ស្រីហេង* វ័យ២៦ឆ្នាំ ពេលនេះកំពុងរស់នៅជាមួយម្ដាយ និងឪពុកចុងនៅតំបន់ជនបទក្នុងខេត្តក្រចេះ ហើយ ស្រីហេង កំពុងចិញ្ចឹមកូនស្រីតូចម្នាក់ ដែលជាចំណងដៃកើតចេញពីអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលនាងមិនបានប្រាថ្នា។
ដោយជឿថាខ្លួនអាចទទួលបានការងារល្អនៅប្រទេសចិន ផ្ទុយមកវិញស្រីហេងបែរជាធ្លាក់ក្នុងអន្ទាក់អាពាហ៍ពិពាហ៍ដោយបង្ខំចំនួនពីរដងក្នុងរយៈពេលប្រាំបីឆ្នាំនៅទីនោះ។ អ្នកស្រីបានរំដោះខ្លួនរួចពីអន្ទាក់នេះក្រោយពីអង្គការសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជាបានជួយអន្តរាគមន៍។
ការជួយគាំទ្រប្រភេទនេះ លែងមានទៀតហើយនៅពេលនេះ។ នៅដើមឆ្នាំនេះ ជំនួយរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកមកកាន់ក្រុមអង្គការការពារសិទ្ធិមនុស្សសម្រាប់ជនរងគ្រោះដូចជាស្រីហេង ត្រូវបានកាត់ផ្ដាច់ក្រោមរដ្ឋបាលលោកប្រធានាធិបតី ដូណាល់ ត្រាំ ក្នុងអណត្តិទីពីរ ដោយរដ្ឋបាលលោកបានដកជំនួយអភិវឌ្ឍន៍អន្តរជាតិទាំងអស់។
កាលពីឆ្នាំមុន ស្រីហេង បានទូរសព្ទមកអង្គការអាដហុកតាមរយៈប្រព័ន្ធសង្គ្រោះបន្ទាន់អំពីការប្រឆាំងការជួញដូរមនុស្ស បន្ទាប់ពីបានបំពេញពាក្យបណ្ដឹងរួចរាល់ជាមួយសមត្ថកិច្ចកម្ពុជា។ អង្គការអាដហុក ជាអង្គការចំណាស់មួយនៅកម្ពុជាធ្វើការលើរឿងការពារសិទ្ធិមនុស្ស ហើយពីមុនមកអង្គការនេះបានពឹងអាស្រ័យខ្លាំងលើជំនួយរបស់ទីភ្នាក់ងារអភិវឌ្ឍន៍អន្តរជាតិរបស់អាមេរិក ហៅកាត់ថា USIAD។ ជំនួយរបស់ USAID គាំទ្រជាងពាក់កណ្ដាលនៃដំណើរការរបស់ស្ថាប័នការពារសិទ្ធិមនុស្សមួយនេះ។
ស្រីហេង រំឭកថា៖ «ខ្ញុំហូបបាយមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ ខ្ញុំហូបតែមី ហើយខ្ញុំទៅប្រាំឆ្នាំ ខ្ញុំនៅតែក្នុងបន្ទប់ដេកស្ទើរតែរាល់ពេល មើលទូរទស្សន៍ និងលេងទូរសព្ទ»។
អ្នកស្រីឲ្យដឹងថា សម្រាប់ចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍ដោយបង្ខំលើកទីពីរក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំ នៅទីក្រុងណានយ៉ាង ប្រទេសចិន អ្នកស្រីមានកូនបីនាក់។ នៅប៉ុន្មានខែចុងក្រោយមុនមានការគេចខ្លួនអ្នកស្រីអាចចេញក្រៅបានលុះណាតែមានប្ដីទៅជាមួយ។
អ្នកស្រីបានចាកចេញពីប្រទេសកម្ពុជានៅអាយុ១៨ឆ្នាំ ពេលនោះមេខ្យល់បានសន្យាថា រកការងារល្អមួយក្នុងប្រទេសចិន។ ផ្ទុយមកវិញ អ្នកស្រីត្រូវគេលក់ទៅឲ្យនៅបម្រើគ្រួសារមួយ និងបង្កើតកូនបានពីរនាក់ក្នុងរយៈពេលប្រាំឆ្នាំ។ ទម្រាំរួចខ្លួនពីការកេងប្រវ័ញ្ចនេះ អ្នកស្រីចំណាយពេលអស់ជិតមួយទសវត្សរ៍។
