កម្មករនៅរោងចក្រពីរក្នុងខេត្តកណ្ដាល បានទទួលប្រាក់សំណង ក្រោយរង់ចាំអស់ជាងមួយឆ្នាំ

អ្នកស្រី សៅ ណា ឈរនៅមុខសាលាខេត្តកណ្ដាល កាលពីថ្ងៃសុក្រ មុនទទួលបានប្រាក់សំណង ជាមួយនឹងកម្មករ ១០០០នាក់ ផ្សេងទៀត បន្ទាប់ពីជម្លោះដ៏យូរជាមួយម្ចាស់រោងចក្របានបញ្ចប់។ ខេមបូចា/ព្រីង សំរាំង
អ្នកស្រី សៅ ណា ឈរនៅមុខសាលាខេត្តកណ្ដាល កាលពីថ្ងៃសុក្រ មុនទទួលបានប្រាក់សំណង ជាមួយនឹងកម្មករ ១០០០នាក់ ផ្សេងទៀត បន្ទាប់ពីជម្លោះដ៏យូរជាមួយម្ចាស់រោងចក្របានបញ្ចប់។ ខេមបូចា/ព្រីង សំរាំង
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram
Share on whatsapp

នៅ​ព្រឹក​ព្រលឹមថ្ងៃសុក្រ អាកាស​ធាតុ​​ក៏​ត្រជាក់​ផង អ្នកស្រី សៅ ណា វ័យ​៥១​ឆ្នាំ បាន​មក​ឈរ​នៅ​មុខ​សាលា​​ខេត្ត​កណ្ដាល ​ដោយមាន​ពាក់​មួក​សុវត្ថិភាព ដៃកាន់បាយ និង​នំ​ ដោយ​មាន​ក្ដី​សង្ឃឹម​ក្នុង​ចិត្ត​ថា​អ្នក​ស្រី​នឹង​ទទួល​បាន​ប្រាក់ឈ្នួល​ដែល​បាន​រង់ចាំ​អស់ពេល​ជា​យូរមក​ហើយ​។​

ក្រោយ​ពេលដំណើរការ​បានជាង​១០​ឆ្នាំ រោង​ចក្រ​បាន​ឈប់​បើក​ប្រាក់​ឈ្នួល​ដល់​កម្មករ​កាលពីខែធ្នូ ឆ្នាំ​២០១៩ បន្ទាប់​មក​ក៏​បាន​ផ្អាក​ដំណើរការ និង​ក៏​បាន​បិទ​ទ្វារ​ទាំង​ស្រុង​ដោយ​មិន​បាន​ជូន​ដំណឹង​ជាមុន។ ការ​បិទទ្វារ​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ស្រី និង​​​កម្មករ​ផ្សេង​ទៀត​ប្រ​ហែល​១ ០០០​នាក់​ រួមទាំងកម្មករ​រោងចក្រ​ក្បែរគ្នា​មួយ​ទៀត ECO Base ត្រូវអត់​ការងារ និង​ជំពាក់​កម្មករាប់ពាន់​ដុល្លារ​ក្នុង​ម្នាក់ៗ​។

ក្រោយពេល​មួយ​ឆ្នាំ ដោយ​មិន​បាន​ធ្វើ​តាមការសន្យា តុលាការ​ខេត្ត​កណ្ដាល ក្នុង​ខែ​នេះ​បាន​លក់​សម្ភារៈ​រឹបអូសពីរោងចក្រ​ទាំងពី​រ​បានជាង​១,១លាន​ដុល្លារ និង​បែង​ចែក​ដល់​កម្មករ​ជាង​១០០០​នាក់ ដែល​តែង​តែ​​នៅ​យាម​រោងចក្រ​២៤​ម៉ោង​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ និង​បាន​រំខាន​ដល់​ការ​ព្យាយាម​របស់​ម្ចាស់​រោង​ចក្រ​ចូល​យក​សម្ភារៈចេញ​ជាច្រើន​ដង​ផងដែរ​។

