សមាគមសម្ព័ន្ធអ្នកសារព័ត៌មានកម្ពុជា

សាកលវិទ្យាល័យនានានៅកម្ពុជាមិនទាន់យកចិត្តទុកដាក់គ្រប់គ្រាន់លើនិស្សិតមានពិការភាព

លោក ម៉ី ពន្លក ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍សរសេរសម្រាប់អ្នកពិការភ្នែក។ រូបភាពថតកាលពីថ្ងៃទី១៦ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២២។ ខេមបូចា/ស៊ើង និមល់
លោក ម៉ី ពន្លក ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍សរសេរសម្រាប់អ្នកពិការភ្នែក។ រូបភាពថតកាលពីថ្ងៃទី១៦ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២២។ ខេមបូចា/ស៊ើង និមល់

និស្សិត​ដែល​មាន​ពិការភាព​នៅ​តែ​ប្រឈម​នឹង​ការ​លំបាក​ផ្សេងៗ​នៅ​តាម​សាកលវិទ្យាល័យឯកជន ដែល​នៅ​មិន​ទាន់​អាច​បំពេញ​តម្រូវការ​ចាំ​បាច់​សម្រាប់​ពួកគេ​បាន ខណៈ​កម្ពុជា​នៅ​មិន​ទាន់​មាន​មហាវិទ្យាល័យ​ឯកទេស​ណាមួយ​សម្រាប់សិស្ស​មាន​ពិការភាព​នៅ​ឡើយ ទោះ​បី​ជា​ផែន​ការ​យុទ្ធសាស្រ្ត​ជាតិ​របស់​រដ្ឋាភិបាល​​ បាន​បង្កើត​ឡើង​ក្នុង​គោល​បំណង​ផ្ដល់​ភាព​ងាយ​ស្រួល​ដល់​សិស្ស​មាន​ពិការ​ភាព​អាច​ចូល​រៀន​បាន​ក៏​ដោយ​។​

លោក ម៉ី ពន្លក វ័យ​ ២៥​ឆ្នាំ ជានិស្សិត​ឆ្នាំ​ទី​២ រៀន​មុខ​វិជ្ជា​ទំនាក់​ទំនង​អន្តរជាតិ​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​មួយ​ក្នុង​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​ ហើយ​រូប​លោកពិការ​ភ្នែក​តាំងពី​កំណើត។ លោក​ប្រាប់​ខេមបូចា ថា រាល់​ថ្ងៃ​លោកជួប​ការ​លំបាក​គ្រប់​បែប​យ៉ាង តាំង​ការ​ធ្វើដំណើរ​ចូលទៅ​ថ្នាក់​រៀន និង​ការរៀន​សូត្រជា​ដើម ដោយសារ​ខ្វះខាត​ឯកសារ​អាន​ដែល​ជា​ប្រភេទ​អក្សរ​ស្ទាប​។​​​​​

លោក​បន្ថែម​ថា នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​មិន​មាន​ឯកសារ​ស្រាវ​ជ្រាវ​សម្រាប់​សិស្ស​ពិបាក​ភ្នែក​ទេ​ ហើ​យ​និស្សិត​ត្រូវ​ស្នើ​សុំ​សៀវភៅ​ផ្សេងៗ​​ដើម្បី​ផ្ញើ​ទៅ​កាន់​វិទ្យាស្ថាន​ជាតិ​អប់​រំ​ពិសេស​ជួយ​រៀបចំ​ជា​អក្សរ​ស្ទាប​ ហើយ​ថា​ដំណើរ​ការ​នេះ​ត្រូវ​ស៊ីពេល​រាប់​សប្ដាហ៍​ឯណោះ​។​​

លោក​បញ្ជាក់​ថា៖ «សាកលវិទ្យាល័យ​មិន​មាន​ឯកសារ​ជា​អក្សរ​ស្ទាប​ទេ។ ដូច​នេះ​បើ​សិនជា​ខ្ញុំ​ចង់​អាន​សៀវភៅ ខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​យក​វាទៅ​ឲ្យ​គេ​រៀបចំ​​ជា​អក្សរ​ស្ទាប​។ ការយកសៀរភៅទៅធ្វើជាអក្សរសម្រាប់ជនពិការត្រូវចំណាយពេល​ និង​ធ្វើ​ឲ្យ​ការសិក្សា​របស់​ពួក​យើង​យឺត​យ៉ាវ​»​។ លោក​បន្ត​ថា៖ «ពេល​ខ្លះ​ប្រឡង​ពាក់​កណ្ដាល​ឆមាស​ចប់​ហើយ ទើប​ខ្ញុំ​បាន​សៀវ​ភៅ​មក​អាន​»។​​

