បំណុល និងបញ្ហាស្បៀងអាហារ ដាក់បន្ទុកកាន់តែធ្ងន់លើកម្មករកាត់ដេរដែលបាត់បង់ការងារ

អ្នកស្រី យិន យ៉យ ដែលបានបាត់បង់ការងារនៅរោងចក្រកាលពីឆ្នាំទៅ បាននិយាយថាកង្វល់ធំបំផុតសម្រាប់គ្រួសារអ្នកស្រីគឺ កង្វះអាហារហូបប្រចាំថ្ងៃ។ ឃី សុវុឌ្ឍី
អ្នកស្រី យិន យ៉យ ដែលបានបាត់បង់ការងារនៅរោងចក្រកាលពីឆ្នាំទៅ បាននិយាយថាកង្វល់ធំបំផុតសម្រាប់គ្រួសារអ្នកស្រីគឺ កង្វះអាហារហូបប្រចាំថ្ងៃ។ ឃី សុវុឌ្ឍី

ស្រុក​សំរោងទង ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ៖ កាល​ពី​ឆ្នាំ​ទៅ​នៅ​​ពេលនេះ អ្នកស្រី យិន យ៉យ គឺ​កំពុង​​រវល់ពិនិត្យគុណភាព​ផលិត​ផល​កាត់​ដេរ​នៅ​ក្នុង​រោង​ចក្រ New Best Global ក្នុងខេត្ត​កំពង់​ស្ពឺ។ ការ​ងារ​ប្រើ​កម្លាំង​មួយ​នេះ អាច​ផ្ដល់ចំណូល​ឲ្យ​អ្នក​ស្រី​២០០​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ តែ​អ្វី​ទាំង​នេះ​ត្រូវ​បាន​បាត់បង់​ភ្លាមៗ​ក្នុង​ខែ​កុម្ភៈ បន្ទាប់​ពី​រោង​ចក្រ​បាន​បិទ​ទ្វារ​។​

កាលពេល​នោះ សង្វាក់​ផលិត​កម្ម​សកល​បាន​រអាក់រអួល​ដោយ​សារ​តែ​ផលិត​ផល​មកពី​ប្រ​ទេស​ចិន​ជាប់​គាំង ព្រោះ​ថា​រោងចក្រ​ផ្គត់​ផ្គង់​វត្ថុធាតុ​ដើម​ធំ​ត្រូវ​ជួបបញ្ហា​ដោយ​សារ​​ការ​ផ្ទុះ​ឡើង​យ៉ាង​លឿន​នៃ​វីរុស​កូវីដ​១៩។​

កំពុង​អង្គុយ​នៅ​ផ្ទះ​ក្នុង​ស្រុក​សំរោង​ទង អ្នក​ស្រី​យ៉យ​ បាន​រៀប​រាប់​ថាក្រោយ​ពី​រោង​ចក្រ​បិទ អ្នក​ស្រី​ពេល​នោះបាន​សង្ឃឹម​ថា​នឹង​រក​បាន​ការងារ​ភ្លាមៗ​ដែរ តែជាក់​ស្ដែង​១២ ខែ​កន្លង​មក​ហើយ អ្នក​ស្រី​នៅ​តែមិន​អាច​រកការងារ​បាន។​

អ្នកស្រី យ៉យ បាន​ទទួល​ការ​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​ផ្នែក​ត្រួត​ពិនិត្យ​លើ​ផលិត​ផល​សម្រេច ដោយ​មិន​ដែល​បាន​រៀន​ពី​រៀប​ដេរ ឬកាត់សម្លៀកបំពាក់​ក្នុង​រោង​ចក្រ​នោះទេ ដែល​ការងារ​ទាំងនេះ​មាន​ច្រើន​ជាង​គេ​នៅ​ក្នុង​រោងចក្រ។ មួយ​វិញ​ទៀត ដោយ​មិ​ន​ចេះ​អាន​ និង​សរសេរ​ផង ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ស្រី​មិន​អាច​រក​ការងារ​ផ្នែក​រដ្ឋបាល​ធ្វើ​បាន​ដូច​គ្នា។​

