សមាគមសម្ព័ន្ធអ្នកសារព័ត៌មានកម្ពុជា

ពុះពារជម្នះភាពប្រឈមដើម្បីត្រួសត្រាយផ្លូវ​ឱ្យយុវជន​ចូលរួមក្នុងកិច្ចពិភាក្សា​គោល​នយោបាយ

យុវជនចូលរួមក្នុងកិច្ចពិភាក្សាស៊ីជម្រៅស្ដីពីការប្រយុទ្ធប្រឆាំងអំពើពុករលួយ ៖ ក្របខ័ណ្ឌគតិយុត្តនិងស្ថាប័ន និងអភិក្រម និងកិច្ចពិភាក្សាលើមូលបទលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យនាអនាគត នៅឯកម្មវិធីបោះជំរំយុវជនលើកទី១៤របស់អង្គការតម្លាភាពកម្ពុជា នៅខេត្តមណ្ឌលគិរី កាលពីខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤ ។ (រូបថតផ្ដល់ដោយ TIC)
យុវជនចូលរួមក្នុងកិច្ចពិភាក្សាស៊ីជម្រៅស្ដីពីការប្រយុទ្ធប្រឆាំងអំពើពុករលួយ ៖ ក្របខ័ណ្ឌគតិយុត្តនិងស្ថាប័ន និងអភិក្រម និងកិច្ចពិភាក្សាលើមូលបទលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យនាអនាគត នៅឯកម្មវិធីបោះជំរំយុវជនលើកទី១៤របស់អង្គការតម្លាភាពកម្ពុជា នៅខេត្តមណ្ឌលគិរី កាលពីខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤ ។ (រូបថតផ្ដល់ដោយ TIC)

បញ្ហាមួយចំនួន​ ប្រសិនបើ​ដោះស្រាយដោយប្រើ​យុទ្ធសាស្ត្រដដែលៗ មិនអាចដោះស្រាយបានទេ ។ នេះជាការលើកឡើងរបស់លោក សែស អរុណសក្ដា អាយុ ២៦ឆ្នាំ មកពី វេទិកាអនាគត ។ អ្នកស្រាវជ្រាវ​​ដែល​ផ្ដោត​លើ​នគរូបនីយកម្ម​និង​ការអភិវឌ្ឍ បាននិយាយថា យុវជន​វ័យក្មេងដែលមានគំនិតប្រកបដោយច្នៃប្រឌិត មានសក្ដានុពល​​ជាច្រើន​និង​សំខាន់​សម្រាប់​ការចូលរួម​ក្នុងការរៀបចំ​គោលនយោបាយ ។

លោក អរុណសក្ដា ជឿជាក់លើ​សក្ដានុពល​របស់​យុវជន​ក្នុងការបញ្ជ្រាបឥទ្ធិពលទៅ​លើ​គោលនយោបាយ​នានាដែល​គូសវាសអនាគត​ ដោយសារតែពួកគេ​មានភាពក្លាហាន និងជានិច្ចកាល តែងមាន​គំនិតថ្មីៗ ដែលមានន័យថា ពួកគេ​មិន​ប្រើប្រាស់វិធីដដែលៗ​ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហា​នោះទេ ។

វិធីថ្មីនៃការចូលរួម​នៅក្នុង​គោលនយោបាយ

លោក អរុណសក្ដា បានចូលរួមកម្មវិធីអ្នកស្រាវជ្រាវវ័យក្មេងនៅឆ្នាំ២០២១ ដោយ​នៅក្នុងកម្មវិធីនោះ លោកបានរៀនសូត្រ​ពី​របៀប​ធ្វើការងារស្រាវជ្រាវ សរសេរ តស៊ូមតិ និង​ស្វែងយល់​ពី​ដំណើរការនៃ​គោលនយោបាយ​សាធារណៈ ។ លោកជឿជាក់ថា នៅពេលយុវជនវ័យក្មេង​ចេះ​ពីរបៀប​ស្រាវជ្រាវ​និង​សរសេរ ពួកគេ​អាច​សរសេរ​អត្ថបទ​ខ្លីៗ​ស្ដីពី​ខ្លឹមសារសង្ខេប​របស់​គោលនយោបាយ​នានា ដែល​បង្ហាញ​ពី​ឫសគល់នៃបញ្ហានិងដំណោះស្រាយ ។

