ចំណាប់ គឺជាកម្មករសំណង់ខ្មែរម្នាក់ក្នុងចំណោមកម្មករខ្មែររាប់សិបនាក់ដែលបានរួចជីវិតពីការដួលរលំអគារដែលកំពុងសាងសង់មួយកន្លែងមានកម្ពស់៣០ជាន់ដោយសារគ្រោះរញ្ជួយដីនៅក្នុងទីក្រុងបាងកក កាលពីខែមីនា ឆ្នាំ២០២៥។ បន្ទាប់ពីហេតុការណ៍រលំអគារ បុរសវ័យ២៩ឆ្នាំរូបនេះមិនទាន់ត្រឡប់មកស្រុកកំណើតភ្លាមទេ ព្រោះនៅធ្វើការបន្តនៅថៃ ដើម្បីយកប្រាក់សងបំណុលគេ ប៉ុន្តែគាត់បានត្រឡប់មកកម្ពុជាវិញអំឡុងពេលផ្ទុះសង្គ្រាមរវាងកងទ័ពកម្ពុជា និងថៃ ក្នុងខែកក្កដា។
ហេតុការណ៍ដែលរត់ប្រជ្រៀតគ្នាចុះចេញពីអគាររង្គើញ័រនៅមុនពេលដួលរលំដែលធ្វើឱ្យមានការភ័យតក់ស្លុតយ៉ាងខ្លាំងនោះ បានដក់ជាប់នៅក្នុងចិត្ត ចំណាប់ ជានិច្ច។ នៅក្រោយហេតុការណ៍ដ៏អាក្រក់នេះ បើទោះបីជាចិត្តមួយចង់វិលត្រឡប់មកស្រុកកំណើតដើម្បីបានរស់នៅជួបជុំប្រពន្ធកូនវិញក្តីក៏បុរសដែលជាឪពុកមានកូន២នាក់ក្នុងបន្ទុករូបនេះ មិនអាចវិលត្រឡប់មកបានដែរ ដោយសារតែនៅជំពាក់ប្រាក់ធនាគារប្រមាណជិត១ម៉ឺនដុល្លារទៀតដែលខ្ចីទិញដីស្រែជិត១ហិកតាកាលពីជាង៣ឆ្នាំមុន។
ក៏ប៉ុន្តែនៅពេលមានការផ្ទុះសង្គ្រាមដ៏ក្តៅគគុករវាងកម្ពុជា និងថៃ ចំណាប់ និងបងប្រុសជីដូនមួយ ព្រមទាំងអ្នករស់នៅក្នុងភូមិជាមួយគ្នាម្នាក់ទៀតបានសម្រេចចិត្តវិលត្រឡប់មកកម្ពុជាវិញកាលពីថ្ងៃទី២៦ខែកក្កដាគឺបន្ទាប់ពីសង្គ្រាមបានផ្ទុះឡើង២ថ្ងៃ ដោយសារតែបារម្ភខ្លាចសង្គ្រាមរវាងប្រទេសជិតខាងទាំងពីររីករាលដាលកាន់តែខ្លាំងថែមទាំងចរន្តនៃការរើសអើងជាតិសាសន៍រវាងកម្ពុជាថៃហាក់មានការរីករាលដាលកាន់តែខ្លាំងផងដែរ។
ការវិលត្រឡប់របស់ ចំណាប់ និងពលករខ្មែរប្រមាណ៩២ម៉ឺននាក់ពីប្រទេសថៃចាប់តាំងពីមានការផ្ទុះសង្គ្រាមរវាងប្រទេសទាំងពីរធ្វើឱ្យមានក្តីបារម្ភពីវិបត្តិគ្មានការងារធ្វើនៅកម្ពុជាខណៈក្នុងចំណោមពលករទាំងនោះមួយចំនួននៅជំពាក់បំណុលធនាគារ។ ប៉ុន្តែយ៉ាងណាក្តីក្រសួងការងារអះអាងថា កម្ពុជាមានឱកាសការងារសមល្មមសម្រាប់ពលករដែលទើបវិលត្រឡប់មកពីថៃ។
