សមាគមសម្ព័ន្ធអ្នកសារព័ត៌មានកម្ពុជា

សហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចពូនងក្នុងខេត្តក្រចេះសាងសង់សាលារៀនដោយខ្លួនឯងសម្រាប់ក្មេងៗរៀនសូត្រ

សកម្មភាពពលរដ្ឋជនជាតិដើមភាគតិចពូនងក្នុងភូមិត្រៀប ឃុំថ្មី ស្រុកចិត្របុរី ខេត្តក្រចេះ កំពុងសាងសង់ សាលាបឋមសិក្សាសម្រាប់សហគមន៍ ដោយការវៃថវិកាពីសប្បុរសជន។ រូបថតនៅថ្ងៃទី២៨ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២២។ រូបភាពផ្ដល់ឱ្យ
សកម្មភាពពលរដ្ឋជនជាតិដើមភាគតិចពូនងក្នុងភូមិត្រៀប ឃុំថ្មី ស្រុកចិត្របុរី ខេត្តក្រចេះ កំពុងសាងសង់ សាលាបឋមសិក្សាសម្រាប់សហគមន៍ ដោយការវៃថវិកាពីសប្បុរសជន។ រូបថតនៅថ្ងៃទី២៨ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២២។ រូបភាពផ្ដល់ឱ្យ

ស្ថិតក្នុងតំបន់ដាច់ស្រយាលឆ្ងាយពីទីប្រជុំជន ជនជាតិដើមភាគតិចពូនងរស់នៅក្នុង​ស្រុក​ចិត្របុរី​អះអាងថា ពួកគេត្រូវការគ្រូបង្រៀន និងសាលាបឋមសិក្សានៅក្នុងតំបន់​សម្រាប់​ឱ្យ​កូនៗ​របស់ពួកគេបានរៀនសូត្រ ត្បិតថាសាលានៅឆ្ងាយ ខណៈផ្លូវធ្វើដំណើរមិនទាន់មានការ​អភិវឌ្ឍនៅឡើយ។

ប្រមាណ៦០គីឡូម៉ែត្រ ពីក្រុងក្រចេះ ស្ថិតនៅចំណុចស្រែខ្ទុម ក្នុងភូមិត្រៀប ឃុំថ្មី ស្រុក​ចិត្របុរី ខេត្តក្រចេះ លោក សារឿន ពៅ អាយុ២៥ឆ្នាំ ជាជនជាតិដើមភាគតិចពូនង​មួយរូប​លើកឡើងថា ដោយ​សារតែតំបន់នេះស្ថិតនៅដាច់ស្រយាលមិនមានសាលារៀន ដូច្នេះទើប​ពលរដ្ឋក្នុង​តំបន់​នេះ​មូលមតិគ្នាបង្កើតសាលាបឋមសិក្សាមួយសម្រាប់​ក្មេងៗរៀនសូត្រក្នុង​សហគមន៍ដែល​ពួកគេ​រស់នៅ។

លោក ពៅ និយាយថា៖ «ប្រជាពលរដ្ឋនៅក្នុងសហគមន៍ហ្នឹងគាត់ចង់ធ្វើជាសាលាបឋម​ ដោយសារតំបន់ហ្នឹងវាដាច់ស្រយាល»។ លោក ពៅ បន្តថា៖«ផ្លូវចូលទៅវាពិបាក វាដាច់​ស្រយាលជនជាតិពូនង»។

ពលរដ្ឋរូបនេះបន្ថែមថា ប្រសិនបើមិនមានសាលារៀននៅក្នុងសហគមន៍លោកទេ ក្មេងៗ​ដែល​នៅក្នុងភូមិហ្នឹងគ្មានឱកាសបានរៀនសូត្រចេះដឹងឡើយ ព្រោះកន្លងមកមិនមាន​សិស្ស​ណា​បាន​ចូលសាលាឡើយ ភាគច្រើនគឺនៅផ្ទះ និងជួយធ្វើការងារឪពុកម្ដាយពួកគេ។

លោក ពៅ បញ្ជាក់ថា៖ «លុះត្រាអ្នកដែលមានជីវភាពធូធារទើបអាចមករៀន​សាលាបឋម​នៅ​ក្រៅបាន ព្រោះវាឆ្ងាយ»។

ក្នុងនាមជាពលរដ្ឋម្នាក់ លោក ពៅ រំពឹងថា ប្រសិនបើអាជ្ញាធរ និងសប្បុរជន អាចផ្ដល់ជំនួយ​ដើម្បី​សង់សាលានៅក្នុងសហគមន៍ ដែលមានជនជាតិដើមភាគតិចពូនងរស់នៅ នោះ​កូនៗ​របស់ពូកគេដែលគ្រប់អាយុចូលរៀនមានប្រមាណជិត២០០នាក់ នឹងទទួលបានការអប់រំ​ចាប់​ផ្តើមពី​កម្រិត​មត្តេយ្យ និងបឋមសិក្សាដូចកុមារដទៃទៀតដែរ។  