លោកយល់ឃើញថា នេះជាវិធីដ៏មានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់​ឱ្យ​យុវជន​វ័យក្មេងដូចរូបលោក​ចូលរួម​ចំណែក​នៅក្នុង​គោលនយោបាយ​សាធារណៈ ។ លោក​បាននិយាយថា៖ «គេ​បង្រៀនយើងពី​របៀប​ប្រើប្រាស់​យុទ្ធសាស្ត្រផ្សេងៗ ដែលខ្ញុំគិតថា វាក៏ជាទិដ្ឋភាពមួយដ៏សំខាន់បំផុតផងដែរ ។ មនុស្សភាគច្រើនបំផុត​ផ្តោត​លើ​បញ្ហា ប៉ុន្តែ នៅពេល​យើង​ចង់​បង្ហាញពីគោលនយោបាយ​អ្វីមួយ គ្មានអ្នកណា​ម្នាក់​ចង់​ស្ដាប់​ពីបញ្ហា​នោះទេ» ។​

លោក​បាន​ពន្យល់ថា ការតាក់តែងគោលនយោបាយ​មួយមានន័យថា​ជា​ការស្វែង​រក​ដំណោះស្រាយ ។ លោកនិយាយថា៖ «យើងមិនផ្ដោតលើ​បញ្ហាទេ ។ យើងផ្ដោត​លើ​ដំណោះស្រាយ ប៉ុន្តែ ចេញពីទស្សនទានជា​លក្ខណៈ​ប្រព័ន្ធ» ។

ទន្ទឹមនឹងនេះដែរ យុវជន​ត្រូវ​បង្ហាញពី​អនុសាសន៍ដែលមានប្រសិទ្ធភាពនៅក្នុង​អត្ថបទសង្ខេប​គោល​នយោបាយ​ ដោយស្វែងយល់ពី​បរិបទសង្គម​និងឫសគល់នៃបញ្ហា ។

លោកបាននិយាយថា៖ «យើងត្រូវពិនិត្យ​មើល​បរិបទ​នៃស្រុករបស់​យើង ។ យើង​មិន​មាន​ធនធានច្រើនទេ ដូច្នេះ នៅពេល​យើង​គិតឃើញពីអ្វីមួយ យើងត្រូវតែ[ធ្វើការ]ជាមួយនឹងធនធាន​និង​ពេលវេលា​មាន​កម្រិត» ។ ដោយលោកបន្ថែមថា៖ «នៅពេលណាដែល​យើង​សរសេរ​ពីអនុសាសន៍អ្វីមួយ ចូរជ្រើសរើស​មុំដែល​នឹងមាន​ផលជះខ្លាំង និងមានប្រសិទ្ធភាពខ្លាំង ។ វាក៏ពាក់ព័ន្ធនឹងការគិតគូរជាលក្ខណៈប្រព័ន្ធផងដែរ មានន័យថា យើង​ស្វែងយល់ពីបញ្ហា​ពីគ្រប់ជ្រុងគ្រប់មុំ» ។

លោក អរុណសក្ដា បាននិយាយថា ចំពោះបញ្ហាខ្លះ ព្យាយាម​ដោះស្រាយវាតាមវិធីដដែលៗ អាចនឹង​មិននាំទៅរក​ដំណោះស្រាយទេ ដោយលោក​លើកឡើងនូវឧទាហរណ៍អំពីការសាងសង់​ស្ពានអាកាស​ ដែល​អាចនឹងមានប្រយោជន៍តែក្នុងរយៈពេលខ្លីប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែ ក្នុងរយៈពេលវែង វាបង្ក​ការកកស្ទះចរាចរណ៍ដដែរ ។ លោក​បាននិយាយថា នេះ​ជាវិធីរបស់«អ្នកស្រាវជ្រាវជំនាន់មុន ហើយ​មិនងាយ​ផ្លាស់ប្ដូរ​ចិត្ត​គំនិតពួកគាត់បានទេ»

យុវជនក្មេងៗអាច​ជំទាស់នឹងដំណោះស្រាយនោះបាន ប្រសិនបើ​វា​ខុស ហើយ​គិតរិះរក​ដំណោះស្រាយ​អ្វីមួយដែលមានភាពច្នៃប្រឌិតជាង ។ វិធីសាស្ត្រ​គោលនយោបាយគួរតែខុសពី​វិធីសាស្ត្រ​​ដែលធ្លាប់ប្រើពីមុន ហើយ​ត្រូវជ្រើសរើស​មុំណាដែល​ចំណាយអស់តិច តែមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ ដោយ​ផ្ដោត​លើ​ពេលវេលា​និង​ធនធាន ។ លោកបានលើឡើងថា៖ «មូលហេតុនេះ​ហើយ ទើបយើង​ត្រូវ​ការយុវជន» ។

សែស អរុណសក្ដា បង្ហាញពី​គម្រោង​រង្វង់មូលមួយ​ដែល​អាច​ជួយកាត់បន្ថយ​ការ​កក​ស្ទះចរាចរណ៍​ ដោយមានទុក​ចិញ្ចើមផ្លូវសម្រាប់អ្នកថ្មើរជើង នាថ្ងៃទី៤ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៤ ។ (ខេមបូចា/ព្រីង សំរាំង)

