សមាគមសម្ព័ន្ធអ្នកសារព័ត៌មានកម្ពុជា

កសិករ​ខេត្តតាកែវ​អាក់អន់ចិត្ត​នឹង​សំណងថ្លៃដី១ដុល្លារក្នុង១ម៉ែត្រការ៉េ​ពី​ក្រុមហ៊ុន​អភិវឌ្ឍន៍ព្រលានយន្តហោះថ្មី

ប្រឡាយទឹកទទឹង២ម៉ែត្រដែលជីកដោយក្រុមហ៊ុនអភិវឌ្ឍន៍ព្រលានយន្តហោះថ្មីកាលពីឆ្នាំ២០២១ ដែលកាត់ផ្ដាច់ផ្លូវចេញចូលរបស់កសិករទៅក្នុងដីស្រែចម្ការរបស់ពួកគេ ។ រូបថតនៅថ្ងៃទី៦ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៣ (ខេមបូចា / ផុន សុទ្ធីរ័ត្ន)
ប្រឡាយទឹកទទឹង២ម៉ែត្រដែលជីកដោយក្រុមហ៊ុនអភិវឌ្ឍន៍ព្រលានយន្តហោះថ្មីកាលពីឆ្នាំ២០២១ ដែលកាត់ផ្ដាច់ផ្លូវចេញចូលរបស់កសិករទៅក្នុងដីស្រែចម្ការរបស់ពួកគេ ។ រូបថតនៅថ្ងៃទី៦ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៣ (ខេមបូចា / ផុន សុទ្ធីរ័ត្ន)

កសិករជិត ១០០នាក់​នៅក្នុងស្រុក​បាទី ដែលដីរបស់ពួកគាត់​ត្រូវបាន​យកទុកសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍ​គម្រោង​ព្រលាន​យន្តហោះ​អន្តរជាតិ​តេជោ តាខ្មៅ ដែលមានតម្លៃ​ ១,៥ពាន់លានដុល្លារ កំពុងនាំគ្នា​អំពាវនាវ​ដល់​រដ្ឋាភិបាលថ្មី​ដើម្បីរក​ដំណោះស្រាយ​ចំពោះការបាត់បង់មុខរបរ​ចិញ្ចឹមជីវិត ​បន្ទាប់ពី​ក្រុមហ៊ុន​វិនិយោគទុន​អាណិកជន​កម្ពុជា (OCIC) របស់​មហាសេដ្ឋី​ ពុង ឃាវសែ បានជីកប្រឡាយធ្វើព្រំដី ។ ពួកគេ​អះអាងថា ការស្វែងរក​ដំណោះស្រាយ​ពី​អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន​ចំពោះបញ្ហា​នេះដែល​បានអូសបន្លាយពេល​អស់​ពីរឆ្នាំ គឺពុំមានប្រសិទ្ធភាពឡើយ ។ ​

កសិករ ឃុត ថាច ដែលទើបតែត្រឡប់មកពីលក់បន្លែនៅផ្សារ​មកដល់ផ្ទះ បាន​អង្គុយ​ពន្យល់​រៀបរាប់​ពី​ទុក្ខ​លំបាក​របស់​លោក​ប្រាប់​ ខេមបូចា ។ លោកបាននិយាយថា លោកមិនអាច​ធ្វើស្រែនៅលើ​ដី​ទំហំ​៤​ហិកតា​របស់​លោកបានទេ ដោយសារតែប្រឡាយជ្រៅដែលក្រុមហ៊ុនបានជីកកាលពីខែសីហា ឆ្នាំ២០២១ ។ នៅពេលនោះ ប្រជាជន​មិនអាច​តវ៉ាបានទេ ពីព្រោះ​តំបន់នោះ​ត្រូវបាន​ឡោមព័ទ្ធ​ទៅដោយ​កម្លាំង​នគរបាល​ស្រុក​និង​ខេត្ត ដែលអនុញ្ញាត​ឱ្យ​គ្រឿងចក្រ​ឈូសឆាយជាង ៤០គ្រឿងជីកកាយប្រឡាយ​នោះ​ដោយចំណាយពេល​ត្រឹមតែមួយថ្ងៃ ។