អ្នកស្រី​និយាយ​ទាំង​សំឡេង​អស់សង្ឃឹម​ថា៖ «ខ្ញុំ​មិន​ដឹងថា​ការងារ​ណា​ខ្ញុំ​អាច​ធ្វើ​បានទេ ព្រោះ​ខ្ញុំ​មិន​ចេះ​អក្សរ ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​មិន​ចេះ​ដេរ​ដែរ»។​

វិបត្តិ​កូវីដ​១៩ បាន​ប៉ះពាល់​យ៉ាង​ធ្ងន់​ធ្ងរ​លើ​វិស័យ​ទេសចរណ៍ និង​កាត់​ដេរ។ ធនាគារ​ពិភព​លោក​បាន​ប៉ាន់​ស្មាន​ថា​កំណើត​សេដ្ឋកិច្ច​កម្ពុជា​មាន​ត្រឹម​២​ភាគ​រយ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០២០ និង​បាន​លោត​ឡើង​ដល់​៤ភាគ​រយ​វិញ​នៅ​ឆ្នាំ ២០២១ ដែល​តួលេខ​នេះ​ទាប​ជាង​កំណើន​សេដ្ឋ​កិច្ច​ដែល​កម្ពុជា​មាន​៧​ភាគរយ​ កាលពី​មួយ​ទសវត្សរ៍​កន្លង​មក។​

ខណៈវិស័យ​ឧស្សាហកម្ម​ទេសចរណ៍​បាន​ជួប​ផលវិបាក​ដោយ​សារ​តែ​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​អន្តរជាតិ​ត្រូវ​បាន​ផ្អាក វិស័យ​កាត់​ដេរ​ឯណេះវិញ​ក៏​មាន​រោង​ចក្រ​ជា​ច្រើន​ត្រូវ​បាន​ផ្អាក​ដំណើរការ ឬ​បិទទ្វារ បន្សល់​ទុក​នូវ​កម្មករ​រាប់​ម៉ឺននាក់​អត់ការងារ​ធ្វើ ជាមួយនឹង​មិនមាន​​ឱកាស​ការងារ​ផ្សេង​មកជំនួស​។​

ស្ថិតិ​រដ្ឋា​ភិបាល​បាន​បង្ហាញ​ថា​រោង​ចក្រ​ចំនួ​ន​១២៩​បាន​បិទ​ទ្វារ​ក្នុង​ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅ និង​បាន​ប៉ះពាល់កម្មករ​ប្រហែល​ជា​៧០ ០០០​នាក់។​

ដោយ​មិន​អាច​រក​ការងារ​បាន អ្នកស្រី យ៉យ បច្ចុប្បន្ន​បានធ្វើ​ការ​ងារ​តាម​ផ្ទះបងប្អូន​ រក​បាន​ប្រហែល​៥០​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ។ អ្នកស្រី​ក៏​បាន​បញ្ជូន​កូន​បង​អាយុ​១៣​ឆ្នាំ ទៅ​ធ្វើការ​នៅ​ហាង​ធ្វើ​សក់​ ក្នុង​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ។ ប៉ុន្តែ ចំណូល​ដែល​គ្រួសារ​អ្នកស្រី​រក​បាន មិនបាន​២០០​ដុល្លារ​ដូច​កាល​អ្នកស្រី យ៉យ ធ្លាប់​ទទួល​បានពេលធ្វើ​ការ​នៅ​រោងចក្រ​នោះទេ​។

គ្រួសារ​អ្នកស្រីកំពុង​ព្រួយ​បារម្ភ​ខ្លាំង​រឿង​បញ្ហាខ្វះ​អាហារ​ហូប​ចុក។ ភ្លាមៗ​បន្ទាប់​ពី​បាត់​បង់​ការងារ អ្នកស្រី​បាន​ផ្លាស់​ទៅ​នៅ​ជាមួយអ្នកស្គាល់គ្នា​ ដែល​បាន​ជួយថ្លៃ​ទិញ​ម្សៅ​ទឹក​ដោះ​គោ​សម្រាប់​កូន​តូច​អ្នកស្រី។ ក្រោយ​មក​ទៀត អ្នកស្រី ក៏​បាន​បញ្ជូន​កូនតូច និង​កូន​ផ្សេង​ទៀត​ឲ្យ​ទៅ​នៅ​ជាមួយ​យាយ​តា​វិញ​ម្ដង​។​

