សមាគមសម្ព័ន្ធអ្នកសារព័ត៌មានកម្ពុជា

កសិករនៅខេត្តសៀមរាបបង្ខំចិត្តឱ្យកូនឈប់រៀនដើម្បីធ្វើការជួយដោះបំណុល

សកម្មភាពយុវជនជាសិស្សសាលាជួយការងារឪពុកម្តាយច្រូតស្រូវនៅភូមិឈូក ឃុំខ្នារពោធិ ស្រុកសូទ្រនិគម ខេត្តសៀមរាប។ រូបថតនៅថ្ងៃទី១០ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២២។ ខេមបូចា/ ម៉ែន មុនិរ៉ា
សកម្មភាពយុវជនជាសិស្សសាលាជួយការងារឪពុកម្តាយច្រូតស្រូវនៅភូមិឈូក ឃុំខ្នារពោធិ ស្រុកសូទ្រនិគម ខេត្តសៀមរាប។ រូបថតនៅថ្ងៃទី១០ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២២។ ខេមបូចា/ ម៉ែន មុនិរ៉ា

កសិកររស់នៅខេត្តសៀមរាបព្រួយបារម្ភពីការធ្លាក់ចុះប្រាក់ចំណូល ធ្វើឱ្យពួកគាត់​ផុង​ខ្លួន​នឹង វិបត្តិបំណុលពិបាករើបម្រះ។ កសិករខ្លះបង្ខំចិត្តឱ្យកូនឈប់រៀនទៅរកការងារ​ធ្វើក្នុង​ស្រុក និង ក្រៅប្រទេសដើម្បីរកលុយ​សង​បំណុលមីក្រូហិរញ្ញវត្ថុ និងធនាគារ ដែលគ្រួសារ​ពួកគាត់បាន យកប្លង់ផ្ទះ និងប្លង់ដីស្រែចម្ការជាទ្រព្យបញ្ចាំ។

ប្រព័ទ្ធសេដ្ឋកិច្ចរបស់កសិករនៅខេត្តសៀមរាប បើមើលពីទិដ្ឋភាពខាងក្រៅហាក់រីកចម្រើន ប៉ុន្តែធាតុពិតក្នុងអារម្មណ៍របស់ពួកគាត់បង្កប់ក្តីព្រួយបារម្ភ ដោយសារតែជំពាក់បំណុល​មីក្រូហិរញ្ញវត្ថុ និងធនាគារ ដែលពិបាករកប្រាក់បង្វិលសងម្ចាស់បំណុលឱ្យបានទៀង​ទាត់​តាមការកំណត់ក្នុងកិច្ចសន្យាកម្ចីប្រាក់។

កសិករមួយចំនួនបង្ខំចិត្តលក់ទ្រព្យសម្បត្តិថោកៗដើម្បីសងបំណុលមួយគ្រាហើយខ្លះទៀត បង្ខំចិត្តឱ្យកូនឈប់រៀនជួយរកលុយដោះបំណុល។ កសិកររស់នៅភូមិឈូក ឃុំខ្នារពោធិ ស្រុកសូទ្រនិគម ខេត្តសៀមរាប គឺអ្នកស្រី កែក ឡុន ឱ្យដឹងនៅថ្ងៃទី១៦ ខែធ្នូថា គ្រួសារ​លោកស្រី​បានខ្ចីប្រាក់ពីមីក្រូហិរញ្ញវត្ថុ៦ពាន់ដុល្លារដុល្លារ(៦ ០០០)ដើម្បីសង់ផ្ទះបន្ថែម ហេតុ​នេះ លោកស្រីបង្ខំចិត្តឱ្យកូនស្រីម្នាក់ឈប់រៀនថ្នាក់ទី១១ ដើម្បីជួយ​រកប្រាក់​ចំណូល​ដោះ

បំណុល។

លោកស្រីបន្តថា បញ្ហាបំណុលនេះ បានលងបន្លាចឱ្យគ្រួសារគាត់ភ័យព្រួយ ខ្លាចក្រែងខ្វះ ប្រាក់​បង្វិលសងម្ចាស់​បំណុល ប្រឈមរឹបអូសទ្រព្យសម្បត្តិ។ លោកស្រីបន្ថែមថា ស្ថាប័នផ្តល់​ប្រាក់កម្ចីបានតម្រូវឱ្យ គ្រួសារលោកស្រី ត្រូវបញ្ចាំប្លង់ផ្ទះ រួមទាំងរកអ្នកធានាមួយគ្រួសារ ទើប​ពួកគេអនុញ្ញាតឱ្យខ្ចីប្រាក់។

