សមាគមសម្ព័ន្ធអ្នកសារព័ត៌មានកម្ពុជា

ក្រុមអ្នកស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នានៅបន្តរងការបៀតបៀនផ្លូវភេទនៅកន្លែងធ្វើការ

អង្គការបន្ទាយស្រី និងក្ដីស្រឡាញ់គឺចម្រុះ បានធ្វើការសិក្សាលើការបៀតបៀនផ្លូវភេទនៅកន្លែងធ្វើការ។ រូបថតនៅថ្ងៃទី១៤ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៣។ (ខេមបូចា/រ៉ាន់ ស្រដែត)
អង្គការបន្ទាយស្រី និងក្ដីស្រឡាញ់គឺចម្រុះ បានធ្វើការសិក្សាលើការបៀតបៀនផ្លូវភេទនៅកន្លែងធ្វើការ។ រូបថតនៅថ្ងៃទី១៤ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៣។ (ខេមបូចា/រ៉ាន់ ស្រដែត)

ស្ថាប័នចំនួន​ពីរ​គឺ​បន្ទាយ​ស្រី និង​ក្ដីស្រឡាញ់​គឺ​ចម្រុះ បាន​ធ្វើ​ការ​សិក្សាស្រាវជ្រាវ​​មួយ​លើ​ការ​បៀត​បៀនផ្លូវ​ភេទ​នៅ​កន្លែង​ធ្វើ​ការ និង​បាន​រក​ឃើញ​ថា​ស្រ្តី​៣០​ភាគរយ បុរស​៣៧​ភាគរយ និង​​អ្នកស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នា​៩០​ភាគរយ បាន​រង​នូវ​ទម្រង់​នៃ​អំពើ​ហិង្សា​មួយ​ចំនួន។ និយោជិត​ជាបុរស និង​ស្រ្តី​នៅ​គ្រប់​វ័យ​ ក៏​បាន​អះអាង​ដែរថា​ខ្លួន​ធ្លាប់​បាន​ដាក់​ពាក្យ​ឈប់​ពី​ការងារ​ដោយ​សារតែ​ខ្លួនរង​នូវ​អំពើ​បៀត​បៀន​​ផ្លូវ​ភេទ និង​មិន​ស្រណុក​ចិត្ត​​ចំពោះ​កន្លែង​ការងារ​។​

កាល​ពី​ថ្ងៃទី​១៤ ខែធ្នូ ឆ្នាំ​២០២៣ អង្គការ​បន្ទាយ​ស្រី និង​ក្ដីស្រឡាញ់គឺចម្រុះ បាន​រៀប​ចំវេទិកា​មួយ​ក្រោម​ប្រធានបទ«កន្លែងធ្វើការ​ពណ៌ទឹកក្រូច ផ្ដើម​ពីក្ដីស្រមៃ​ទៅ​ជា​ការពិត» ក៏​ដូច​ជាការ​សម្ពោធ​ការស្រាវជ្រាវ​«ការបៀតបៀនផ្លូវភេទនៅកន្លែងការងារ»។ កម្មវិធី​នេះ​មាន​អ្នក​ចូល​រូម​ជាង​៥០​នាក់​​រួម​មាន​តំណាង​ក្រ​សួង​ការងារ សហគមន៍​នៅ​តាម​បណ្ដាខេត្ត​មួយ​ចំនួន សមាជិក​អង្គការ​សង្គម​ស៊ីវិល និង​ក្រុម​អ្នក​ស្រឡាញ់ភេទ​ដូច​គ្នា​។​

ការ​សិក្សា​របស់​អង្គការ​បន្ទាយស្រី​មាន​គោល​បំណង​ជួយ​ឲ្យ​និយោជិត​ក្នុង​វិស័យ​ការងារ​យល់​ដឹង​ និង​ចែក​រំលែក​បទពិសោធន៍​ការ​រើស​អើង និង​អំពើហិង្សា​នៅ​កន្លែង​ធ្វើ​ការ​។ ការស្រាវ​ជ្រាវ​នេះ​ធ្វើ​នៅ​ក្នុងទីក្រុង​ភ្នំពេញ ​ខេត្ត​បាត់​ដំបង និង​សៀម​រាប​ ចាប់​ពី​ខែ​កក្កដា ដល់​ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​២០២៣ ដោយ​មាន​អ្នក​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​ប្រព័ន្ធ​ចូល​រួម​៤០០​នាក់​។ ក្នុង​នោះ​មាន​អ្នក​ចូល​រួម​ជា​បុរស​១៩០​នាក់ ស្រ្តី​១៩០​នាក់ និង​អ្នកស្រឡាញ់​ភេទ​ដូច​គ្នា​ចំនួន​២០​នាក់​។​

