បច្ចុប្បន្នមានកុមារជាង ៣០ ម៉ឺននាក់ ក្នុងនោះកុមារជាង ១ ៨០០នាក់នៅតំបន់ភៀសសឹកចំនួន៣ ក្នុងខេត្តព្រះវិហារ បានទទួលអាហារពេលព្រឹក ពីអង្គការស្បៀងអាហារពិភពលោក ដោយមានកិច្ចសហការ ជាមួយក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា និងអាជ្ញាធរដែនដី។
អាណាព្យាបាលសិស្សមានការត្រេកអរ និងអរគុណចំពោះការផ្តល់អាហារពេលព្រឹកដល់សិស្សនៅតំបន់ភៀសសឹកក្នុងគ្រាដ៏លំបាកនេះ។ ជាមួយគ្នានេះក្រៅពីការផ្តល់អាហារពេលព្រឹកដល់កុមារ អាជ្ញាធរខេត្តជាប់ព្រំដែន បានអំពាវនាវសូមឱ្យអង្គការអន្តរជាតិនានា ជួយរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា ក្នុងការដាក់សម្ពាធថៃ ឱ្យដកកងទ័ពចេញពីដីកម្ពុជាឱ្យបានឆាប់ដើម្បីធ្វើឱ្យតំបន់ព្រំដែន វិលទៅរកប្រក្រតីភាពឡើងវិញ។
អង្គការស្បៀងអាហារពិភពលោក (World Food Programme)បានប្រកាសឱ្យដឹងកាលពីថ្ងៃទី១១ ខែកញ្ញាថា ចាប់ផ្តើមពីការផ្តល់អាហារតាមសាលារៀន រហូតដល់តំបន់ជនភៀសសឹក ដោយការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ WFPនឹងនៅតែបន្ត ដើម្បីគាំទ្រដល់កុមារ និងគ្រួសារដែលរងផលប៉ះពាល់ដោយសារជម្លោះព្រំដែន នៅខេត្តព្រះវិហារ។
ដោយមានការគាំទ្រដ៏សប្បុរសរបស់ប្រជាជនជប៉ុន សហគមន៍ដែលរងផលប៉ះពាល់ដោយសារជម្លោះតាមព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃបានទទួលជំនួយយ៉ាងសំខាន់ ជាមួយកម្មវិធីផ្តល់អាហារពេលព្រឹក ដល់សិស្សានុសិស្ស ដែលជាផ្នែកមួយជួយឲ្យកុមាររក្សាបានសុខភាពល្អ អាចបន្តការសិក្សា និងរក្សាក្តីសង្ឃឹម សម្រាប់អនាគតដ៏ភ្លឺស្វាង។ នេះបើយោងតាម WFP ។
ជាមួយគ្នានេះការិយាល័យអង្គការសហប្រជាជាតិប្រចាំនៅកម្ពុជា(United Nations in Cambodia) និង WFP បានឱ្យដឹងថា រៀងរាល់ថ្ងៃសិក្សា កុមារកម្ពុជាជាង ៣០០ ០០០នាក់ ទទួលទានអាហារក្តៅ និងមានជីវជាតិ ដែលរៀបចំពីកសិផលដែលប្រមូលទិញពីកសិករក្នុងស្រុក។ តាមរយៈ«កម្មវិធីផ្តល់អាហារតាមសាលារៀន ដោយប្រើប្រាស់កសិផលក្នុងសហគមន៍» (National Home-Grown School Feeding Programme) WFP រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា និងដៃគូអភិវឌ្ឍន៍នានា កំពុងភ្ជាប់ផលកសិកម្មក្នុងស្រុក ជាមួយការលើកកម្ពស់អាហារូបត្ថម្ភ និងការអប់រំ។ កុមារដែលទទួលបានអាហារូបត្ថម្ភគ្រប់គ្រាន់ មានឱកាសកាន់តែច្រើនក្នុងការរៀនសូត្រ លូតលាស់បានល្អ និងបន្តការសិក្សានៅសាលា។