លោក សេង ចំណាប់ រស់នៅឃុំចន្ត្រី ស្រុករមាសហែក ខេត្តស្វាយរៀង។ ក្រៅពីធ្វើស្រែលើផ្ទៃដីជាង១ហិកតា ភរិយារបស់លោកនៅផ្ទះក៏បានប្រកបរបរបិតស្រាចិញ្ចឹមជ្រូក និងមើលថែកូន២នាក់ កូនស្រីច្បងអាយុ១៦ឆ្នាំ និងកូនប្រុសពៅអាយុ៩ឆ្នាំឱ្យរៀនសូត្រ។ បុរសដែលមានសម្បុររាងស្រអាប់ដោយសារតែធ្វើការងារសំណង់ហាលក្តៅហាលខ្យល់នៅថៃជិត១០ឆ្នាំរូបនេះ បាននិយាយរៀបរាប់ប្រាប់ អ្នកសារព័ត៌ខេមបូចា នៅពេលកំពុងស្ពាយសាក់កាដូនិងដៃយួរកញ្ចប់អីវ៉ាន់ជាមួយបុរស៣នាក់ផ្សេងទៀតមកពីភូមិជាមួយគ្នាឈរហៅរ៉ឺម៉កកង់បីនៅលើចិញ្ចើមផ្លូវជាតិលេខមួយ ដើម្បីជិះទៅកាន់ការដ្ឋានសំណង់មួយនៅក្នុងបុរីប៉េងហួត បឹងស្នោ ស្ថិតក្នុងសង្កាត់និរោធ ខណ្ឌច្បារអំពៅ រាជធានីភ្នំពេញ កាលពីថ្ងៃទី៣ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៥។
លោក ចំណាប់ បានលើកឡើងថា៖ «កាលពីមិនទាន់ទៅថៃខ្ញុំក៏ធ្វើសំណង់នៅភ្នំពេញយើងដែរ ក៏ប៉ុន្តែដោយសារតែមេជាង និងមេការបោកញឹកពេកធ្វើការហើយអត់បើកលុយឱ្យទេ។ ដល់ចឹងបងជីដូនមួយខ្ញុំបានហៅឱ្យទៅធ្វើការនៅថៃជាមួយគាត់ក៏ទៅធ្វើការនៅថៃរហូតទៅ។ បើកុំតែមានសង្គ្រាមកុំអីពួកខ្ញុំមិនទាន់មកវិញទេ»។លោកបន្តថា៖ «ខ្ញុំធ្វើការនៅថៃបានប្រាក់ខែជាង៤០០អីទេបង តែបើថែមម៉ោងច្រើនបានដល់៥០០-៦០០ដុល្លារ ហើយគេឱ្យបាយយើងហូប១ថ្ងៃ៣ពេល និងកន្លែងស្នាក់នៅអីអត់អស់លុយទេ»។
លោក ចំណាប់ បានឱ្យដឹងទៀតថា ឥឡូវមានអ្នកស្គាល់គ្នាបានហៅទៅធ្វើសំណង់ជាមួយគាត់នៅក្នុងបុរីប៉េងហួតបឹងស្នោនេះ។ គាត់ប្រាប់ថា ១ខែអាចរកប្រាក់បានជាង៣០០ដុល្លារអីដែរតែការហូបចុក និងស្នាក់នៅគឺត្រូវរ៉ាប់រងខ្លួនឯង។
ចំណែកលោក ផន ផាណា រស់នៅឃុំបុស្បូវស្រុកព្រះនេត្រព្រះ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ក៏ធ្លាប់បានទៅធ្វើការនៅប្រទេសថៃជាង១០ឆ្នាំផងដែរ។ លោកទើបតែវិលត្រឡប់មកកម្ពុជាវិញបានជាង១ខែបន្ទាប់ពីសង្គ្រាមខ្មែរថៃបានផ្ទុះឡើង។
