សមាគមសម្ព័ន្ធអ្នកសារព័ត៌មានកម្ពុជា

ពលរដ្ឋចាស់ៗនៅខេត្តសៀមរាបបន្តមុខរបរជាអ្នកបររទេះក្របីឡើងវិញ បន្ទាប់ពីខកខានបីឆ្នាំដោយសារជំងឺកូវីដ

អ្នកភូមិនៅក្នុងសហគមន៍រទេះក្របីដឹកភ្ញៀវទេសចរបរទេសកម្សាន្តនៅជុំវិញភូមិជ្រៃ ឃុំទឹកវិល ស្រុកពួក ខេត្តសៀមរាប ក្នុងអំឡុងខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤ ។ (ផេកហ្វេសប៊ុករបស់រដ្ឋបាលខេត្តសៀមរាប)
អ្នកភូមិនៅក្នុងសហគមន៍រទេះក្របីដឹកភ្ញៀវទេសចរបរទេសកម្សាន្តនៅជុំវិញភូមិជ្រៃ ឃុំទឹកវិល ស្រុកពួក ខេត្តសៀមរាប ក្នុងអំឡុងខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤ ។ (ផេកហ្វេសប៊ុករបស់រដ្ឋបាលខេត្តសៀមរាប)

សហគមន៍រទេះក្របី ដែលជាតំបន់ទេសចរណ៍វប្បធម៌មួយស្ថិតនៅចម្ងាយប្រហែល ១០គីឡូម៉ែត្រ​ពីកណ្ដាលក្រុងសៀមរាប បានបើកដំណើរការឡើងវិញ ក្រោយពីបានបិទអស់រយៈពេល ៣ឆ្នាំដោយសារជំងឺរាតត្បាតកូវីដ-១៩ ។ អ្នកភូមិវ័យចំណាស់ៗសប្បាយរីករាយ​ដែល​បានត្រឡប់មកធ្វើការវិញ ប៉ុន្តែ ពួកគេអះអាងថា ចំនួនភ្ញៀវទេសចរ​នៅតិចតួចនៅឡើយ ហើយ​ភាគច្រើនបំផុត ជាភ្ញៀវបរទេស ។

លោក ស៊ុន លីវ អាយុ៥៣ឆ្នាំ ជាអ្នកបររទេះមួយរូប​នៅ​ក្នុងសហគមន៍រទេះក្របី ដែលរស់នៅក្នុងឃុំខ្នាត ស្រុកពួក ខេត្តសៀមរាប នៅចម្ងាយប្រហែល ៣គីឡូម៉ែត្រ​ពី​កន្លែងធ្វើការរបស់​លោក ដែលស្ថិត​នៅក្នុងឃុំ​ទឹកវិល ។ លោកសប្បាយរីករាយដែលបានវិលត្រឡប់មកធ្វើការវិញ ពីព្រោះ​លោក​អាច​រក​ចំណូលបានវិញ​ដើម្បីទ្រទ្រង់ដល់​ក្រុមគ្រួសាររបស់​លោក ។ សូម្បីពេលមិនសូវ​ស្រួលខ្លួន ក៏លោកមិនរួញរាក្នុងការបររទេះដឹកភ្ញៀវទេសចរ​លំហែកម្សាន្តដែរ ។

លោកបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំសប្បាយចិត្តពេលបានឃើញភ្ញៀវមក ខ្ញុំមានកម្លាំងដឹកដើម្បីយកកម្រៃដើម្បីចិញ្ចឹមប្រពន្ធកូន [..] ជួនថ្ងៃណាក៏គ្រុន ក៏ខ្ញុំនៅតែធ្វើដែរឱ្យតែមានភ្ញៀវ»

លោក លីវ រកចំណូលបានជាទៀងទាត់ពីការងារសហគមន៍​បាន​រយៈពេលពីរឆ្នាំនៅមុនពេល​ផ្ទុះជំងឺរាតត្បាតកូវីដ-១៩ ដែល​បណ្ដាល​ឱ្យ​ការងារសហគមន៍ត្រូវផ្អាកអស់រយៈពេល​បីឆ្នាំ ។ ក្នុងអំឡុងពេលកូវីដ លោកបាននិយាយថា លោកជួបការលំបាកយ៉ាងខ្លាំងដោយសារតែគ្មាន​ការងារធ្វើ និងគ្មានប្រាក់គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីទិញ​ម្ហូបអាហារ​ទេ ។ 