អ្នកស្រី​រៀប​រាប់​ទៀតថា៖ «​ម្ដាយ​របស់​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ជា​អ្នក​លាង​ចាន​​ឲ្យ​គេ​ដើម្បី​បាន​ប្រាក់​មកទិញ​អាហារ​ឲ្យ​កូនៗ​របស់​ខ្ញុំ ហើយ​ឪ​ពុក​ខ្ញុំ​ធ្វើជា​សន្តិសុខនៅ​រោង​ចក្រ»។​

អ្នកស្រី​បន្ត​ថា៖ «​បើ​ខ្ញុំ​នៅ​ផ្ទះជាមួយពួកគេ ខ្ញុំ​នឹង​គ្មាន​អ្វី​ហូប​ទេ»។​

វិស័យ​វាយនភ័ណ្ឌ

វិស័យ​កាត់​ដេរ​ គឺ​ជា​វិស័យ​មានកម្លាំង​ពល​កម្ម​ធំ​បំផុត​មួយ​ក្នុង​សេដ្ឋកិច្ច​កម្ពុជា។ តាមការ​ប៉ាន់​ស្មាន កម្មករ​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​វិស័យ​​នេះ​មាន​យ៉ាង​តិច​៧០០ ០០០​នាក់ ខណៈ​ក្រុ​មអ្នក​ធ្វើ​ការ​លើ​សិទ្ធិ​កម្មករ​ថាមាន​ជាង​មួយ​លាន​នាក់។​

ទំនិញ​នាំចេញចម្បងៗ រួម​ទាំង​​ផលិត​ផល​វាយ​នភ័ណ្ឌ បាន​ធ្លាក់ចុះ​ចំនួន​២,៥​ភាគរយ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០២០ នេះ​បើ​តាម​របាយការណ៍​ធនាគារ​ពិភព​លោក​ចេញ​ផ្សាយ​កាលពីខែ​ធ្នូ។ ចំនួន​នេះ​ទាបជាង​ចំនួន​នាំ​ចេញ​ទៅ​កាន់អាមេរិក​ ដែល​បាន​កើន​ឡើង​ក្នុងរយៈពេល​ដូច​គ្នា​កាល​ពីពេល​មុន​។​

កាលពី​ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​២០២០ សមាគម​រោង​ចក្រ​កាត់​ដេរ​នៅ​កម្ពុជា បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​រោងចក្រ​ចំនួន​៤០០​បាន​ផ្អាក​ដំណើរ​ការ និង​បាន​ព្យួរការងារ​កម្មករ​ប្រហែល​១៥០ ០០០​នាក់​។

​កាលពី​សប្ដាហ៍​មុន អ្នក​នាំពាក្យ​ក្រ​សួង​ការងារ​លោក ហេង សួរ បាន​បដិសេធ​ធ្វើ​អត្ថាធិប្បាយ​លើ​ស្ថានភាព​វិស័យ​មួយ​នេះ។ ​

លោក​គ្រាន់​តែ​មាន​ប្រ​សាសន៍ថារោងចក្រ​ចំនួន​១២៩ បាន​បិទជា​ផ្លូវ​ការ​គិត​ត្រឹម​ឆ្នាំ​២០២០ និង​មាន​កម្មករ​ចំនួន​៧១ ២០២ នាក់​អត់​ការ​ងារ​ធ្វើ។ លោក​ឲ្យ​ដឹង​ដែរថា មាន​រោង​ចក្រ​​បើ​ក​ថ្មី​ចំនួន​១១២​នៅ​ក្នុង​រយៈពេល​ដូច​គ្នា និង​បាន​ផ្ដល់​ការងារ​​មក​វិញ​ចំនួន​២៣ ០០០​នាក់​។​

លោក ម៉ាន់ សេង​ហាក់ អនុ​ប្រធាន​សហជីព​សេរីកម្មករ​នៃព្រះ​រាជាណាចក្រ​កម្ពុជា មាន​ប្រ​សាសន៍ថា​ការ​បិទ​រោង​ចក្រ​បានធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់ធ្ងន់​ធ្ងរ​ដល់​កម្មករ​។ លោក​ថា កម្មករ​ជួបការ​លំបាក​ក្នុងការ​រកចំណូល​ដើម្បី​គ្រួសារ និង​អ្វី​ដែល​អ្នក​ទាំង​នោះ​រឹត​តែព្រួយ​បារម្ភ គឺការ​រក​ប្រាក់​ដើម្បី​​សង​​បំណុល​។​

