សមាគមសម្ព័ន្ធអ្នកសារព័ត៌មានកម្ពុជា

បុរសម្នាក់ប្រើគំនិតកែច្នៃសំរាម ផ្តល់ឱកាសដល់កុមារក្រីក្រនិងកំព្រាជិត​២០០​នាក់​បានរៀនសូត្រ

លោក អ៊ុក វណ្ណដេ ស្ថាបនិកសាលាដូងភ្នំគិរីរម្យ កំពុងជជែកជាមួយក្មេងៗ អំឡុងពេលត្រៀមចែកអំណោយ និងសម្ភារ:សិក្សាដល់សិស្សានុសិស្ស កាលព្រឹកថ្ងៃទី៨ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៣។ (ខេមបូចា/ ពក ពន្លឺ)
លោក អ៊ុក វណ្ណដេ ស្ថាបនិកសាលាដូងភ្នំគិរីរម្យ កំពុងជជែកជាមួយក្មេងៗ អំឡុងពេលត្រៀមចែកអំណោយ និងសម្ភារ:សិក្សាដល់សិស្សានុសិស្ស កាលព្រឹកថ្ងៃទី៨ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៣។ (ខេមបូចា/ ពក ពន្លឺ)

នៅតាមដងផ្លូវឡើងទៅភ្នំគិរីរម្យមានក្មេងៗជាច្រើនកំពុងសុំទាន ខណៈពេលភ្ញៀងទេសចរមួយចំនួន​​ដែល​បាន​ទៅ​កម្សាន្តនៅតំបន់នោះ បោះចោលសំរាមដោយមិនបានគិតពីការថែទាំបរិស្ថាន និង​មិនសូវខ្វល់​ខ្វាយ​​អំពី​បញ្ហានេះទេ។

ហើយភ្ញៀងទេសចរមួយចំនួនទៀត ក៏បានគិតគូរទុកដាក់សំរាមបានល្អ និងអ្នកខ្លះទៀតមានចិត្តសប្បុរស​បានហុចលុយឱ្យក្មេងៗទាំងអស់នោះ ដែលពួកគេកំពុងជួសជុលផ្លូវ ដែលនេះជាមធ្យោបាយ​របស់ពួកគេ​ក្នុងការសុំថវិកាពីភ្ញៀវទេសចរ។

ដោយឡែកសម្រាប់លោក អ៊ុក វណ្ណ​ដេ ដែលបច្ចុប្បន្នជាស្ថាបនិកសាលាដូង យល់ឃើញថា បើយកលុយ​ឱ្យក្មេងៗ​​ទាំងអស់នោះ ក៏មិនអាចជួយពួកគេបានយូរ ហើយបើដើរប្រាប់គេឯងកុំឱ្យចោលសំរាមផ្តេសផ្តាស ក៏មិនអាច​ធ្វើ​ទៅរួច។ ដូច្នេះមានតែវិស័យអប់រំទេដែលអាចជួយកែប្រែស្ថានភាពនេះបាន ទើបលោក​សម្រេច​ចិត្ត​​បង្កើត​សាលាដូងនេះឡើង ដោយមានលក្ខខណ្ឌថា ទីមួយ សាលានេះបង្រៀនមិនយកលុយ តែយក​សំរាមពីការ​បោះចោលអត់សណ្តាប់ធ្នាប់របស់ភ្ញៀវទេសចរ «សំរាមមិនគួរឱ្យស្អប់ ដូចអ្នកចោលសំរាម» និង​ទីពីរ អ្នក​ដែល​មករៀននៅសាលាដូង គឺមិនអនុញ្ញាតឱ្យទៅសុំទាន។

លោក វណ្ណដេ ឱ្យដឹងថា៖ «នៅពេលខ្ញុំបង្កើតសាលាដូងក្រោមចក្ខុវិស័យ ចង់ផ្សារភ្ជាប់ការអប់រំ និងការយល់ដឹង​អំពីការកែច្នៃសំរាម ការបែង​ចែង ការប្រើប្រាស់ឡើងវិញ ដើម្បីឱ្យពួកគាត់ហ្នឹង មានចំណេះ​ក្នុងការ​ច្នៃសំរាមទាំងនេះឱ្យមានប្រយោជន៍»