លោក ផាណា ឱ្យដឹងថា៖ «ចំណែកប្រាក់ចំណូលប្រចាំខែខ្ញុំអាចរកបានពី៥ទៅ៦ម៉ឺនបាតគឺស្មើនឹង១៤០០ឬ១៥០០ដុល្លារក្នុងមួយខែ។ ខ្ញុំធ្វើការនៅថៃម៉ៅរៀបឥដ្ឋ បូក និងម៉ៅបិទការ៉ូ ។ មូលហេតុដែលចុះមកខ្មែរ ពេលខ្លះមានអារម្មណ៍ឈឺចាប់ដែរ ពេលដែលឃើញគេមើលងាយជាតិសាសន៍យើង។ ខ្ញុំអាចស្ដាប់ និងអាចអានភាសាថៃបានខ្លះៗពេលឃើញខំមិន ឬនិយាយមិនល្អពីប្រទេសយើង»។
លោក ផាណា បានត្អូញត្អែរថា នៅពេលមករស់នៅស្រុកខ្មែរជាង១ខែមកនេះ លោកជួបការលំបាកដោយសារតែរកការងារមិនទាន់បានធ្វើគ្មានប្រាក់ចំណូល។
ជាមួយគ្នានេះ លោក ប៊ុន សេន រស់នៅឃុំដូនកឹង ស្រុកកំចាយមារ ខេត្តព្រៃវែង ដែលបច្ចុប្បន្នបាននាំប្រពន្ធទៅធ្វើសំណង់នៅខេត្តមណ្ឌលគិរីនិយាយថា ការងារសំណង់មិនងាយស្រួលទេ ត្រូវធ្វើការហាលក្តៅហាលភ្លៀងតែប្រាក់ចំណូលបានតិចមិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការចាយវាយក្នុងគ្រួសារនោះទេ។ ប្រាក់ដែលលោក និងប្រពន្ធរបស់លោករកបានពីការធ្វើសំណង់ ទីមួយ ត្រូវបង់សងបំណុលធនាគារ ទីពីរ ត្រូវចាយវាយលើការរៀនសូត្ររបស់កូន និងបន្ទុកផ្សេងៗក្នុងគ្រួសាររួមទាំងការព្យាបាលជំងឺផងដែរ។
បុរសវ័យជាង៤០ឆ្នាំ និងប្រពន្ធមានវ័យ៤០ឆ្នាំរូបនេះនិយាយថា៖ «ក្នុង១ថ្ងៃខ្ញុំធ្វើការបាន៥ម៉ឺនប្រពន្ធខ្ញុំគាត់បាន៣ម៉ឺនរៀល។ ប៉ុន្តែគ្រាន់តែថាការងារសំណង់ឥឡូវពិបាករកធ្វើការងារមានតែនៅឆ្ងាយៗក្នុងព្រៃ។ ខ្ញុំធ្វើការរាល់ថ្ងៃនៅមណ្ឌលគិរី។ ពេលខ្លះថៅកែមិនបើកប្រាក់ឈ្នួលឱ្យក៏មានដែរ ជីវិតកម្មករដូចពួកខ្ញុំលំបាកណាស់»។
បុរសអ្នកខេត្តព្រៃវែងដែលជាឪពុកត្រូវចិញ្ចឹមកូន២នាក់ កូនទី១រៀនថ្នាក់ទី៣ និងកូនទី២រៀនថ្នាក់ទី១ផ្ញើឱ្យរស់នៅជាមួយម្តាយចាស់នៅឯស្រុកកំណើតបានត្អូញត្អែរថា បច្ចុប្បន្នជីវភាពគ្រួសាររបស់លោកមិនសូវល្អប្រសើទេ ខណៈនៅជំពាក់បំណុលគេជិត១ម៉ឺនដុល្លារទៀត។
លោក យ៉ាន់ ធី អគ្គលេខាធិការសហព័ន្ធសហជីពកម្មករសំណង់ និងព្រៃឈើកម្ពុជា(BWTUC) បានលើកឡើងថា ជាទូទៅសម្រាប់កម្មករសំណង់នៅកម្ពុជាបច្ចុប្បន្នអាចទទួលបានប្រាក់ឈ្នួលពី៣ម៉ឺនទៅ៤ម៉ឺនរៀលក្នុងមួយថ្ងៃ។ ចំណែកមេជាងទទួលបានប្រាក់ឈ្នួលពី៦ម៉ឺនទៅ៨ម៉ឺនរៀលក្នុងមួយថ្ងៃ។