អ្នកស្រី កាន់ សុភ័ក្រ ប្រធានកម្មវិធី​របស់​អង្គការ​ឃែរប្រចាំកម្ពុជាមានប្រសាសន៍ថា ​ការ​រក​ឃើញ​នេះ​បានការ​ទទួល​ស្គាល់​ពី​ភាគីពាក់ព័ន្ធ និង​បាន​បង្ហាញ​ការពិត​ថា​កំពុង​មាន​អ្វី​កើត​ឡើង​ក្នុង​សង្គម​យើង​សព្វ​ថ្ងៃ។​

អ្នកស្រីថា នេះ​គ្រាន់​តែ​ចំនួន​អ្នកចូល​រួម​ក្នុង​ខេត្ត​ចំនួន​ពីរ នៅ​មាន​បញ្ហា​ជា​ច្រើន​ទៀត​ទាក់ទង​នឹង​ការ​បៀត​បៀន​ផ្លូវ​ភេទ​នៅ​កន្លែង​ការងារ។ អ្នកស្រី​បន្ត​ថា៖ «​ចុះ​នៅ​កន្លែង​ដែល​យើង​មិន​បាន​ចុះ​ធ្វើ​ការ​ស្រាវជ្រាវ? តើ​អាច​នឹង​មាន​អ្វី​កើត​ឡើង​នៅ​ទីនោះ»?

អ្នកស្រី​បន្ត​ថា៖ «​យើង​ចង់​ឃើញ​រដ្ឋាភិបាល​ តាម​រយៈ​រដ្ឋសភាជាតិ ផ្ដល់សច្ចាប័ន​លើ​អនុសញ្ញាឆ្នាំ​១៩៩០ របស់​អង្គការអន្តរជាតិ​ខាង​ការងារ​ស្ដីពី​ការ​លុប​បំបាត់អំពើហិង្សា និង​ការបៀត​បៀន​​ ​នៅ​កន្លែង​ការងារ និង​ពន្យល់​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់​ពី​ទម្រង់​ផ្សេងៗ​នៃការបៀតបៀន​។

​អ្នកស្រី​បន្ថែម​ថា៖ «ការ​បៀត​បៀន​ផ្លូវ​ភេទ​បានធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ខ្លះ​ដល់​ជន​រងគ្រោះ និង​មិន​អាច​មើល​ឃើញ​ដោយ​ភ្នែក​ទទេ​បាន​ទេ ព្រោះ​ថា​វា​មាន​ច្រើនទម្រង់​។ វាទាមទារ​ឲ្យ​មាន​ការអនុវត្ត​គោល​នយោនបាយ​គាំពារ​នៅ​ក្នុង​វិស័យ​កាត់​ដេរ និងព្រម​ទាំង​ការ​​គាំទ្រ ក៏ដូច​ជា​មាន​ការ​ទទួល​​យក​សេចក្ដី​រាយការណ៍​ពី​ជន​រងគ្រោះ»

បើ​តាម​សម្រង់​សម្ដី​ក្នុង​អត្ថបទស្រាវជ្រាវ លោក កុយ ធីតា សហស្ថាបនិក​ក្ដីស្រឡាញ់គឺចម្រុះ មាន​ប្រសាសន៍​ថា ​ក្នុង​អ្នក​ស្រឡាញ់​ភេទ​ដូច​គ្នានៅ​តែ​បន្ត​រងគ្រោះកម្រិត​ខ្ពស់​ពី​ការ​បៀតបៀន​ផ្លូវ​ភេទ​នៅ​កន្លែង​ធ្វើ​ការ ដែលនៅ​តែអាច​ប្រៀ​ប​ធៀប​គ្នា​បាន​ទៅ​នឹង​ការ​សិក្សា​មុនៗ។​​

ជា​ពិសេស​អ្នក​បំប្លែង​ភេទ ប្រឈម​ការ​លំបាក​ច្រើននៅ​កន្លែង​ធ្វើ​ការ ដោយ​មាន​អ្នក​ខ្លះ​ត្រូវ​គេ​បដិសេធការងារ​នៅ​ក្នុង​ដំណាក់​កាល​សម្ភាស ទាំង​មិន​ទាន់​មាន​ឱកាស​បាន​សាកល្បង​ការងារ​ផង​។​