លោកស្រី ឃ្យុង ណាន់ផាក នាយិការប្រចាំប្រទេស នៃកម្មវិធីស្បៀងអាហារពិភពលោក ប្រចាំនៅកម្ពុជា បានថ្លែងនៅពេលចុះទៅជំរំភៀសសឹក នៅក្នុងខេត្តព្រះវិហារ កាលពីថ្ងៃទី៥ ខែកញ្ញាថា លោកស្រីបានមកជំរំភៀសសឹកនេះ បន្ទាប់ពីមានជម្លោះព្រំដែនកាលពីឆ្នាំ២០២៥។ នៅពីក្រោយវិបត្តិដ៏ធ្ងន់ធ្ងរនេះ មានប្រជាជនកម្ពុជារាប់សែននាក់ ត្រូវបានបង្ខំឱ្យចាកចេញពីផ្ទះរបស់ពួកគេ ខណៈប្រជាជនខ្លះ បានត្រឡប់ទៅវិញ។
លោកស្រីបានបញ្ជាក់តាមរយៈវីដេអូមួយរបស់ WFPថា៖ «នៅមានកុមារប្រមាណជាង ១ ៨០០នាក់ នៅតែបន្តរស់នៅជំរំភៀសសឹកចំនួន៣ទីតាំង ក្នុងខេត្តព្រះវិហារ ហើយមិនអាចត្រឡប់ទៅផ្ទះរបស់ពួកគេវិញបាន។ កម្មវិធីស្បៀងអាហារពិភពលោក កំពុងគាំទ្រការផ្តល់អាហារពេលព្រឹក សម្រាប់សិស្សានុសិស្សទាំងអស់ដែលនៅទីនេះ»។
លោកស្រីបញ្ជាក់ថា ទោះបីជាកុមារទាំងនោះ កំពុងស្ថិតនៅក្នុងជំរំភៀសសឹក ប៉ុន្តែកុមារគឺនៅតែបន្តទៅសាលារៀន។ សាលារៀនមិនត្រឹមតែផ្តល់ការអប់រំប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងផ្តល់មិត្តភាព ស្ថិរភាព អារម្មរណ៍វិលត្រឡប់ទៅជីវិតធម្មតាវិញ ក្នុងអំឡុងពេលដ៏ពិបាកនេះ។
បន្ថែមពីនេះ អាហារពេលព្រឹកជាប្រចាំថ្ងៃនេះ បានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ដែលបានជួយឱ្យកុមារទទួលបានអាហារូបត្ថម្ភ មានការផ្តោតអារម្មរណ៍ និងផ្ចង់ក្នុងការសិក្សា។ ទាំងនេះជាការខិតខំប្រឹងប្រែងរួមដឹកនាំដោយរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា ជាមួយការគាំទ្រពីសំណាក់សាលា ឪពុកម្តាយសិស្ស សហគមន៍ អាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន និងWFP ។
អ្នកស្រី សាយ សំអាត អាយុ ៣៥ឆ្នាំជាជនភៀសសឹក បច្ចុប្បន្នកំពុងរស់នៅផ្ទះបណ្តោះអាសន្នក្នុងភូមិ តាកឹងបៃតង ឃុំថ្មី ស្រុកគូលេន ខេត្តព្រះវិហារ បានរៀបរាប់ឱ្យដឹងនៅថ្ងៃទី១១កញ្ញាថា បច្ចុប្បន្នអ្នកស្រីរស់នៅជាមួយកូន ២នាក់ កូនប្រុសអាយុ ១៣ឆ្នាំ រៀនថ្នាក់ទី៧ និងកូនស្រីពៅអាយុ ៩ឆ្នាំ រៀនថ្នាក់ទី៣។ ចំណែកប្តីរបស់អ្នកស្រី ជាទាហានជួរមុខ ប្រចាំការនៅតំបន់ជាំតែ។ បច្ចុប្បន្នកូនអ្នកស្រីបានទៅរៀននៅសាលានៅក្នុងឃុំថ្មី ដោយទទួលបានអាហារពេលព្រឹកដែលគេចែកឱ្យនៅសាលា។
