សមាគមសម្ព័ន្ធអ្នកសារព័ត៌មានកម្ពុជា

សង្គមស៊ីវិលជាង២០ស្ថាប័នជំរុញរដ្ឋាភិបាលពន្លឿនការបង្កើតច្បាប់គ្រប់គ្រងគ្រឿងស្រវឹងដើម្បីទប់ស្កាត់សោកនាដកម្ម

ប្រជាពលរដ្ឋ និងមន្ត្រីអង្គការ សមាគមក្រៅរដ្ឋាភិបាល ចូលរួមកម្មវិធីក្នុងការជំរុញឱ្យរដ្ឋាភិបាលពន្លឿនការបង្កើតច្បាប់ស្តីពីការគ្រប់គ្រងគ្រឿងសវឹង នៅវត្តសំពៅមាស រាជធានីភ្នំពេញ នៅថ្ងៃទី១៨ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤។ (ខេមបូចា/ ប៉ា តុងចិន)
ប្រជាពលរដ្ឋ និងមន្ត្រីអង្គការ សមាគមក្រៅរដ្ឋាភិបាល ចូលរួមកម្មវិធីក្នុងការជំរុញឱ្យរដ្ឋាភិបាលពន្លឿនការបង្កើតច្បាប់ស្តីពីការគ្រប់គ្រងគ្រឿងសវឹង នៅវត្តសំពៅមាស រាជធានីភ្នំពេញ នៅថ្ងៃទី១៨ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤។ (ខេមបូចា/ ប៉ា តុងចិន)

អង្គការ និងសមាគមក្រៅរដ្ឋាភិបាលជាង២០ស្ថាប័នជំរុញឱ្យរដ្ឋាភិបាលពន្លឿន​ការបង្កើត​ច្បាប់​​ស្តីពីការគ្រប់គ្រងគ្រឿងស្រវឹង ដោយ​រក​ឃើញថាការដែលមានច្បាប់គ្រប់គ្រង​គ្រឿង​ស្រវឹង នឹង​បញ្ចៀសការស្លាប់ដោយគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ និងវិបត្តិសង្គមផ្សេងៗ។

នៅថ្ងៃទី១៨ ខែកុម្ភៈ អង្គការ និងសមាគមក្រៅរដ្ឋាភិបាលចំនួន២៣បានដាក់ចេញ​សេចក្តីថ្លែង​ការណ៍មួយស្តីពីការស្នើសុំរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាឱ្យពន្លឿនការបង្កើតច្បាប់​ស្តីពីការត្រួត​ពិនិត្យ​ផលិតផលគ្រឿងស្រវឹង ដោយយកទីតាំងវត្តសំពៅមាស ដែលស្ថិតក្នុងខណ្ឌ៧មករា រាជធានី​ភ្នំពេញ ជាកន្លែងផ្សព្វផ្សាយ ហើយមានមនុស្សចូលរួមប្រមាណ២០០នាក់។

តាមរយៈសេចក្តីថ្លែងការណ៍នោះ ស្ថាប័នក្រៅរដ្ឋាភិបាលទាំង២៣បានបង្ហាញការព្រួយបារម្ភ​ជុំវិញ​ផលប៉ះពាល់ធ្ងន់ធ្ងរដល់សុខភាពមនុស្ស និងសន្តិសុខសង្គម ដោយសារតែភាពសម្បូរ​សប្បាយ​នៃគ្រឿងស្រវឹង។ ជាពិសេសការកើតឡើងនៃបញ្ហាគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ដ៏សាហាវ ដែល​ស្ថាប័នទាំងនេះទទូចឱ្យរដ្ឋាភិបាលពន្លឿនការបង្កើតច្បាប់គ្រប់គ្រងគ្រឿងស្រវឹង ដោយ​គួរបញ្ចូលការហាមឃាត់ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម ការដំឡើងពន្ធ និងការដាក់កម្រិតភាព​ងាយ​រក​បាន​នៃគ្រឿងស្រវឹង។