ទោះបីជា​សហគមន៍រទេះក្របី​នេះ​បាន​បើកឡើងវិញ​ជិត​មួយឆ្នាំហើយក្ដី រដ្ឋបាល​ខេត្ត​សៀមរាប​ទើបតែ​ផ្សព្វផ្សាយជាសាធារណៈ​នៅដើមខែកុម្ភៈនេះទេ តាមរយៈ​ទំព័រហ្វេសប៊ុក​របស់​ខ្លួន ។

អ្នកបររទេះមួយរូបទៀត ឈ្មោះ ចិ ភឿត អាយុ ៥៧ឆ្នាំ មានទីលំនៅនៅក្នុងស្រុកពួក ខេត្តសៀមរាប បាននិយាយថា អ្នកស្រី​បានធ្វើការនៅទីនេះ​ជាមួយស្វាមី​អស់រយៈពេល​ជិត១០ឆ្នាំហើយ ។ អ្នកស្រីបាននិយាយថា អ្នកស្រីបានសម្រេចចិត្ត​ធ្វើជាអ្នកបររទេះក្របីដោយសារតែ​ការធ្វើស្រែចម្ការ​មិនបានផ្ដល់​ចំណូលគ្រប់គ្រាន់​ដើម្បីចិញ្ចឹមខ្លួន​ឡើយ កុំថាឡើយ​ដល់ទៅ​ចិញ្ចឹម​ចៅៗរបស់​អ្នកស្រី ។ អ្នកស្រី​រកប្រាក់បាន​ប្រហែល ២០០ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ ពីការធ្វើការងារ​ជាមួយសហគមន៍ ។

ដូច​លោក លីវ ដែរ អ្នកស្រី ភឿត បាននិយាយថា អ្នកស្រី​រីករាយដែលឃើញ​ភ្ញៀវទេសចរមក​លេង​ខេត្តសៀមរាប ។ ដោយអ្នកស្រីបន្ថែមថា៖ «ពេលខ្ញុំ​ឃើញ​ភ្ញៀវច្រើន ខ្ញុំសប្បាយចិត្តពីព្រោះខ្ញុំអាច​បររទេះ​ដឹក[ពួកគេ]​ដើរលេង ហើយ​បុគ្គលិក​គ្រប់គ្នា​អាចបានប្រាក់ខែ ។ ខ្ញុំ​មិនខ្លាចហត់ទេ ឱ្យតែមានភ្ញៀវ» ។

ប៉ុន្តែ អ្នកស្រី​បាន​ប្រាប់ឱ្យដឹងថា បច្ចុប្បន្ន ចំនួនភ្ញៀវទេសចរ​មិន​មានស្ថិរភាពទេ ។ ការមិនសូវសម្បូរភ្ញៀវ​បាន​បណ្ដាល​ឱ្យ​អ្នកភូមិ​នៅក្នុងសហគមន៍នេះ​មួយចំនួន​បានបោះបង់​ការងារ​ចោល ។ អ្នកស្រីនិយាយថា៖ «ថ្ងៃខ្លះ មានច្រើន ថ្ងៃខ្លះមានតិច ហើយថ្ងៃខ្លះ ស្ងាត់តែម្ដង» ។

អ្នកស្រីបានសំណូមពរ​ឱ្យ​ភ្ញៀវទេសចរក្នុងស្រុកនិងបរទេស​ សាកល្បង​ជិះរទេះក្របី​លេង​នៅក្នុង​សហគមន៍របស់​អ្នកស្រី ដែលជាមធ្យោបាយមួយដើម្បី​គាំទ្រ​ដល់​ជីវភាពរបស់ពួកគេ ជាពិសេស មនុស្សចាស់ដូចរូបអ្នកស្រី ដើម្បីឱ្យគ្រប់គ្នា​អាចមាន​ការងារធ្វើ ។

អ្នកភូមិដែលធ្វើការនៅក្នុងសហគមន៍រទេះក្របី​ ដឹកភ្ញៀវទេសចរបរទេស​ដើរលេងកម្សាន្ត​នៅជុំវិញ​ភូមិជ្រៃ ឃុំ​ទឹកវិល ស្រុកពួក ខេត្តសៀមរាប ក្នុងអំឡុងខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤ ។ (ផេកហ្វេសប៊ុក​របស់រដ្ឋបាលខេត្តសៀមរាប)