ត្រង់ចំណុចនេះហើយ ដែលជំរុញឱ្យលោករិះរកគំនិតកែច្នៃសំរាម​ អំបែង កំប៉ុង ដប ថង់ប្លាស្ទិក កង់ឡាន គម្របដប និងទុយោបំពង់បឺត ជាច្រើនតោន ច្នៃទៅជាសួនច្បារ កៅអី​ តុ ​និងសម្ភារៈផ្សេងៗ​ទៀត​ដែល​បាន​តុបតែងលម្អសាលា ឱ្យកាន់តែមានសោភ័ណភាព ស្រស់បំព្រង ជាទីទាក់ទាញសម្រាប់សិស្សានុសិស្ស និង​ភ្ញៀវទេសចរ។ ជាមួយនេះក៏បានកែច្នៃដបស្រាបៀរជិត២លានដប រចនាជាជញ្ជាំងហាងកាហ្វេ និង​បន្ទប់​អាហារ​ផងដែរ។

ដោយឡែកកាលពីថ្មីៗនេះ លោកក៏មានគំនិតកែឆ្នៃសំបកឡានក្រុងចាស់ៗចំនួន៣ ទៅជាបន្ទាប់សិក្សា ក្នុងន័យសម្រួលតាមតម្រូវការនៃកំណើនសិស្សានុសិស្ស និងជាការបំផុសបំផុលគំនិតច្នៃប្រឌិត ដើម្បី​ទាក់​ទាញមហាជនខ្មែរ និងភៀវទេសចរផង ហើយនៅពេលខាងមុខ ឡានក្រុងទាំងនេះនឹងមានការតុបតែង គូរគំនូរ និងបន្ថែមសម្ភារៈផ្សេងៗទៀត។

លោកបន្តថា៖ «ថ្ងៃមួយខ្ញុំទៅលេងផ្ទះមិត្តភក្តិ ក៏ឃើញសំបកឡានក្រុងជាច្រើនទុកចោល ក៏បាន​ជជែក​ជាមួយ​គ្នា ​អ៊ីចឹងខ្ញុំគិតថាខ្ញុំអាចយកសំបកឡានក្រុងនេះកែច្នៃបាន ព្រោះវាស្រួលកែច្នៃផង ចំណាយតិចផង ហើយផលប្រយោជន៍វាមានជាច្រើន»

ក្រោមចក្ខុវិស័យថ្មីនេះ លោកជឿជាក់ថានឹងអាចទាក់ទាញកូនសិស្សឱ្យចូលមករៀនបានកាន់តែច្រើន ព្រោះ​ពួកគេមានអារម្មណ៍ដូចកំពុងជិះឡានក្រុង នៅពេលកំពុងសិក្សាក្នុងបន្ទប់ឡានក្រុងនេះ។ ​ម្យ៉ាងទៀត​ក៏បាន​ទាក់​ទាញភ្ញៀវទេសចរកាន់តែច្រើន ស្របពេលការកែច្នៃឡានក្រុងនេះចំណាយតិច តែមានផល​ប្រយោជន៍​ច្រើន ព្រោះកន្លងមកសាលាគ្មានបន្ទប់សិក្សាត្រឹមត្រូវ ដែលប៉ះពាល់ដល់ការបង្រៀនរបស់លោកគ្រូអ្នកគ្រូ ព្រោះអំឡុងពេលបង្រៀនសំឡេងរំខានពីថ្នាក់មួយទៅថ្នាក់មួយទៀត និងកូនសិស្សមួយចំនួនទៀត​កើត​ជំងឺ​គ្រុនឈាម ដោយសារតែមូសខ្លាខាំ។​ 

