សមាគមសម្ព័ន្ធអ្នកសារព័ត៌មានកម្ពុជា

អាជីវករជួលសម្លៀកបំពាក់នៅតំបន់អង្គរចង់ប្រើផលិតផលក្នុងស្រុកជាងរបស់នាំចូល

អាជីវករម្នាក់កំពុងអង្គុយចាំតូបលក់ និងជួលសម្លៀកបំពាក់នៅក្នុងបរិវេណប្រាសាទអង្គរធំ ក្នុងខេត្តសៀមរាប។ រូបថតថ្ងៃទី១០ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២២។ ខេមបូចា/ អាន វិចិត្រ
អាជីវករម្នាក់កំពុងអង្គុយចាំតូបលក់ និងជួលសម្លៀកបំពាក់នៅក្នុងបរិវេណប្រាសាទអង្គរធំ ក្នុងខេត្តសៀមរាប។ រូបថតថ្ងៃទី១០ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២២។ ខេមបូចា/ អាន វិចិត្រ

អាជីវករជួលសម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីនៅតំបន់អង្គរអះអាងថា ពួកគេចង់យកផលិតផលក្នុង​ស្រុក​ជួលឱ្យភ្ញៀវជាតិ និងអន្តរជាតិ ឱ្យស្គាល់ពីស្នាដៃខ្មែរ ប៉ុន្តែអ្វីដែលជាឧបសគ្គនោះ​គឺ​ផលិតផលក្នុងស្រុកថ្លៃខ្ពស់ពេក។​

តាមការអះអាងរបស់អាជីវករ និងអ្នកធ្វើការងារផ្នែកផលិតសម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីអះអាងថា សម្លៀកបំពាក់ និងគ្រឿងតុបតែងផ្សេងទៀតដែលកំពុងជួល និងលក់នៅតំបន់អង្គរ​គឺភាគ​ច្រើន​លើសលប់នាំចូលពីក្រៅប្រទេសដែលភាគច្រើននាំចូលពីចិន ថៃ និងវៀតណាម។​

ស្ថាបនិកសហគមន៍កីខ្មែរ លោក ផេង សុផល ថ្លែងថា ផលិតផលហូល និងសម្ភារៈតែង​បែប​បុរាណជាច្រើនត្រូវបាននាំចូលពីប្រទេសចិនយកមកប្រើប្រាស់នៅកម្ពុជា ហើយផ្សព្វផ្សាយថា យកពីបណ្តាប្រទេសផ្សេងនៅអឺរ៉ុប។​

លោក ផេង សុផល៖ «រាល់ថ្ងៃហ្នឹងចិនអ្នកធ្វើតើស ហូលអ៊ីតាលី ហូលបារាំង ហូលជប៉ុន​អីណា ចេញមកអស់អាលីងហើយ។ នាំចូលពីចិន ប៉ុន្តែខ្មែរយើង ចូលចិត្តបោកគ្នាឯង អត់​ហ៊ាន​ថា នាំ​ចូល​ពីចិនទេ ព្រោះថាពីចិនអត់មានអ្នកទិញ។ ដល់ចឹងទៅនាំគ្នាថា ហូលអ៊ីតាលី តើអ៊ីតាលី​ឯណាផលិតហូលយកមកលក់ថោកម្លេះ»។​

អ្នកស្រី អឿន ចិន្តា អ្នកជួលសម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីនៅតំបន់អង្គរថ្លែងថា កន្លែងគាត់​ប្រើ​ប្រាស់​ផលិតផលខ្មែរជាទូទៅ ហើយនៅពេលដែលមានភ្ញៀវច្រើនពិសេសថ្ងៃបុណ្យគាត់​ត្រូវ​ប្រើ​ផលិតផលនាំចូលខ្លះ។

អ្នកស្រីបន្តថា មូលហេតុដែលអ្នកជួលសម្លៀកបំពាក់នៅតំបន់អង្គរ​ប្រើប្រាស់ផលិតផល​នាំចូល ដោយសារតែផលិតផលនាំចូលមានតម្លៃទាប។​