លោក​បន្ថែមថា​​៖ «​យើង​មាន​អារម្មណ៍​សោក​ស្ដាយ​ចំពោះ​កម្មករ​ដែល​បាត់​បង់ការងារ​ក្នុង​វិបត្តិ​កូវីដ​១៩ ហើយ​ពួកគេក៏​ប្រ​ឈម​នឹង​ការ​សង​បំណុល​ទៀត»។​

លោក​បន្ត​ថា​រដ្ឋា​ភិបាល​គួរ​រក​ដំណោះ​ស្រាយ​សម្រាប់​កម្មករ​បាត់​បង់ការងារ និង​ជួយ​ជំរុញ​ដល់ស្ថាប័ន​​មីក្រូហិរញ្ញវត្ថុ​ឲ្យ​ពន្យាពេល​​បង់ការប្រាក់​។​

អ្នកស្រី ព្រំ តុលា ដែល​បានបាត់​បង់​ការងារ​ពីរោងចក្រ​មួយ​ក្នុងខេត្ត​កំពង់​ស្ពឺ និយាយ​ថា​ខ្លួន​កំពុង​មានការ​លំបាក​ក្នុងការ​រក​ប្រាក់សង​ធនាគារ ដែលនាងជំពាក់​ ២០ ០០០​ដុល្លារ។ ឃី សុវុឌ្ឍី
អ្នកស្រី ព្រំ តុលា ដែល​បានបាត់​បង់​ការងារ​ពីរោងចក្រ​មួយ​ក្នុងខេត្ត​កំពង់​ស្ពឺ និយាយ​ថា​ខ្លួន​កំពុង​មានការ​លំបាក​ក្នុងការ​រក​ប្រាក់សង​ធនាគារ ដែលនាងជំពាក់​ ២០ ០០០​ដុល្លារ។ ឃី សុវុឌ្ឍី

អ្នកស្រី ព្រំ តុលា ក៏​បាន​បាត់​បង់ការងារ​នៅ​រោង​ចក្រ New Best Global ​ដូច​គ្នា ដែល​ការ​ងារ​នេះ​បាន​ជួយ​អ្នក​ស្រី រក​ប្រាក់​សង​បំណុល​។ ស្រ្តី​វ័យ​៣៨​ឆ្នាំ អ្នក​ខេត្ត​កំពង់​ស្ពឺ​រូប​នេះ បាន​ខ្ចី​ប្រាក់ពីធនគារ​ស្ថាបនា​ចំនួន​២០ ០០០​ដុល្លារសម្រាប់​ធ្វើ​ផ្ទះ​។​​

​កាល​នៅ​មាន​ការងារ ​អ្នកស្រី​​នៅ​មានការ​លំបាក​ក្នុង​ការ​រក​ប្រាក់​បង់​ទៅ​ធនាគារ​៦០០​ដុល្លារ​ប្រចាំ​ខែ ហើយ​ពេលនេះ​ស្ទើរ​តែ​មិន​មាន​លទ្ធភា​ពបង់​ទៅ​ហើយ។ ស្រ្តី​មានកូន​ក្នុង​បន្ទុក​ចំនួន​ពីរនាក់ ​រូបនេះ បាន​យក​ប្រាក់​ដែល​ស្វាមី​រក​បានពីការ​លក់​ដូរ​អីវ៉ាន់​នៅ​ក្បែរ​រោងចក្រ ដែល​រោង​ចក្រនោះ​បាន​បិទ​ហើយ​ដែរឥឡូវនេះ ដើម្បី​មក​សង​ធនាគារ។ យ៉ាងណា នៅពេល​ថ្មីៗ​ ស្ថានភាព​កាន់តែ​ពិបាក អ្នកស្រី​ក៏​បានលក់​គ្រឿងអលង្ការ​ដើម្បី​សម្រួល​ខ្លះ។