ប៉ុន្តែ នៅពេលអ្នកស្រី ស្រីហេង កំពុងព្យាយាមសម្របខ្លួនវិលមករកភាពជាខ្លួនឯងវិញ ជំនួយគាំទ្រពីអង្គការសិទ្ធិមនុស្សដូចជាអាដហុក ក៏មិនមានថវិកាគាំទ្របន្តទៀត។ អង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាលយ៉ាងតិចប្រាំបីផ្សេងទៀតដែលធ្វើការប្រឆាំងនឹងអំពើជួញដូរមនុស្សក៏ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពដូចគ្នានេះដែរ។ ប្រធានកម្មវិធីរបស់អង្គការទាំងនោះលើកឡើងថា ជនរងគ្រោះរាប់រយនាក់ ឬអាចដល់ពាន់នាក់ផង ដែលភាគច្រើនជាជនរងគ្រោះដោយការកេងប្រវ័ញ្ចកម្លាំងពលកម្ម និងការជួញដូរផ្លូវភេទ នឹងលែងបានទទួលការជួយសង្គ្រោះ និងមិនមានការគាំទ្រទៀតទេ ខណៈរដ្ឋាភិបាលសហការជាមួយក្រុមអង្គការទាំងនេះដើម្បីជួយដោះស្រាយផ្នែកថវិកា។
ទន្ទឹមនឹងនេះ កម្ពុជាត្រូវបានគេមើលឃើញថា ជាមជ្ឈមណ្ឌលឆបោកមួយ ហើយគេប៉ាន់ប្រមាណថាមានមនុស្សយ៉ាងតិច១៥ម៉ឺននាក់ត្រូវបានគេជួញដូរ។ ខណៈរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាបានចុះបង្ក្រាបទីតាងមួយចំនួនក្នុងរយៈពេលកន្លងមក តែអ្នកជំនាញចាត់ទុកថាសកម្មភាពបង្ក្រាបនេះគ្រាន់តែជានិមិត្តរូប។
ប្រធានអង្គការអាដហុក លោក នី សុខា មានប្រសាសន៍ថា៖ «ដោយសារតែមានការកាត់ជំនួយ យើងមិនមានលទ្ធភាពគាំទ្រដល់ជនរងគ្រោះមួយចំនួន ដែលត្រូវបានគេឆបោក ឬជួញដូរដោយក្រុមអង្គការឧក្រិដ្ឋកម្មនោះទេ…នៅមានជនរងគ្រោះច្រើនទៀតកំពុងរងទុក្ខលំបាកនៅក្រៅប្រទេស»។
លោកឲ្យដឹងថា អង្គការ USAID បានផ្ដល់ជំនួយ៥លានដុល្លារសម្រាប់រយៈពេលប្រាំឆ្នាំគិតចាប់ពីឆ្នាំ២០២៤ដល់ឆ្នាំ២០២៨ ហើយអាដហុកទើបតែអនុវត្តបានក្នុងឆ្នាំ២០២៤ ចំណាយអស់១លានដុល្លារ ហើយថវិកា៤លានដុល្លារទៀតត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ទាំងស្រុងនៅដើមឆ្នាំ២០២៥ ហើយថវិកាមួយចំនួនក្នុងថវិកាជំនួយសរុបត្រូវបំរុងទុកសម្រាប់ប្រតិបត្តិការប្រឆាំងនឹងការជួញដូរមនុស្ស ក៏ត្រូវបានកាត់ផ្តាច់អស់ផងដែរ។
បន្ទាប់ពី USAID ត្រូវបានរំសាយ និងដាក់នៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ក្រសួងការបរទេសទេសកាលពីខែមីនា រដ្ឋបាលលោកត្រាំតាមរយៈក្រសួងប្រសិទ្ធភាពរដ្ឋាភិបាល (DOGE) បានកាត់ថវិកាពីគម្រោងនានារបស់ USAID ហើយ៨៣%នៃគម្រោងទាំងអស់ត្រូវបានលុបចោល ក្នុងនោះកម្ពុជាប៉ះចំនួន៣០គម្រោង ដែលគិតជាទឹកប្រាក់២៦០លានដុល្លារ។ ថវិកាទាំងនេះគាំទ្រដល់កម្មវិធីប្រឆាំងការជួញដូរមនុស្ស កម្មវិធីសុខភាព អប់រំ សង្គមស៊ីវិល និងសិទ្ធិមនុស្ស។