អ្នកស្រី អឿន ចិន្តា បន្តថា៖ «វាថ្លៃណាស់បងឯងអើយ ថ្លៃណាស់ថ្លៃគុណជា៣។ បងឯង​គ្រាន់តែ​ខ្សែ​ឈាង​ខ្ញុំទិញចូល១ខ្សែ២៥ដុល្លារ បើនាំចូលធូរថ្លៃជាង៣ដងគឺតែ៦ឬ៧ដុល្លារ​ប៉ុណ្ណោះ»។​

អ្នកស្រីអះអាងថា កន្លែងគាត់បើកមុនគេគឺតាំងពីអំឡុងពេលកូវីដ ហើយមានដើមទុន បូករួម​ទាំងមានការយល់ដឹងច្រើនទើបគាត់ព្យាយាមទិញផលិតផលខ្មែរមកប្រើសម្រាប់ជួលឱ្យភ្ញៀវ។​

អ្នកស្រី ខាត់ ដានី អ្នកជួលសម្លៀកបំពាក់តំបន់អង្គរម្នាក់ទៀតថ្លែងថា មូលហេតុដែល​ពិបាក​ទិញផលិតផលខ្មែរដែលផលិតតាមបែបបុរាណគឺមានតម្លៃខ្ពស់ហើយពិបាកទុកដាក់ទៀតផង។​

អ្នកស្រី ខាត់ ដានី ឱ្យដឹងថា៖ «បើយើងទិញហូលខ្មែរយើងសុទ្ធ១ក្បិនដល់ទៅ២ទៅ​៣រយ​ដុល្លារ​​យើង​ជួល​ម៉េចចំណេញ ថ្លៃហើយពិបាកថែ»។​

អ្នកស្រី ខាត់ ដានី បញ្ជាក់ថា រូបគាត់មិនដឹងប្រភពផលិតផលរោងចក្រទាំងនោះផលិត​នៅ​ប្រទេសណាទេ ប៉ុន្តែគាត់ថា រចនាបថនៅលើផលិតផលទាំងនោះ​គឺជារបស់ខ្មែរមួយរយ​ភាគរយ។​

អ្នកស្រី អឿង រដ្ឋា អ្នកប្រកបរបរជួលសម្លៀកបំពាក់ម្នាក់ទៀតនៅតំបន់អង្គរថ្លែងប្រហាក់​ប្រហែលជាមួយអ្នកផ្សេងទៀតដែរគឺថា បញ្ហាដែលគាត់ប្រើប្រាស់ផលិតផលនាំចូល​ច្រើន​ជាងរបស់ខ្មែរផលិតដោយសារតែបញ្ហាតម្លៃ។​

អ្នកស្រី អឿង រដ្ឋា បញ្ជាក់ថា៖ «របស់នាំចូលច្រើនជាងរបស់ខ្មែរ ដោយសាររបស់ខ្មែរ​យើង​វាថ្លៃ ដូចដឹង​ច្បាស់ហើយខ្សែក្រវ៉ាត់២គូអីជាង៣០០ក៏មាន។​ បើរបស់ថៃ មិនមែនរបស់ថៃ​ផ្ទាល់ទេ​ការពិត​របស់ចិនហ្នឹងឯង យើងនាំចូលមកប្រើមួយឆាវចឹងយើងប្រើហើយ​ក៏បោះ​ចោលទៅ​តម្លៃក៏​ធូរថ្លៃដែរ»។​

អ្នកស្រី អឿង រដ្ឋា ថ្លែងថា​ ជាអារម្មណ៍គាត់ផ្ទាល់ចង់បានផលិតខ្មែរមកប្រើ ដើម្បីលើកកម្ពស់​វប្បធម៌ជាតិ។​

អ្នកស្រី អឿង រដ្ឋាបញ្ជាក់ថា៖ «ចង់បានដូចតែគ្នាហ្នឹង អូនអើយ យើងចង់លើកស្ទួយ​វប្បធម៌​ខ្មែរយើង»។​

អាជីវករទាំងនេះលើកឡើងថា ពួកគេជួលបានក្នុងភ្ញៀវម្នាក់តែចន្លោះ២ម៉ឺនរៀល​ទៅ​៣ម៉ឺន​រៀល​តែប៉ុណ្ណោះ ក្នុងការស្លៀកពាក់ម្តង ដូច្នេះពួកគាត់មិនអាចទិញផលិតផលខ្មែរ​ផលិត​តាមបែបបុរាណមានតម្លៃខ្ពស់មកជួលបានទេ។​