អ្នកស្រី​និយាយថា៖ «រឿង​ដែល​ពិបាក​បំផុត​គឺត្រូវ​សង​​បំណុល​ធនាគារ ព្រោះខ្ញុំ​មិន​មាន​លុយ​គ្រប់គ្រាន់​ដើម្បី​សង​ធនាគារ។ ខ្ញុំ​សម្រេច​ចិត្ត​ខ្ចី​លុយ​ធនាគារ ព្រោះ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​គិត​ថា​រោងចក្រ​នឹង​ត្រូវបិទ​នោះទេ»។​

អ្នកស្រី តុលា បន្តថា៖ «​ឥឡូវ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ការ​លក់​ខ្សែក និង​ខ្សែ​​ដៃ​​របស់​ខ្ញុំ និង​កូន ដើម្បី​យក​ប្រាក់​សង​ធនាគារ​»។​

កម្មករ​រោង​ចក្រ​កាត់​ដេរ​ថា​ក្រុម​គ្រួសារ​មានការ​លំបាក​ក្នុង​ការ​រក​ប្រាក់​សម្រាប់​ទិញ​ម្ហូប​អាហារ​ និង​បាន​សន្សំសំចៃគ្រឿង​ទេស​​ដោយ​ប្រើ​តិច​តួចពេលធ្វើ​ម្ហូប​។​

​អ្នកស្រីពិបាករកការងារធ្វើ ដោយសារកន្លងមកអ្នកស្រីធ្លាប់ចូលរួមក្នុងការ​តវ៉ា​នឹង​ម្ចាស់​រោងចក្រ​ New Best Global ដោយ​ទាមទារ​ប្រាក់​ដែល​មិន​ទានបាន​បើក​ឲ្យ​កម្មករ​។​ ប៉ុន្តែការនិយាយតៗគ្នាថា រោងចក្រមិនជួលកម្មករណាដែលធ្លាប់ចូលរួមតវ៉ានោះទេ។​

អ្នកស្រី​ឲ្យ​ដឹងថា​​៖ «​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ឮអញ្ចឹង ខ្ញុំ​មិន​បាន​ដាក់ពាក្យ​ទៅធ្វើ​ការ​នៅ​រោងចក្រ​ផ្សេង​ទេ ព្រោះ​ពួកគេ​គិត​ថា​ខ្ញុំ​ជា​តំណាង​របស់​អ្នក​តវ៉ា…​វា​ជា​ការ​រើស​អើងមួយ​ពី​និយោជក​លើ​កម្មករ​ដែល​បាន​ចូល​រួម​ក្នុង​ការ​តវ៉ា»។​

របាយការណ៍​មួយ​ចេញ​ផ្សាយ​ដោយ​អង្គការ​លីកាដូ ​អង្គកា​សង់ត្រាល់​ និង​សហជីព​គាំទ្រ​កម្មករ​ផ្សេង​ទៀត បាន​បង្ហាញ​ថា​ស្ទើរ​តែ​កម្មករ​ចូល​រួម​ក្នុង​ការ​ស្ទង់មតិ​ទាំង​១៦២​នាក់ មាន​ជាប់​បំណុល​ក្នុង​ទម្រង់​ផ្សេងៗ​ ហើយ​ជីវភាព​របស់​ពួកគេកាន់តែ​យ៉ាប់​​​ជាង​កាលមុន​ទួល​ប្រាក់​កម្ចី​ទៅ​ទៀត។​​

កាន់តែ​គួរ​ឲ្យ​បារម្ភនោះគឺ​ បី​ភាគ​បួន​នៃ​អ្នក​ជាប់​បំណុល​ទាំង​នោះ បាន​បន្ថយ​ការ​ចំណាយ​លើ​ថ្លៃ​អាហារ​ ដើម្បី​ទុក​ប្រាក់​សង​ធនាគារ​ប្រចាំ​ខែ​។

លោក ប៉ាវ ស៊ីណា ប្រធានសហភាពចលនាកម្មករកម្ពុជា មាន​ប្រ​សាសន៍ថា​​កម្មករ​​​ដែល​បាត់​បង់​ការងារ​មានតិច​តួច​អាច​រក​ការងារក្នុង​វិស័យ​នេះ​បាន​វិញ ខណៈ​កម្មករ​ភាគ​ច្រើន​បាន​ទៅធ្វើការ​នៅ​វិស័យ​សំណង់ និង​ខ្លះ​បាន​បង្កើត​របរ​តូច​តាច​។​