អ្នកស្រី ណា ឲ្យ​ដឹងថា៖ «វាមិន​ច្រើនទេ តែយើង​គ្មាន​ជម្រើស»។ អ្នកស្រីថា ខ្លួន​នឹងទទួល​ប្រាក់​១៣០០​ដុល្លារ។ អ្នកស្រី​បន្ថែមថា៖ «​ខ្ញុំគ្មាន​អារម្មណ៍អីទេ ខ្ញុំ​ចាំមក​យូរ​ហើយ​»

កម្មករ​ប្រហែលជា​៥០​នាក់​បាន​កំពុង​រង់ចាំ​នៅ​មុខ​សាលាខេត្ត​នៅ​ម៉ោង​៧ព្រឹក ដែល​ពួកគេ​ទាំងនេះ​ជា​អ្នក​ដែល​ឆ្លង​កាត់​ការ​លំបាក​ខ្លាំង​ក្រោយ​បាត់​បង់​ការងារ​ក្នុង​ពេលមាន​វិបត្តិ​កូវីដ​១៩ និង​មាន​ខ្លះ​នៃពួកគេ​មិន​អាច​​ទៅ​ណា​បាន​ដោយសារ​ជម្លោះ​មិន​បានដោះ​ស្រាយ​។

អ្នកស្រី ណា បាន​ចូល​រួម​ប្ដូរវេនគ្នា​យាម​រោង​ចក្របាន​បី​បួន​ដង ប៉ុន្តែ​ក្រោយ​​មក​ក៏បាន​ទៅធ្វើ​ការ​នៅ​ការដ្ឋាន​សំណង់​មួយ​ជាមួយ​ស្វាមី។ ប៉ុន្តែមិនបាន​ប៉ុន្មាន​ខែផង ការងារ​ដែល​អាច​ផ្ដល់ចំណូល​៧,៥ដុល្លារ​ក្នុងមួយ​ថ្ងៃនេះក៏​បាន​បាត់​បង់​ទៀត ដោយ​មិន​អាច​ទៅណាទៀត​បាន អ្នក​ស្រី​បាន​ទៅធ្វើការនៅ​​ផ្នែក​ចុង​ភៅ​វិញ។​

អ្នកស្រី​ឲ្យ​ដឹង​ទៀតថា៖ «​ខ្ញុំ​គ្មាន​ជម្រើស​អ្វីទេ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​បានទៅធ្វើ​ការ​នៅ​ការដ្ឋាន​សំណង់ រោងចក្រ​គេមិន​យក​ខ្ញុំទេ ព្រោះខ្ញុំចាស់ពេក»

អ្នកស្រីបន្តថា៖ «ការងារ​នៅ​រោងចក្រ​ស្រួល​ជាង​ការងារ​នៅ​ការដ្ឋាន​សំណង់ ព្រោះ​​រោងចក្រ​ធ្វើ​ការបាន​​ទៀងទាត់»។ អ្នកស្រីពន្យល់ថា ការ​ងារ​នៅ​រោងចក្រ​ផ្នែក​​អ៊ុត អ្នកស្រី​ទទួលបាន ២០០​ដុល្លារ​រាល់ខែ បើ​ប្រៀប​ធៀប​ទៅ​ការងារ​សំណង់​៧,៥​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ។

ខណៈ​ដែលអ្នកស្រី​មិ​នមាន​សល់អ្វី​ច្រើន ក្រោយពីធ្វើ​ការ​នៅ​រោងចក្រ​ជាង​១០​ឆ្នាំ អ្នកស្រី​បានលក់របស់​របរ​ដូចជា​ខ្សែក និងខ្សែដៃ ដើម្បី​បាន​ប្រាក់​ចិញ្ចឹម​កូនទាំងបីនាក់​។

កម្មកររោងចក្ររង់ចាំទទួលប្រាក់សំណងនៅមុខសាលាខេត្តកណ្ដាល កាលពីថ្ងៃសុក្រ។ ខេមបូចា/ព្រីង សំរាំង
កម្មកររោងចក្ររង់ចាំទទួលប្រាក់សំណងនៅមុខសាលាខេត្តកណ្ដាល កាលពីថ្ងៃសុក្រ។ ខេមបូចា/ព្រីង សំរាំង