យុវជន ឈុន ចន្ត្រា ដែលតែងតែនាំមិត្តភ័ក្តិទៅជួលសម្លៀកបំពាក់​ប្រពៃណីដើម្បីស្លៀក​ថតនៅតំបន់ប្រាសាទថ្លែងថា រូបលោកចង់ឱ្យមានរបស់ខ្មែរច្រើនដើម្បី​ឱ្យបរទេសស្គាល់​បែបបទរចនាបថរបស់ខ្មែរ។​

លោក ឈុន ចន្ត្រា បន្ថែមថា៖ «ការប្រើប្រាស់អ្វីដែលជារបស់ខ្មែរខ្ញុំសប្បាយចិត្តប្រើ។​ ខ្ញុំចង់ឱ្យគេឃើញការស្លៀកពាក់គេដឹងថាជារបស់ខ្មែរ។ នេះជាការដែលខ្ញុំស្រលាញ់ ហើយការនាំចូលច្រើនខ្ញុំអត់សប្បាយចិត្ត»។​

ការដែលស្លៀកពាក់ថតចែករំលែកនោះយុវជនរូបនេះចង់ឱ្យក្មេងជំនាន់ក្រោយស្គាល់អ្វីដែលជាផលិតផលខ្មែរឬអត្តសញ្ញាណខ្មែរ។​

អ្នកស្រី ឆាយ ស៊ីវលីន ប្រធានសមាគមទេសចរណ៍កម្ពុជា ក៏កត់សម្គាល់ឃើញថា សម្លៀក​បំពាក់ប្រពៃណីប្រើនៅកម្ពុជា រួមទាំងនៅកន្លែងជួលថតនៅតំបន់អង្គរជាផលិតផលនាំចូល​ច្រើន​ជាងផលិតផលនៅក្នុងស្រុក។

អ្នកស្រី លើកឡើងថា ផលិតផលនាំចូលមិនសូវស្អាត មិនបានបង្ហាញពីម៉ូត ឬ រចនាបថ​របស់កម្ពុជា។​

អ្នកស្រី ស៊ីវលីន ថ្លែងថា៖«វាអត់សូវស្អាត កាលណាអត់សូវស្អាតចឹងក៏អត់សូវមាន​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍ចឹងដែរថា សម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីរបស់កម្ពុជាយើងហ្នឹងវាដូចជាមិនសូវស្អាត​ដូចជា កក្លិកក្លាក់»។​

អ្នកស្រីអំពាវនាវឱ្យស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធយកចិត្តទុកដាក់គិតលើបញ្ហានេះ ព្រោះកាលដែល​ភ្ញៀវ​ទេសចរថតរូបហើយផ្សព្វផ្សាយ ឃើញភាពមិនស្អាត ឬ មិនសមស្របនេះ ធ្វើឱ្យប៉ះពាល់​ដល់អត្តសញ្ញាណជាតិ។

ហូលខ្មែរដែលដាក់តាំងនៅក្នុងហាងមួយក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ។ រូបថត ថ្ងៃទី២៧ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២២។ ខេមបូចា/ អាន វិចិត្រ​

ប្រធានមន្ទីរវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈខេត្តសៀមរាប លោក ង៉ូវ សេងកាក់ មិនឆ្លើយ​លើ​បញ្ហា​នេះទេដោយ ប្រាប់ឱ្យសួរទៅអាជ្ញាធរអប្សរាវិញ។​

អ្នកនាំពាក្យអាជ្ញាធរអប្សរា លោក ឡុង កុសល ពន្យល់ថា ការនាំចូលច្រើន ឬ តិចគឺជារឿង​ធម្មតា ព្រោះកម្ពុជាអនុវត្តទីផ្សារពាណិជ្ជកម្មសេរី។​

លោក ឡុង កុសល មានប្រសាសន៍ថា៖ ​«បើនិយាយពីការនាំចូលហ្នឹងវាមិនខ្វះទេ វាត្រឹម​ត្រូវ​ហើយ ព្រោះយើងដឹងអីវ៉ែអីវ៉ាន់ សម្ភារៈជាច្រើនដែលត្រូវនាំចូល ប៉ុន្តែគ្រាន់តែថា យើងប្រើ​ប្រាស់វាឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។ អាហ្នឹងជារឿងសំខាន់ ឧទាហរណ៍យើងកុំទៅថា រឿងហ្នឹង របរ​ម្ហូបអាហារ របរហូបចុកជាដើម ជាពាណិជ្ជកម្មសេរី ហាមឃាត់មិនឱ្យយកចូលក៏វាមិនកើត យើងក៏ខ្វះខាតយល់ទេអូន?»។​