លោកពន្យល់ថា៖ «ប្រសិនបើអាចបង្កើតសាលាហ្នឹងបាន​ ចំនួនសិស្សដែលត្រូវរៀនគឺច្រើន ព្រោះសិស្សភាគច្រើនអត់ដែលទទួលបានការសិក្សាផង។ កុមារភាគច្រើនឃ្វាលគោ ធ្វើចម្ការ ធំពេញវ័យទៅរៀបការជាដើម ព្រោះតំបន់ហ្នឹងវាអត់មានសាលាសម្រាប់សិស្សរៀនផង»។

ក្រៅពីគ្មានសាលារៀន តំបន់នេះមិនទាន់មានផ្លូវ មណ្ឌលសុខភាព ប្រព័ន្ធទឹក ភ្លើង​សម្រាប់​ឱ្យប្រជាពលរដ្ឋប្រើប្រាស់នៅឡើយទេ។

លោក ពៅ បន្ថែមថា៖ «តំបន់ដាច់ស្រយាលអត់មានទេ មិនបាច់និយាយដល់ទឹកភ្លើងទេ និយាយតែផ្លូវវិញអត់មានហ្មង៎ ផ្លូវព្រៃ បើខែវស្សាវិញមិនបាច់ចូលទេទឹកភ្នែកហើយ»។

លោក ចក់ នង អាយុ៦០ឆ្នាំ ជាជនជាតិដើមភាគតិចពូនងដែលទើបឡើងកាន់តំណែងជា​មេភូមិ បានឱ្យដឹងថា ដោយសារ​តែតំបន់នេះ ទើបតែបង្កើតថ្មី និងមានជនជាតិដើមភាគតិច​ពូនង​រស់នៅ ម្យ៉ាងមិនទាន់មាន​សាលារៀន ដូច្នេះទើបលោកសាងសាលារៀនដោយខ្លួនឯង ដោយមានការចូលរួមពីពលរដ្ឋ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះកំពុងខ្វះខាតថវិកា។

លោកបន្តថា អ្វីដែលលោករំពឹងនោះ គឺក្រសួងនឹងបញ្ជូនគ្រូមកបង្រៀននៅតំបន់នេះ ដោយ​សារ​តែលោកចង់ឱ្យសិស្សនៅទីនេះបានទទួលការអប់រំដូចកុមារនៅតំបន់ផ្សេងទៀតដែរ។

លោកមេភូមិនិយាយថា៖ «ភូមិហ្នឹងទើបបង្កើត ខ្ញុំឃើញថាសាលាក៏គ្មាន ស្អីក៏គ្មានហើយខ្ញុំមាន​ការកង្វល់ខ្លាំង ហើយបានរាយការណ៍មេឃុំ អភិបាលស្រុកដែរ មិនដឹងខាងលើគិតយ៉ាង​ម៉េច​ដែរ ចឹងប្រជាជននាំគ្នាធ្វើ។ ចឹងក្រសួងក្ដី មន្ទីរក្ដី មេត្តាជួយផ្ដល់គ្រូផង»។

មេភូមិរូបនេះបន្ថែមថា នៅតំបន់លោកនៅពេលខ្វះខាតអ្វីមួយ ពលរដ្ឋតែងតែបរិច្ចាគលុយ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​សាងសង់ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធដោយខ្លួនឯង។

លោកថ្លែងថា៖ «នៅប៉ែកខាងខ្ញុំនេះ មិនថាតែសាលារៀនទេ សូម្បីតែស្ពានក៏ធ្វើខ្លួនឯងដែរ គឺពលរដ្ឋនាំគ្នាធ្វើ»

សកម្មភាពពលរដ្ឋជនជាតិដើមភាគតិចពូនងក្នុងភូមិត្រៀប ឃុំថ្មី ស្រុកចិត្របុរី ខេត្តក្រចេះ កំពុងសាងសង់ សាលាបឋមសិក្សាសម្រាប់សហគមន៍ ដោយការវៃថវិកាពីសប្បុរសជន។ រូបថតនៅថ្ងៃទី២៨ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២២។ រូបភាពផ្ដល់ឱ្យ

ជុំវិញសំណូមពររបស់ពលរដ្ឋ លោក ឡាយ បូរ៉ា ប្រធានមន្ទីរអប់រំខេត្តក្រចេះ ថ្លែងថា លោក នឹងធ្វើការត្រួតពិនិត្យមើលតាមការជាក់ស្ដែង និងបានបញ្ជាក់ថាពលរដ្ឋដែលសំណូមពរ ភាគច្រើន​ជាអ្នកចំណូលថ្មីប៉ុណ្ណោះ។