អ្នកស្រី កែក ឡុន និយាយថា៖ «កូនឈប់រៀន គាត់មិនបានឈប់ខ្លួនឯងដែរ ខ្ញុំទេជាអ្នកឱ្យគាត់ ឈប់ហើយគាត់ទៅធ្វើការងារជួយរកលុយ។ ស្រណោះកូនស្រីដេកគិតរាល់យប់គ្នាស្រីផង ទៅធ្វើការងារនៅឆ្ងាយ បើមិនទៅអត់លុយបង់អង្គការគេ ហើយរាល់ថ្ងៃហ្នឹងបានកូនស្រី ផ្ញើប្រាក់បង់អង្គការ»

កសិករម្នាក់ទៀតរស់នៅភូមិពងទឹក ឃុំជប់តាត្រាវ ស្រុកអង្គរធំ គឺលោក សៀម រ៉ាន់ ប្រាប់​ខេមបូចា ថា គ្រួសារលោកបានខ្ចីប្រាក់ពីធនាគារ១ម៉ឺនដុល្លារ ហើយត្រូវបង្វិលសងជា​រៀង​រាល់ខែជិត១លានរៀលរយៈពេល៦ឆ្នាំ។ លោកថា ការខ្ចីបុលនេះ ដើម្បីទិញគោយន្ត និងធ្វើ​ដើមទុនកសិកម្ម ដោយចំណាយទិញសម្ភារៈកសិកម្មសំអាតដីធ្វើចម្ការហើយរំពឹងថា នឹង​ទទួល​បានប្រាក់ចំណេញពីការលក់កសិផលបង្វែរសងម្ចាស់បំណុលវិញ តែផ្ទុយទៅវិញ ពួក​គាត់ខាតបង់ច្រើនដោយសារកសិផលធ្លាក់ចុះ ដូចជា ស្រូវ និងដំឡូងមី ជាដើម។ ប្រការ​នេះ លោកបង្ខំចិត្តឱ្យកូនៗ របស់លោក២នាក់ឈប់រៀនត្រឹមថ្នាក់ទី៧ ដើម្បីទៅធ្វើការ​នៅ​ប្រទេស​ថៃ ផ្ញើប្រាក់សងម្ចាស់បំណុលវិញជារៀងរាល់ខែ។

លោក សៀម រ៉ាន់ ថ្លែងថា៖ «កូនខ្ញុំពីរនាក់ឈ្មោះ រ៉ាន់ ចំរើន (ស្រី) និង រ៉ាន់ រ៉ូ (ប្រុស) ទៅធ្វើការនៅស្រុកថៃបាត់ហើយ មិនទាន់ឃើញមកវិញ ទៅបាត់អស់ហើយដោយសារខ្វះខាតជីវភាព​​គ្រួសារ វាពិបាកណាស់លោកគ្រូ។ ដូច្នេះហើយត្រូវចំណាកស្រុកទៅរកប្រាក់ដោះ បំណុលគេ ចិញ្ចឹមគ្រួសារផង ដោះបំណុលគេផង។ នៅខ្មែរយើងគ្មានមុខរបរអីទេ ពិបាកយ៉ាប់ណាស់»

លោក សៀម រ៉ាន់ បន្ថែមថា មូលហេតុដែលកូនៗរបស់លោកទៅធ្វើការនៅប្រទេសថៃ ដោយ​សារ​ពិបាករកការងារធ្វើក្នុងស្រុក ឬការងារមានប្រាក់ខែតិចតូចពេក ដែលមិនអាច​សងគេ​គ្រប់​គ្រាន់។

រីឯពលរដ្ឋជាច្រើនគ្រួសារទៀតនៅស្រុកអង្គរធំក៏ជួបបញ្ហាដូចគ្រួសារលោកដែរ។ លោកព្យាករ​ថា ពលរដ្ឋរស់នៅឃុំនេះជាង៩០ភាគរយកំពុងផុងខ្លួននឹងបញ្ហាបំណុល ហើយកសិករខ្លះបាន​រត់​ចោលស្រុក និងខ្លះទៀតចំណាកស្រុកទៅក្រៅប្រទេស។

សកម្មភាពយុវជនជាសិស្សសាលាហូបបាយ បន្ទាប់ពីជួយច្រូតស្រូវឪពុកម្តាយនៅភូមិឈូក ឃុំខ្នារពោធិ ស្រុកសូទ្រនិគម ខេត្តសៀមរាប។ រូបថតនៅថ្ងៃទី១០ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២២។ ខេមបូចា/ ម៉ែន មុនិរ៉ា