លោក​ ទូច​ កុសល​ ប្រធាន​សហព័ន្ធ​សហជីពកម្មករ​ និយោជិក​វិស័យ​ទេសចរណ៍​កម្ពុជា លើកឡើងថា ការមិនមានវិធានការដោះស្រាយបញ្ហានាំចូលផលិតផលផ្សេងៗ រួមទាំង​ផលិតផល​វប្បធម៌នេះ ពិតជាអាចប៉ះពាល់ដល់ការងារ និងប្រាក់ចំណូលពលរដ្ឋនៅក្នុង​ស្រុក។​

លោក ទូច កុសល បន្ថែមថា៖ «កាលណាមានការនាំចូលហ្នឹងការផលិត ការធ្វើ ឬ កាត់​សម្លៀកបំពាក់នៅក្នុងស្រុកហ្នឹងវាថយ ចឹងក៏មានផលប៉ះពាល់ដែរ»។​

អ្នកនាំពាក្យក្រសួងឧស្សាហកម្ម វិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា និងនវានុវត្តន៍លោក អ៊ុំ សុថា បញ្ជាក់ថា បញ្ហានាំចូលផលិតផលិតបង្ហាញ​ពីសម្បត្តិវប្បធម៌ខ្មែរនេះលោកមិនបានដឹងទេ​ព្រោះលោកទទួលខុសត្រូវតែផ្នែកទឹកស្អាត។​

ចំណែកលោក សឺន សុថា នាយកខុទ្ទកាល័យ និងជាអគ្គនាយកកិច្ចការទូទៅនៃ​ក្រសួងឧស្សាហកម្ម វិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា និងនវានុវត្តន៍ក៏មិនឆ្លើយលើបញ្ហានេះដែរ ដោយលោកបញ្ជាក់ថា ទាល់តែមានការអនុញ្ញាតពីថ្នាក់លើទើបលោកហ៊ាននិយាយ។​

លោក តុប សុភ័ក អ្នកនាំពាក្យក្រសួងទេសចរណ៍ថ្លែងថា លោកមិនបានដឹងព័ត៌មានជុំវិញការ​នាំសម្លៀកបំពាក់ឬសម្ភារៈផ្សេងៗដែលបង្ហាញពីវប្បធម៌ខ្មែរជួលនៅតំបន់អង្គរទេ។ ទោះ​យ៉ាង​ណាលោកថា បើមាននាំចូលក៏មិនជាបញ្ហាដែរឱ្យតែម៉ូតជារបស់ខ្មែរ។​​

លោក តុប សុភ័ក បន្តទៀតថា៖ «ឱ្យតែមានអត្តសញ្ញាណជាខ្មែរទៅ អាហ្នឹងវាបង្ហាញពី​វប្បធម៌​ទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណីហើយ ទោះជាមានការនាំចូលក្តីតែឱ្យវាស្ថិតនៅក្នុងទម្រង់របស់ខ្មែរ កុំឱ្យវាខុសទម្រង់ដើមរបស់ខ្មែរ នេះជាការយល់ឃើញរបស់ខ្ញុំ»។​

លោក ស៊ាង ថៃ អ្នកនាំពាក្យក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម ពន្យល់តាមគោលការណ៍ពាណិជ្ជកម្មសេរីថា កម្ពុជាមិនអាចបិទការនាំទំនិញស្របច្បាប់ចូលបានទេ។​

លោក ស៊ាង ថៃ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ក្នុងសេដ្ឋកិច្ចទីផ្សារសេរី គ្រប់ប្រទេសទាំងអស់​មិនអាច​បិទមិន​ឱ្យគេ​នាំចូលទំនិញ​ស្របច្បាប់មកក្នុងប្រទេសនោះទេ លើកលែងតែទំនិញហាមឃាត់ និងទំនិញដែលបង្កផលប៉ះពាល់ដល់សន្តិសុខ វប្បធម៌ សុខភាពមនុស្ស សត្វ។ សម្លៀកបំពាក់ និងគ្រឿងតុបតែងបែបប្រពៃណី (តាមការអះអាងខាងលើ) មិនមែនជាទំនិញ​ហាមឃាត់​នោះ​ទេ»