អ្នកស្រីនិយាយថា៖ «យើងជនភៀសសឹក វាក្រីក្រ វាលំបាក បច្ចុប្បន្នមិនមានការងារឬក៏មុខរបរអ្វីដើម្បីរកប្រាក់នោះទេ រស់ដោយសារប្រាក់ខែប្តី និងជំនួយបន្តិចបន្តួច ពីអង្គការពីសប្បុរសជន។ ដល់អ៊ីចឹងវាជួយសម្រាលទុក្ខលំបាកបស់យើងដែលកំពុងតែលំបាកបានមួយផ្នែកដែរ នៅពេលកូនទៅរៀន បានហូបអាហារឆ្អែតនៅសាលា»។
បន្ថែមពីនេះស្ត្រីជនភៀសសឹករូបនេះបានរំឭកថា នៅពេលដែលថៃបានបាញ់ផ្លោងចូលឈ្លានពានកម្ពុជា កាលពីចុងឆ្នាំ២០២៥ អ្នកស្រីបាននាំកូនស្រវាយកបានតែខោអាវបន្តិចបន្តួចរត់ឡើងជិះគោយន្តក្មួយនៅក្បែរផ្ទះប្រជ្រៀតគ្នា ដើម្បីគេចចេញពីគ្រាប់ផ្លោងរបស់យោធាថៃ ខណៈប្តីអ្នកស្រីកំពុងជាប់ដៃប្រយុទ្ធនៅជួរមុខ។
ចំណែកអ្នកស្រី ម៉ៅ លន ដែលមានប្តីវ័យជិត ៦០ឆ្នាំ និងកូនប្រសារប្រុសវ័យជាង ៣០ឆ្នាំ សុទ្ធតែជាទាហានជួរមុខ កំពុងឈរជើងនៅតំបន់មុំបី ដែលកំពុងរស់នៅផ្ទះបណ្តោះអាសន្នក្នុងភូមិតាកឹងបៃតងផងដែរ បាននិយាយថា បច្ចុប្បន្នអ្នកស្រីរស់នៅជាមួយកូនស្រី និងចៅពីរនាក់។
ស្រ្តីវ័យជាង ៥០ឆ្នាំរូបនេះនិយាយថា៖«នេះជាពេលវេលាដ៏លំបាកបំផុតសម្រាប់អ្នករស់នៅជាយដែនថៃ ខ្ញុំពិបាកនឹងរកពាក្យមកនិយាយ។ ខ្ញុំខូចចិត្ត ខ្ញុំអស់សង្ឃឹមពីព្រោះមិនដឹងពេលណាថៃវាដកទ័ពចេញពីដីយើងនោះទេ។ ខ្ញុំអរគុណណាស់ដែលអង្គការមកជួយផ្តល់អាហារពេលព្រឹកឱ្យចៅៗនៃគ្រួសារជនភៀសសឹកយើងហូបនៅសាលា»។
លោក គឹម ចាន់បញ្ញាអភិបាលរងនិងជាអ្នកនាំពាក្យរដ្ឋបាលខេត្តព្រះវិហារបានប្រាប់សារព័ត៌មានខេមបូចា កាលពីថ្ងៃទី ១១កញ្ញាថា បច្ចុប្បន្នក្រសួងអប់រំ បាននិងកំពុងសហការជាមួយអង្គការស្បៀងអាហារពិភពលោក និងអាជ្ញាធរដែនដីពាក់ព័ន្ធ ដោយបានផ្តល់អាហារពេលព្រឹកដល់កុមារគ្រប់រូប នៅតាមសាលារៀនក្នុងតំបន់ភៀសសឹក ក្នុងខេត្តព្រះវិហារទាំងអស់។
លោកបញ្ជាក់ថា ចាប់តាំងពីក្រោយបទឈប់បាញ់ លារៀនទាំងអស់នៅតាមតំបន់ដែលរងការវាយប្រហារពីយោធាថៃ បានបើកដំណើរការឡើងវិញ លើកលែងតែតំបន់ស្ថិតនៅតំបន់លឿង ដែលមិនទាន់អាចត្រឡប់ទៅវិញបាន។