លោក ថាច អាយុ ៥៥ឆ្នាំ រស់នៅក្នុងភូមិ​ជើងលង ឃុំ​ចំប៉ី ។ លោក​បានធ្វើស្រែនៅលើដីធ្លី​របស់​លោក​តាំងពីឆ្នាំ១៩៧៩​មក​ម្ល៉េះ និងអាចធ្វើស្រែបាន​ពីរដង​ក្នុង​មួយឆ្នាំ ដោយ​ទុកជាស្បៀង​ខ្លះសម្រាប់​គ្រួសារ​និង​លក់ខ្លះ ។ ចំណូលរបស់លោក​គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់​ការចាយវាយនៅក្នុងគ្រួសារ ដោយ​សងបំណុល​ធនាគារ​ផង និង​បង់​សាលាឱ្យកូនផង ។ ប៉ុន្តែ ឥឡូវ លោកកំពុងជួបការលំបាក​ជាអ្នកលក់បន្លែ​នៅចំពេល​ដែល​សេដ្ឋកិច្ចធ្លាក់ចុះ ។

ចាប់តាំងពីការសាងសង់បានចាប់ផ្ដើម​នៅ​លើ​គម្រោង​ព្រលានយន្តហោះអន្តរជាតិ​តេជោ តាខ្មៅ ដែល​នឹង​ក្លាយជាព្រលានយន្តហោះថ្មីរបស់រាជធានីភ្នំពេញ ប្រជាជនជាច្រើនរយនាក់​នៅក្នុង​ខេត្ត​កណ្ដាល​និង​ខេត្ត​តាកែវត្រូវបាត់បង់ដីធ្លី​និង​មុខរបរ​ចិញ្ចឹម​ជីវិតរបស់ពួកគេ ។ កសិករ​ខ្លះ​បាន​ទទួលយក​សំណង​ និង​ចាកចេញពីតំបន់​នោះ ដោយ​យកលុយសំណងនោះទៅទិញដីនៅកន្លែងផ្សេងទៀត ប៉ុន្តែ ប្រជាជន​ជាច្រើនផ្សេងទៀត​បដិសេធ​សំណង​ក្នុងតម្លៃទាប ។

កាលពីមួយសប្ដាហ៍មុន មេភូមិ​ជើងលងបានជូនដំណឹងដល់​កសិករ​ថា ក្រុមហ៊ុន​នឹង​ឈូសឆាយ​ដីស្រែរបស់ពួកគេក្នុងពេលឆាប់ៗខាងមុខនេះ បើទោះបីជា​តម្លៃសំណង​សម្រាប់ដីទាំងនេះ​មិនទាន់ត្រូវបាន​សម្រេចជាស្ថាពរនៅឡើយក្ដី ។ លោក ថាច បាននិយាយថា នេះជា​មូលហេតុ​ដែល​កសិករ​បាននាំគ្នាតវ៉ា​ និងបានបន្ត​ដាក់​ញត្តិទៅកាន់ថ្នាក់ដឹកនាំស្រុក​និងខេត្ត ។