មន្ត្រី​​ខេត្ត​កណ្ដាល ឲ្យ​ខេមបូចា ដឹងថា ក្រសួង​ការងារ​នឹង​ចែក​ប្រាក់​ជាង​១,២លាន​ដុល្លារ​ដល់​កម្មករ​ក្នុង​រយៈពេល​ពីរ​ថ្ងៃ ដោយ​ប្រាក់​ ១ ១១០ ០០៩ ដុល្លារ​បាន​ពីការ​លក់សម្ភារៈរោងចក្រ និង​១៦០ ០០០​ដល្លារ​បាន​ពី​ប្រាក់ដំកល់​របស់ម្ចាស់រោងចក្រ​ជនជាតិ​ចិន។

គណៈកម្មការ​ដែល​បង្កើត​ឡើង​ដើម្បី​ដោះស្រាយ​ជម្លោះ​បាន​សម្រេច​លក់​សម្ភារៈ​ទាំងនោះ​ដោយ​បាន​បញ្ចុះ​តម្លៃ​កាលពីដើមខែ​នេះ បន្ទាប់ពី​បរាជ័យពីរ​ដង​ក្នុង​ការ​លក់​ដេញ​ថ្លៃ​លើ​ទឹក​ប្រាក់​កំណត់​១ ៧៧៧ ០០០​ដុល្លារ។

អ្នកស្រី កេត សុខនី វ័យ​៣០​ឆ្នាំបាន​ធ្វើ​ការ​នៅ​រោង​ចក្រ​ Dignity Knitter អស់ពេល​១២​ឆ្នាំ​មក​ហើយ​នោះ​បាននិយាយ​ថា ខ្លួន​មិន​បាន​រកការងារធ្វើទេ តាំងពី​រោង​ចក្រ​បិទ​មក និង​បាន​លះបង់​ពេល​វេលា​ជា​ច្រើន​ដើម្បី​នៅ​យាម​រោង​ចក្រ និង​នៅ​ជាមួយ​កូន​ស្រី​​អាយុ​ប្រាំ​ឆ្នាំ។​

ប្ដី​អ្នក​ស្រី​ដែល​រក​ចំណូល​បាន​ពី​ការ​ដាំដុះ​ឈើហូបផ្លែ​មិន​ទៀង​ទាត់ដែរ​នោះ និង​ដោយ​សារ​វិបត្តិ​កូវីដ១៩ទៀត បាន​ដាក់​សម្ពាធ​លើ​គ្រួសារ​អ្នកស្រីជា​ខ្លាំង ដែលនាំ​ឲ្យ​អ្នកស្រី​ត្រូវ​បង្ខំចិត្ត​កាត់​បន្ថយ​ការ​ចំណាយ​។

អ្នកស្រីបន្ថែម​ថា៖ «​ខ្ញុំ​បាន​កាត់​បន្ថយ​ការ​ចំណាយ​លើ​របស់​មិន​សូវចាំបាច់​ រួ​មទាំង​ការ​ទិញ​ខោអាវថ្មី និង​ស្បែក​ជើង»

ក្រោយ​ពី​បាន​​ធ្វើការ​នៅ​រោងចក្រ​ផលិត​ស្រោម​ជើង​អស់ពេលជាង​មួយ​ទសវត្ស អ្នកស្រី​នឹង​យក​ប្រាក់​សំណង​១៥០០​ដុល្លារ​ទៅ​វិនិយោគ​លើ​កសិដ្ឋាន​ឈើហូបផ្លែ​របស់​ស្វាមី និង​​រក​ការងារ​នៅ​រោងចក្រ​ថ្មី។

អ្នកស្រី​ថា៖ «​យ៉ាង​ហោចណាស់​ខ្ញុំ​មិន​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ដេកនៅ​មុខរោង​ចក្រទៀត​ទេ»

កម្មករ​​រោង​ចក្រ​ទាំង​ពីរ​បាន​ទាមទារ​ប្រាក់ឈ្នួល និង​ប្រាក់អត្ថប្រយោជន៍ ​គិតតាំង​ពីខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ២០១៩ ពេល​ដែល​រោង​ចក្រ​បាន​បន្ថយ​ប្រតិបត្តិការ​មុន​ផ្អាកការងារ​បីរខែ និង​ឈាន​ដល់ការ​បិទ​រោងចក្រជា​ផ្លូវការក្នុង​ខែ​មិថុនា​ ឆ្នាំ២០២០។