ដូច​គ្នា​ដែរ ការស្រាវ​ជ្រាវ​មួយ​របស់​មជ្ឈមណ្ឌសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជា​កាល​ឆ្នាំ​២០១៩ បាន​រកឃើញ​ថា​ក្រុម​អ្នកស្រឡាញ់​ភេទ​ដូច​គ្នា​៩២​ភាគរយ​ជឿថា​ខ្លួន​មិន​បាន​ទទួល​ឱកាស​ការងារ​ស្មើ​ភាព​ដូច​ប្រជា​ពល​រដ្ឋ​ទូទៅ​នោះទេ​។ ក្នុង​នោះ​ក៏​មាន​ដែរ អ្នកស្រឡាញ់​ភេទ​ដូច​គ្នា​២១​ភាគរយ​ត្រូវគេបដិសេធការងារ​ដោយសារតែអត្តសញ្ញាណភេទ និង​កាយវិការ​របស់​ពួកគាត់​ ក៏ដូច​ជា​ការ​កំណត់​ភេទ​របស់​ខ្លួន​ខុស​ពី​ភេទ​កំណើត​។ ក្រៅពីនោះ​៦៥​ភាគ​រយ​នៃ​អ្នកស្រឡាញ់​ភេទ​ដូច​គ្នាដែល​ត្រូវ​គេ​បដិសេធការងារដោយសារ​តែអត្តសញ្ញាណ​ភេទ​របស់​ខ្លួន បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ខ្លួន​ធ្លាប់​ត្រូវ​គេ​បដិសេធការងារ​លើស​ពី​ម្ដង​។​ បន្ថែម​ពី​នេះ ២៥​ភាគរយ​នៃអ្នកស្រឡាញ់ភេទ​ដូចគ្នា​បាន​រាយការណ៍ថា​ពួកគេ​បាន​លាក់​អត្តសញ្ញាណ​របស់​ខ្លួន​អំឡុងពេលសម្ភាស ដើម្បី​អាច​ទទួល​​បាន​ឱកា​ស​ការងារ​សម្រាប់​ទ្រទ្រង់​ជីវភាព​។

ការស្រាវជ្រាវ​នេះ​ក៏បង្ហាញ​ដែរថា​ក្រុម​អ្នកស្រឡាញ់​ភេទ​ដូច​គ្នា​បាន​ប្រឈម​ការ​លំបាក​ជា​ច្រើន​​ក្នុងការ​ស្វែង​រក​ការងារ ដោយអះអាង ថា​ពួក​គេត្រូវ​បាន​គេ​បដិសេធការងារ​ភ្លាមៗ​ដោយ​គ្រាន់​តែ​ឃើញ​ការ​ស្លៀក​ពាក់ និង​អាកប្បកិរិយា​។​ លោក​​ ធីតា លើក​ឡើង​ថា៖​ «ខ្ញុំ​គិត​ថា​បើ​សិន​ជា​បញ្ហា​នេះ​នៅ​តែ​បន្ត​កើត​មាន វា​អាច​នឹង​ប៉ះពាល់​ដល់​ផ្លូវ​ចិត្ត​របស់​ពួកគាត់»។​

តាងនាម​ឲ្យ​សហគមន៍​អ្នកស្រឡាញ់ភេទ​ដូច​គ្នា លោក លើក​ឡើងថា៖ «ភាគីពាក់ព័ន្ធគួររក​ដំណោះ​ស្រាយ និង​ផ្ដល់ការគាំពារ​ផ្នែក​ច្បាប់​ចំពោះ​​ការ​មិន​ផ្ដល់​ឱកាស​ដល់ពួកយើង​ក្នុង​ការ​ទទួល​បាន​ការងារ​ក្នុង​ក្ដី​សុបិន។ កន្លែងធ្វើការ​ពណ៌ទឹកក្រូច ផ្ដើម​ពីក្ដីស្រមៃទៅជា​ការពិត»។​

លោក ហុង សុខជា អ្នកស្រាវជ្រាវ​ពី​ការអភិវឌ្ឍសង្គម​បាន​អំពាវ​នាវ​ឲ្យ​មាន​ការ​ផ្ដល់​ភាព​ងាយ​ស្រួល​ដល់​អ្នកមាន​ពិការភាព​នៅ​កន្លែង​ធ្វើ​ការទាំង​ក្នុង​វិស័យរដ្ឋ និង​ឯកជន​។ លោក​ថា គួរ​តែ​មាន​ការ​រៀបចំ​ឲ្យ​បាន​សមស្រប​សម្រាប់​អ្នក​មាន​ពិការភាព ហើយ​មិនមាន​ការ​បៀតបៀន ឬ​រើសអើស មិន​ថា​ដោយពាក្យ​សម្ដី ឬកាយវិការ​ចំពោះ​ពួកគាត់​។​