មានឈ្មោះផ្លូវការថា​ អ៊ុក វណ្ណដេ ប៉ុន្តែនៅតាមបណ្តាញសង្គមនិយមហៅលោកថា «អ្នកចម្បាំងសំរាម»។ លោកកើតនៅថ្ងៃទី០២ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ១៩៨៦ ជាអ្នកស្រុកថ្មគោល​ ខេត្តបាត់ដំបង។  លោកបានរំលឹក​ពី​អតីត​កាលថា ក្នុងអំឡុងឆ្នាំ២០១៥ និង២០១៧ លោកបានមកទស្សនានៅភ្នំគិរីរម្យ ក្នុងនាមជាភ្ញៀវទេសចរម្នាក់ ប៉ុន្តែដោយឃើញទិដ្ឋភាពក្មេងៗជាច្រើន កំពុងសុំទាននៅតាមដងផ្លូវ បណ្តាលឱ្យលោកកើតចិត្តនឹកស្រមៃ​ទៅ​ដល់ភ្នំតាម៉ៅ ហើយបើបណ្តោយឱ្យក្មេងៗទាំងនេះនៅសុំអ៊ីចឹងទៀត នោះពួកគេនឹងក្លាយជាមនុស្សចាស់​មួយក្រុមទៀតដែលប្រកបរបរសុំទាន ដូចភ្នំតាម៉ៅដែរ។ ដោយឡែកនៅពេលលោកទៅដល់កន្លែងទេសចរ ក៏ឃើញមនុស្សជាច្រើនបានបោះសំរាមចោលគ្មានសណ្តាប់ធ្នាប់ ដោយរូបភាពនេះ​ហើយបណ្តុះចិត្ត​គំនិត​របស់​លោក បង្កើតសាលាដូងភ្នំគិរីរម្យនេះឡើង។

តាមបទពិសោធន៍លោកផ្ទាល់ កាលលោកមកកសាងសាលាដំបូងដើមឆ្នាំ២០១៧ មានឧបសគ្គ​ជាច្រើន​ដែល​លោកត្រូវប្រឈម ដូចជាគ្មានទឹកស្អាត គ្មានអគ្គិសនីប្រើប្រាស់ ជាតំបន់ដាច់ស្រយាល និងត្រជាក់ខ្លាំង ហើយកាន់តែលំបាកនោះ គឺការពន្យល់ណែនាំ និងអូសទាញអាណាព្យាបាល​ឱ្យកូនរបស់​ពួកគេបានមក​សិក្សា ព្រោះបរិស្ថានជុំវិញរបស់ពួកគេមិនឱ្យតម្លៃលើការសិក្សា ម្យ៉ាងទៀតព្រោះកត្តាជីវភាពផងនោះ មាន​តែ​ជំរុញឱ្យកូនៗរបស់ពួកគេទៅសុំទាន។

លោកបន្តថា៖ «បើខ្ញុំគិតតែរឿងលំបាក ឬរឿងមិនអាចទៅរួច គឺ១០០ភាគរយមិនអាចធ្វើបាន ប៉ុន្តែដោយឆន្ទៈ ដោយបេះដូង និងអាណិតក្មេងៗ ទើបខ្ញុំសម្រេចមិនផ្លាស់ប្តូរគោលដៅ ប៉ុន្តែផ្លាស់ប្តូរវិធីសាស្ត្រ ទើប​សាលា​មាន​កេរ្តិ៍ឈ្មោះដល់ឥឡូវ»។

ក្រោយពីមានសិស្សហើយ ឧបសគ្គផ្សេងទៀត គឺការគ្មានបន្ទប់សិក្សា ហើយនិងគ្មានគ្រូមកបង្រៀន ព្រោះគ្រូ​មក​បង្រៀន​នៅទីនេះ មិនលើសពីមួយខែទេសុំទៅវិញហើយ ដោយសារកត្តាគ្រូខ្លះគ្រុនឈាម ចាញ់រងា ជ្រុះសក់ និងគ្រូខ្លះទៀតមិនអាចស៊ូទ្រាំនឹងស្ថានភាពនៅទីតាំងនេះបាន។