កម្មករ​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​ប្រាំនាក់​បាន​ធ្លាក់​ខ្លួនខ្វះខាតអាហារ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ ជាមួយ​នឹង​៩០ភាគរយ​បាន​កាត់​បន្ថយ​បរិមាណ​អាហារហូប​ចុក​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ក្នុង​វិបត្តិកូវីដ១៩នេះ។ នេះ​បើតាម​ការ​លើកឡើង​របស់​ក្រុម​ធ្វើការ​លើ​សិទ្ធិកម្មករ (Worker Rights Consortium) ដែល​បាន​លើកឡើងកាលពីខែ​ធ្នូ ដោយ​បាន​ធ្វើ​ការ​ស្ទង់មតិ​មួយ​លើ​កម្មករ​ចំនួន​៤០០​នាក់​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ចំនួន​ប្រាំបួន រួមទាំង​កម្ពុជា​។

អ្នកស្រី ផន វណ្ណា ដែលបានធ្វើ​ការ​នៅ​រោងចក្រ​ Eco Base ជា​អ្នក​ត្រួត​ពិនិត្យគុណភាព​ បាន​និយាយថា​អ្នកស្រី​បាន​ចាប់​យក​របរ​ជាអ្នកលក់ភេសជ្ជៈ និង​ម្ជូរ​នៅ​មុស​ផ្ទះ​នៅ​ស្រុក​កណ្ដាល​ស្ទឹង​។

អ្នកស្រី​ថា អ្នកស្រី​បាន​រង់ចាំ​ពេល​វេលា​ឈប់​គិត​គូពី​រឿង​ជម្លោះនោះទៀតជាយូរ​មក​ហើយ​ ប៉ុន្តែថា​ប្រាក់សំណង​ ១ ៧០០​ដុល្លារ គឺ​នឹងចំណាយ​ទៅ​វិញ​លឿន​ណាស់ ដោយ​សារ​ត្រូវ​សងធនាគារ​១៨០​ដុល្លារ​ប្រចាំខែ។

អ្នកស្រី​ឲ្យ​ដឹងថា៖ «​ខ្ញុំ​បាន​រកស៊ី​លក់ដូរ​មួយ​ឆ្នាំ​មក​ហើយ​ តែ​បាន​ចំណូល​មិន​ទៀងទាត់ទេ»។ អ្នក​ស្រីថា ខ្លួន​អាច​សន្សំបានតែពីរ ទៅបី​ដុល្លារ​ប៉ុណ្ណោះ​ក្នុង​មួយ​អាទិត្យ។ អ្នកស្រី​បន្តថា៖ «ខ្ញុំ​ប្រាប់​លោក​ត្រង់​ចុះ ខ្ញុំ​នឹង​យក​ប្រាក់នេះទៅ​រំលស់​បំណុល​នៅ​ធនាគារ»

អង្គការ​សិទ្ធិមនុស្សលីកាដូ អង្គការ​សង់ត្រាល់ និង​សម្ព័ន្ធសហជីពកម្ពុជា បាន​លើកឡើង​កាលពីខែ​មិថុនា ឆ្នាំ២០២០ ថាកម្មករកាត់ដេរ​​រាប់​ម៉ឺន​នាក់​​ជួប​បញ្ហា​មិន​អាច​មាន​ប្រាក់​សង​ទៅ​គ្រឹះស្ថានមីក្រូហិរញ្ញវត្ថុវិញ​បាន។

របាយការណ៍​របស់​ក្រុម​អង្គការទាំងនោះ​និយាយថា កម្មករ​ទាំង​នោះ​ «ប្រឈម​នឹង​វិបត្តិ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន ដោយ​ពួកគេ​បាន​តស៊ូចិញ្ចឹម​គ្រួសារ និងសិទ្ធិ​កាន់​កាប់​ដីធ្លី​​ ក៏​​រងសម្ពាធ​ពីគ្រឹះស្ថាន​មីក្រូហិរញ្ញវត្ថុ»។​