លោកបាននិយាយថា៖ «ពីដំបូង [បន្ទាប់ពីគេជីកប្រឡាយរួច]​ យើងបានស្នើសុំ ៥ដុល្លារ​[ក្នុងមួយម៉ែត្រការ៉េ] និង[បានចុះ]មក​នៅត្រឹម ៣ដុល្លារ ប៉ុន្តែ នៅពេលយើងដាក់សំណើ​ទៅលើកក្រោយនេះ ពុំ​មានការឆ្លើយតបទេ ។ គេ​[ប្រាកដជា]ទុកសំណើនោះចោលហើយមើលទៅ» ។ មួយខែមុន នៅពេល​ឡើង​មក​ដល់​ថ្នាក់ខេត្ត កសិករ​ត្រូវបានគេជូនដំណឹងពីអត្រា​តម្លៃថ្មីរបស់ OCIC ដែលបញ្ចុះបន្ថែមទៀត​មក​នៅត្រឹម ១ដុល្លារ​ក្នុង​មួយម៉ែត្រការ៉េ ។ លោកបន្ថែមថា៖ «តើ​ឱ្យយើងទទួលយកម្ដេចនឹងកើត ? តើ​យើងធ្វើម៉េចអាចទៅទិញ​ដី​ស្រែ​ផ្សេង​ទៀត​ដែល​មួយហិកតាថ្លៃ​ចាប់​ពី ២០.០០០ដុល្លារ ទៅ ៣០.០០០ដុល្លារ​នោះ ?»។ នេះជាសំណួរដែល​លោក ថាច បានចោទសួរ ដោយបញ្ជាក់បន្ថែមថា បើ​គេសងតែ១ដុល្លារ​ក្នុង​មួយម៉ែត្រ​ការ៉េ នោះ​កសិករ​អាច​ទិញបានតែដី​ពីរបីអារ​ប៉ុណ្ណោះ ។ «តើដីទំហំប៉ុណ្ណេះយើងធ្វើអ្វីកើតទៅ ?»

ប្រឡាយដែលជីកកាត់ផ្លូវចេញចូលទៅរកស្រែរបស់កសិករ អាចមើលឃើញពីខាងក្រោយផ្ទះរបស់កសិករ ។ រូបថត​ថ្ងៃទី៦ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៣ ។ (ខេមបូចា / រ៉ាន់ ស្រីដែត)

លោក ថាច ជឿជាក់ថា ជម្លោះរវាង​ក្រុមហ៊ុន​និងកសិករ​អាចនឹងកើតឡើង​នៅពេលដែល​ពួកគេ​ចុះ​មក​ឈូសឆាយដីស្រែពីព្រោះ​ពុំទាន់​មានការចរចា​អំពី​តម្លៃត្រូវគ្នានៅឡើយទេ ។ លោកបានបន្ត​យ៉ាងដូច្នេះ៖ «តើហេតុអ្វី​បានជាពួកគេ​ត្រូវចុះ​មក​ឈូសឆាយដីរបស់​យើង ? យើង​មិន​សប្បាយចិត្ត​ទេ» ។

នៅក្នុងឃុំ​ចំប៉ីនិងឃុំ​ដូង​ស្រុកបាទី​ខេត្តតាកែវ ទាំងមេភូមិ​និង​ទាំង​គ្រួសារកសិករ​ប្រហែល១០០គ្រួសារ ដែល​បាន​ធ្វើស្រែ​នៅលើដី​ជិត​១០០ហិកតា​ចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៧៩មក បានស្នើសុំ​ឱ្យ​នាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន ម៉ាណែត អន្តរាគមន៍និងសម្រុះសម្រួល​ករណីរបស់ពួកគេ​ជាមួយនឹងក្រុមហ៊ុន OCIC ។ កសិករ​ទទូច​ទាមទារ​សំណង​ ៣ដុល្លារ​ក្នុង​មួយម៉ែត្រការ៉េ មិនមែន​១ដុល្លារ​ក្នុង​មួយម៉ែត្រការ៉េ ដែលក្រុមហ៊ុន​បាន​ផ្ដល់​កាលពីមួយខែមុននោះទេ ពីព្រោះពួកគេ(កសិករ)ជឿជាក់ថា ដីស្រែរបស់ពួកគេមានតម្លៃ​ខ្ពស់​ជាង​ចំនួននោះ ។

ត្រូវបង្ខំចិត្តទិញអង្ករ

ដើរ​ក្នុងដំណើរ​កោងខ្នងបន្តិច​នៅពេល​ធ្វើដំណើរត្រឡប់មកផ្ទះវិញ ស្ត្រីវ័យចំណាស់​អាយុ ៧៦ឆ្នាំ​ដែល​ពាក់អាវយឺតពីរជាន់ បានប្រាប់​អ្នកសារព័ត៌មាន ខេមបូចា ថា «ដីស្រែរបស់កូនស្រីខ្ញុំ​បានរង​ប៉ះពាល់» នៅពេលអ្នកសារព័ត៌មានសួរ​រក​ផ្លូវទៅកាន់​ដីដែល​កំពុងត្រូវបានឈូសឆាយ​សម្រាប់​ការ​សាងសង់​ព្រលានយន្តហោះ ។