ប្រទេសកម្ពុជាបានជាប់ចំណាត់ថ្នាក់នៅបាតតារាងប្រចាំឆ្នាំនៃរបាយការណ៍ស្តីពីការជួញដូរមនុស្សរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ហើយត្រូវបានដាក់ក្នុងកម្រិតទី៣ ក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំចុងក្រោយដែលនេះក៏ដោយសារតែការកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំងនៃករណីដែលទាក់ទងទៅនឹងបណ្តាញឆបោកតាមអនឡាញ ដែលអ្នកវិភាគជាច្រើនលើកឡើងថាជាប្រតិបត្តិការជាមួយមានភាពជំពាក់ជំពិនជាមួយរដ្ឋាភិបាល។
លោក នី សុខា ឲ្យដឹងដែរថា អង្គការអាដហុកនៅបន្ដរក្សាលេខទូរសព្ទរកជំនួយបន្ទាន់សម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរនៅក្រៅប្រទេសដដែល ដើម្បីជួយសម្របសម្រួលឲ្យមានការសង្គ្រោះបន្ទាន់ និងបញ្ជូនអ្នកផ្ដល់ប្រឹក្សាដើម្បីផ្ដល់សេវាព្យាបាល និងណែនាំផ្នែកផ្លូវច្បាប់។ ការគាំទ្រនេះធ្វើឡើងតែសម្រាប់ជនរងគ្រោះដែលមិនមានជំនួយពីគ្រួសារ និងសម្រាប់ជួយសមាហរណកម្មអ្នកទាំងនោះទៅក្នុងសង្គមវិញ។
សម្រាប់អ្នកស្រី ស្រីហេង វិញ គឺបានទទួលសេវាប្រឹក្សា និងសេវាគាំទ្រលើជីវភាពពីអង្គការអាដហុកនាឆ្នាំកន្លងមក ប៉ុន្តែពេលនេះសេវាទាំងអស់នោះលែងមានទៀតហើយ។
លោក នី សុខា បង្ហាញពីការខូចចិត្តពេលឃើញថា មិនអាចជួយជនរងគ្រោះបានដូចសព្វដង ប៉ុន្តែលោកបានសន្យាថានឹងបន្តធ្វើគ្រប់យ៉ាងដើម្បីកៀរគរថវិកាពីម្ចាស់ជំនួយថ្មីៗទៀត។ មុនពេលជំនួយត្រូវបានកាត់ផ្ដាច់ អង្គការអាដហុកបានជួយសង្ក្រោះជនរងគ្រោះដោយការជួញដូរ និងមាតុភូមិនិវត្តន៍ជាមធ្យម១០០នាក់ក្នុងមួយឆ្នាំ។
អង្គការក្នុងស្រុកមួយចំនួនទៀតដែលពឹងលើជំនួយអាមេរិកដើម្បីធ្វើកិច្ចការប្រឆាំងការជួញដូរមនុស្ស ប្រាប់ សារព័ត៌មានខេមបូចា ថា ស្ថាប័នរបស់ពួកខ្លួនក៏កំពុងប្រឈមនឹងបញ្ហាប្រហាក់ប្រហែលគ្នានេះដែរ។
លោក មឿន តុលា នាយកប្រតិបត្តិអង្គការសង់ត្រាល់ (Central) មានប្រសាសន៍ថា ការផ្អាកជំនួយពីអង្គការ USAID បានបង្ខំឲ្យអង្គការរបស់លោកត្រូវបង្រួមវិសាលភាពការងារពីធ្វើការនៅ១០ទីតាំងទូទាំងប្រទេសមកនៅត្រឹមពីរទីតាំងវិញ ដែលនេះបានកាត់យុទ្ធនាការប្រឆាំងការជួញដូរមនុស្សនៅថ្នាក់ក្រោមអស់ចំនួនប្រាំបីខេត្ត។