អ្នកស្រី ឈឿត រ៉ានី វ័យ​៣៧ឆ្នាំ បានធ្វើ​ការ​១០​ឆ្នាំ នៅ​រោងចក្រ​ Eco Base និយាយថា​​អ្នកស្រីបានទទួលប្រាក់​១២០០​ដុល្លារ កាលពី​ថ្ងៃសុក្រ ដោយ​ថា​ប្រាក់​នេះ​មិន​គ្រប់​លើ​ការខ្ចីគេយក​មក​ជីក​អណ្ដូង​ និង​ចិញ្ចឹម​គ្រួសារ​ក្នុងគ្រា​អត់ការងារ​ធ្វើ​នៅ​ឯស្រុកកំណើត​ក្នុង​ខេត្ត​ព្រៃវែងទេ​ ពោលគឺ ខ្វះ​៥០​ដុល្លារ​ទៀត។​

អ្នកស្រី​លើកឡើងថា៖ «​ការ​ចំណាយ​រាល់ថ្ងៃ​​ក្លាយជា​បញ្ហា​ក្រោយ​រោងចក្រ​បិទទ្វារ រួមទាំងការចំណាយ​លើ​អាហារ​ប្រចាំថ្ងៃ​ និង​ឲ្យ​កូទៅ​សាលារៀន។

អ្នកស្រីបន្ថែមថា៖ «ដំណោះស្រាយ​ដូចជា​យឺត​បន្តិច​ហើយ ពួកយើងបាន​រង់ចាំ​ជាង​មួយ​ឆ្នាំ​ទៅ​ហើយ​»។​

លោក​ ភិន សុភា តំណាង​សហជីព ស៊ីខៅឌូ(CCAWDU) ក្នុង​រោងចក្រ Dignity Knitter និង​ជា​អ្នក​រៀបចំ​ជំរុញ​ឲ្យមានការ​ទូទាត់​ប្រាក់ឈ្នួលនេះ បាន​និយាយថា លោក​សប្បាយ​ចិត្ត​ដែល​ការ​ដាក់វេនយាម​រោងចក្រ​រាល់យប់ត្រូវ​បញ្ចប់។

ក្រោយ​ដឹកនាំ​ជំរុញ​ឲ្យមានការ​ផ្ដល់ប្រាក់សំណងនេះ លោក​នឹង​សម្រេច​ចិត្ត​ថា​ត្រូវ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​ជាមួយសហជីព​នៅខេត្ត​ព្រះសីហនុ ដែល​ជា​កន្លែង​កំពុង​ផ្ទុះ​ឡើង​វិស័យ​ឧស្សាហកម្មនៅ​តាមតំបន់​សេដ្ឋកិច្ច​ពិសេស​ជា​ច្រើន ប៉ុន្តែ​លោកថា​នៅ​មិន​ទាន់​ប្រាដកចិត្ត​នៅឡើង។

លោកថា៖ «​ក្នុង​ចិត្ត​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​ចង់​លក់​បបរ ឬបាយ និង​ទឹក​សណ្ដែក ប៉ុន្តែខ្ញុំ​មិន​ទាន់​ដឹង​នៅ​ឡើយ​ថា​ខ្ញុំ​អាច​ធ្វើ​បាន​ឬអត់»

នៅព្រឹកព្រលឹមថ្ងៃសុក្រ អាកាសធាតុក៏ត្រជាក់ផង អ្នកស្រី សៅ ណា វ័យ៥១ឆ្នាំ បានមកឈរនៅមុខសាលាខេត្តកណ្ដាល ដោយមានពាក់មួកសុវត្ថិភាព ដៃកាន់បាយ និងនំ ដោយមានក្ដីសង្ឃឹមក្នុងចិត្តថាអ្នកស្រីនឹងទទួលបានប្រាក់ឈ្នួលដែលបានរង់ចាំអស់ពេលជាយូរមកហើយ។
កម្មករម្នាក់កំពុងបីកូនឡើងជិះម៉ូតូទៅផ្ទះវិញបន្ទាប់ពីបានទទួលប្រាក់សំណងនៅសាលាខេត្តកណ្ដាល កាលពីថ្ងៃសុក្រ។ ខេមបូចា/ព្រីង សំរាំង