លោកលើកឡើងថា៖ «យើងមានមន្ទីរអប់រំ យើងមានអាជ្ញាធរដែនដីគ្រប់លំដាប់ថ្នាក់ ខ្ញុំបាន​ប្រកាសដល់អាជ្ញាធរទាំងអស់ ពិសេសគឺការិយាល័យអប់រំស្រុក ចឹងបើគាត់ខ្វះសាលា​ធ្វើ​សំណើ​មកតាមអប់រំស្រុកចិត្របុរីមក»។

លោកបន្តថា ក្នុងករណីសាលានោះខ្វះគ្រូបង្រៀន ការរិយាល័យអប់រំស្រុក​នឹងរាយការណ៍​អំពីបញ្ហានេះជាមិនខាន។

លោកបន្ថែមថា៖ «ឱ្យតែខ្វះគ្រូ អប់រំស្រុកគេក្ដាប់បានហើយ ប៉ុន្តែជួនកាលវាដាច់ស្រយាល​ពេក អត់មានគ្រូក្របខណ្ឌទៅដល់ទេ មានតែគ្រូកិច្ចសន្យា»។

យ៉ាងណាមិញ ប្រធាមន្ទីរអប់រំរូបនេះអះអាងថា មន្ទីរបានពង្រឹងលើវិស័យអប់រំច្រើនហើយ​ខណៈសាលាបឋមសិក្សាទូទាំងខេត្តមានចំនួន២៨៥ទីតាំង តែទន្ទឹមនឹងនេះ​ក៏នៅមាន​ចន្លោះ​ប្រហោងផងដែរ។

ចំណែក ប្រធានសមាគមគ្រូបង្រៀនឯករាជ្យកម្ពុជា អ្នកស្រី អ៊ុក ឆាយ៉ាវី មានប្រសាសន៍ថា រដ្ឋាភិបាលក៏ដូចជាអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន ត្រូវបង្កើនការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់ចំពោះប្រជាពលរដ្ឋ​ដែលរស់នៅតំបន់ដាច់ស្រយាល ដើម្បីឱ្យពួកគេទទួលបានការអប់រំទាំងអស់គ្នា មិនថាតំបន់​នោះដាច់ស្រយាលខ្លាំងយ៉ាងណាក៏ដោយ។

អ្នកស្រីបន្តថា ការណ៍នេះ គឺដើម្បីសបញ្ជាក់ឱ្យត្រូវតាមគោលនយោបាយរបស់រដ្ឋាភិបាល និងក្រសួងអប់រំដែលតែងតែប្រកាសថា «ការអប់រំគឺសម្រាប់ទាំងអស់គ្នា»។

អ្នកស្រីថ្លែងថា៖ «អ៊ីចឹង! ទាំងអស់គ្នាមិនថាទីកន្លែងណានោះទេ ត្រូវតែទទួលបានការអប់រំ។ អ៊ីចឹង! អ្វីដើម្បីឱ្យទទួលបានការអប់រំ លុះត្រាតែក្រសួង ក៏ដូចជារាជរដ្ឋាភិបាលហ្នឹង​យកចិត្ត​ទុក​ដាក់ចុះមើលថាតើពួកគាត់ខ្វះអី នេះបានចំជាថ្នាក់ដឹកនាំ ក៏ដូចជាអ្នកដែលបម្រើរាស្រ្ត»

ជាមួយគ្នានេះ អ្នកស្រីឱ្យដឹងបន្ថែមថា ប្រសិនបើបញ្ហានេះពុំទទួលបានដំណោះស្រាយនោះទេ វានឹងធ្វើឱ្យការធ្លាក់ចុះនៃវិស័យអប់រំនឹងកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ។ ក្នុងនោះ អ្នកស្រីថា ប្រទេសមួយដែល​មាន​ភាពរីកចម្រើនជឿនលឿនបានលុះត្រាតែប្រព័ន្ធនិងការអប់រំ បានបញ្ជ្រាបទៅដល់ប្រជាពលរដ្ឋនៅគ្រប់លំដាប់ថ្នាក់។

អ្នកស្រីបន្ថែមថា៖ «ហើយបើសិនជានៅតំបន់ដាច់ស្រយាលអត់បានទទួលការអប់រំទេ បាន​ន័យ​ថាហានិភ័យដល់សង្គមជាតិកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរហើយ! ព្រោះភាពអវិជ្ជមានកើតឡើង»

រាយការណ៍បន្ថែមដោយ ផុន សុទ្ធីរ័ត្ន

124 views

ព័ត៌មានទាក់ទង

ព័ត៌មានថ្មីៗ

អត្ថបទពេញនិយម