លោកស្រី អៀត ប៉ិច បាននិយាយថា គ្រួសាររបស់លោកស្រីបានធ្វើស្រែ​នៅលើ​ដីពីរហិកតា​តាំងពីឆ្នាំ​១៩៧៩​មក​ រហូត​មកទល់នឹង​ពេលដែល​គម្រោង​ព្រលានយន្តហោះនបាន​ប៉ះពាល់​ដីរបស់ពួកគេ​កាលពីពីរឆ្នាំមុន ។ ចាប់តាំងពីនោះមក គ្រួសាររបស់លោកស្រី​បាន​បាត់បង់ប្រភព​ចំណូលរបស់ខ្លួន​ និង​ត្រូវ​បង្ខំ​ចិត្ត​ទិញ​អង្ករ​គេ​ហូប ។ លោកស្រី​បាន​អំពាវនាវ​សូម​ឱ្យ​​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ថ្មី​​ជួយ​ដល់​ភូមិ​របស់​លោកស្រី​ផង ។

លោកស្រីបាននិយាយថា៖ «សូម​​សម្ដេច ហ៊ុន ម៉ាណែត ដោះស្រាយ​[បញ្ហា​]ដីធ្លីរបស់​យើងខ្ញុំ​ ពីព្រោះ​យើង​ក្រណាស់ ។ [យើងខ្ញុំ​]​បាន​ខ្ចីបំណុល​ធនាគារ​ [និង]កំពុង​បង់​សងរំលស់​វិញ ប៉ុន្តែ ​ឥឡូវនេះ យើង​មិនអាចធ្វើស្រែបានទេ ហើយ​អ្នក​គ្រប់គ្នា​រស់​ដោយលក់​ម្ហូបអាហារដើម្បីរកចំណូល​យក​មក​សង​ធនាគារ» ។

អ្នកភូមិឈ្មោះ អៀត ប៉ិច ដែល​បាន​បាត់បង់​ដីស្រែគ្រួសារ​ពីរហិកតា​ សម្ដែង​ការមិនពេញចិត្ត​ចំពោះ​សំណង​ដែល​ក្រុមហ៊ុនសង់​ព្រលានយន្តហោះថ្មី​បានផ្ដល់​ឱ្យ។ រូបភាព នៅថ្ងៃទី៦ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៣ ។ (ខេមបូចា/ផុន សុទ្ធីរ័ត្ន)

លោកស្រី ប៉ិច បាន​និយាយថា ប្រសិនបើ​ករណីនេះមិនត្រូវបានដោះស្រាយទេ ប្រជាជន​នឹង​បាត់បង់​ជំនឿ​លើ​រដ្ឋាភិបាលថ្មី ។ លោកស្រីបានបញ្ចេញមតិ​ថា ប្រសិនបើ​លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ស្រឡាញ់​ប្រជាជន​ដូច​ឪពុករបស់​លោក​មែននោះ ប្រជាជន​នឹង​បន្ត​បោះឆ្នោតជូន​លោក​ទៀត ។ លោកស្រីបានបន្ថែមថា៖ «ប៉ុន្តែ ប្រសិន​បើ​ពួកគេ​យក​ដី​របស់​យើង និងមិនដោះស្រាយ​[បញ្ហា]ឱ្យទេ យើង​នឹង​អស់សង្ឃឹម​ហើយ ដោយសារតែ​លែងមានដីធ្វើស្រែទៀត​ហើយ »។

កន្លងមក ធ្លាប់មាន​អ្នកសុំ​ទិញ​ដីរបស់​លោកស្រី​ក្នុង​តម្លៃ ៨០.០០០ដុល្លារ​ក្នុង​មួយហិកតា​ ប៉ុន្តែ លោកស្រីបាន​បដិសេធ​ពីព្រោះ​លោកស្រី​ចង់​ធ្វើស្រែជាបន្ត​ទៀត ។