ប្រធានវិទ្យាស្ថានប្រជាធិបតេយ្យកម្ពុជា លោកបណ្ឌិត ប៉ា ចន្ទរឿន បានមានប្រសាសន៍ថា គ្រឿង​ស្រវឹងបាននិងកំពុងបន្សល់នូវសោកនាដកម្មជាច្រើនដល់សង្គមកម្ពុជា ដែលរួមមាន​ជំងឺ​ធ្ងន់ធ្ងរជាច្រើនមុខ រួមនិងវិបត្តិនៃគ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍ដែលបណ្តាលឱ្យមានមនុស្សស្លាប់​ជា​រៀង​រាល់ថ្ងៃដែរ។ លោកបន្តថា កម្ពុជាត្រូវការជាចាំបាច់នូវច្បាប់គ្រប់គ្រងគ្រឿងស្រវឹង ដើម្បី​កាត់​បន្ថយហានិភ័យសង្គម និងលើកកម្ពស់សុខុមាលភាពប្រជាពលរដ្ឋ។

លោកថ្លែងថា៖ «មានសោកនាដកម្មជាច្រើនកន្លងមក ដែលបង្កឡើងដោយគ្រឿងស្រវឹង។ ហើយពួកយើងមើលឃើញថាសោកនាដកម្មទាំងអស់នោះវាអាចកើតឡើងដោយសារតែកង្វះច្បាប់នៅក្នុងការគ្រប់គ្រងគ្រឿងស្រវឹង ហើយទី២យើងក៏មើលឃើញថាកម្ពុជាបច្ចុប្បន្ន​ចាំបាច់​ត្រូវមានច្បាប់គ្រប់គ្រងគ្រឿងស្រវឹង ពីព្រោះវាមិនត្រឹមតែជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យ និង​មហន្តរាយ​ដែលកើតឡើងដោយសារតែគ្រឿងស្រវឹង ក៏ដូចជាការបើកបរ​ក្រោមឥទ្ធិពល​ស្រវឹង​ទេ ក៏ប៉ុន្តែវាក៏ជួយរដ្ឋាភិបាលថ្មីនៅក្នុងអាណត្តិទី៧នេះ សម្រេចនៅក្នុងការដាក់ចេញ​នូវ​គោល​នយោបាយគាំពារសង្គម ដែលលើកកម្ពស់សុខុមាលភាព និងជីវភាព​ប្រជាពលរដ្ឋផងដែរ»។

ប្រធានមជ្ឈមណ្ឌលប្រជាពលរដ្ឋដើម្បីការអភិវឌ្ឍ និងសន្តិភាព លោក យង់ គិមអេង បានមាន​ប្រសាសន៍ថា បញ្ហាគ្រឿងស្រវឹងជាបញ្ហាសំខាន់ដែលរដ្ឋាភិបាលត្រូវដាក់ចេញ​នូវច្បាប់គ្រប់​គ្រង​ជាបន្ទាន់ បើពុំដូច្នេះទេ លោកថាគ្រឿងស្រវឹងនឹងបន្តញាំញីសង្គមកម្ពុជា ហើយសូម្បី​រដ្ឋាភិបាល​ក៏ពិបាកក្នុងការដោះស្រាយដែរ។

លោកបញ្ជាកថា៖ «បញ្ហាគ្រឿងស្រវឹងនេះ គឺជារឿងសំខាន់ដែលត្រូវដោះស្រាយ បើមិនអ៊ីចឹង​ទេ គឺគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍វាកាន់តែអាក្រក់។ រូបភាព ទំហំករណីនៃគ្រោះថ្នាក់ វានឹងកាន់តែ​ធំ​ឡើង ហើយនិងកាន់តែអាក្រក់។ ហើយបើសិនជាអត់ដោះស្រាយទេ គឺផលប៉ះពាល់​ខាង​សង្គម​នឹងធំ ដែលរដ្ឋាភិបាលនឹងពិបាកក្នុងការគ្រប់គ្រង​ហានិភ័យដែលកើតឡើង​ដោយសារ​គ្រឿងស្រវឹងនេះ»។