លោកបានបន្តថា៖ «នៅក្នុងវិស័យសំណង់បើគិតពីប្រាក់ឈ្នួលប្រចាំថ្ងៃដូចទទួលបានរាងគួរសមដែរប៉ុន្តែបើគិតជាខែវិញគឺនៅមានចំនួនតិចនៅឡើយ ដោយសារក្នុង១ខែពួកគាត់មិនអាចធ្វើការពេញបាន៣០ថ្ងៃឬក៏២៦ថ្ងៃឡើយ»។
សម្រាប់លោក យ៉ាន់ ធី ពលករខ្មែរដែលទៅធ្វើការផ្នែកសំណង់នៅក្នុងប្រទេសថៃមិនទទួលបានប្រាក់ឈ្នួលច្រើនលើសពីកម្មករសំណង់នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាប៉ុន្មាននោះទេ ក៏ប៉ុន្តែដោយសារតែពលករទាំងនោះអាចស៊ាំទៅនឹងបរិបទរស់នៅ និងធ្វើការនៅក្នុងប្រទេសថៃទើបពួកគាត់នៅតែបន្តធ្វើការនៅក្នុងប្រទេសថៃទៀតបើទោះបីជាប្រទេសទាំង២កំពុងកើតមានសង្គ្រាមច្បាំងគ្នាក្តី។
យ៉ាងណាក្តី លោក លឹង សុផុន មន្ត្រីគម្រោងផ្នែកការពារសិទ្ធិពលករចំណាកប្រចាំប្រទេសថៃ នៃអង្គការសង់ត្រាល់ បានថ្លែងថា បើគិតនៅក្នុងឆ្នាំ២០២៤ និងដើមឆ្នាំ២០២៥គឺនៅមុនពេលផ្ទុះសង្គ្រាម តាមទិន្នន័យដែលអង្គការសង់ត្រាល់ទទួលបាន គឺមានពលករខ្មែរទៅធ្វើការនិងរស់នៅក្នុងប្រទេសថៃមានចំនួនច្រើនដល់ប្រមាណជាង២លាននាក់។ ពលករខ្មែរធ្វើការលើវិស័យមួយចំនួនដូចជាវិស័យកសិកម្ម ឧស្សាហកម្មរោងចក្រ ខាងសេវាកម្ម និងវិស័យសំណង់ជាដើម។ ក្នុងចំណោមពលករខ្មែរទាំងនោះមានអ្នកធ្វើការក្នុងវិស័យសំណង់ជាង៣៦ភាគរយនៅក្នុងខេត្តចំនួន១០នៅប្រទេសថៃ។
លោកបានឱ្យដឹងថា៖ «បើគិតជាមធ្យមកម្មករសំណង់ធ្វើការនៅក្នុងប្រទេសថៃក្នុង១ថ្ងៃធ្វើការ៨ម៉ោងនៅខេត្តខ្លះអាចទទួលបានប្រាក់ឈ្នួលជាមធ្យម៤០០បាតស្មើប្រមាណជិត១៥ដុល្លារក្នុង១ថ្ងៃ។ ជាទូទៅអ្នកធ្វើសំណង់ត្រូវបើកប្រាក់ឈ្នួលក្នុងរយៈពេលកន្លះខែម្តងហើយប្រសិនបើនៅក្នុងខែដែលមានការងារថែមម៉ោងច្រើនកន្លះខែបើកបានប្រមាណពី ១២ ០០០ ឬ ១៣ ០០០បាតស្មើនឹងប្រមាណ៤-៥រយដុល្លារ។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងខេត្តខ្លះទទួលបានតិចជាងនេះ។ ឯអ្នកម៉ៅការគម្រោងអាចរកប្រាក់បានច្រើនជាងនេះ»។