១ដុល្លារក្នុង១ម៉ែត្រការ៉េ

យោងតាម​អ្នកភូមិ ឃុំ​ចំប៉ី​និង​ឃុំ​ដូង​ស្ថិតនៅចម្ងាយ​ ៧គីឡូម៉ែត្រ​ពី​គម្រោង​ព្រលានយន្តហោះថ្មី ។ ពួកគេ​ក៏បាននិយាយផងដែរថា ពីរបីថ្ងៃម្ដង គេឃើញមានឧទ្ធម្ភាគចក្រ​ ឬដ្រូន​ហោះទាបៗបាន​ហោះទៅហោះមក​ពីលើ​វាលស្រែរបស់​កសិករ​នៅតាម​កន្លែង​ដែល​ក្រុមហ៊ុន​បាន​បោះបង្គោលព្រំដី​ ។

លោក ជីវ កុកសាយ ដែលទទួលបន្ទុក​ទិញដី​សម្រាប់គម្រោង​ព្រលានយន្តហោះថ្មី បានប្រាប់ ខេមបូចា នៅល្ងាច​​ថ្ងៃទី៦ ខែធ្នូ ថា ដីរបស់​ប្រជាជន​ដែល​បាន​ប៉ះពាល់​នៅក្នុង​ឃុំដូង​និង​ឃុំ​ចំប៉ី ត្រូវបាន​កំណត់​ទុក​សម្រាប់ការសាងសង់ជា​អាងទឹក ។

លោកបានបន្ថែមថា សំណើសុំ​ឱ្យសង​ក្នុង​តម្លៃ ៣ដុល្លារក្នុងមួយម៉ែត្រ​ការ៉េ​គឺមិនអាចទៅរួចទេ ពីព្រោះ​ ដីស្រែទាំងនោះពុំមាន​បណ្ណកម្មសិទ្ធិទេ ។

លោក កុកសាយ បាននិយាយថា៖ «ក្រុមហ៊ុនមិនអាច​ផ្ដល់សំណង​នោះបានទេ ពីព្រោះជាគោលការណ៍ ក្រុមហ៊ុន​អាចផ្ដល់​បានត្រឹមតែ ១ដុល្លារ​ក្នុងមួយ​ម៉ែត្រ​ការ៉េ​ប៉ុណ្ណោះ ។ ប្រសិនបើពួកគេ​យល់ព្រម [ពួកគេត្រូវ]ធ្វើ​ឯកសារ និង​បញ្ជូនឈ្មោះ​មក​ឱ្យ​ក្រុមហ៊ុន ហើយ​ក្នុងពេល​មិន​លើស​មួយ​ខែទេ ពួកគេ​នឹង​ទទួល​បានសំណងហើយ» ។

ប្រសិនបើ​កសិករ​នៅតែមិនទទួលសំណងទៀត ក្រុមហ៊ុននឹងបន្តធ្វើការជាមួយ​ពួកគេ​«ដោយពន្យល់»ពួកគេរហូតទាល់តែពួកគេ​យល់ព្រមទទួលយក ។ ប៉ុន្តែ លោក កុកសាយ មិនបាន​អត្ថាធិប្បាយលម្អិត​ថាតើ​ពន្យល់​យ៉ាង​ដូចម្ដេច​នោះទេ ។

ប្រជាជនខ្លះបានទទួលយក​សំណង

មេភូមិនៃភូមិទាំងពីរដែលស្ថិតនៅក្នុងឃុំ​ទាំងពីរខាងលើ បាននិយាយថា អ្នកភូមិ​នឹងយល់ព្រមទទួល​យក​តែសំណងក្នុងតម្លៃ​ ៣ដុល្លារក្នុងមួយម៉ែត្រការ៉េប៉ុណ្ណោះ និងបាន​អំពាវនាវ​ដល់​មន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលនៅថ្នាក់លើ សូម​ឱ្យដោះស្រាយ​បញ្ហារបស់​ប្រជាជន​ឱ្យបានឆាប់តាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ។