ជាមួយគ្នា លោកថាបើរដ្ឋាភិបាលគិតពីចំណូលដែលបានមកពីគ្រឿងស្រវឹង នោះក៏គួរតែថ្លឹង​ថ្លែង​ពីគ្រោះថ្នាក់ដែរ ថាតើចំណូលដែលចូលពីក្រុមហ៊ុនគ្រឿងស្រវឹង​ទាំងនោះអាចទូទាត់​នឹង​គ្រោះថ្នាក់ សោកនាដកម្ម និងការខាតបង់ថវិកាពលរដ្ឋបានដែរឬទេ? លោកបន្ថែមថា រដ្ឋាភិបាល​​គួរពឹងអាស្រ័យលើការអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្ស ជាជាងពឹងអាស្រ័យ​លើចំណូល​ពី​គ្រឿង​ស្រវឹងដើម្បីការអភិវឌ្ឍ។

លោកថ្លែងថា៖ «បើសិនជារដ្ឋាភិបាលពឹងទៅលើគ្រឿងស្រវឹងនៅក្នុងការអភិវឌ្ឍប្រទេស រដ្ឋាភិបាល​នឹងទទួលនូវការខាតបង់យ៉ាងធំសម្រាប់នៅថ្ងៃអនាគត ប៉ុន្តែបើរដ្ឋាភិបាល​ពឹង​ទៅ​លើ​ការអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្ស ពឹងទៅលើការធ្វើយ៉ាងណាឱ្យសុខុមាលភាពសង្គម សុខុមាលភាព​មនុស្ស មានភាពល្អប្រសើរ នោះគឺនឹងជំរុញការអភិវឌ្ឍហ្នឹងបានលឿន ហើយ​និងធ្វើឱ្យសង្គមនោះមានចីរភាព មានការអភិវឌ្ឍ ហើយប្រកបដោយ​និរន្តរភាព​តទៅទៀត»។

បើតាមលោក គិមអេង បានឱ្យដឹងថា តាមរយៈការស្ទង់មតិជាមួយប្រជាពលរដ្ឋនៅក្នុងខេត្ត-ក្រុងចំនួន៥បានបង្ហាញថា ប្រជាពលរដ្ឋជិត៩៦ភាគរយ គាំទ្រឱ្យមានច្បាប់គ្រប់គ្រងគ្រឿង​ស្រវឹង ខណៈ៩៨ភាគរយជំរុញឱ្យរដ្ឋាភិបាលអនុម័តច្បាប់នេះ។

ម្តាយជនរងគ្រោះម្នាក់ក្នុងចំណោមជនរងគ្រោះដែលស្លាប់ដោយសារគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍​កាល​ពីថ្ងៃទី២០ ខែមករា ដែលបង្កឡើងដោយមន្ត្រីក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុដែល​បើកបរ​ក្រោម​ឥទ្ធិពលស្រវឹង លោក នាង សំអូន គឺអ្នកស្រី យ៉ែម ស្រីនាង បាននិយាយ​ដោយសំឡេង​អួលដើមកថា គ្រឿងស្រវឹងបានធ្វើឱ្យកូនប្រុសរបស់អ្នកស្រីវ័យ​២០ឆ្នាំបាត់បង់ជីវិតដោយ​អយុត្តិធម៌ ហើយបន្សល់ទុកនូវការឈឺចាប់ដល់ក្រុមគ្រួសារ។

អ្នកស្រីរៀបរាប់ដោយអួលដើមកថា៖ «គ្រឿងស្រវឹងធ្វើឱ្យគ្រួសារខ្ញុំបែកបាក់កូន។ ខ្ញុំមាន​អារម្មណ៍​ថាទប់អត់បានទេ រាល់ថ្ងៃខ្ញុំនៅតែយំអាណិតកូន មិនសមសោះ»។

អ្នកស្រីទទូចឱ្យរដ្ឋាភិបាលបង្កើតច្បាប់គ្រប់គ្រងគ្រឿងស្រវឹង ដោយថាមិនចង់​ឃើញ​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​បន្តរស់នៅក្នុងសោកនាដកម្មនៃគ្រឿងស្រវឹងទៀតឡើយ។