នៅ​ក្នុង​ថ្នាក់​លោកថា​​សិស្ស​ពិការ​ភ្នែក​អាចបាន​ត្រឹម​តែ​ស្ដាប់​។ លោក​ពន្យល់​ថា៖ «​ការ​រៀន​របស់​យើង​ខុស​ពីសិស្ស​ផ្សេង​ទៀត ហើយ​ការ​អាន​របស់​យើង​យឺត​ជាង​គេ… ពួកគេ​ប្រើ​ទាំង​ភ្នែក និង​ត្រចៀក ប៉ុន្តែ​យើង​ប្រើ​តែ​ត្រចៀក»។​

លោក​ថា ការសាកសួរ​ទៅ​កាន់​គ្រូ​​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ក៏​ពិបាកដែរ​​។

លោក​បន្ត​ថា៖ «​ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​ភាគី​ពាក់​ព័ន្ធ​ជួយ​ដល់​ការ​ចំណាយ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ និង​មធ្យោបាយ​ធ្វើ​ដំណើរ ពីព្រោះ​យើង​មិន​អាច​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ណា​បានដោយ​ខ្លួនឯង ហើយ​ត្រូវ​ពឹង​ពាក់​អ្នក​ផ្សេង​ដើម្បី​ជូន​ ឬ​ត្រូវ​ហៅ​កង់​បី​ជិះ តែ​វា​ចំណាយ​ច្រើន​ណាស់»។​

ពន្លក​ជា​និស្សិត​ម្នាក់​មក​ពី​គ្រួសារ​ក្រីក្រ​មួយ និង​បាន​ទទួល​អាហារូបករណ៍​១០០​ភាគរយ សម្រាប់​ការ​សិក្សា​នៅ​មហាវិទ្យាល័យ​។ យ៉ាងណា អាហារូបករណ៍​នេះបាន​ត្រឹម​តែ​ថ្លៃសិក្សា​ប៉ុណ្ណោះ មិន​បាន​គ្របដណ្ដប់​លើថ្លៃ​រស់​នៅ​នោះ​ទេ​។ ដូច​នេះ​ហើយ លោក​ត្រូវ​រស់​នៅ​ជាមួយ​ក្រុម​និស្សិត​ជាង​ ៣០​នាក់​នៅ​ភ្នំពេញ ហើយ​និស្សិត​ម្នាក់ៗ​ត្រូវចូល​គ្នា​ម្នាក់​ ១០​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ​សម្រាប់​រាប់​រង​ការ​ចំណាយ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ។​

យ៉ាងណា​លោកថា លោក​ដឹង​ថា​ការ​សិក្សា​ពិត​ជាមានសារៈ​សំខាន់​ណាស់ ទោះបី​ជា​អាច​ពិបាក​ក្នុង​ការ​ស្វែង​រក​ការងារ​ក្រោយ​រៀន​ចំ​ក៏​ដោយ​។​​

លោក​បន្ថែម​ថា៖ «​ទោះ​បីជា​យើង​មាន​បរិញ្ញាបត្រ​ ហើយ​មាន​អត្រា​ទទួលបាន​ការងារ​ទាបក៏​ដោយ យើង​ក៏​នៅ​តែអាច​ចែក​រំលែក​ចំណេះ​ដឹង​ជាមួយ​សហគមន៍ និង​អប់​រំ​ខ្លួន​ឯង​»។​

លោក សូ សៀមសុខឃីម អានអក្សរដោយស្ទាប​​នឹងម្រាមដៃ។ រូបភាព​ថត​កាលពី​ថ្ងៃទី​១៦ ខែសីហា ឆ្នាំ​២០២២។ ខេមបូចា/ស៊ើង និមល់

លោក សូ សៀមសុខឃីម វ័យ​ ២៥​ឆ្នាំ ជានិស្សិត​ពិការ​ភ្នែក​ម្នាក់​ទៀត​ដែល​បាន​សិក្សា​មុខវិជ្ជា​ទំនាក់​ទំនង​អន្តរជាតិដែរ​នោះ បាន​លើក​ឡើង​ថា លោក​ក៏​មិន​ខុស​ពីលោក ពន្លក នោះ​ទេ​។ លោក​ថា លោក​មាន​បញ្ហា​ប្រឈម​បី​ធំៗ គឺ​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ ការ​រៀន​ក្នុង​ថ្នាក់ និង​ការ​ប្រឡង​។​