អង្គការសង់ត្រាល់បានឲ្យ សារព័ត៌មានខេមបូចា ដឹងថា ស្ថានប័ននេះពឹងផ្អែកលើជំនួយរបស់ USAID ជាខ្លាំង ដោយបានថវិកាជិត១លានដុល្លារសម្រាប់សកម្មភាពប្រាំឆ្នាំ។ មុនកិច្ចសន្យាផ្ដល់ជំនួយត្រូវលុបចោលក្នុងខែមីនា អង្គការសង់ត្រាល់បានទទួល៧៥ករណីទាក់ទងនឹងការសង្ស័យថាមានអំពើកេងប្រវ័ញ្ចលើកំលាំងពលកម្ម ឬបង្ខំឲ្យធ្វើការលើពលករចំណាកស្រុក។ ដោយសារតែជំនួយត្រូវបានកាត់ សង់ត្រាល់ ត្រូវបង្ខំចិត្តឈប់បន្តជំនួយទាំងនេះតទៅទៀត។
លោក មឿន តុលា បានលើកឡើងថា ការកាត់ជំនួយបរទេសនឹងបណ្ដាលឲ្យមានផលពិបាកធ្ងន់ធ្ងរចំពោះសង្គមស៊ីវិលក្នុងស្រុក ដោយថាការកេងប្រវ័ញ្ចលើក្មេងស្រីដោយសេវាជ្រើសរើសពលករដែលមានហានិភ័យខ្ពស់នៅតែកើតមាន។ លោកលើកឡើងថា នៅដើមឆ្នាំនេះមានស្រ្តី និងក្មេងស្រីប្រមាណ១០០នាក់ដែលរងអំពើកេងប្រវ័ញ្ចកម្លាំងពលកម្មត្រូវបានសង្គ្រោះ និងធ្វើមាតុភូមិនិវត្តន៍ពីប្រទេសចិនវិញ។
បើសិនជាមិនមានការគាំទ្រពីអង្គការសង្គមស៊ីវិល លោកថាបណ្ដាញរបស់ក្រុមបោកប្រាស់កេងប្រវ័ញ្ចទាំងនោះទំនងជាកើតមានកាន់តែច្រើន។
បន្ថែមពីលើការសម្របសម្រួលការធ្វើមាតុភូមិនិវត្តន៍សម្រាប់ពលករចំណាកស្រុកដែលត្រូវបានជួញដូរ សង់ត្រាល់ ក៏បានផ្តល់សេវាផ្លូវច្បាប់ដល់ប្រជាជនកម្ពុជាដែលចាញ់បោកមេខ្យល់រឿងរកការងារធ្វើដែលបង្កឲ្យអស់ប្រាក់ពួកគាត់រាប់ពាន់ដុល្លារផងដែរ។
លោក ផានិត* ចាញ់បោកបុរសម្នាក់អស់ប្រាក់៤ពាន់ដុល្លារ ដោយបុរសនោះអះអាងថា ជាភ្នាក់ងារជ្រើសរើសពលករទៅធ្វើការនៅក្នុងក្រុមហ៊ុនឧស្សាហកម្មប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង។ បុរសនោះបានសន្យាផ្ដល់ការងារល្អមួយ និងជួយរៀបចំទិដ្ឋាការ និងថ្លៃធ្វើដំណើរ។
លោក ផានិត និងមនុស្ស៤០នាក់ផ្សេងទៀតដែលបានជួបករណីប្រហាក់ប្រហែលគ្នានេះបានធ្វើការជាមួយអង្គការសង់ត្រាល់ដើម្បីដាក់ពាក្យបណ្ដឹង និងបន្តតតាំងខាងផ្លូវច្បាប់ ប៉ុន្តែអ្នកទាំងនោះហាក់ស្ថិតនៅក្នុងភាពមិនច្បាស់លាស់បន្ទាប់ពីសង់ត្រាល់ត្រូវបង្ខំចិត្តបិទករណីនោះដោយសារតែបញ្ហាថវិកា។
អង្គការសម្ព័ន្ធចាប់ដៃ ជាអង្គការអន្តរជាតិមួយមានមូលដ្ឋាននៅភ្នំពេញដែលធ្វើការផ្ដោតលើការបញ្ចប់ទាសភាពសម័យថ្មី បានលើកឡើងថា ស្ថាប័នខ្លួនបានបញ្ឈប់បុគ្គលិកចំនួនប្រាំពីរទៅប្រាំបីនាក់ កាត់បន្ថយសមត្ថភាពប្រតិបត្តិការ និងបានបញ្ជូន ករណីជនរងគ្រោះដែលធ្លាប់ទទួលបានការគាំទ្រពីស្ថាប័នខ្លួនចំនួន៣៧នាក់ ហើយភាគច្រើនករណីទាំងនោះត្រូវបានផ្ទេរទៅឲ្យភ្នាក់ងាររដ្ឋាភិបាលវិញក្រោយជំនួយត្រូវបានកាត់។