អ្នកស្រីថ្លែងថា៖ «គ្រឿងស្រវឹងវាប៉ះពាល់ដល់ប្រជាពលរដ្ឋយើង ដូចថាកូនខ្ញុំស្លូតត្រង់ វាអត់​មាន​រឿងអីសោះ គេស្រវឹងបើកបរបុកអ៊ីចឹង។ ខ្ញុំចង់សំណូមពរឱ្យរាជរដ្ឋាភិបាល​ដោះស្រាយ​រឿងស្រា»។

ពលរដ្ឋម្នាក់ទៀត វ័យ៨៣ឆ្នាំរស់នៅស្រុកបាធាយ ខេត្តកំពង់ចាម អ្នកស្រី យន់ ស៊ុន ក៏ជំរុញ​ឱ្យរដ្ឋាភិបាល​ឱ្យបង្កើតច្បាប់គ្រប់គ្រងគ្រឿងស្រវឹងនេះដែរ ដោយថា អ្នកស្រីក៏ជាជនរងគ្រោះ​ដោយសារកូនរបស់គាត់ញៀននឹងគ្រឿងស្រវឹង។

អ្នកស្រីឱ្យដឹងថា៖ «យាយសប្បាយចិត្តណាស់ចៅហ្អើយ! សប្បាយចិត្តណាស់ បើគេគ្រប់គ្រង​កុំឱ្យលក់អាហ្នឹង យាយសប្បាយចិត្តណាស់។ បើវា(កូនប្រុស)មានអាហ្នឹងដឹងតែមានរឿង​ហើយ​​ចៅ ឱ្យតែស្រាចូលក្នុងពោះកាលណា វារករឿងកាលហ្នឹង»។

ការអះអាងដូច្នេះ ដោយស្ត្រីប្រកបរបរបេះស្លឹកអំពិល និងត្រកួនលក់រូបនេះថា កូនប្រុស​របស់​គាត់​ម្នាក់អាយុ៤៣ឆ្នាំ បានរងគ្រោះធ្ងន់ធ្ងរដោយសារសេពគ្រឿងស្រវឹង​ប្រមាណ២០ឆ្នាំ​មក​នេះ ដែលបង្កឱ្យបាត់បង់សតិ និងបានបែកបាក់គ្រួសារចំនួន២នាក់ផ្សេងគ្នា ហើយបច្ចុប្បន្នត្រូវ​បាន​អាជ្ញាធរបញ្ជូនទៅមណ្ឌលកែប្រែ។

ស្ត្រីវ័យ៨៣ឆ្នាំរូបនេះរម្លឹកថា គ្រឿងស្រវឹងបានបំផ្លាញ​ទ្រព្យសម្បត្តិ និងសុភមង្គល​គ្រួសារ​​គាត់​យ៉ាងខ្លាំង ដោយថានៅមុនអាជ្ញាធរបញ្ជូនកូនប្រុស​ទៅ​​​មណ្ឌលកែប្រែ គឺតែងតែ​ប្រើហិង្សា​លើ​ឪពុកម្តាយ និងបំផ្លាញទ្រព្យសម្បត្តិក្នុងផ្ទះគ្មាន​សល់​។

អ្នកស្រីបន្តថា៖ «មួយថ្ងៃៗរកតែរឿង ឱ្យតែស្រាដល់ក្បាលដឹងតែរករឿងយាយ(ម្តាយ) រករឿង​តា​(ឪពុក)អ៊ីចឹងរហូត[..] ធ្វើបាបយាយរាល់យប់ រាល់ពេល រាល់វេលា អត់មានឈប់​ស្រាក​ស្រាន្ត​ទេ។ ស្រាផឹកស្រវឹងខ្លាំងហើយ នៅមាន២ដបច្រក​នៅហោប៉ៅទៀត»។