ក្រៅពីសំណូមពរសូមឱ្យអង្គការអន្តរជាតិនិងសប្បុរសជន បន្តជួយឧបត្ថម្ភអាហារពេលព្រឹកដល់កុមារ និងជួយឧបត្ថម្ភដល់ជនភៀសសឹក ក្នុងនាមអាជ្ញាធរដែនដី លោក គឹម ចាន់បញ្ញាថ្លែងថា៖ «ខ្ញុំសំណូមពរឱ្យអង្គការអន្តរជាតិ ជួយជំរុញឲ្យភាគីថៃ គោរពបទឈប់បាញ់ក៏ដូចជាវិលត្រឡប់មកតុចរចាវិញឱ្យបានឆាប់តាមតែអាចធ្វើទៅបាន»។ បើតាមលោកអភិបាលរងខេត្ត បច្ចុប្បន្ន ខេត្តបាននិងកំពុងបន្តធ្វើជម្រកស្នាក់នៅបណ្ដោះសន្នសមរម្យជូនជនភៀសសឹកនិងសាងសង់ថ្នាក់រៀនសម្រាប់សិស្សានុសិស្សរៀននៅភូមិតាកឹងបៃតង។
លោកស្រី ឃួន វិច្ឆិកា អ្នកនាំពាក្យក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា មិនបានឆ្លើយតបទៅនឹងសំណើរសុំធ្វើអត្ថាធិប្បាយលើបញ្ហានេះ តាមបណ្តាញតេឡេក្រាម និងតាមទូរសព្ទរបស់សារព័ត៌មានខេមបូចា នៅថ្ងៃទី១១ និងថ្ងៃទី១២កញ្ញានេះទេ។
ប៉ុន្តែយ៉ាងណាក្តីលោក ហង់ ជួនណារ៉ុន រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា បានថ្លែងនៅពេលចុះទៅជំរំភៀសសឹក ក្នុងភូមិតាកឹងបៃតង ជាមួយថ្នាក់ដឹកនាំអង្គការWFP កាលពីថ្ងៃទី ៥ ខែកញ្ញាថា តាំងនាមឱ្យកុមារទាំងអស់ ដែលរងគ្រោះដោយសារជម្លោះនៅតាមព្រំដែន សូមថ្លែងអំណរគុណដល់អង្គការស្បៀងអាហារពិភពលោក ដែលបានទទួលជំនួយពីសប្បុរសជន មកពីប្រទេសជប៉ុន ដែលជួយដល់កុមារនៅក្នុងការផ្តល់អាហារពេលព្រឹក សម្រាប់កុមារ នៅក្នុងតំបន់ជនភៀសសឹក តាកឹងបៃតងនេះ។
បន្ថែម ពីនេះ លោកស្រី ឃ្យុង ណាន់ផាក បានថ្លែងទៀតថា៖ «យើងត្រូវរួមគ្នាដើម្បីធានាថា កុមារនៅតែបន្តទទួលបានអាហារពេលព្រឹកជារៀងរាល់ថ្ងៃ មិនថាពួកគេ កំពុងស្ថិតនៅកន្លែងណានោះទេ។ បទពិសោធន៍របស់កម្ពុជាបានបង្ហាញឱ្យឃើញពីតម្លៃនៃប្រព័ន្ធថ្នាក់ជាតិដ៏រឹងមាំ នៅពេលវិបត្តិថ្នាក់ជាតិ អាចសម្របខ្លួនបាន ហើយអាចបន្តជួយការពារកុមារគ្រប់រូបបាន។ តាមរយៈការធ្វើការរួមគ្នា យើងអាចធានាបានថា ការផ្លាស់ទីឬលំនៅឋានមិនអាចបញ្ឈប់ការសិក្សាឬក៏អនាគតរបស់កុមារបាននោះទេ»។
ទាក់ទងនឹងកុមារនៅតំបន់ភៀសសឹកនេះដែរ លោក នេត្រ ភក្រ្តា រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងព័ត៌មានបានថ្លែងថា កុមារមិនគួរត្រូវរៀនរស់នៅជាជនភៀសសឹកនោះទេ ដោយលោកចោទសួរថា តើពេលណាទើបកុមារជនភៀសសឹកកម្ពុជា អាចវិលត្រឡប់ទៅផ្ទះ និងសាលារៀនរបស់ពួកគេបាន?