មេភូមិ​ជើងលង​ដែលស្ថិតក្នុងឃុំ​ចំប៉ី លោក លាង ម៉ិច បាននិយាយថា លោក​បាន​ប្រគល់សំណើ​របស់​ប្រជាជន​ជូនអភិបាលខេត្ត​រួចហើយកាលពីបីខែមុន ប៉ុន្តែ ពុំទាន់ទទួលបានការឆ្លើយតបនៅឡើយ​ទេ ។

លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ក្នុងនាមជាអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន ខ្ញុំគិតថា សំណើរបស់ប្រជាជន​[៣ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ម៉ែត្រ​ការ៉េ] គឺ​សមហេតុ​ផល ហើយខ្ញុំ​ទទូចសុំ​ដល់ថ្នាក់ដឹកនាំពាក់ព័ន្ធ​របស់រដ្ឋាភិបាល សូមជួយ​ពន្លឿន​ការដោះស្រាយ​ជូន​ប្រជាជន​ផង ។ [សូម​ឱ្យពួកគេ]ដឹងដំណឹង​កាន់តែឆាប់កាន់តែល្អ ដើម្បី​កុំ​ឱ្យពួកគេ​រង់ចាំ​ដោយ​គ្មាន​ចម្លើយ» ។

នៅក្នុងភូមិរបស់លោក គ្រួសារ​ជាង ៥០គ្រួសារ​និង​ដីស្រែ ៨៤ហិកតាត្រូវបានរងផលប៉ះពាល់​ពីគម្រោង ។ លោកបានទទួលព័ត៌មានអំពីសំណង​ក្នុងតម្លៃ​១ដុល្លារក្នុង១ម៉ែត្រការ៉េ​កាលពីខែមុន ហើយ​កាលពីសប្ដាហ៍មុន លោក​បានដឹង​ថា នឹងមានការឈូសឆាយដីស្រែរបស់​កសិករ​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ ។

លោក ម៉ិច បាននិយាយថា កសិករ​១២គ្រួសារ​ដែល​កាន់កាប់ដីតូចៗ បានទទួល​សំណងរួចហើយ ប៉ុន្តែ អ្នកទាំង​ឡាយដែល​បានយល់ព្រមទៅនឹង​សំណង​របស់​ក្រុមហ៊ុន​ក្នុងតម្លៃ​១ដុល្លារ​ក្នុង​១ម៉ែត្រ​ការ៉េ​ ពុំ​ទាន់​ទទួលបានចម្លើយ​នៅឡើយទេ ។

នៅឯឃុំដូង មេភូមិ​នៃភូមិ​ស្វាយខម លោក ចេង លី បាននិយាយថា មាន ២២គ្រួសារដែល​រង​ផលប៉ះពាល់​ ប៉ុន្តែ ៥គ្រួសារបានទទួលយកសំណង​ក្នុងតម្លៃ ១ដុល្លារ​ក្នុង​១ម៉ែត្រការ៉េ ។ ស្របពេលជាមួយគ្នានេះ​ ក៏មានកិច្ច​ប្រជុំ​ជាច្រើនលើកច្រើនសា​ជាមួយ​អភិបាល​ខេត្ត​ពាក់ព័ន្ធនឹង​បញ្ហា​នេះ​ផងដែរ ។

លោក លី បាននិយាយថា មួយផ្នែក​នៃ​បឹង​ជើងលង ដែលស្ថិតនៅក្នុងឃុំ​ចំប៉ី ក៏រងផលប៉ះពាល់​ពី​គម្រោង​ព្រលានយន្តហោះថ្មីនេះដែរ ។ ដាច់ដោយឡែក បឹងនៅក្នុងភូមិ​ស្វាយខមអាចនឹង​រងផលប៉ះពាល់​ពីគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍មួយផ្សេងទៀត ពីព្រោះ​បឹងនោះត្រូវបានគេវាស់វែងដែរ ។