គ្រូបង្រៀនថ្នាក់ទី១២ នៃវិទ្យាល័យ១០មករា ក្រុងសៀមរាប លោក ស៊ាន ផលិត សង្កេត​ឃើញថា កូនសិស្សរបស់លោកមួយចំនួនបាន​បោះបង់ការសិក្សាដោយសារបញ្ហា​សេដ្ឋកិច្ច​គ្រួសារ ប៉ុន្តែករណីនេះមានតិចតួចនៅឡើយ។ លោកថា វិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារធ្វើឱ្យអារម្មណ៍​សិស្ស​រៀនមិនស្ងប់ឡើយ ហើយពួកគាត់តែងតែបារម្ភរឿងបញ្ហាគ្រួសារជាងការសិក្សា។

លោក ស៊ាន ផលិត ថ្លែងថា៖ «បញ្ហាបំណុលនេះជះឥទ្ធិពលដល់អារម្មណ៍សិស្សក្នុងការសិក្សា ហើយកត្តាសិស្សឈប់រៀននេះ ស្ទើរក្លាយជាទម្លាប់ព្រោះតែបញ្ហាសេដ្ឋកិច្ច ប៉ុន្តែសិស្សឈប់រៀនខ្លះ ដោយសារខ្ជិលរៀនតែម្តង»

ឆ្លើយតបរឿងនេះ មេឃុំខ្នារពោធិ ស្រុកសូទ្រនិគម លោក គឿន ឈឹង មានប្រសាសន៍ថា អាជ្ញាធរឃុំមិនទាន់ទទួលព័ត៌មាន​ករណីឪពុកម្តាយបង្ខំឱ្យកូនឈប់រៀន ដើម្បីរកប្រាក់ដោះ បំណុលនោះទេ ប៉ុន្តែលោកថា បញ្ហាសិស្សបោះបង់ការសិក្សានៅតែកើតមានតិចតួចប៉ុណ្ណោះ ព្រោះសិស្សខ្លះខ្ជិលរៀន។

លោកបញ្ជាក់ថា ក្រុមប្រឹក្សាឃុំតែងតែប្រជុំផ្សព្វផ្សាយប្រាប់ឱ្យពលរដ្ឋដាស់តឿនឱ្យកូនៗ​ខំ​សិក្សា​រៀនសូត្រ ហើយសិស្សក្រីក្រ អាជ្ញាធរឃុំមានកញ្ចប់ថវិកាឧបត្ថម្ភសម្ភារៈសិក្សារួមមាន កង់ និងសៀវភៅជាដើម។ លោកបន្តថា ក្នុងឃុំរបស់លោកសិស្សរៀនដល់ថ្នាក់ទី១២មាន​ប្រមាណ​ចន្លោះ៨០ភាគរយដល់៩០ភាគរយ ហើយឆ្នាំ២០២២នេះ សិស្សជាង៥០នាក់បាន​ប្រឡងសញ្ញាប័ត្របាក់ឌុប។

លោក គឿន ឈឹង ថ្លែងថា៖ «ក្រុមប្រឹក្សាឃុំតែងប្រជុំផ្សព្វផ្សាយជំរុញឱ្យកសិករយកចិត្តទុកដាក់ណែនាំឱ្យកូនៗរៀនឱ្យបានខ្ពស់ ព្រោះយុវជនជាឆ្អឹងខ្នងនៃប្រទេសជាតិ។ លោកថា កសិកឃុំខ្នារពោធិ៍មានចន្លោះ៦០ភាគរយទៅ៦៥ភាគរយជំពាក់បំណុលគេ ហើយបង្វិលសងម្ចាស់បំណុលពុំមានបញ្ហាចោទឡើយ ព្រោះពួកគាត់ភាគច្រើនខ្ចីបុលប្រើប្រាស់ចំទិសដៅ»

ខេមបូចា មិនអាចទាក់ទងសុំការបំភ្លឺរឿងនេះ ពីប្រធានមន្ទីរអប់រំខេត្តសៀមរាប លោក លី

ប៊ុណ្ណា បាននៅឡើយទេ។ រីឯអ្នកនាំពាក្យក្រសួងអប់រំលោក រស់ សុវាចា ក៏មិនអាចសុំការ​អធិប្បាយបានដែរ ព្រោះលោកមិនទទួលទូរសព្ទ។ ទិន្នន័យរបស់ក្រសួងអប់រំបង្ហាញថា សិស្សខកខានមិនបានប្រឡងសញ្ញាបត្រមធ្យមសិក្សាទុតិយភូមិ(បាក់ឌុប)មានជាង១ពាន់ ៣រយនាក់(២២៦៤) នៅទូទាំងប្រទេសក្នុងឆ្នាំសិក្សា២០២២-២០២៣។

