រំ​នៅ​កម្ពុជា​មិន​មាន​តុល្យភាព​នោះ​ទេ​។ អ្នកស្រី​សង្កេត​ឃើញ​ថា​រដ្ឋាភិបាលវិនិយោគការ​អប់​រំ​ច្រើន​នៅ​តំបន់​មាន​ប្រជា​ជន​ច្រើន​ ប៉ុន្តែ​មិន​សូវ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ច្រើន​នៅ​តំបន់​ដាច់​ស្រយាល​។ ជា​ការពិត​ថវិកា​ក្រ​សួង​ក៏មាន​កម្រិត​នៅ​តាម​តំបន់​មាន​មនុស្ស​ច្រើន ដែល​មិន​មែន​តែ​តំបន់​ដាច់​ស្រយាល​នោះ​ទេ​។​

អ្នកស្រី​បារម្ភ​ថា ​បើ​សិន​ជា​ប្រជាជន​នៅ​បន្ត​និយាយ​ភាសា​ឡាវច្រើន​ជាង​ភាសា​ខ្មែរ​នៅ​ឃុំ​ព្រះ​រំកិល ភាសាជាតិ វប្បធម៌ ប្រពៃណី​អាច​នឹង​បាត់​បង់​នៅ​ថ្ងៃអនាគត​។​

អ្នក​ស្រី​បន្ថែម​ថា៖ «ខ្ញុំចង់លើកជំរុញដល់យុវជនសូមឲ្យពួកគាត់ស្វែងរកជំនាញ ស្វែងរក​ចំណេះ​នៅក្នុងខ្លួនដែលចោរលួចមិនបាន អីចឹងពួកគាត់ត្រូវតែយល់ដឹងកាន់តែស៊ីជម្រៅ​ជំនាញ​ឲ្យពិតប្រាកដ»

របាយការណ៍​របស់ អង្គការ​យូនីសេហ្វ​ បង្ហាញ​ថា​ក្មេងៗ​នៅ​តំបន់​ជនបទ​មិន​បាន​ទទួល​ការ​អប់រំ​​តាម​ស្តង់ដារ​ត្រឹ​​ម​ត្រូវ​តាម​អាយុ​នោះទេ​។ នៅ​កម្រិត​បឋម​សិក្សា ស្ទើរ​តែ​២៥​ភាគរយ​នៃ​ក្មេងៗ​ទាំង​នោះ​រៀន​ដល់​ថ្នាក់ទី​៣​ហើយ​នៅ​មិន​ទាន់​ចេះ​សរសេរ​បាន​ត្រូវ​មួយ​ពាក្យ​ផង​ពេល​សរសេរ​តាម​អាន​។​

មាន​តែ​២៧​ភាគរយនៃសិស្ស​​អាយុ​បី​ទៅ​ប្រាំ​ឆ្នាំ​ដែល​បាន​ទទួល​ការ​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​ឲ្យ​ចេះ​អក្សរ និង​លេខ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ។ នៅពេល​ពួក​គេ​ដល់អាយុ​១៧​ឆ្នាំ អង្គការយូនីសេហ្វ​ថា​៥៥​ភាគរយ​នៃ​ក្មេង​ជំទង់​បាន​បោះបង់​ការសិក្សា​៕​

ប្រែសម្រួលពីអត្ថបទភាសាអង់គ្លេស៖ In Remote Areas of Stung Treng, A Large Number of Children Are Facing Illiteracy

458 views

ព័ត៌មានទាក់ទង

ព័ត៌មានថ្មីៗ

អត្ថបទពេញនិយម