ទោះបី​សំណេរ​ខ្លះ (អត្ថបទសង្ខេប​គោលនយោបាយ និង​វិចារណកថា) មិនត្រូវបានគេយកទៅពិចារណា​នាពេលឥឡូវនេះក្ដី លោក អរុណសក្ដា ជឿជាក់ថា នៅពេលបញ្ហា​ពាក់ព័ន្ធនឹងការអភិវឌ្ឍទីក្រុង​កើតឡើង​នាពេល​អនាគត រដ្ឋាភិបាល ឬវិស័យ​ឯកជន​អាចនឹងចាប់ផ្ដើម​ពិនិត្យ​មើល​ទៅលើ​អនុសាសន៍ទាំងឡាយ​ដែលយុវជនបានផ្ដល់ ។

ដូច្នេះហើយ លោកជឿថា នៅពេលវិស័យជាក់លាក់ណាមួយ​ស្វែងរក​ដំណោះស្រាយ​សម្រាប់​បញ្ហា​នានា គឺយុវជន​បាន​កំណត់និងរកឃើញដំណោះស្រាយទាំងនោះរួចជាស្រេច​តាមរយៈ​ការស្រាវជ្រាវ​របស់​ពួកគេ ដែល​លោកចាត់ទុកថា​ជា​ឥទ្ធិពលដ៏សំខាន់​មួយ​ដែលចេញពីយុវជន ។

រៀងរាល់ពេលដែល​លោក​ចេញផ្សាយ​អត្ថបទ​សង្ខេបគោលនយោបាយ​ លោក​មិនរំពឹង​ថានឹងត្រូវគេយកទៅពិចារណាទេ ។ ប៉ុន្តែ ការចូលរួម​តាមរយៈ​ការសរសេរ​គោលនយោបាយ គឺជាដំណើរការ​មួយ​ដែល​អ្នកគ្រប់គ្នា​ចាំបាច់ត្រូវធ្វើការ និង​រួមចំណែក​ទាំងអស់គ្នា ។ លោកបានបន្តថា៖ «យើងគិត​ក្នុងរយៈពេលវែង ពីព្រោះ​គោល​នយោបាយដែលយើងបង្កើតនៅថ្ងៃនេះមិនមែនត្រូវបានគេយកទៅប្រើប្រាស[ភ្លាមៗ]នោះទេ ។ វាត្រូវការពេលច្រើនឆ្នាំ» ។

កង្វះ​ការវិភាគជាមូលដ្ឋាន

លោក អ៊ូ វីរៈ ប្រធាន​វេទិកាអនាគត បាននិយាយទៅកាន់​យុវជន​ថា ពួកគេ​ចាំបាច់ត្រូវ​រៀនសូត្រ​ពី​របៀប​វិភាគ ប៉ុន្តែនេះជាអ្វីដែល​យុវជន​ខ្វះខាតតាំងពីចំណុចចាប់ផ្ដើមទៅ ។

លោថាគោលយោបាយសាធារណៈសំខាន់ណាស់ ជាពិសេស នៅពេល​ប្រជាជន​យល់ពី​ការប្រើប្រាស់​យន្តការ​ជាលក្ខណៈប្រព័ន្ធដើម្បីដោះស្រាយ​បញ្ហា​សង្គម​ជាតិ ប៉ុន្តែ នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា ជាពិសេស ពេលនិយាយដល់ការស្រាវជ្រាវដែល​ពឹងផ្អែក​លើ​ការវិភាគជាមូលដ្ឋានគ្រឹះ ចំណេះដឹងរបស់​យុវជន​គឺនៅមានកម្រិត​នៅឡើយ ។

ការយល់ដឹងពី​គោលនយោបាយសាធារណៈ គឺសំខាន់ណាស់ ។ វាពាក់ព័ន្ធនឹងគំនិត ការវិភាគ ការស្រាវជ្រាវបែបវិទ្យាសាស្ត្រ ដែលផ្អែក​លើ​ការរកឃើញ​និង​ការសំអាងហេតុផល ឬភ័ស្តុតាង​ដែល​ផ្អែក​លើ​ព័ត៌មាន​និងការវិភាគ​គ្រប់ជ្រុងជ្រោយ ។

លោក វីរៈ បាននិយាយថា៖ «ប៉ុន្តែ យើងខ្វះអ្វីៗទាំងនេះ ដូច្នេះ យើងខ្វះការចូលរួម​តាំងពីដំបូង​មក​ម្ល៉េះ ។ យើង​ឃើញមានបញ្ហាជាច្រើនដែលត្រូវបានលើកឡើង ប៉ុន្តែ ជារឿយៗ វាមិនមានលក្ខណៈពេញលេញទេ ហើយការលើកឡើងហ្នឹងគឺមិនបានឈានទៅដល់ការពិភាក្សារកដំណោះស្រាយដែល​ជាជម្រើសគោលនយោបាយសាធារណៈទេ» ។