លោក សុខជា បានបង្ហាញ​ការពេញ​ចិត្ត​ដែល​បុគ្គលិក​មាន​ពិការ​ភាព​បាន​និយាយ​ចេញ​អំពី​បញ្ហា​​ប្រឈម​ដែល​ខ្លួន​មាន​នៅ​កន្លែង​ធ្វើការ​តាម​រយៈ​ការស្រាវជ្រាវ​នេះ។​ លោក​ថា ការសិក្សា​នេះ​ជា​ការ​ផ្ដល់​សារ​ទៅ​ដល់​ម្ចាស់​​អាជីវកម្ម​តូចធំ ដើម្បី​ឲ្យ​ទទួល​​យក​អ្នកមាន​ពិការ​ភាព​ឲ្យ​បម្រើ​​ការងារ​។ លោក​ថា៖ «ដោយ​សារតែពួកគាត់​មាន​សិទ្ធិទទួលបានការអប់រំ និង​មានជំនាញ​ដែលអាច​បំពេញការងារ​ក្នុង​ក្ដីស្រមៃ​របស់​ពួកគាត់»។​

បើ​តាម​លោក សាន គឹមហុង អនុរដ្ឋលេខាធិការក្រ​សួងការងារ កម្ពុជាបាន​ចូល​រួម​យុទ្ធនាការ​លុប​បំបាត់ ឬប្រឆាំង​នឹង​អំពើ​ហិង្សា​លើ​ស្រ្តី និង​យេនឌ័រ ស្រប​ទៅ​តាម​គោលនយោបាយ​របស់​រដ្ឋាភិបាល ដែល​ចាត់ទុក​ស្រ្តី​ជា​ឆ្អឹង​ខ្នង​នៃ​សង្គម​ជាតិ​។​

លោក​បន្តថា៖ «​ការ​បៀតបៀន​ផ្លូវ​ភេទ​គឺជា​ទម្រង់​នៃ​ការ​ធ្វើ​ទុក្ខ​បុកម្នេញ​លើ​ស្រ្តី ដែល​ផ្ដល់​ផល​អវិជ្ជមាន​ដល់​គ្រួសារ សង្គម​ សេដ្ឋកិច្ច និង​ប្រទេស​ជាតិ​។ ក្រ​សួង​ និង​នាយក​ដ្ឋាន​ពាក់ព័ន្ធ​បាន​បន្ត​អនុវត្ត​គោលនយោបាយ​រដ្ឋាភិបាល​ដើម្បី​ធានា​ឲ្យ​មាន​សមភាព​យេនឌ័រ ភាព​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​របស់​ស្រ្តី និង​ក្មេងស្រី ក៏ដូច​ជា​ទទួលបាន​ឱកាស​ដូច​គ្នា​ក្នុង​វិស័យ​ការងារ»។​

អ្នកស្រី ព្រឹង សំអាត តំណាង​សហគមន៍​មក​ពីខេត្ត​បាត់ដំបង មាន​ប្រសាសន៍​ថា អ្នកស្រី​សប្បាយ​ចិត្ត​ពេល​បាន​ដឹង​ថាអ្វីទៅជា​ទម្រង់នៃ​ការ​បៀតបៀន​ផ្លូវភេទ​នៅ​កន្លែង​ការងារ និង​មាន​គម្រោង​ពាំនាំ​ចំណេះដឹងទាំងនេះ​ទៅ​ចែក​រំលែក​បន្ដ​នៅសហគមន៍​ផង​ដែរ។​

អ្នកស្រី​ថា៖ «​ខ្ញុំ​ពិត​ជា​រីករាយ​ណាស់ដែលបាន​រៀនសូត្រ​ច្រើន​ពីបញ្ហានេះ។ កាលពី​ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា​អ្វីជា​ការបៀតបៀន​នោះទេ ហើយ​តែងតែ​គិត​ថា​វាជា​ការលេង​សើច។ ខ្ញុំ​នឹង​បន្ត​ចែក​រំលែក​អ្វីដែល​ខ្ញុំ​បាន​រៀន​ទៅ​កាន់​សហគមន៍​»។​

​បន្ថែមពី​នេះ អ្នកស្រី សំអាត ​បាន​ស្នើ​ដល់ក្រ​សួង​ពាក់​ព័ន្ធ​ជួយ​បង្កើន​ការ​យល់​ដឹង​ដល់​ប្រជាពល​រដ្ឋ​តាម​រយៈការអប់រំ និង​បង្កើន​ការ​បណ្ដុះ​​បណ្ដាល​​នៅសហគមន៍ផង​ដែរ​៕​

ប្រែសម្រួលពីអត្ថបទភាសាអង់គ្លេស៖ LGBT People Continue to Experience High Level of Sexual Harassment At Work

226 views

ព័ត៌មានទាក់ទង

ព័ត៌មានថ្មីៗ

អត្ថបទពេញនិយម