លោក ស៊ុន មេសាអ្នកនាំពាក្យក្រសួងការងារ និងបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈ មិនបានឆ្លើយតបទៅនឹងសំណួររបស់ អ្នកសារព័ត៌មានខេមបូចា នោះទេ។ ប៉ុន្តែលោក ហេង សួរ រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការងារ បានថ្លែងកាលពីថ្ងៃទី១០ ខែកញ្ញាថា អតីតពលករខ្មែរត្រឡប់មកពីថៃប្រមាណ ២២ម៉ឺននាក់ បានទទួលឱកាសការងារធ្វើក្នុងស្រុក តាមរយៈយន្ដការរបស់ក្រសួងការងារ និងតាមរយៈការជួយសម្របសម្រួលពីវិស័យឯកជន ក៏ដូចជាមេដឹកនាំសហជីព។
លោករដ្ឋមន្ត្រី មានប្រសាសន៍ថា «គិតត្រឹមព្រឹកថ្ងៃទី១០ ខែកញ្ញានេះ គឺយើងមានឱកាសការងារប្រមាណជា ២២ម៉ឺនកន្លែង ដែលបានផ្ដល់ជូនអតីតប្រជាពលកររបស់យើង»។ ក្នុងចំណោមអតីតពលករទាំង ២២ម៉ឺននាក់នោះ គឺប្រមាណ ១២ម៉ឺននាក់ ទទួលបានឱកាសការងារតាមរយៈយន្ដការនានារបស់ក្រសួងការងារ និងប្រមាណ ១០ម៉ឺននាក់ផ្សេងទៀត បានទទួលការងារធ្វើ តាមរយៈការសម្របសម្រួលពីរោងចក្រ និងមេដឹកនាំសហជីព។ នេះបើយោងតាមការបង្ហោះនៅលើបណ្តាញសង្គមហ្វេសប៊ុករបស់លោក ស៊ុន មេសា នៅថ្ងៃទី១២ ខែកញ្ញា។
អ្នកនាំពាក្យក្រសួងការងារក៏បានសរសេរបញ្ជាក់បន្ថែមថា អតីតពលករដែលទទួលបានការងារទាំង ២២ម៉ឺននាក់នោះ គឺជាការងារស្ថិតនៅក្នុងរោងចក្រ សហគ្រាស ដែលស្ថិតនៅក្នុងប្រព័ន្ធ។ ប៉ុន្តែនៅមានអតីតពលកររាប់ម៉ឺន រាប់សែននាក់ផ្សេងទៀត បានទទួលឱកាសការងារធ្វើនៅតាមសិប្បកម្ម, អាជីវកម្ម, ការដ្ឋានសំណង់, កសិដ្ឋាន និងអាហារដ្ឋានជាដើម ដែលមិនស្ថិតនៅក្នុងប្រព័ន្ធ។
បន្ថែមពីនេះលោកបានបញ្ជាក់ថា នាពេលបច្ចុប្បន្ន នៅមានឱកាសការងារជិត៩ម៉ឺនកន្លែងផ្សេងទៀត នៅ២៥រាជធានី-ខេត្ត ទូទាំងប្រទេស សម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋ ក៏ដូចជាអតីតពលករ ដែលទើបត្រឡប់មកពីប្រទេសថៃវិញ ដែលជាការងារស្ថិតនៅក្នុងប្រព័ន្ធ។