ដើម្បីបំពេញចន្លោះខ្វះខាត​ ដូច្នេះជាយុទ្ធសាស្ត្រដើម្បីពង្រឹង​សមត្ថភាពរបស់​យុវជន​ក្នុងការស្វែងយល់​និង​មាន​ជំនាញពិតប្រាកដ លោកគិតថា សំខាន់ គឺត្រូវ​ឱ្យពួកគេ​ក្លាយជា​អ្នកដើរតួនាទីសំខាន់​នៅក្នុង​ការ​លើកឡើងពីបញ្ហា ហើយបន្ទាប់មក ស្រាវជ្រាវ សិក្សា និង​ស្វែងរក​ដំណោះស្រាយ ។

អ្នកសង្កេតការណ៍បញ្ហាសង្គម​ ឬគោលនយោបាយ​មានច្រើន ប៉ុន្តែ មិនមានមនុស្សច្រើនទេ​ដែល​ផ្ដោត​លើ​ការវិភាគបែបវិទ្យាសាស្ត្រ ។ ដោយមើលឃើញសក្ដានុពល​របស់​យុវជន​ដែល​អាច​បង្កើត​គំនិតថ្មីៗ លោក វីរៈ បានបង្កើត​កម្មវិធី​ដើម្បី​​ជួយ​យុវជន​ឱ្យក្លាយខ្លួនជា​អ្នកគិតនិងអ្នកវិភាគប្រកប​ដោយ​ភាពច្នៃប្រឌិត ។

លោកបាននិយាយថា៖ «ការគិតបែប​ច្នៃប្រឌិត​និងការគិត​ជាលក្ខណៈប្រព័ន្ធ​គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រ​ដ៏សំខាន់​មួយ​សម្រាប់យុវជន​ក្មេងៗ ។ ពួកគេ​ត្រូវតែយល់​គ្រប់ទិដ្ឋភាព​[នៃបញ្ហា] និងគិតឆ្ពោះទៅមុខ​ដើម្បី​រក​ដំណោះស្រាយ» ។

ប៉ុន្តែ លោកបានសង្កត់ធ្ងន់ថា ប្រសិនបើ​យុវជន​ចូលរួម​ក្នុងរយៈពេលខ្លី វាអាចនឹង«គ្រោះថ្នាក់» ប៉ុន្តែ ទោះជាយ៉ាងនេះក្ដី លោកថា វាមិនមែនជាកំហុសរបស់ពួកគេទេ ពីព្រោះសង្គម​ផ្ដល់​ទស្សនៈទាំងនេះដល់​យុវជន ។

លោក វីរៈ បាននិយាយថា៖ «វាមិនមែនជាកំហុសរបស់ពួកគាត់ទេ ។ យើងមិន​គួរ​បន្ទោស​មនុស្ស​ដែលកំពុង​មានបញ្ហា​នោះឡើយ» ។ លោក​បានបន្តថា ប្រសិនបើ​គេចង់ឃើញការផ្លាស់ប្ដូរ ជាពិសេស នៅក្នុងការចូលរួមរបស់យុវជននៅក្នុងគោលនយោបាយសាធារណៈ ចាំបាច់ត្រូវតែមានភាពបើក​ចំហ ។ ប្រសិន​បើរដ្ឋាភិបាលអាច​ផ្ដល់​លំហ​កាន់តែធំទូលាយ ពួកគេ​នឹងមានអារម្មណ៍មានទំនុកចិត្ត​ច្រើនថែមទៀត​ដើម្បីចូលរួម និង​មិនមានការភ័យ​ខ្លាច ។

យុវជន​ធ្វើបទបង្ហាញពីប្រធានបទមួយជុំវិញតួនាទីរបស់ខ្លួន​ក្នុងការកាត់បន្ថយ​អំពើ​ពុករលួយ​នៅឯកម្មវិធីបោះជំរំ​យុវជន​លើកទី១៤របស់អង្គការ​តម្លាភាពកម្ពុជា នៅខេត្ត​មណ្ឌលគិរី កាលពីខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤ ។ (រូបថតផ្ដល់​ដោយ TIC)

មិនមានយន្តការច្រើន

កញ្ញា លី ស្រីស្រស់ ជាអ្នកវិភាគវ័យក្មេង បាននិយាយថា មិនមានយុវជនច្រើនទេដែល​ចូលរួម​នៅក្នុង​កិច្ចពិភាក្សាគោលនយោបាយ ដោយសារតែលំហ​សម្រាប់ការចូលរួម​នៅមានកម្រិត ។