ជំនួយមនុស្សធម៌ អាចសម្រាលការឈឺចាប់ ប៉ុន្តែមិនអាចជំនួសផ្ទះ សាលារៀន និងសិទ្ធិរបស់កុមារក្នុងការវិលត្រឡប់ទៅរកជីវិតធម្មតាបានវិញឡើយ។
លោកលើកឡើងថា រូបភាពកុមារជនភៀសសឹកកម្ពុជា ទទួលបានអាហារពេលព្រឹក និងបន្តការសិក្សាក្នុងលក្ខខណ្ឌបណ្តោះអាសន្ន នៅខេត្តព្រះវិហារ គួរនាំឱ្យយើងសួរសំណួរលើសពីរឿងអាហារមួយពេល ថាតើហេតុអ្វីបានជាកុមារទាំងនេះនៅតែជាជនភៀសសឹក? ហេតុអ្វីពួកគេមិនទាន់អាចត្រឡប់ទៅផ្ទះ ភូមិ និងសាលារៀនរបស់ពួកគេវិញបាន?
បើតាមរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងព័ត៌មាន ក្នុងចំណោមប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជាដែលនៅមិនទាន់អាចវិលត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញជាង ២០ ០០០ នាក់ មានកុមារចំនួន ៦ ០៦៦ នាក់។ លោកបញ្ជាក់ថា៖ «ផ្ទះរបស់ពួកគេ សាលារៀនរបស់ពួកគេ មិត្តភក្តិ សហគមន៍ និងអារម្មណ៍សុវត្ថិភាពដែលកុមារគ្រប់រូបគួរតែទទួលបាន។ កុមារទាំងនេះកំពុងជាអ្នកបង់ថ្លៃចំពោះផលវិបាកនៃសង្គ្រាមឈ្លានពានរបស់យោធាថៃមកលើទឹកដីកម្ពុជា»។
សម្រាប់លោក នេត្រ ភក្រ្តា សាលាបណ្តោះអាសន្នអាចជួយកុំឱ្យការសិក្សារបស់ពួកគេដាច់។ អាហារពេលព្រឹក អាចជួយឱ្យពួកគេមានកម្លាំងចូលរៀន។ ប៉ុន្តែ «បណ្តោះអាសន្ន» មិនគួរក្លាយជា «អចិន្ត្រៃយ៍» សម្រាប់កុមារទាំងនេះឡើយ ខណៈរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាបាននិងកំពុងទាមទារឱ្យថៃត្រូវគោរពឱ្យបានជាដាច់ខាត នូវសេចក្តីប្រកាសរួមថ្ងៃទី២៧ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៥ ដែលត្រង់ប្រការ៤ អនុញ្ញាតឱ្យជនភៀសសឹកវិលត្រឡប់ទៅផ្ទះសម្បែងរបស់ពួកគេវិញប្រកបដោយសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ និងសុវត្ថិភាព។ លោកលើកឡើងថា បន្លាលួសមិនត្រឹមតែបិទយកដីកម្ពុជាទេ វាបិទផ្លូវកុមារទៅផ្ទះ និងសាលារៀនរបស់ពួកគេ។ នេះបើយោងតាមសំណេរនៅលើហ្វេសប៊ុករបស់រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងព័ត៌មានកាលពីថ្ងៃទី១០ ខែកញ្ញា។
សូមបញ្ជាក់ផងដែរថា នៅក្នុងសប្តាហ៍នេះ លោកស្រី ដាម៉ាច ម៉ាហា (Maha Damaj ) នាយិកាថ្មីនៃអង្គការយូនីសេហ្វប្រចាំកម្ពុជា បានដឹកនាំក្រុមការងារចុះបេសកកម្មផ្ទាល់នៅខេត្តចំនួន៣ រួមមានខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ឧត្តរមានជ័យ និងព្រះវិហារ ដើម្បីពិនិត្យមើលវឌ្ឍនភាពនៃកម្មវិធីគាំទ្រនានារបស់យូនីសេហ្វ ក្នុងការជួយគាំទ្រ ស្តារជីវភាពឡើងវិញ និងពង្រឹងភាពធន់ដល់កុមារ និងក្រុមគ្រួសាររងគ្រោះ។