ប្រជាពលរដ្ឋ និងមន្ត្រីអង្គការ សមាគមក្រៅរដ្ឋាភិបាល ចូលរួមកម្មវិធីក្នុងការជំរុញឱ្យ​រដ្ឋាភិបាល​​ពន្លឿនការបង្កើតច្បាប់ស្តីពីការគ្រប់គ្រងគ្រឿងសវឹង នៅវត្តសំពៅមាស រាជធានីភ្នំពេញ នៅថ្ងៃទី១៨ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤។ (ខេមបូចា/ ប៉ា តុងចិន)

នាយកប្រតិបត្តិអង្គការសម្ព័ន្ធភាពការពារសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជា លោក រស់ សុដ្ឋា យល់ថា បញ្ហា​គ្រោះ​ថ្នាក់ចរាចរណ៍ និងវិបត្តិនាពេលកន្លងមក នឹងក្លាយជាទល្ហីករក្នុងការជំរុញរដ្ឋាភិបាល​ឱ្យ​គិតគូរដល់ការអនុម័តច្បាប់គ្រប់គ្រងគ្រឿងស្រវឹងនេះ ព្រោះលោកថាគ្រឿងស្រវឹងជាបញ្ហា​មួយ​​​ដ៏ធំដែលរាំងស្ទះដល់ការអភិវឌ្ឍ។

លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាមានសភាពធ្ងន់ធ្ងរណាស់! វាប៉ះពាល់ជាប្រព័ន្ធតែម្តង។ ទី១ ពាក់​ព័ន្ធ​ប៉ះពាល់សុខភាព ទី២ បញ្ហាសន្តិសុខជាតិ។ ទី៣ គឺកម្លាំងអភិវឌ្ឍន៍ត្រូវចុះខ្សោយ ជាពិសេស​​​ក្នុងចំណោមយុវជន ព្រោះយើងអភិវឌ្ឍយើងត្រូវការពង្រឹងធនធានមនុស្សទាំង​កម្លាំង ទាំង​បញ្ហា ហើយសុរានេះវាបំផ្លាញទាំងពីរ»។

មន្ត្រីជាន់ខ្ពស់នៃអង្គការការពារសិទ្ធិមនុស្សដដែលបានគូសបញ្ជាក់ថា ប្រសិនបើមិនមានច្បាប់​គ្រប់​គ្រង​គ្រឿងស្រវឹង នោះកម្ពុជានឹងកាន់តែមានសោកនាដកម្មខ្លាំងៗទៅ ហើយជីវភាព​ពលរដ្ឋ​​ក៏កាន់តែធ្លាក់ចុះ។ ប៉ុន្តែលោកថាបើមានច្បាប់ នោះកម្ពុជានឹងចំណេញថវិកា​រាប់លាន​ដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំៗ ដែលសល់ពីការព្យាបាលជំងឺ និងសេវាថែទាំសង្គមផ្សេងទៀត។

លោកថ្លែងថា៖ «ផលចំណេញ គឺទី១ ប្រជាពលរដ្ឋខ្លួនឯង​លែងចំណាយផ្តេសផ្តាស​ទៅលើ​រឿង​ឥតប្រយោជន៍ តែបង្វែរថវិការាប់លានដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំៗ ទៅលើវិស័យផ្សេងៗ​ទៀត​ដែលមានប្រយោជន៍។ ទី២ចំណេញលើប្រជាពលរដ្ឋនឹងយកសុខភាព​ល្អរបស់ខ្លួនទៅ​បម្រើ​សេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារ ហើយរក្សានូវភាពសុខដុមរមនា សុភមង្គល សេចក្តីសុខក្នុងគ្រួសារ និងនៅក្នុងសង្គមជាតិ»។