យោងតាម​អង្គការ​តម្លាភាព​អន្តរជាតិ ក្នុងចំណោមយុវជន​កម្ពុជា​ដែល​គេបាន​សម្ភាស មានតែ ២០% ទៅ ៣០%ប៉ុណ្ណោះ ដែល​មានការយល់ដឹងពី​គោលនយោបាយ​សាធារណៈ ដែលចំនួននេះ«មិនច្រើនទេ» ។

កញ្ញា ស្រីស្រស់ បាននិយាយថា របាយការណ៍អង្កេតតម្លាភាពថវិកា​កម្ពុជាប្រចាំឆ្នាំ២០២៣ (Open Budget Survey Cambodia 2023) បាន​បង្ហាញថា ប្រទេស​កម្ពុជា​មាន​ពិន្ទុនៃការចូលរួមជាសាធារណៈត្រឹមតែ «២ លើ ១០០ នៃឱកាស​ផ្លូវការ»ប៉ុណ្ណោះដែល​ត្រូវបានផ្ដល់​ដល់​សាធារណជន​សម្រាប់​ការចូលរួម​ប្រកប​ដោយ​អត្ថន័យ​នៅក្នុង​ដំណាក់កាលផ្សេងៗគ្នា​នៃដំណើរការថវិកា ។ ចំនួននេះ​រាប់បញ្ចូលទាំង​យុវជន​​ផងដែរ ។

ទោះបីជាពុំមាន​យន្តការច្រើន​ដើម្បី​ឱ្យ​យុវជន​ចូលរួម​នៅក្នុង​កិច្ច​ពិភាក្សា​គោលនយោបាយ​សាធារណៈក្ដី ក៏ពួកគេ​នៅតែអាច​រួមចំណែកបានដដែល ​តាមរយៈ​ការសរសេរ​បទវិចារណកថា ឬ​អត្ថបទសង្ខេប​គោល​នយោបាយ​​ដោយ​ផ្អែក​លើ​ការសង្កេត​ឬការវិភាគរបស់ពួកគេ ។

អ្នកវិភាគវ័យក្មេងរូបនេះ​បាននិយាយថា៖ «ផ្អែកតាម​ទស្សនៈយល់ឃើញផ្ទាល់ខ្លួន​របស់​ពួកគេ ការវិភាគ និង​ការអនុវត្ត​ជំហានសំខាន់ៗ វាផ្ដល់​ឱកាស​ដល់​យុវជន​ដើម្បី​ធ្វើ​សេចក្ដីសម្រេចចិត្ត​ ឬអនុសាសន៍​ផ្នែក​នយោបាយ» ។

ការចូលរួមរបស់​យុវជន​នៅក្នុងការតាមដាន​គោលនយោបាយ គឺជាការសំខាន់ ពីព្រោះវាអាច​ជះឥទ្ធិពល​ទៅលើ​អ្នកធ្វើ​គោលនយោបាយ​បាន ។ វាជាយន្តការមួយ​សម្រាប់​ការជំរុញ​តម្លាភាព​នៅក្នុងការធ្វើ​គោលនយោបាយ ព្រមទាំង​ការធ្វើសេចក្ដីសម្រេចចិត្ត និង​កាត់បន្ថយ​នូវភាពមិនប្រក្រតីខ្លះនៅក្នុងការ​គ្រប់គ្រង​គោលនយោបាយ ។​

កញ្ញាបាននិយាយថា៖ «ប្រសិនបើ​គ្មានការចូលរួម​ជាសាធារណៈ​និងការចូលរួមរបស់​យុវជន​ច្រើននៅក្នុងកិច្ច​ពិភាក្សានិងការតាមដាន​លើ​ការធ្វើ​គោលនយោបាយ​ទេនោះ ខ្ញុំគិតថា សេចក្ដីសម្រេចចិត្ត​ផ្នែក​គោលនយោបាយ​នឹងមិនសូវមាន​តម្លាភាព» ។

កញ្ញាបានបន្តថា នៅក្នុងក្រសួង​ខ្លះ យុវជនត្រូវបានស្វាគមន៍ឱ្យចូលរួម​នៅក្នុងកិច្ច​ពិភាក្សា ប៉ុន្តែ ពុំមានវិធីដើម្បីដឹងថាតើ​មតិយោបល់របស់​ពួកគេ​ត្រូវបានគេយកទៅពិចារណា ឬអត់​ នោះឡើយ ដោយសារតែគ្មានយន្តការណាដើម្បីធានាថា មតិយោបល់ឬសំណើទាំងនោះ​ត្រូវបាន​យកទៅពិភាក្សា​បន្ត​ទៀត ឬ​យ៉ាងណានោះទេ ។