ដោយសារតែអ្នកម៉ៅការសំណង់ជាច្រើនមិនបានចុះបញ្ជីកានៅក្រសួង ដូច្នេះមិនអាចស្វែងរកទិន្នន័យជាក់លាក់ពីចំនួនអ្នកធ្វើការនៅក្នុងវិស័យសំណង់នោះបានទេ។ ប៉ុន្តែលោក ហេង សុផាន់ណារិទ្ធ អគ្គនាយករង ប.ស.ស. និងជាអ្នកនាំពាក្យក្រសួងការងារត្រូវបានសារព័ត៌មានកម្ពុជាថ្មីស្រង់សម្តីចុះផ្សាយកាលពីចុងខែឧសភាថា បច្ចុប្បន្ននេះមានកម្មករចំនួន៤២១៦៤នាក់ ស្រី ៧៦៤៩នាក់កំពុងបម្រើការងារនៅតាមសហគ្រាសក្នុងវិស័យសំណង់ចំនួន៨៣៤សហគ្រាសបានចុះឈ្មោះចូលជាសមាជិក ប.ស.ស.ដែលបានជួយលើកកម្ពស់សុខភាព និងជីវភាពរស់នៅកាន់តែប្រសើរ។
លោកបានបន្តថា ក្រៅពីនេះ ប.ស.ស.កំពុងដំណើរការការចុះបញ្ជីសហគ្រាសចំនួន៦២២បន្ថែមទៀតដែលមានកម្មករសរុប ១៨៥១៧នាក់ ស្រី ៣៩០៤នាក់។
ទាក់ទងនឹងជំនាញរបស់ជាងសំណង់លោក យ៉ាន់ ធី បានកត់សម្គាល់ថា ជាងសំណង់ភាគច្រើននៅកម្ពុជា គឺពុំបានឆ្លងកាត់ការរៀនសូត្របណ្តុះបណ្តាលពីសាលាត្រឹមត្រូវ ឬក៏ទទួលបានសញ្ញាបត្រលើជំនាញនេះទេ គឺពួកគាត់រៀនធ្វើការចេះតៗគ្នា។ យ៉ាងណាក្តីបច្ចុប្បន្ន បើក្រុមហ៊ុនសំណង់មានថៅកែជាខ្មែរ គឺប្រើប្រាស់កម្លាំងពលកម្ម និងអ្នកជំនាញជាវិស្វករខ្មែរ លើកលែងតែក្រុមហ៊ុនបរទេសដូចជាក្រុមហ៊ុនចិនជាដើមគេយកកម្មករ ឬក៏វិស្វករគេមក។
លោកបានបញ្ជាក់ថា៖«កម្មករខ្មែរយើង ជាង ឬក៏មេការអីគាត់មានចំណេះជំនាញជាប់ខ្លួនហ្នឹងច្រើនហើយ ប៉ុន្តែគាត់អត់មានការទទួលស្គាល់ដូចជាសញ្ញាបត្រ ឬក៏កម្រិតគុណវុឌ្ឍិអីពីស្ថាប័នរដ្ឋ។ ប្រសិនបើមានអាហ្នឹងជាប់ខ្លួនទៅ គឺងាយស្រួលក្នុងការរកការងារធ្វើ»។
មួយទៀតការមិនទាន់មានការកំណត់ប្រាក់ឈ្នួលគោលក្នុងវិស័យសំណង់ក៏ជាបញ្ហាប្រឈមមួយផងដែរ ដោយលោក យ៉ាន់ ធី បានលើកឡើងទៀតថា ការណ៍នេះធ្វើឱ្យមេជាង ឬកម្មករសំណង់អាចទទួលបានប្រាក់ឈ្នួលគឺអាស្រ័យទៅលើក្រុមហ៊ុន ឬក៏មេការជាអ្នកកំណត់ឱ្យតាមចិត្តមិនមានការស្មើភាពគ្នាជាពិសេសគម្លាតខុសគ្នារវាងប្រាក់ឈ្នួលកម្មករស្ត្រី និងបុរសបើទោះបីជាមានតួនាទីដូចគ្នាធ្វើការងារដូចគ្នាក្តី។ បើតាមលោក យ៉ាន់ ធី បច្ចុប្បន្នកម្មករក្នុងវិស័យសំណង់មានបញ្ហាប្រឈមច្រើនទាក់ទងនឹងប្រាក់ឈ្នួល ទាក់ទងនឹងសុខភាពសុវត្ថិភាព និងលក្ខណ្ឌការងារ។