អ្នកចម្បាំងសំរាមរូបនេះបន្ថែមថា កាលដែលសាលាដូងអាចដំណើរការបានជិត៦ឆ្នាំ និងមានសមិទ្ធផល​ដូចសព្វថ្ងៃនេះ ព្រោះមានមហាជនខ្មែរចូលរួមវិភាគទានថវិកាដើម្បីទ្រទ្រង់​សាលាតាមរយៈមធ្យោបាយ​ផ្សេងៗ និងសប្បុជនខ្លះទៀតបាននាំសម្ភារៈមកឧបត្ថម្ភដល់សាលាដូងផ្ទាល់។ ជាមួយនេះសាលាក៏បាន​បង្កើត«កាហ្វេសំរាម» ដើម្បីរកចំណូលបន្ថែមទៀត​ក្នុងការទប់ទល់​ទៅលើការ​ចំណាយថ្លៃគ្រូបង្រៀន និង​ទឹកភ្លើងជាដើម។

លោកអះអាងថា៖ «សាលាយើងមិនមានឧកញ៉ា ឬអ្នកធំណានៅពីក្រោយយើងដើម្បីជួយនោះទេ គឺមាន​តែ​កម្លាំងញើសឈាមពលរដ្ឋខ្មែរទូទាំងប្រទេសប៉ុណ្ណោះ ដែលចាំជួយឧបត្ថម្ភ តាមរយៈកម្មវិធីអ៊ែប(app) និង​កម្មវិធី​ផ្សេងៗទៀតដែលសាលាបានអំពាវនាវ»។ ហើយបច្ចុប្បន្នសាលាដូងសាងសង់លើផ្ទៃដី១ហិកតា ដែល​ដី​នេះសម្បទានដោយរដ្ឋ តាមរយៈមន្ទីរអប់រំខេត្តកំពង់ស្ពឺ។

ទន្ទឹមនឹងការធ្វើរឿងបែបនេះ លោក វណ្ណដេ ក៏ទទួលបានការមាក់ងាយមើលស្រាលផងដែរ ដោយមាន​អ្នក​ខ្លះ​​បាន​ហៅរូបលោកថាជាមនុស្សសំរាម ហើយខ្លះទៀតហៅថាអាសំរាមក៏មានដែរ ប៉ុន្ដែ​រូបលោកមិន​អន់ចិត្ត​នឹង​អ្នក​ដែលបានហៅខ្លួនបែបនោះទេ។ ផ្ទុយមកវិញ លោកបានបង្កើតពាក្យស្លោកមួយឃ្លាថា៖ «សំរាមអាច​យក​ទៅកែច្នៃបាន ប៉ុន្ដែបើមនុស្សយ៉ាប់ជាងសំរាមហើយ គឺកែមិនកើតទេ»។ វាមានន័យថា សំរាមឥត​ប្រយោជន៍​​យើង​អាចកែច្នៃឱ្យមានប្រយោជន៍បាន តែប្រសិនបើមនុស្សកើតមកគ្មានប្រយោជន៍ ទោះខំកែ​យ៉ាង​ណាក៏​មិន​មាន​ប្រយោជន៍ដែរ។ មួយវិញទៀត លោកមិនបានស្អប់សំរាមនោះទេ ប៉ុន្តែលោកស្អប់​មនុស្ស​ដែល​មិនយល់​ពី​រ​បៀបគ្រប់គ្រងសំរាម និងកែច្នៃសំរាម ហើយចេះតែបោះចោលពាសទឹកពាសដីតាមទី​សាធារណៈ។

សិស្សានុសិស្សនៃសាលាដូងភ្នំគិរីរម្យ កំពុងសិក្សា ក្នុងបន្ទប់ដែលកែច្នៃដោយដបស្រាបៀរ​ជិត​២​លាន​ដប  កាលព្រឹកថ្ងៃទី៨ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៣។ (ខេមបូចា/ ពក ពន្លឺ)