កញ្ញាបាននិយាយថា៖ «ពេលខ្លះ វាជា​រូបភាពមួយ​ដើម្បី​ធ្វើ​ឱ្យ​[ក្រសួង]ល្អមើល​ប៉ុណ្ណោះ» ។

លោក សួស យ៉ារ៉ា អនុប្រធានទី១នៃគណៈកម្មការ​ទំនាក់ទំនង​ខាងក្រៅ​របស់​គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា​ (CPP) បាន​បដិសេធ​ធ្វើ​អត្ថាធិប្បាយ ចំណែក​ឯ​លោក សុខ ឥសាន អ្នកនាំពាក្យ​គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា ពុំ​បាន​ឆ្លើយតប​នឹងសំណួរទេ ។

ធាតុផ្សំនៃការភ័យខ្លាច​ជះឥទ្ធិពល​លើ​យុវជន​

ស្របពេលជាមួយគ្នានេះ លោកស្រី ម៉ៅ ម៉ាប់ នាយិកាប្រតិបត្តិនៃអង្គការ​ ក្លាហាន ដែលជាអង្គការ​ធ្វើលើសិទ្ធិស្ត្រី បាននិយាយថា នៅថ្នាក់មូលដ្ឋាន ការប្រមូលផ្ដុំ​យុវជន​នៅមានកម្រិត​នៅឡើយ ។

លោកស្រីបានបន្តថា៖ «ខ្ញុំគិតថា ការចូលរួមរបស់យុវជន​នៅក្នុងកិច្ចពិភាក្សា​គោល​នយោបាយ ឬ​ការធ្វើ​ផែនការអភិវឌ្ឍន៍នៅតាមភូមិឃុំ​នៅមាន​កម្រិត​ទាបនៅឡើយ» ។

ការចូលរួមរបស់​យុវជន​នៅក្នុងគោលនយោបាយ គឺសំខាន់ ដោយសារតែពួកគេ​ជាកម្លាំង​ស្នូល​នៅក្នុងការអភិវឌ្ឍ​សង្គម ហើយ​អ្វីដែលគេគួរបំពេញនោះ គឺសេចក្ដីត្រូវការរបស់យុវជន ។

លោកស្រីបាន​និយាយថា៖ «បញ្ហារបស់ពួកគេមានច្រើន ហើយ​សេចក្ដីត្រូវការរបស់​ពួកគេ​ក៏មានច្រើនដែរ ។ ប្រសិនបើ​កម្លាំងស្នូល​មិនត្រូវបានគេគិតគូរពិចារណាទេ បញ្ហារបស់ពួកគេ​នៅក្នុង​គោលនយោបាយ​នឹងមិនត្រូវបាន​លើកឡើងឡើយ ហើយ​តម្រូវការរបស់ពួកគេ​ក៏នឹងមិនត្រូវបានបំពេញ​ដែរ ដែល​នេះធ្វើ​ឱ្យ​ការអភិវឌ្ឍ​មិនសូវរីកចម្រើនទៅមុខ» ។

បច្ចុប្បន្ន យុវជន​មិនសូវចូលរួមនៅក្នុង​កិច្ច​ពិភាក្សា​គោល​នយោបាយទេ លើកលែងតែ​យុវជន​ទាំងឡាយដែលខ្វល់ខ្វាយនឹងបញ្ហាបរិស្ថាន ឬ​យុវជន​ទាំងឡាយដែល​សិក្សាផ្នែកច្បាប់ និងទំនាក់ទំនង​អន្តរជាតិ ប៉ុន្តែ សម្រាប់បញ្ហាគោលនយោបាយជាក់លាក់ លោកស្រី ម៉ាប់ បាននិយាយថា លោកស្រី​មិន​ឃើញមានការចូលរួមច្រើននោះទេ ។

លោកស្រីថា នេះ​គឺដោយសារតែ​«ពុំមាន​បរិយាកាស​អំណោយផល»សម្រាប់ពួកគេចូលរួមនៅក្នុង​កិច្ច​ពិភាក្សា​ ដែល​វា​ក៏ទាក់ទងទៅនឹង​ចំណេះដឹង​​របស់ពួកគេ​អំពីប្រធានបទ​នានា និង«ការគំរាម​កំហែង» ផងដែរ ។

លោកស្រី ម៉ាប់ បាននិយាយថា យុវជន​អាចនឹងរងឥទ្ធិពល​ដោយសារគំរូ​អាក្រក់ ។ លោកស្រីថា៖ «គំរូអាក្រក់ទាំងនេះ គឺនៅពេលដែល​យុវជន​ដែល​ចូលរួម​នៅក្នុង​បញ្ហា​សង្គមឬបរិស្ថាន​ទទួល​រង​ការគំរាម​កំហែង ត្រូវបាន​ចាប់ខ្លួន និង​ចាប់ដាក់ពន្ធនាគារ ។ វាធ្វើឱ្យ​យុវជន​ដទៃ​ទៀត​ភ័យខ្លាច» ។