លោក ស៊ាង ថៃ ឱ្យដឹងទៀតថាក្រសួងក៏បានប្រឹងប្រែងរៀបចំយុទ្ធនាការទិញផលិតផល​ក្នុង​ស្រុក១ឆ្នាំ៦ទៅ៧ដងនៅទូទាំងប្រទេសតាមរយៈការរៀបចំតាំងពិពណ៌ផលិតផលខ្មែរឱ្យ​មហាជនបានស្គាល់ និងទិញយកទៅប្រើប្រាស់។​

អ្នកនាំពាក្យក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ លោក ឡុង ប៉ុណ្ណាស៊ីរី យល់ថា ហូល ឬ សម្ភារៈ​ផ្សេងទៀតដែលបញ្ជាក់ពីវប្បធម៌ខ្មែរដែលនាំចូលពីក្រៅប្រទេសនោះ មិនប៉ះពាល់​វប្បធម៌ទេ ឱ្យតែផលិតផលនោះផលិតត្រឹមត្រូវតាមអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌ខ្មែរ។​

លោក ឡុង ប៉ុណ្ណាស៊ីរី ឱ្យដឹងថា៖ «ន័យយើងគឺយើងចង់ឱ្យគេរក្សាប្រពៃណីយើង ហើយនិង​ទម្រង់មិនចឹងប្អូន? អ្វីដែលល្អ អ្វីដែលសារធាតុដើមយើងនៅតែមាន​យើងអត់ឱ្យ​លុបបំបាត់​ចោលឯណា?​ ចុះបើគេផលិតរបស់មួយច្រលិះគ្នា​ហើយតម្លៃធូរប៉ុន្តែវាចេញ​ជាហូលជា​អ៊ីចឹងដែរ  ប្អូនវិញបងសួរថា ខុសឬអីអាហ្នឹង?»។

ទោះយ៉ាងណាឡុង ប៉ុណ្ណាស៊ីរី បញ្ជាក់ថា រដ្ឋាភិបាលនៅតែជំរុញលើកទឹកចិត្តការផលិតនៅ​ក្នុងស្រុក​សម្រាប់អ្នកមានលទ្ធភាពប្រើប្រាស់ ហើយការនាំចូលក៏ជាផ្នែកមួយដែលជួយ​សម្រាល​ដល់អ្នកមានជីវភាពមិនសូវធូរធារ។

បើទោះជាមន្ត្រីពាក់ព័ន្ធអះអាងថា ការនាំចូលផលិតផលប្រពៃណីខ្មែរពីបរទេសមិនប៉ះពាល់​ក៏ដោយ ប៉ុន្តែសម្រាប់ស្ថាបនិកសហគមន៍កីខ្មែរ លោក ផេង សុផល យល់ថា ផលិតផល​អត្តសញ្ញាណខ្មែរឱ្យបរទេសផលិតចៀសមិនផុតពីផលប៉ះពាល់ទេ។​

លោក ផេង សុផល បន្ថែមថា៖ «អ្វីដែលជាអត្តសញ្ញាណខ្មែរកុំឱ្យមានការនាំចូលពីក្រៅមក បើនាំ​ចូលទម្រង់បែបបទម៉េចកុំឱ្យដូចជារបស់ខ្មែរ។ ព្រោះធម្មតាយកគោមរបស់ខ្មែរ​ទៅ​ផលិត​នៅ​​ខាងក្រៅហើយយកមកលក់ឱ្យខ្មែរវិញ ហើយយើងអត់មានវិធានការទប់ស្កាត់ អាហ្នឹង​វា​ប៉ះ​ទៅ​នឹងវប្បធម៌ប្រពៃណីយើង ដែលជាម៉ូតរបស់យើងឱ្យគេផលិតហើយយកមកលក់​ឱ្យ​យើង»

388 views

ព័ត៌មានទាក់ទង

ព័ត៌មានថ្មីៗ

អត្ថបទពេញនិយម