លោក​បន្ថែម​ថា៖ «ពេល​យើង​ចាប់​ផ្ដើម​ចូល​រៀន​មហាវិទ្យាល័យ ពេល​នោះ​មិន​មាន​សៀវភៅសម្រាប់​ជន​មានពិការភាព​ដូច​​ពេល​យើង​នៅ​រៀន​នៅ​ថ្នាក់​អប់រំពិសេស​នៅ​ថ្នាក់​វិទ្យាល័យ និង​បឋម​សិក្សា​​នោះ​ទេ»។ លោក​បន្ត​ថា៖ «ទោះបីជា​យើង​បាន​ប្រើ​បច្ចេក​វិទ្យា​សម្រាប់​ជំនួយ​ដល់​ការ​សិក្សា​ តែវាមិន​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ ១០០​ភាគរយ​ទេ​»។​

លោក​ឲ្យ​ដឹង​ដែរ​ថា យ៉ាង​ណា​ពេល​ប្រឡង​គ្រូអនុញ្ញាត​ឲ្យ​ប្រឡង​ផ្ទាល់​មាត់​។​

ដូច​ទៅ​នឹង​ពន្លក​ដែរ លោកបារម្ភ​ពី​រឿង​ការងារ​ក្រោយ​​បញ្ចប់​ការសិក្សា​ ដោយ​ជឿថា​ក្រោយ​បញ្ចប់​ការសិក្សា​នឹង​ពិបាក​រក​ការងារ​ធ្វើ។​

លោក​លើក​ឡើងថា៖ «មនុស្ស​មាន​ពិការភាព​ត្រូវ​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត ប៉ុន្តែ​មនុស្ស​ពិការ​ភ្នែក និង​គថ្លង់​មាន​ចំនួន​តិច​តួច​ប៉ុណ្ណោះបានធ្វើការ​នៅ​តាម​ស្ថាប័នរដ្ឋ ឬឯកជន​»។​

លោក​ រស់ សុវាចា អ្នកនាំពាក្យ​ក្រ​សួង​អប់​រំ មាន​ប្រសាសន៍​ថា​និស្សិត​មាន​ពិការភាព​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​ភូមិន្ទភ្នំពេញ និងសាកលវិទ្យាល័យ​កំចាយមារ បាន​ទទួល​ថវិកា​ ៥០​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ​ពី​សាកលវិទ្យាល័យ ហើយ​សម្រាប់​និស្សិត​ស្រី​បាន​ទទួល​កន្លែង​ស្នាក់​នៅ​ដោយ​មិន​គិត​ថ្លៃ​។ សហភាព​សហព័ន្ធ​យុវជនកម្ពុជា ក៏​បាន​ផ្ដល់​ថវិកា​ ១០​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ​សម្រាប់​និស្សិត​ម្នាក់ៗ​​ផង​ដែរ​។​

បើ​តាម​លោក រស់ សុវាចា បច្ចុប្បន្ន​មាន​និស្សិត​ចំនួន​ ៤៣​នាក់​ដែល​មាន​ពិការភាព ដែល​កំពុង​សិក្សា​ថ្នាក់​បរិញ្ញាបត្រ ក្នុង​នោះ​មាន​និស្សិត​ស្រី​ចំនួន​ ១៣​នាក់ ហើយ​ថា​កាលពី​ឆ្នាំ​ទៅ​និស្សិត​មាន​ពិការភាព​ចំនួនប្រាំបី​នាក់​បាន​បញ្ចប់ការសិក្សា។​ លោក​បន្តថា​ក្រសួង ក៏​បាន​ជួយ​រក​ការងារ​ដល់​និស្សិត​​បញ្ចប់​ការសិក្សា​នោះ​ផង​ដែរ។​