ផ្ដល់បណ្ណកម្មសិទ្ធិសម្រាប់ដីស្រែ

យោងតាម​អនុក្រឹត្យ​មួយដែលចេញថ្ងៃទី១៦ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២២ រដ្ឋាភិបាល«បានកាត់ឆ្វៀលដី» «៦៤១ហិកតា ៤៦អា»ពីតំបន់អាងទឹកស្វាយខម ដែលស្ថិតនៅក្នុង​ឃុំ​ដូង ឃុំចំប៉ី និងឃុំ​ពារាម ស្រុកបាទី ទៅឱ្យ​ក្រុមហ៊ុន TP Moral Group កាន់កាប់ជាទ្រព្យសម្បត្តិ​ឯកជនរបស់រដ្ឋ ។ ដីនេះនឹងត្រូវអភិវឌ្ឍ​ន៍ជាថ្នូរនឹងការ​ជីក ស្ដារ និង​រៀបចំ​អាងទឹក​ស្វាយខម និងរក្សាទុកផ្ទៃដី«១៥៤ហិកតា ៩៣អា»ទុកជា​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​សាធារណៈរបស់រដ្ឋ ។ 

ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ក្រុមហ៊ុន TP Moral Group ដែល​កាន់កាប់ដោយ​មហាសេដ្ឋី ឃុន សៀ បានទទួលដីសម្បទានជាច្រើន​កន្លែង​ពីរដ្ឋាភិបាល​សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍ ជាពិសេស សម្រាប់​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍ទីក្រុងរណប ។ ទាំងនេះរាប់បញ្ចូលទាំង​ការ​ចេញ​អនុក្រឹត្យ​មួយកាលពីខែ​មីនា ឆ្នាំនេះ ដែលក្នុងនោះ ដី ១២៤៧ហិកតា​នៃដែនទឹកនៃឆ្នេរសមុទ្រ​នៅ​ខេត្ត​កែប​ ត្រូវ​បាន​ផ្ដល់​ទៅឱ្យ​មហាសេដ្ឋី​រូបនេះ សម្រាប់​អភិវឌ្ឍ​ទៅជាទីក្រុងរណបថ្មីមួយ និង​ជាតំបន់​ទេសចរណ៍ពិសេស ។ នៅឆ្នាំ២០២១ លោក​បាន​ទទួលដីប្រហែល ៧០ហិកតា ដើម្បី​សាងសង់​ទីក្រុងរណប​អរិយក្សត្រ

ទន្ទឹមនឹងនេះដែរ លោក អ៊ូច ភា អភិបាលខេត្តតាកែវ បានប្រាប់​ ខេមបូចា នៅថ្ងៃទី៧ ខែធ្នូ ថា «យើងបានជូនដំណឹង​ទៅមន្ត្រីថ្នាក់លើរួចហើយ ហើយ​នឹងលើកយកករណីនេះ​ជជែកបន្ថែមទៀត »។ ប៉ុន្តែ លោក​មិនបានបញ្ជាក់ពី​ពេលវេលា​ពិតប្រាកដ​នៃ​ការដោះស្រាយនោះ​ទេ ។

អ្នកភូមិ​រកត្រី​នៅក្នុង​បឹង​ជើងលុង​ ដែលស្ថិតនៅចន្លោះ​ពី​ឃុំ​ចំប៉ី​ និងការដ្ឋាន​សាងសង់​គម្រោង
​ព្រលានយន្តហោះតេជោ តាខ្មៅ នាថ្ងៃទី៦ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៣ ។ (ខេមបូចា / រ៉ាន់ ស្រីដែត)

​លោក អំ សំអាត នាយកទទួលបន្ទុកកិច្ចការទូទៅ​អង្គការ​សិទ្ធិមនុស្ស​ លីកាដូ បានពន្យល់ថា ជាគោលការណ៍ គួរតែមានការអភិវឌ្ឍ​នៅ​គ្រប់ប្រទេស ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើ​វាប៉ះពាល់​ដល់​ស្រែចម្ការ ដំណាំ ឬ​មុខរបរ​ចិញ្ចឹមជីវិតរបស់ប្រជាជន ការចរចា​គួរតែត្រូវបានធ្វើឡើង​ដើម្បីស្វែងរក​ដំណោះស្រាយរួម ។ វាជាការ​ល្អប្រសិនបើ​ជម្លោះនេះត្រូវបានដោះស្រាយ​បាន​ឆាប់រហ័សពីព្រោះថា បើវាអូសបន្លាយពេលកាន់តែយូរ វានឹងនាំឱ្យមានការរិះគន់​និងបង្ក​ផលលំបាក​ដល់​ប្រជាជន ។ ការងាររបស់ក្រុមហ៊ុន​ក៏នឹង​ត្រូវបានរំខានផងដែរ ប្រសិនបើ​មានការតវ៉ាពីប្រជាជន ។