តំណាងសហគមន៍ លោក ឆេង ឆោម បានប្រាប់ ខេមបូចា ថា សហគមន៍រទេះក្របី​បានបង្កើតឡើង​នៅឆ្នាំ២០១៤ ដោយមានបុគ្គលិកប្រហែល ៤០នាក់ ប៉ុន្តែ ពួកគេពាក់កណ្ដាល​បាន​លា​ឈប់​ពីការងារដោយសារវិបត្តិជំងឺរាតត្បាតកូវីដ-១៩ និងការមិនសូវមានភ្ញៀវមកទស្សនា ។ សមាជិក​បានលក់ក្របីរបស់ពួកគេ និង​បាន​ចាប់យក​ការងារ​ជា​កម្មករសំណង់ និងមុខរបរ​ផ្សេង​ទៀត​ដើម្បីរស់ ។

សព្វថ្ងៃ បុគ្គលិកដែល​នៅសល់ ២០នាក់ អាយុពី ៥០ ទៅ ៦០ឆ្នាំ បន្ត​ការងារ​បររទេះក្របី​ជាបន្ត​ដោយមានក្របី ១៧ក្បាល ដោយសារតែពួកគេ​មិនអាចរកការងារផ្សេងធ្វើបាន ។

បើតាមលោក ឆោម ស្ថាបនិក​និង​ជាដៃគូអភិវឌ្ឍន៍របស់សហគមន៍រទេះក្របី គឺជាជនជាតិ​កូរ៉េ ដែលជាអ្នក​បើកប្រាក់ខែ​ឱ្យបុគ្គលិក និង​បង់ថ្លៃជួលដី​ចាប់តាំងពី​ដើមទីមក ។ លោកនិយាយថា៖ «មូលហេតុ​ដែល​គាត់​នៅតែបន្ត​គាំទ្រ​ពួកគេគឺដោយសារ​គាត់​ស្រឡាញ់​កន្លែងនេះ និងចង់ផ្ដល់​ការងារ​ដល់​អ្នកភូមិ​នៅក្នុងសហគមន៍»។

លោក ឆោម បាននិយាយថា អ្នកបររទេះ​បានប្រាក់ខែ ១២០ដុល្លារ​ម្នាក់ៗ ចំណែក​ឯ​ម្ចាស់​ក្របី​បាន​ ១០០ដុល្លារ​ក្នុង​ក្របីមួយក្បាល ។ ភ្ញៀវទេសចរក្នុងស្រុក​បង់ប្រាក់ ៣ដុល្លារ​ក្នុងមនុស្សម្នាក់ ហើយភ្ញៀវទេសចរ​បរទេស​ បង់ប្រាក់ ២០ដុល្លារម្នាក់ ។ ចំណុចពិសេសនៃអាជីវកម្មសហគមន៍នេះ​គឺថា ការដឹក​ភ្ញៀវតាមរទេះក្របី​ទៅទស្សនាលំហែ​នៅតាមទីជនបទនិងវាលស្រែ ដែលនៅប្រទេសខ្លះ ដូចជានៅកូរ៉េ រឿងបែបនេះស្ទើរតែបាត់អស់ ឬលែងមានសោះតែម្ដង​ហើយ ។

លោក ឆោម និយាយយ៉ាងដូច្នេះថា៖ «នេះជាផ្នែកមួយនៃការខិតខំអភិរក្ស ហើយ​យើង​ចង់​បង្ហាញ​[ភ្ញៀវ]ពីជីវភាពរស់នៅតាមជនបទ បង្ហាញពីរបៀបដែលអ្នកភូមិ​រស់នៅនិង​ប្រកប​ការងារ​ចិញ្ចឹមជីវិត» ។

ក្រោយពីដឹកភ្ញៀវដើរកម្សាន្តរួច សមាជិកសហគមន៍នាំគ្នាសម្អាតនៅតាមទីកន្លែងទេសចរណ៍សហគមន៍ និងតុបតែងលម្អទីតាំងទាំងនោះ ក្នុងនោះរួមទាំងការដាំផ្កាផងដែរ ។

លោក ឆោម បាននិយាយថា នៅមុនពេល​ផ្ទុះជំងឺកូវីដ-១៩ ទេសចរបរទេស​ធ្លាប់តែមកទស្សនាខេត្តសៀមរាបចន្លោះពីខែ​កញ្ញាដល់ខែមេសា ប៉ុន្តែ ឥឡូវ វាបានប្រែប្រួលហើយ ដោយពួកគេ​មក​ទស្សនា​តែពីរទៅបីខែ​ប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយឆ្នាំ ហើយបន្ទាប់ពីនោះ គឺគ្មានភ្ញៀវទេ ។