លោក​មានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំ​គិត​ថា​បើ​កម្មករ​​មាន​ជំនាញ ពួកគេ​នឹង​អាច​រក​ការងារ​នៅ​រោងចក្រ​ផ្សេង​ទៀត​បាន ប៉ុន្តែ​កម្មករ​ខ្លះដែល​​មិន​មានជំនាញ​​ដែល​គេ​ត្រូវ​ការ​ ពួកគេ​នឹង​ងាក​ទៅ​ធ្វើ​ការ​ផ្សេង​ទៀត»។​

លោក​រំពឹង​ថា​​វិស័យ​នេះនឹង​ដំណើរការ​ល្អ​ឡើង​វិញ ពេល​ដែល​មនុស្ស​ភាគ​ច្រើន​បាន​ទទួល​​វ៉ាក់​សាំង​បង្ការ​កូវីដ​១៩​។​​

លោក ខេន លូ អគ្គលេខាធិការសមាគម​រោង​ចក្រ​កាត់​ដេរ​កម្ពុជា មាន​ប្រ​សាសន៍ថា​ ការ​ទទួល​បាន​វ៉ាក់សាំង​ទូលំទូលាយ​នៅ​លើ​សកល​លោក​​នឹង​ជួយ​ឲ្យ​វិស័យ​មួយ​នេះវិល​មក​រក​សភាព​ធម្មតា​វិញ។​

លោក​ឲ្យ​ដឹងថា៖ «​ខ្ញុំ​គិត​ថា​ដំណើរការ​រោង​ចក្រកាត់​ដេរ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០២១​នឹង​ល្អប្រសើរជាង​ឆ្នាំ​២០២០»។​

ដំណោះស្រាយ​បញ្ហា​ការងារ​

កម្មករ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​សំរោងទង នៅតែ​សង្ឃឹម​ថា​ពួកគេ​នឹង​អាច​​រក​ការ​ងារ​ក្នុង​រោងចក្រ​កាត់ដេរ​បាន​វិញ​ឆាប់ៗនេះ។ អ្នកស្រី តុលា នៅតែ​​​មាន​សុទិដ្ឋិនិយម​ បើ​ទោះ​បីជា​ពេល​នេះ​ចំនួន​អ្នក​កំពុង​រកងារ​ធ្វើមាន​ច្រើនជាង​ការ​ងារ​ដែល​មាន​ក៏​ដោយ​។​

អ្នកស្រី​បន្តថា៖ «ប្រសិន​ជា​មាន​រោង​ចក្រ​ថ្មី​បើក​នៅ​ក្បែរ​ផ្ទះ ខ្ញុំ​នឹង​ត្រឡប់​ទៅ​ធ្វើ​ការ​វិញ»

ចំណែក​អ្នកស្រី យ៉យ វិញ មិន​សូវ​មាន​សង្ឃឹម​ទេ និង​កាន់តែព្រួយ​បារម្ភ​ពី​​គ្រួសារ​​ដែល​នឹង​ត្រូវនៅ​បន្ត​ការងារ​តូចតាច​ដើម្បី​បំពេញ​តម្រូវ​ការ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ ប៉ុន្តែ​អ្នកស្រី​ក៏​ជឿ​ដែរ​ថា​ស្ថាន​ភាព​មិន​នៅ​តែ​បែប​នេះទេ។

អ្នកស្រី​ថា៖ «ពេល​ខ្លះ នៅពេលដែលម្ដាយ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ទៅ​លាង​ចាន​ឲ្យគេ កូនៗ​របស់​ខ្ញុំ​មិន​មាន​អ្វី​ហូប​ទេ ព្រោះ​យើង​អត់​មានលុយ​ទិញ​របស់​ហូប​»

ប្រែសម្រួលពីអត្ថបទភាសាអង់គ្លេស៖ Debt, food insecurity weighing heavy on unemployed garment workers

109 views
ព័ត៌មានទាក់ទង
ព័ត៌មានថ្មីៗ »
អត្ថបទពេញនិយម »