លោក សំអាត បាននិយាយ​យ៉ាងដូច្នេះ៖ «លទ្ធភាពនៃការចរចា​ដើម្បីឈានទៅដល់ការព្រមព្រៀងរួមគ្នា គឺ​ប្រសើរជាង​ការគ្មានហេតុផលដែល​បង្ក​ជាបញ្ហា »។ លោកបានបន្ថែមថា «គ្មានអ្នកណាម្នាក់ចង់​ឃើញ​ការតវ៉ា​ទេ ។ ដូច្នេះ ក្រុមហ៊ុន OCIC និង​កសិករ​គួរតែរកដំណោះស្រាយ​មួយដែល​ប្រកប​ដោយ​សន្តិភាព​និងអាចទទួលយកបានចំពោះគ្រប់ភាគី។ ប្រជាជនអាចទទួលផលប្រយោជន៍​ពីការអភិវឌ្ឍ​ និង​[ទទួលបាន]ភាពយុត្តិធម៌ ផងដែរ» ។

ត្រឡប់ទៅឯភូមិ​ជើងលងងវិញ លោក ឃុត ថាច នៅតែប្រកាន់ជំហរតឹងរ៉ឹង​ចំពោះសំណើរបស់​លោក​ដែល​សុំ​តម្លៃ ៣ដុល្លារ​ក្នុងមួយម៉ែត្រ​ការ៉េ ដោយ​លោក​បាន​លើកឡើងថា ប្រសិនបើ​រដ្ឋាភិបាល​ចង់​ឱ្យ​ប្រជាជនរស់នៅបានសុខ គាត់គួរតែផ្ដល់​បណ្ណកម្មសិទ្ធិ​ដល់ដីស្រែចម្ការរបស់ប្រជាជន ។

លោក ថាច និយាយថា៖ «ប្រសិនបើវាជា[គម្រោង​]សង់​អគារអាផាតមិន ដីនេះនឹងមានតម្លៃខ្ពស់ ពីព្រោះ​ខ្ញុំ​បានឮថា ផ្លូវក្រវាត់ក្រុងទីបួន​គឺរត់តាមផ្លូវនោះ» ។ លោក​បាននិយាយថា ប្រសិនបើ​ក្រុមហ៊ុន​សង​ក្នុង​តម្លៃ​ទាប ប៉ុន្តែ លក់ក្នុងតម្លៃថ្លៃ «យើងមិនដឹងទេ។ យើងអាចត្រឹមតែសន្និដ្ឋានថា ពួកគេ​ចង់​ធ្វើអ្វី​ក៏បាន ប្រសិនបើ​តម្លៃសមហេតុផល ៣ដុល្លារគឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ពួកយើង ។  ប្រសិនបើ[រដ្ឋាភិបាល]​ផ្ដល់​អាទិភាព​លើ​សុខុមាលភាពរបស់ប្រជាជន គាត់អាចផ្ដល់​បណ្ណកម្មសិទ្ធិ​សម្រាប់ដីធ្លីរបស់​ប្រជាជន ដើម្បី​កុំ​ឱ្យ​ប្រជាជនជួបការលំបាកតទៅទៀត »

ប្រែសម្រួលពីអត្ថបទភាសាអង់គ្លេស៖​ Takeo Farmers Begrudge $1 Per Square Meter Land Compensation by Phnom Penh Airport Developer

459 views

ព័ត៌មានទាក់ទង

ព័ត៌មានថ្មីៗ

អត្ថបទពេញនិយម