លោក អ៊ូ រតនា អគ្គលេខាធិការរង​នៃគណៈកម្មការ​ដោះស្រាយវិវាទ និង​កូដកម្ម​នៅក្រសួង​ការងារ​ មាន​ប្រ​សាសន៍ថា​កម្មករ​៦០០​នាក់​បាន​ទទួល​ប្រាក់សំណង​នៅ​ថ្ងៃសុក្រ និង​ថា​អ្នក​នៅ​សល់​នឹង​ត្រូវ​បើក​នៅ​ថ្ងៃសៅរ៍ និង​ថា​ប្រាក់​អាច​នៅ​សល់​មាន​តែ​ពីរ​បី​ពាន់​ដុល្លារ​ពី​ប្រាក់​១,២​លាន​ដុល្លារ។

លោកឲ្យ​ដឹងថា៖ «វា​អាច​មើលទៅ​ឃើញ​ថា​ដំណោះស្រាយ​នេះ​ស៊ីពេល​យូរ តែ​វាមិនមែន​ជា​រឿង​ងាយ​ស្រួល​ទេ» ដែល​លោក​បាន​បដិសេធទៅនឹង​ការរអ៊ូរទាំរបស់​កម្មការ​ទាក់ទងនឹង​ការ​ខិត​ខំប្រឹង​ប្រែង​របស់​មន្ត្រី។

លោកឲ្យ​ដឹងដែរថា ខណៈកម្មករ​ភាគច្រើន​ក្នុង​ចំណោម​១០០០​នាក់​បាន​មានការងារថ្មី ក្រសួង​ក៏​នឹង​ជួយ​រកការងារ​ដល់អ្នក​ដែល​មិន​ទាន់មានការងារ។

ក្នុង​ឆ្នាំ២០២០ រោងចក្រ និង​សហគ្រាស ១ ៣៥៦ បាន​បិទទ្វារ ហើយ​កម្មករ​ ១០៨ ៨២៥ នាក់​បាត់បង់ការងារ។ នេះ​បើតាម​ការ​ផ្សាយ​លើ​ទំព័រ​ហ្វេស​ប៊ុក​របស់​រដ្ឋមន្រ្តី​ក្រសួង​ការងារ លោក អ៊ិត សំហេង។ ចំនួន​នេះ​បាន​កើន​ឡើងលើសពី​រយៈពេល​ដូច​គ្នា​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០១៩ មានតែ​រោង​ចក្រ​ និង​សហគ្រាស ចំនួន​៩៦៩ បានបិទទ្វារ និង​កម្មករ​៨៥ ៨៨៩​នាក់​បាត់​បង់​ការងារ​។

លោក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ បានបន្ថែមថា ក្នុងពេលជាមួយ​គ្នានេះដែរ រោងចក្រ​ថ្មី​ចំនួន​១០៣​បាន​បើក​ដំណើរ​ការនិង​បាន​បង្កើត​ការងារ​ផង​ដែរ​។ ​

សម្រាប់អ្នកស្រី ណា ដែល​មក​ដល់​សាលា​ខេត្ត​ទាំង​មាន​បាយ និង​នំ​ផង នឹង​ត្រូវ​បិទ​បញ្ចប់​ការ​តស៊ូ​ដ៏​យូរ​លើ​រឿង​ជម្លោះ​នេះ និង​ទឹក​​ប្រាក់​១៣០០​ដុល្លារ​នេះ នឹង​បើក​ទំព័រ​ជីវិត​ថ្មី​របស់​អ្នកស្រី ដែលអ្នក​ស្រី​នឹង​យកទៅ​ទិញ​ខ្សែកមាស មុន​ត្រឡប់ទៅ​ជួប​ប្ដី និង​កូន​នៅ​ខេត្ត​ព្រៃវែង​វិញ។

អ្នកស្រីបន្ថែមថា៖ «​ខ្ញុំ​នឹង​យក​ប្រាក់នៅ​សល់​ដើម្បីទិញ​មាន់​ទុក​ចិញ្ចឹម​នៅ​ផ្ទះ»

ប្រែសម្រួលពីអត្ថបទភាសាអង់គ្លេស៖ Workers of Two Factories Receive Compensation after more than one year ago

206 views
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram
Share on whatsapp
ព័ត៌មានថ្មីៗ »
អត្ថបទពេញនិយម »