ជុំវិញរឿងនេះ ប្រធានមជ្ឈមណ្ឌលប្រជាពលរដ្ឋដើម្បីអភិវឌ្ឍន៍និងសន្តិភាព លោក យង់ គឹមអេង សង្កេតឃើញថា យុវជនបោះបង់ការសិក្សាដោយសារបញ្ហា​បំណុល​បន្តកើត​មាន​ច្រើន ព្រោះតែការស្វែងរកប្រាក់ចំណូលរបស់កសិករធ្លាក់ចុះបង្ខំចិត្ត​ធ្វើចំណាកស្រុក​ទៅ​ក្រៅ​ប្រទេសហើយផ្ញើកូនៗឱ្យសាច់ញាតិមើលថែនៅស្រុកកំណើត។

លោកបញ្ជាក់ថា នៅគ្រា​ដែល​ពលរដ្ឋចំណាកស្រុកប៉ះពាល់ធ្ងន់ធ្ងរដល់ការសិក្សារបស់កូនៗ អាចនឹងបង្កឱ្យកើតមានការកេងប្រវ័ញ្ចកម្លាំងពលកម្ម និងផ្លូវភេទជាដើម។ លោកផ្តល់​ទស្សនៈ​ថា ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ រដ្ឋាភិបាលត្រូវជំរុញឱ្យតម្លៃកសិផលរបស់កសិករមាន​តម្លៃសមរម្យដែលធានាថា កសិករអាចរកចំណូលបានខ្ពស់ពីការធ្វើស្រែចម្ការ។

លោក គឹមអេង មានប្រសាសន៍ថា៖ «យើងដឹងហើយថានៅកម្ពុជាពលរដ្ឋ៧៥ភាគរយជាកសិករ រដ្ឋាភិបាលធ្វើយ៉ាងណាជំរុញឱ្យកសិករមានជីវភាពសមរម្យពីវិស័យកសិកម្មដោយឱ្យពួកគាត់លក់ស្រូវបានតម្លៃសមរម្យផ្គត់ផ្គង់ជីវភាព ឱ្យកូនចៅបានទៅរៀនសូត្រជាដើម»

ទិន្នន័យក្រសួងអប់រំបង្ហាញថា ខេត្តសៀមរាបមានសាលារៀនជាង៦០០កន្លែង រួមមាន មត្តេយ្យសិក្សា១៩កន្លែង សាលាបឋមសិក្សា៥១៤ អនុវិទ្យាល័យ៨២កន្លែង និង​វិទ្យាល័យ​ចំនួន៤១សាលា រួមទាំងគ្រឹះស្ថានសិក្សាឯកជនចំនួនប្រមាណ៦០សាលារៀន។

លោក យង់ គឹមអេង សង្កេតឃើញថា ការរីកចម្រើននៃចរន្តសេដ្ឋកិច្ចក្នុងខេត្តសៀមរាប​មួយ​ផ្នែក​ធំ វិស័យទេសចរណ៍ កសិកម្ម ធនធានជលផល ឧស្សាហកម្ម រួមមានផលដំឡូងមី ស្រូវ និង​គ្រាប់ស្វាយចន្ទី។ ក៏ប៉ុន្តែចាប់ពីឆ្នាំ២០២០រហូតដល់ដើមឆ្នាំ២០២២ វិស័យទេសចរណ៍​ធ្លាក់​ចុះ​ខ្លាំង ដោយសារការរីករាលដាលជំងឺកូវីដ១៩ ធ្វើឱ្យពលរដ្ឋរស់នៅខេត្តនេះ ជួបការ​លំបាក​​ផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចធ្ងន់ធ្ងរ ជាពិសេស ក្រុមមគ្គុទ្ទេសក៍អង្គរ និងកន្លែងផ្តល់សេវាកម្ម​ទេសចរ។

រដ្ឋធម្មនុញ្ញកម្ពុជា មាត្រា ៦២ និង មានត្រា ៦៣ ចែងថា រដ្ឋត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ជួយដោះ ស្រាយ​មធ្យោបាយផលិត ការពារថ្លៃផលិតផលជូនកសិករ សិប្បករ និងជួយរកទីផ្សារ​លក់​ផលិតផលជាដើម។ លើសពីនេះ រដ្ឋត្រូវយកចិត្តទុកដាក់គ្រប់គ្រង​ទីផ្សារជួយឱ្យ​ជីវភាពរស់នៅ​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​​មានកម្រិតសមរម្យ៕

619 views

ព័ត៌មានទាក់ទង

ព័ត៌មានថ្មីៗ

អត្ថបទពេញនិយម