លោកបានបន្ថែមថា ចំពោះភ្ញៀវខ្មែរ គឺមានចំនួនតិច ដោយសារតែពួកគេធ្វើដំណើរតែក្នុងអំឡុងពេលមានបុណ្យទានម្ដងៗប៉ុណ្ណោះ ហើយ​តិចតួចណាស់ដែល​ចាប់អារម្មណ៍ជិះរទេះក្របី ។

ទោះបីសហគមន៍អាចបើកដំណើរការឡើងវិញ​បន្ទាប់ពីកូវីដ-១៩ក្ដី ចំនួនភ្ញៀវទេសចរ​នៅមិនទាន់ច្រើននៅឡើយទេ នេះបើតាមលោក ឆោម ។ លោកបន្ថែមថា នៅចុងខែធ្នូ ឬនៅខែមករា ជាធម្មតា មានភ្ញៀវទេសចរច្រើន ភាគច្រើនជាភ្ញៀវកូរ៉េ ។

នៅឆ្នាំ២០២៣ ទេសចរ​ជាង ២,៥លាននាក់បានមកទស្សនា​ប្រាសាទនានានៅខេត្តសៀមរាប នេះ​បើយោងតាមតួលេខពី​មន្ទីរទេសចរណ៍ខេត្តសៀមរាប ដែលតួលេខ​នេះ​បង្ហាញពីកំណើន ៣២,៣៥% បើធៀបនឹង​ចំនួនភ្ញៀវទេសចរ​នៅឆ្នាំ២០២២ ដែលមានត្រឹមតែ ១,៩លាននាក់ ។

ក្នុងចំណោមទេសចរ​សរុបនៅឆ្នាំ២០២៣ ភ្ញៀវជាតិមាន ១,៧លាននាក់ កើនឡើង ៦,៦២% ក្រៅពីនោះជាភ្ញៀវបរទេស ដែល​កើនឡើង ១៧៧,៦៣% បើធៀបនឹងឆ្នាំមុន ។

លោកស្រី ឆាយ ស៊ីវលីន ប្រធាន​សមាគម​ទេសចរណ៍កម្ពុជា បានសង្កេតឃើញថា សហគមន៍ទេសចរណ៍ជាច្រើន​នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា នៅតែខ្វះជំនាញបដិសណ្ឋារកិច្ច ផលិតកម្ម និងកែច្នៃផលិតផលក្នុងស្រុក អនាម័យ និង​ដើមទុនដើម្បីរៀបចំសម្ភារៈទាំងអស់នេះ នៅឡើយ ។​

ប្រការនេះ​ទាមទារ​នូវ​ការគាំទ្រ​ពីរដ្ឋាភិបាល​និង​អាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន ដើម្បី​បណ្ដុះបណ្ដាល ការពារ និង​ផ្សព្វផ្សាយ​ផលិតផល​និងសកម្មភាពរបស់​សហគមន៍ទេសចរណ៍ ជាពិសេស នៅតាមតំបន់​ជនបទ​ ។

លោកស្រីបាន​លើកឡើងថា អាជ្ញាធរគួរ​លៃលកថវិកា​សម្រាប់ឱ្យ​សហគមន៍ទេសចរណ៍​អភិវឌ្ឍ​ផលិតផល​ទេសចរណ៍សហគមន៍ ដែលអាច​មាននិរន្តរភាព​យូរអង្វែងជាងការធ្វើការជាមួយនឹង​ដៃគូ​អភិវឌ្ឍន៍ដែលអាចគាំទ្រ​ដល់ពួកគេ​«តែមួយរយៈពេល» ។

លោកស្រីនិយាយថា៖ «កន្លងមក ផលិតផលសហគមន៍ខ្លាំងដោយសារតែ[មានការគាំទ្រពី​]ដៃគូអភិវឌ្ឍន៍តែប៉ុណ្ណោះ ។ ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើ​ដៃគូ​អស់លុយ ពួកគេបានចាកចេញពីសហគមន៍ទេសចរណ៍ ពេលនោះសហគមន៍ទេសចរណ៍នឹង​ដួលរលំ​ភ្លាម» ។