ចំណែកទាក់ទងទៅនឹងសំណួរថាតើមានកក្តាអ្វីខ្លះដែលពលរដ្ឋខ្មែរមួយចំនួនត្រឡប់មកកម្ពុជាវិញហើយបែជាវិលត្រឡប់ទៅថៃវិញទាំងប្រថុយប្រថាន ? លោក លឹង សុផុន មន្ត្រីគម្រោងផ្នែកការពារសិទ្ធិពលករចំណាកប្រចាំប្រទេសថៃនៃអង្គការសង់ត្រាល់ បានពន្យល់បន្ថែមថា វាមានកក្តាច្រើន បើរៀបរាប់ទៅ គឺគិតតាំងពីការរស់នៅ ការហូបចុក ការចាយវាយ គិតតាំងពីប្រាក់ចំណូល គុណភាពជីវិត គឺវាខុសគ្នាបាត់ហើយ។ នៅថៃវាមានលក្ខណៈវិជ្ជមានច្រើន សម្បូរការងារធ្វើ។
បើតាមលោក សុផុន ក្នុងកំឡុងមានសង្គ្រាមក្តៅគគុកកន្លងមកនេះមានពលរដ្ឋខ្មែរប្រមាណ៨០ភាគរយក្នុងចំណោមប្រមាណជាង២លាននាក់ដែលធ្វើការ និងរស់នៅក្នុងប្រទេសថៃបានវិលត្រឡប់ទៅកម្ពុជាវិញ ប៉ុន្តែមានមួយចំនួនដែលបានទៅដល់កម្ពុជាហើយ ក៏បានវិលត្រឡប់មកថៃវិញដែរ។
លោកបានបញ្ជាក់ថា គ្រាន់តែក្នុងរយៈពេលជាងពីរខែ គឺចាប់ពីខែកក្កដាដល់ដើមខែកញ្ញានេះ មានពលករខ្មែរ៧១៣នាក់ត្រូវអាជ្ញាធរថៃចាប់ឃាត់ខ្លួនក្នុងនោះមានស្ត្រី១២០នាក់និងកុមារ១៨នាក់នៅពេលពួកគេវិលទៅរកការងារធ្វើនៅក្នុងប្រទេសថៃវិញ។ នេះជាចំនួនដែលអាជ្ញាធរថៃចាប់បាន ចុះអ្នកដែលអាជ្ញាធរថៃចាប់មិនបាន គឺអាចមានច្រើនទៀត។
សម្រាប់លោក សេង ចំណាប់ ក្នុងស្ថានភាពជម្លោះព្រំដែនកម្ពុជាថៃមិនទាន់ធូរស្រាលលោកត្រូវសម្របខ្លួនធ្វើការនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាសិន ប៉ុន្តែនៅពេលជម្លោះព្រំដែនត្រូវបានដោះស្រាយលោកនឹងទៅរកការងារធ្វើនៅប្រទេសថៃវិញហើយ។
លោកបានបន្ថែមថា៖ «គ្មានអ្នកណាចង់ទៅធ្វើការនៅស្រុកគេបែកប្រពន្ធបែកកូនទេបង តែធ្វើម៉េចបើនៅស្រុកយើងវាពិបាករកការងារ ពេលខ្លះធ្វើការហើយបើកប្រាក់មិនបានទៀត។ វ័យយើងវ័យរកប្រាក់ កសាងគ្រួសារចិញ្ចឹមកូនឱ្យរៀនសូត្រ ឱ្យតែទីណាអាចរកប្រាក់បានច្រើន គឺត្រូវទៅទីនោះហើយបង»៕