ជាការឆ្លើយតប អ្នកនាំពាក្យរាជរដ្ឋាភិបាល លោក ប៉ែន បូណា មានប្រសាសន៍ថា សង្គម​ស៊ីវិល​ហាក់មើលឃើញតែមួយជ្រុង ប៉ុន្តែរដ្ឋាភិបាលបានយកចិត្តទុកដាក់ខ្លាំង​ក្នុងការរិះរកវិធី​ក្នុងការធ្វើយ៉ាងណាអាចគ្រប់គ្រងនូវការផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម ឬសារជាតិស្រវឹង។ លោកបន្តថា ការពិភាក្សាបង្កើតសេចក្ដីព្រាងច្បាប់ដើម្បីត្រួតពិនិត្យគ្រឿងស្រវឹងនោះ គឺវាត្រូវការចំណាយ​ពេលវេលា ដោយសារមានភាគីពាក់ព័ន្ធច្រើនដែលត្រូវសិក្សាយកចំណុចរួមជាមុនសិន ដោយ​មិនអាចបោះបង់ភាគីណាមួយបានឡើយ។

លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «សង្គមស៊ីវិលធម្មតាគាត់មើលឃើញតែមួយជ្រុងទេ គាត់គិតជ្រុង​ណា គាត់រុញទៅជ្រុងហ្នឹង គាត់ចង់បានអីគាត់ចង់បានភ្លាមៗ ប៉ុន្តែរដ្ឋាភិបាលគិតគ្រប់ជ្រុង​ទាំង​អស់។ ជ្រុងសុខភាព ជ្រុងសុខុមាលភាព សុវត្ថិភាព សេដ្ឋកិច្ច ពាណិជ្ជកម្ម ទាំងអស់​ហ្នឹង​យកមកដាក់លើតុ»។

លោក​ បូណា បន្ថែមថា ទោះបីជាច្បាប់ស្តីពីការគ្រប់គ្រងគ្រឿងស្រវឹងមិនទាន់ចេញ​ជារូបរាង​ក៏​ដោយ ប៉ុន្តែរដ្ឋាភិបាលក៏មិននៅស្ងៀមដែរ ដោយថាមានចេញជាសារាចរណែនាំនានា ដើម្បី​គ្រប់​គ្រងការផ្សព្វផ្សាយពាណិជ្ជកម្មគ្រឿងស្រវឹង។ ចំណែកឯអាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ចវិញ បាន​ដាក់​ត្រួតពិនិត្យលើអ្នកបើកបរដែលមានសារធាតុស្រវឹងក្នុងខ្លួន។

អ្នកនាំពាក្យរដ្ឋាភិបាលដដែលបន្តទៀតថា កាលពីពេលថ្មីៗនេះ លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន ម៉ាណែត ក៏បានណែនាំទៅដល់ក្រសួងព័ត៌មាន ក្រសួងសុខាភិបាល និងក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម​ ឱ្យរៀបចំនូវក្រមប្រតិបត្តិមួយច្បាស់លាស់ក្នុងការគ្រប់គ្រងការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មគ្រឿងស្រវឹង។ លោកលើកឡើងថា ក្រសួងទាំង៣កំពុងតែមមាញឹកក្នុងការធ្វើការរៀបចំក្រមប្រតិបត្តិ​ដើម្បី​ធានាឱ្យបានថាការផ្សព្វផ្សាយគ្រឿងស្រវឹងមានតុល្យភាព និងសមហេតុផល​ដើម្បីកាត់បន្ថយ​ហានិភ័យ។

លោកបន្ថែមថា៖ «សរុបមកវិញសេចក្ដីព្រាងច្បាប់ហ្នឹង! ក៏យើងនៅតែពិភាក្សា ហើយចំណែក​ឯ​វិធានការផ្សេងៗយើងនៅតែបន្តអនុវត្ត ដើម្បីធ្វើយ៉ាងណាយកចិត្តទុកដាក់ការពារ​បងប្អូន​ប្រជាពលរដ្ឋយើង»។