សម្រាប់ពេលបច្ចុប្បន្ននេះ សាលាដូង មានសិស្សានុសិស្ស ដែលកំពុងតែសិក្សានៅទីនេះចំនួនជិត​២០០​នាក់ ភាគច្រើនសុទ្ធតែក្មេងកំព្រា និងក្មេងមកពីគ្រួសារក្រីក្រ រស់នៅជុំវិញតំបន់ភ្នំគិរីរម្យនេះតែម្ដង។ ដែល​សិស្ស​ទាំងនោះរៀនចាប់ពីថ្នាក់ទី១ រហូតដល់ថ្នាក់ទី៦។​ ហើយការចំណាយប្រចាំខែ ក្នុងសាលាដូង មួយ​ខែៗ​ត្រូវ​ចំណាយ​ប្រាក់ចំនួន៣ពាន់ដុល្លា ដោយគ្រាន់តែគ្រូបង្រៀន​ចំនួន៧នាក់ ត្រូវចំណាយ ​​​១ ៥០០ដុល្លា និង​ ១ ៥០០ដុល្លាទៀត ត្រូវចំណាយទៅលើទឹកភ្លើង និងសម្ភារៈសិក្សារបស់សិស្សានុសិស្ស ក្នុងសាលាដូង​នេះផ្ទាល់។

យ៉ាងណាមិញ លោកគ្រូ ឧត្តម ជាគ្រូបង្រៀនថ្នាក់កុំព្យូទ័រនៃសាលាដូង បានលើកឡើងថា កន្លងមក សាលា​បាន​បណ្តុះបណ្តាល និងបង្ហាត់​បង្រៀនជាច្រើនមុខវិជ្ជា ដូចជា ភាសាខ្មែរ គណិត អង់គ្លេស និង​កុំព្យូទ័រ​ជា​ដើម អាស្រ័យទៅលើកម្រិតសមត្ថភាពរបស់សិស្ស ហើយ​កិច្ចការបង្រៀនទាំងអស់នេះ ដំណើរការទៅបាន ព្រោះមានមហាជនខ្មែរបានបរិច្ចាគថវិកា​ ដើម្បីផ្តល់ជាប្រាក់ខែដល់គ្រូបង្រៀន។ ជាមួយនេះ លោកថា ក៏មាន​ការ​​លើកទឹកចិត្ត អប់រំសីលធម៌ និងបណ្តុះចរិយាដល់កូនសិស្សផងដែរ ដោយយោងតាមកម្មវិធីសិក្សា។

លោកបញ្ជាក់ថា៖ «កាលដែលសាលាបង្កើត៦ឆ្នាំមកនេះ យើងពិតជាមិនអាចប្រកែកបានទេ ថាក្មេងមួយ​ចំនួន​​ដែលគាត់ទម្លាប់សុំទានគេ លុតជង្គង់សុំគេតាមថ្នល់ហ្នឹង [ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ន​]ត្រូវបានកាត់បន្ថយ​សឹង​មួយ​រយ​ភាគរយហើយ ហើយក្មេងៗប្តូរពីទម្លាប់សុំគេ មកពាក់ឯកសណ្ឋានសិស្សចូលសាលា នេះក៏ព្រោះ​​សប្បុរជន​មកចូលរួមជួយឧបត្ថម្ភរបស់សប្បុរជនខ្មែរ»

ចំពោះកុមារី ទ្រី រក្សា រៀនថ្នាក់ទី៥​ បានឱ្យដឹងថា រូបគាត់​បានចូលរៀននៅសាលាដូង​ តាំងពីសាលានេះ​បង្កើត​ដំបូង​អំឡុងឆ្នាំ២០១៧ តែចូលរៀនដំបូងៗរូបគាត់មិនចង់រៀនទេ ព្រោះរវល់ទៅធ្វើផ្លូវ ដើម្បី​សុំថវិកា​ពីភ្ញៀវទេស​ចរ។ តែ​យ៉ាងណា កុមារីរូបនេះថា ​នៅពេលឃើញសប្បុរជនច្រើនផ្តល់ការអប់រំផ្សេងៗ និង​សារៈសំខាន់នៃការសិក្សា ព្រមទាំងមានជាអំណោយផងនោះ ជាហេតុផលជំរុញរូបគាត់​ យល់ឃើញអំពីតម្លៃ​នៃ​ការសិក្សា និងប្រឹង​ប្រែង​រៀន​សូត្រ​វិញ។