លោកស្រីក៏បានលើកឡើងផងដែរថា សង្គម​គួរ​បង្កើត​បរិយាកាស​មួយ​ឱ្យ​យុវជន​ចូលរួម​ ចំណែកឯ​យុវជន​ខ្លួន​ឯង​ត្រូវចាប់ផ្តើម​ពង្រឹង​សមត្ថភាព​ផ្ទាល់ខ្លួន តាមដាន​ព័ត៌មាន និងតាមដាន​ការអភិវឌ្ឍ​នៅក្នុង​ប្រទេស​និង​នៅក្នុងតំបន់ ។

លោកស្រី ម៉ាប់ បាន​បញ្ចេញមតិ​ថា ការរួមចំណែកពីយុវជន​ដែល​លើកឡើងពីបញ្ហានានា អាចជួយ​ដល់​អ្នកធ្វើគោលនយោបាយបាន ។ វាគួរតែចាប់ផ្ដើមចេញពីយុវជន និងអ្នកពាក់ព័ន្ធ​គួរតែបើកចំហ និង​ត្រៀមខ្លួន​ដើម្បីប្រមូលផ្ដុំ​យុវជន ។

កត្តាចំណេះដឹង​កាត់បន្ថយ​ការចូលរួម ប៉ុន្តែកត់សម្គាល់ឃើញមានកំណើន

កញ្ញា អ៊ឹម សុរចនា ដែលជាបុគ្គលិកគម្រោង​មួយរូប​នៃ​អង្គការ​កម្មវិធីអភិវឌ្ឍន៍​ធនធាន​យុវជន (YRDP) បាននិយាយថា ការចូលរួម​របស់​យុវជន​នៅក្នុង​គោលនយោបាយ​សាធារណៈ​ក៏ទាក់ទងផងដែរ​ទៅនឹង​ថា​តើបរិយាកាសនៃ​វិទ្យាល័យ ឬ​ស្ថាប័ន​អប់រំ​ណា​មួយ​ដែល​បាន​ផ្ដល់​ឱកាស​ដល់​យុវជនឱ្យ​ចូលរួម​នៅក្នុង​កិច្ច​ពិភាក្សា​សង្គម​និង​នយោបាយ​ ។ ដូច្នេះហើយ យុវជន​ចាំបាច់​ត្រូវពង្រឹង​សមត្ថភាព​របស់​ខ្លួន ជាពិសេស ពាក់ព័ន្ធនឹង​ការងារ​សង្គម និង​ដំណើរការ និង​ពិភាក្សា​បញ្ហា​សង្គម ។ ពួកគេ​ត្រូវការ​ព័ត៌មានមួយចំនួន​ជាចាំបាច់ នៅមុនពេលអាច​ចូលរួម​នៅក្នុង​ដំណើរការអនុវត្តន៍ ។

សុរចនា បាននិយាយថា៖ «ដើម្បី​ឱ្យយុវជន​មានលទ្ធភាពចូលរួម​ប្រកបដោយ​ប្រសិទ្ធភាព​នៅក្នុង​កិច្ច​ពិភាក្សា​គោលនយោបាយ ពួកគេចាំបាច់ត្រូវតាមដាន​ដំណើរការអភិវឌ្ឍន៍របស់​រដ្ឋាភិបាល ថាតើ​រដ្ឋាភិបាល​កំពុង​ធ្វើសេចក្ដីព្រាងច្បាប់​ដែល​បម្រើ​ដល់​ផល​ប្រយោជន៍របស់​ពួកគេ ឬអត់ ។ ប្រសិនបើ​ពួកគេ​មិន​តាមដាន​ទេ ពួកគេ​នឹង​បាត់បង់​ឱកាស» ។

ទោះបីយ៉ាងណា បញ្ហាទាំងនេះ​កើតចេញពីកង្វះ​នៃសិទ្ធិទទួលបាន​ព័ត៌មាន​និង​លំហ ព្រមទាំង​បរិយាកាស​មួយ​ដែល​ពួកគេអាចចូលរួម​ដោយ​មានទំនុកចិត្ត​ ពាក់ព័ន្ធ​នឹងកិច្ច​ពិភាក្សា​សង្គម​និង​នយោបាយ ។