កាលពីពេលថ្មីៗនេះ ឧស្សាហកម្មភេសជ្ជៈមានជាតិសុរានៅកម្ពុជា បានចេញសេចក្ដីថ្លែង​ការណ៍​រួមគ្នាមួយ ដោយបញ្ជាក់ពីការប្តេជ្ញាចិត្តក្នុងការលើកកម្ពស់ការពិសារគ្រឿងស្រវឹង​ដោយ​ការទទួលខុសត្រូវ និងកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការប្រើប្រាស់គ្រឿងស្រវឹង។ ឧស្សាហកម្ម​ភេសជ្ជៈមានជាតិសុរានៅកម្ពុជាបានបញ្ជាក់ថា បណ្តាក្រុមហ៊ុនហត្ថលេខី បាននិងកំពុងបន្តជជែកពិភាក្សាអំពីការការពារអនីតិជនមានអាយុក្រោម១៨ឆ្នាំពីការចូល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹងផលិតផលគ្រឿងស្រវឹងនៅកម្ពុជា។

របាយការណ៍របស់អង្គការសុខភាពពិភពលោកបានបង្ហាញថា ការប្រើប្រាស់គ្រឿងស្រវឹងបង្ក​ឱ្យ​​មាន​ជំងឺប្រមាណជាង ២០០មុខ ដូចជាជំងឺមហារីកបំពង់អាហារ មហារីកថ្លើម លើស​សម្ពាធ​ឈាម ស្ទះសរសៃឈាមបេះដូង-ខួរក្បាល ក្រិនថ្លើម រលាកលំពែង វិកលចរិតជាដើម។

ដោយឡែក របាយការណ៍របស់រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងមហាផ្ទៃ លោក ស សុខា បានបញ្ជាក់ថា តួលេខ​គ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ពេញមួយឆ្នាំ២០២៣ មានអ្នកស្លាប់ជិត២ពាន់នាក់។ លោកបន្តថា ប្រសិនបើនៅឆ្នាំ២០២៤នេះគ្រប់ភាគីពាក់ព័ន្ធមិនបានបង្កើនការគោរព និងអនុវត្តច្បាប់​ឱ្យ​បាន​ខ្ជាប់ខ្ជួនទេនោះ អត្រាអ្នកស្លាប់ដោយឃាតកលើដងផ្លូវ នឹងបន្តកើនឡើងលើស​ពីចំនួន​២០០០​នាក់ពុំខានឡើយ។ បើតាមការបញ្ជាក់របស់លោក ក្នុងពិធីបិទសន្និបាតបូក​សរុប​លទ្ធផល​​ការងារឆ្នាំ២០២៣ និងលើកទិសដៅការងារឆ្នាំ២០២៤ ដែលធ្វើឡើងនៅខេត្តរតនគិរី កាលពីថ្ងៃទី១៨ ខែមករា។

លោកគូសបញ្ជាក់ថា អត្រាអ្នកស្លាប់ដោយគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍នៅកម្ពុជា នាប៉ុន្មានឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយ​នេះ បាននិងកំពុងហក់ឡើង ក្នុងអត្រាខ្ពស់គួរឱ្យព្រួយបារម្ភ ដែលការណ៍នេះ​មិនរាប់​បញ្ចូលប្រជាពលរដ្ឋដែលរងគ្រោះថ្នាក់រហូតធ្លាក់ខ្លួនពិការ ដែលក្លាយជាបន្ទុកគ្រួសារ និង​រដ្ឋាភិបាល។

រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងមហាផ្ទៃរូបនេះបានបង្ហាញការព្រួយបារម្ភថា ប្រសិនបើស្ថានភាពគ្រោះថ្នាក់​ចរាចណ៍ មិនត្រូវបានដោះស្រាយ គោល​ដៅ​ទសវត្សរ៍សុវត្ថិភាពចរាចរណ៍ផ្លូវគោកឆ្នាំ២០២១-២០៣០ របស់កម្ពុជា ក៏ទំនងនឹងមិនអាចសម្រេចបានជោគជ័យនោះដែរ ហើយកម្ពុជានឹង​បន្តខាតបង់ទាំងធនធានមនុស្ស និងថវិកា ជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដោយសារបញ្ហាមួយនេះ៕

232 views

ព័ត៌មានថ្មីៗ

អត្ថបទពេញនិយម