កុមារី ទ្រី រក្សា បញ្ជាក់ថា៖ «ខ្ញុំរីករាយណាស់ ដែលបានមកសាលារៀន បានរៀនមុខវិជ្ជាភាសាខ្មែរ អង់គ្លេស និងកុំព្យូទ័រពីលោកគ្រូអ្នកគ្រូបង្រៀន ហើយថ្ងៃខ្លះទៀតបានឃើញបងៗមកដល់សាលាដូង ហើយចែក​រំលែក​ចំណេះដឹង និងនិយាយរឿងផ្សេងៗឱ្យពួកយើងស្តាប់ ហើយខ្ញុំនៅពេលអនាគតចង់ដូចពួកបងៗ​ដែរ»

ចំណែកឯកញ្ញា បូ ស្រីនីត ជានិស្សិតនៃសាកលវិទ្យាល័យមេគង្គកម្ពុជា រៀនជំនាញធនាគារ និងហិរញ្ញវត្ថុ ហើយក៏ជាអ្នកស្ម័គ្រចិត្តមួយរូបនៃសមាគមបណ្តាល័យគំនិត ដែលចុះមកធ្វើកម្មវិធីសប្បុរធម៌​ដល់​ក្មេងៗ​ក្នុង​សាលាដូង យល់ឃើញថា សុខភាព និងការអប់រំកុមារពិតជាមានសារៈសំខាន់ ខណៈបច្ចុប្បន្នជា​សម័យ​ឌីជីថល ជាហេតុឱ្យ​កុមារមួយចំនួនមានទូរសព្ទកាន់​ពេញដៃតាំង​ពី​ក្មេង ដែលនាំឱ្យពួកគេលែង​ខ្វល់ខ្វាយ​ពីការ​អានសៀវភៅ ហើយខ្លះទៀតសម្រេចបោះបង់ការសិក្សា នាំឱ្យប្រទេសបាត់បង់​ធនធានទំពាំង​ស្នង​ឫស្សី​។

កញ្ញាបន្តទៀតថា ដូច្នេះឆ្លៀតក្នុងឱកាសនេះ កញ្ញាក៏បានពន្យល់ណែនាំ​ឱ្យសិស្សានុសិស្ស​យល់ពីតម្លៃ​នៃ​ការសិក្សា និងចាប់យកឱកាសនេះដើម្បីពង្រឹងសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនឱ្យក្លាយជាធនធាន​ប្រទេសជាតិ​ពិត​ប្រាកដ។

តែយ៉ាងណា កញ្ញាចាត់ទុកកិច្ចការនេះជាការរួមចំណែកតិចតួចដល់សាលាដូង និងសង្គម ព្រោះសាលាដូង​បានបណ្តុះបណ្តាលក្មេងៗបានច្រើនណាស់ ជាពិសេសលោក អ៊ុក វណ្ណដេ ជាស្ថាបនិកបានលះបង់កម្លាំង​កាយ​ចិត្ត និងញើសឈាម ផ្តល់ឱកាសឱ្យសិស្សទាំងអស់​ឃើញពន្លឺនៃការអប់រំ។

កញ្ញាបញ្ជាក់ថា៖ «ក្នុងនាមជាយុវតីរស់​នៅក្នុងសង្គមបានសង្កេតឃើញថា មានអំពើ​ឃាតកម្ម ហិង្សា​មានការ​កើត​ឡើងរៀងរាល់ថ្ងៃ ទាំងអស់នោះដោយសារតែពួកគេមិនទទួលបានការអប់រំ បណ្តុះបណ្តាលផ្នត់គំនិត មិនអាចគិតគូរដឹងខុសត្រូវ សេពគប់ខុស ភ្លើតភ្លើនជាច្រើន ដូច្នេះហើយសាលាដូងបានចូលរួមជួយអប់រំ និងជួយសង្គមជាតិ ទៅរកមាគ៌ាល្អបាន»

លោក អ៊ុក វណ្ណដេ ស្ថាបនិកសាលាដូង នៅភ្នំគិរីរម្យ​ ខេត្តកំពង់ស្ពឺ បានពន្យល់ពីការកែច្នៃសំរាមក្នុងសាលា​ និងការជួយក្មេងៗឱ្យបានរៀនសូត្រ នៅថ្ងៃទី៨ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៣។
651 views

ព័ត៌មានទាក់ទង

ព័ត៌មានថ្មីៗ

អត្ថបទពេញនិយម