លោកបន្ថែម​ថា៖ «​ក្រ​សួង​បាន​ស្នើ​ជា​គោលនយោបាយសម្រាប់​និស្សិត​មាន​ពិការភាពនេះ​​ដែល​​ថា​ ៧០​ភាគ​រយ​នៃ​និស្សិត​បញ្ចប់ការ​សិក្សា​មានការ​ងារ​ធ្វើជា​គ្រូសម្រាប់​សិស្ស​មាន​ពិការភាព ១៥​ភាគ​រយ​ធ្វើ​ការ​នៅ​តាម​អង្គការ​ដៃ​គូអភិវឌ្ឍន៍ និង​១៥​ភាគរយ​ទៀត​ធ្វើ​ការ​នៅតាម​ក្រ​សួង និង​ស្ថាប័ន​រដ្ឋាភិបាល​»។​​

លោកបន្ត​ទៀត​ថា ដើម្បី​ជួយ​ដល់​សិស្ស​​មាន​ពិការភាព​ឲ្យ​បាន​សិក្សា​នៅ​តាម​មហាវិទ្យាល័យ​ ក្រ​សួង​នឹង​ខិត​ខំ​ជួយ​រក​វិធី​កាត់​បន្ថយ​ការ​ចំណាយលើ​ឯកសារ​ចាំ​បាច់ និង​សម្ភារៈ​សិក្សា​ផ្សេងៗ​ទៀតដែល​ពួកគេ​ត្រូវ​ការ។​

លោក ឈរ ប៊ុណ្ណារដ្ឋ ប្រធានកម្មវិធី អង្គការ​ជនពិការ​​កម្ពុជា ហៅ​កាត់​ថា CDPO មាន​ប្រសាសន៍​ថា ជន​ពិការ​ភ្នែក​ជួប​បញ្ហា​លំបាក​ជាង​គេ​ពេល​រៀន​នៅ​មហាវិទ្យាល័យ​ ពីព្រោះ​ថា​សាកលវិទ្យាល័យ​ឯកជន​ហាក់​មិន​សូវ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​លើ​ពួកគេ​ប៉ុន្មាន​ទេ​ ពិសេស​លើ​ឯកសារ​អាន​។ គ្រូ​នៅ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ក៏​មិន​មាន​ការ​បណ្ដុះបណ្ដាល​ពី​របៀប​បង្រៀន​សិស្ស​មាន​ពិការភាព​នេះ​ដែរ​។​

លោក​​បន្ត​ថា៖ «​មានគ្រូតិចតួច​ណាស់​បាន​ទទួល​ការ​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​លើ​របៀប​បង្រៀន​សិស្ស​ពិការភ្នែក។ សាកលវិទ្យាល័យ​មិន​បាន​គិត​ដល់​សិស្ស​ពិការ​ភ្នែក​ដែល​ត្រូវ​ចូល​រៀន​នៅ​មហាវិទ្យាល័យ​នោះ​ទេ»។​

លោក​បន្ថែម​ថា អង្គការ CDPO តែង​តែ​ស្នើ​ទៅ​រដ្ឋាភិបាល​ និង​ទី​ភ្នាក់​ងារ​ជាតិមុខរបរ​ និង​ការងារ​ឲ្យ​ជួយ​ដល់​ជនមាន​ពិការ​ភាព ដែល​បានទទួល​ការ​អប់​រំ និង​មាន​ជំនាញឲ្យ​បាន​ការងារ​ធ្វើ។​​

លោកឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា ក្រ​សួង​អប់​រំ និង​ក្រ​សួង​សង្គម​កិច្ច កំពុង​ធ្វើ​ការ​រួម​គ្នា​ដើម្បី​អភិវឌ្ឍយុទ្ធសាស្រ្ត​ជួយ​ដល់​ជន​មាន​ពិការភាព​អាច​ទទួល​បាន​កម្រិត​អប់​រំ​ដូច​ទៅ​នឹង​អ្នក​ដែល​គ្មាន​ពិការ​ភាព​ដែរ​។

លោក​បន្ត​ទៀត​ថា៖ «​យើង​មាន​ច្បាប់​រួច​ហើយដែល​ជួយ​ដល់​ជន​ពិការ​ភ្នែក​ឲ្យ​ទទួល​បាន​ការ​អប់​រំដូច​ទៅ​នឹង​អ្នក​មិន​ពិការ​ដែរ​។ យើង​មាន​ច្បាប់​នេះ ហើយ​យើង​ត្រូវ​តែ​រុញ​ច្បាប់​នេះ​ឲ្យ​នេះឱ្យដំណើរការ»

ប្រែសម្រួលពីអត្ថបទភាសាអង់គ្លេស៖ Cambodian universities are failing students with disabilities 

78 views

ព័ត៌មានថ្មីៗ

អត្ថបទពេញនិយម