ក្នុងនោះផងដែរ យូនីសេហ្វបានគាំទ្រក្នុងការបង្កើត «ថ្នាក់រៀនឌីជីថល» (Digital Classroom) ដើម្បីជួយឱ្យកុមារបានបំប៉ន និងបន្តនូវមេរៀនដែលបានខកខានកន្លងមក។ ជាមួយគ្នានេះដែរ យូនីសេហ្វក៏បានជួយសម្រួលដល់គ្រួសារងាយរងគ្រោះ ឱ្យទទួលបាននូវសេវាថែទាំសុខភាពចាំបាច់ អាហាររូបត្ថម្ភ ការគាំទ្រសុខភាពផ្លូវចិត្ត ទឹកស្អាត អនាម័យ និងប្រព័ន្ធគាំពារសង្គម។
UNICEF Cambodia បានបញ្ជាក់នៅលើហ្វេសប៊ុករបស់ខ្លួនកាលពីថ្ងៃទី១១ ខែកញ្ញាថា៖ «យើងនៅតែបន្តប្តេជ្ញាចិត្តយ៉ាងមុតមាំក្នុងការធ្វើការជាមួយដៃគូពាក់ព័ន្ធ ដើម្បីធានាថា កុមាររងគ្រោះដោយសារជម្លោះ អាចទទួលបានការស្តារស្មារតីឡើងវិញ បន្តក្រសោបចំណេះដឹង និងដើរទៅមុខដោយក្តីសង្ឃឹមសម្រាប់អនាគត»។
លោក គីម រិទ្ធី អភិបាលខេត្តព្រះវិហារ កាលពីថ្ងៃទី១០ ខែកញ្ញា បានទទួលជួបជាមួយគណៈប្រតិភូអង្គការយូនីសេហ្វប្រចាំកម្ពុជា ដែលដឹកនាំដោយលោកស្រី Maha Damaj ចូលជួបដើម្បីជម្រាបអំពីលទ្ធផល ក្នុងឱកាសដែលលោកស្រី និងប្រតិភូបានបញ្ចប់បេសកកម្មទស្សនកិច្ចការងារនៅក្នុងភូមិសាស្ត្រខេត្តព្រះវិហារ។
លោកស្រី Maha Damaj បានជម្រាបជូនអំពីលទ្ធផលវិជ្ជមាននៃដំណើរទស្សនកិច្ចរបស់ប្រតិភូយូនីសេហ្វ ក្នុងការចុះពិនិត្យលើការអនុវត្តគម្រោងគាំពារកុមារ ការអប់រំ ការផ្គត់ផ្គង់ទឹកស្អាត និងអនាម័យ ព្រមទាំងអាហាររូបត្ថម្ភនៅតាមសហគមន៍នាពេលកន្លងមក។
លោកអភិបាលខេត្តព្រះវិហារ បានវាយតម្លៃខ្ពស់ចំពោះកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់អង្គការយូនីសេហ្វ ដែលតែងតែជួយជ្រោមជ្រែងដល់ការអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្សក្នុងខេត្ត។ លោកថ្លែងថា ៖ «រដ្ឋបាលខេត្តរង់ចាំផ្តល់កិច្ចសហការយ៉ាងពេញលេញរាល់គ្រប់គម្រោងទាំងអស់ ដើម្បីធានាថា ការអភិវឌ្ឍជួយដល់កុមារ និងស្ត្រីចំគោលដៅ និងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់»។
សម្រាប់អ្នកស្រី សាយ សំអាត ដែលជាភរិយាកងទ័ពជួរមុខសង្ឃឹមថា ថៃនិងដកកងទ័ពចេញពីទឹកដីកម្ពុជាក្នុងពេលឆាប់ៗខាងមុខ ដើម្បីឱ្យក្រុមគ្រួសារអ្នកស្រី និងអ្នកភូមិដទៃទៀតដែលកំពុងរស់នៅតំបន់ភៀសសឹក បានវិលត្រឡប់ទៅរស់នៅផ្ទះក្នុងភូមិ តេជោបុស្បូវ ឃុំស្រអែមស្រុកជាំក្សាន្តវិញ៕