លោកស្រី ស៊ីវលីន បានទទូចឱ្យសហគមន៍ទេសចរណ៍ទាំងឡាយស្វែងរក​ជំនាញបដិសណ្ឋារកិច្ច រៀនពីការរៀបចំម្ហូបអាហារ ធានាអនាម័យ និង​បរិស្ថានស្អាតនៅក្នុងភូមិ រក្សា​ប្រពៃណី​ដើម អភិវឌ្ឍសកម្មភាពច្នៃប្រឌិតច្រើនថែមទៀត និងធ្វើការជិតស្និទ្ធជាមួយ​ទីភ្នាក់ងារទេសចរណ៍​ ឬសមាគមទេសចរណ៍ ដែលអាចជួយផ្សព្វផ្សាយពីពួកគេកាន់តែទូលំទូលាយ​ទៅដល់ភ្ញៀវទេសចរណ៍ ។

អ្នកភូមិ​នៅក្នុងសហគមន៍រទេះក្របី​ដឹកភ្ញៀវទេសចរ​បរទេស​កម្សាន្ត​ជុំវិញ​ភូមិ​ជ្រៃ ឃុំ​ទឹកវិល ស្រុក​ពួក ខេត្តសៀមរាប ក្នុងអំឡុងខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤ ។ (ទំព័រហ្វេសប៊ុករបស់រដ្ឋបាលខេត្ត​សៀមរាប​)

នាយករដ្ឋបាល​ខេត្តសៀមរាប លោក លី វណ្ណៈ បាននិយាយថា រដ្ឋបាលខេត្ត​និង​អាជ្ញាធរពាក់ព័ន្ធ​បាននិងកំពុង​ជួយផ្សព្វផ្សាយ​ពី​សហគមន៍រទេះក្របី​នេះហើយ ។

លោក វណ្ណៈ បានលើកឡើងថា មន្ទីរទេសចរណ៍ខេត្ត​ក៏រៀបចំ​ការបណ្ដុះបណ្ដាលនានា ព្រមទាំង​ស្វែងរក​ដៃគូ​ដើម្បី​ជួយ​គាំទ្រ​ ឬ​ផ្ដល់​មូលនិធិ​ដល់សហគមន៍ដែលបម្រើ​ដល់វិស័យទេសចរណ៍ ផង​ដែរ ។ ប៉ុន្តែ រដ្ឋបាលខេត្ត​ពុំមាន​ថវិកា​ផ្ទាល់ខ្លួន​ដើម្បីជួយសហគមន៍ទេ។

លោកបាននិយាយថា៖ «មិនមែនមានតែមួយសហគមន៍ទេ ។ មានច្រើន ហើយ​យើង​ពុំមានថវិកា​ច្រើនសម្រាប់​សហគមន៍ទេ ។ វាមិនអាចទៅរួច ។ យើង​ចាំបាច់ត្រូវស្វែងរក​ក្រុមហ៊ុនវិនិយោគ ឬដៃគូ​ដែល​អាចជួយ​បាន» ។

និយាយបែបនេះ ដោយ​លោក វណ្ណៈ គូសបញ្ជាក់ថា ការគាំទ្រ​ពីដៃគូ​ក៏មានតិចតួចដូចគ្នាដែរ ដោយសារតែមូលនិធិមានកម្រិត ។ ដូច្នេះ លោក​លើកទឹកចិត្ត​ដល់​សហគមន៍​ទេសចរណ៍​ក្នុង​ខេត្តសៀមរាប ដែលចង់ចូលរួមចំណែក​នៅក្នុងវិស័យទេសចរណ៍ ឱ្យចូលរួម​នៅក្នុងការបណ្ដុះបណ្ដាល​ដើម្បី​ទទួលបានជំនាញវិជ្ជាជីវៈក្នុងការផ្ដល់សេវាទេសចរណ៍ និង​រកប្រាក់ចំណូលផ្ទាល់​ខ្លួន ។

លោក ង៉ូវ សេងកាក់ ប្រធានមន្ទីរទេសចរណ៍ខេត្តសៀមរាប បដិសេធការធ្វើអត្ថាធិប្បាយ ជុំវិញ​រឿងនេះ ៕

ប្រែសម្រួលពីអត្ថបទភាសាអង់គ្លេស៖ Siem Reap Older Folks Resume Livelihood As Buffalo Cart Drivers Three Years After COVID-19

258 views

ព័ត៌មានទាក់ទង

ព័ត៌មានថ្មីៗ

អត្ថបទពេញនិយម