ដោយចែករំលែកទស្សនៈ​ស្រដៀងគ្នានេះ​ដែរ អគ្គលេខាធិការ​គណបក្ស​ភ្លើងទៀន លោក លី សុធារ៉ាយុទ្ធ បាន​សង្កេតឃើញថា ការចូលរួម​របស់​យុវជន​នៅមានកម្រិតនៅឡើយ ជាពិសេស ពាក់ព័ន្ធនឹង​បញ្ហានានាដែល​ប៉ះពាល់ដល់ពួកគេ ដោយសារតែកង្វះសេរីភាព ។

លោកបាននិយាយថា៖ «ដើម្បី​ឱ្យយុវជន​ចូលរួម​នៅក្នុង​សកម្មភាពសង្គម ឬ​សេចក្ដីសម្រេចចិត្ត​នានាទាក់ទិននឹង​បញ្ហាសង្គម ទាល់តែបើក​លំហ​ឱ្យយុវជនកាន់តែច្រើន ។ យុវជន​ត្រូវការ​ឱកាស​ជាចាំបាច់​ដើម្បី​ពិភាក្សា​បញ្ហានានាស្ដីពីការអភិវឌ្ឍ​ជាតិ ដើម្បី​ពួកគេអាច​លើកឡើងពីក្ដីកង្វល់ តម្រូវការ និង​ភាព​ប្រឈម» ។

លោក សុធារ៉ាយុទ្ធ បាន​លើកឡើងថា យុវជន​ចូលរួមកាន់តែច្រើន​នៅក្នុង​បញ្ហាសង្គម​ ប្រទេស​ជាតិ​នឹង​កាន់តែអភិវឌ្ឍ ដោយសារតែពួកគេមានគំនិតថ្មីៗ ។

លោកថា នៅក្នុងគណបក្ស​ភ្លើងទៀន មានគោលនយោបាយច្បាស់លាស់​ដើម្បី​លើកទឹកចិត្ត​យុវជន​ឱ្យចូលរួម​នៅក្នុង​បញ្ហា​សង្គម-នយោបាយ និង​នៅក្នុងដំណើរការនៃការធ្វើការសម្រេចចិត្ត ។

ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកនាំពាក្យគណបក្ស​ហ៊្វុនស៊ិនប៉ិច លោក ញឿន រ៉ាដែន បានប្រាប់ ខេមបូចា ថា មាន​ការចូលរួម​សកម្មពីយុវជន​នៅក្នុងការតាមដាន​និង​កិច្ចពិភាក្សា​ពី​គោលនយោបាយ​សាធារណៈ ។

លោកបាននិយាយថា៖ «ជាទូទៅ ខ្ញុំបានសង្កេតឃើញថា មានការចូលរួម​ពាក់ព័ន្ធជាមួយច្បាប់ ដូចជា ការ​ធ្វើ​សេចក្ដីព្រាងច្បាប់ ។ យុវជន​បានចូលរួម​យ៉ាងសកម្ម​នៅ​ក្នុង​ច្បាប់​នានា ដូចជា ច្បាប់​សារព័ត៌មាន» ។ ដោយលោកបន្ថែមថា៖ «យុវជន​ក៏បាន​ចូលរួមផងដែរ ​តាមរយៈ​សិក្ខាសាលានានារបស់អង្គការសង្គមស៊ីវិលដើម្បី​ប្រមូល​ធាតុចូល ដោយសារយុវជន​មាន​សក្ដានុពល​ជាច្រើន​ដើម្បីចូលរួម​ជាផ្នែក​មួយនៃ​[ដំណើរការ]តាក់តែង​ច្បាប់» ។

លោក រ៉ាដែន បាននិយាយថា នៅពេលលោក​ចុះទៅ​មូលដ្ឋាន​ យុវជន​នៅមូលដ្ឋាន​ក៏មាន​សេចក្ដី​ក្លាហានលើកឡើង​ពី​បញ្ហាជាច្រើនដែលទាក់ទងនឹងតម្រូវការរបស់ពួកគេ ។ តម្រូវការទាំងនេះ​ត្រូវបាន​កត់ត្រា​ដោយ​យកចិត្តទុកដាក់ជា​សំឡេងមួយ​សម្រាប់អនាគត ។

លោកបានបន្ត​ថា៖ «សំឡេងរបស់​យុវជន​តំណាង​ឱ្យ​សំឡេងរបស់ឪពុកម្ដាយ​ពួកគេ ក៏ដូចជាសំឡេងនយោបាយ នៅ​ក្នុងបរិបទ​សង្គមថ្មីមួយ​ឆ្ពោះទៅរក​ការអភិវឌ្ឍ​នាពេលអនាគត»

ប្រែសម្រួលពីអត្ថបទភាសាអង់គ្លេស៖ Navigating Challenges To Pave the Way for Youths To Participate in Policy Discussions

124 views

ព័ត៌មានទាក់ទង

ព័ត៌មានថ្មីៗ

អត្ថបទពេញនិយម