នាយកអង្គការសម្ព័ន្ធចាប់ដៃ លោក ហោ កុសល្យ បានលើកឡើងថា ការកាត់ជំនួយគឺបានកម្រិតលទ្ធភាពរបស់ជនរងគ្រោះទទួលបានជំនួយផ្លូវច្បាប់ ការប្រឹក្សា ម្ហូបអាហារ និងការថែទាំសុខភាព និងថាធនធានរបស់រដ្ឋាភិបាលមិនទាន់មានគ្រប់គ្រាន់នៅឡើយ។
ថវិកាជំនួយភាគច្រើនសម្រាប់អង្គការដូចជា សង់ត្រាល់ អាដហុក ចាប់ដៃ ក្នុងការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងទាសភាពសម័យថ្មី គឺបានពីគម្រោងប្រឆាំងការជួញដូរមនុស្ស (CTIP)របស់អង្គការ USAID ដែលបានចំណាយថវិការាប់សិបលានដុល្លារសម្រាប់កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់អន្តររដ្ឋាភិបាល គិតពីឆ្នាំ២០០៦ មក ក្នុងការប្រឆាំងនឹងការជួញដូរមនុស្ស និងផ្ដល់ការគាំទ្រដល់ជនរងគ្រោះ ដែលបានធ្វើឲ្យវាក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលឆ្លើយតបប្រឆាំងនឹងការជួញដូរមនុស្សនៅកម្ពុជា។
ប៉ុន្តែការឆបោកតាមអនឡាញបានកើនឡើងនៅទីតាំងច្រើនជាង៣៥០កន្លែងទូទាំងប្រទេសកម្ពុជា និងបានកេងប្រវ័ញ្ចលើកម្លាំងពលកម្មប្រហែល១៥ម៉ឺននាក់ ដែលអ្នកទាំងនោះមកពី២២ប្រទេស ហើយការឆបោកតាមអនឡាញនេះអាចរកចំណូលបានយ៉ាងតិច១២ពាន់លានដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំ។ នេះបើតាម Winrock International ដែលជាអតីតអ្នកអនុវត្តគម្រោងប្រឆាំងការជួញដូរមនុស្ស(CTIP) និងថាការប្រឆាំងនឹងអំពើឆបោកតាមអនឡាញទាំងនេះគឺត្រូវកំទេចបណ្ដាញឧក្រិដ្ឋជនទាំងនោះ។
Mark Taylor អតីតប្រធានក្រុមការងារ Winrock បានប្រាប់កាសែត The Diplomat កាលពីខែឧសភា ថាដៃគូរបស់ CTIP បានសង្គ្រោះ និងធ្វើមាតុភូមិនិវត្តន៍មនុស្សជាង២០០នាក់ ដែលភាគច្រើនជាជនរបទេស ពីការបង្ខំឲ្យធ្វើការនៅមជ្ឈមណ្ឌលឆបោកមុនទីតាំងទាំងនោះត្រូវបានបិទ។
ស្របពេលដែលរដ្ឋាភិបាលបើកការបង្រ្កាបទូទាំងប្រទេសលើមជ្ឈមណ្ឌលឆបោកកាលពីខែមុន សកម្មភាពនេះហាក់ថមថយល្បឿនវិញនៅពេលនេះ។ មន្ត្រីអះអាងថា ប្រតិបត្តិការនៅតែបន្តធ្វើ ប៉ុន្តែថាការចាប់អារម្មណ៍បានបង្វែរទៅរឿងជម្លោះព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ។ ជាមួយគ្នានេះដែរ ក៏មានការចោទប្រកាន់ដែរថា អ្នកដែលជាប់សង្ស័យនឹងអំពើឆបោកនេះដែលជាអ្នកមានឥទ្ធិពល គឺមិនមានអ្នកណាហ៊ានប៉ះពាល់នោះទេ។
ចំណែកការត្រួតពិនិត្យបញ្ជាក់លើជនបរទេសរាប់ពាន់នាក់ថា អ្នកណាជាអ្នកត្រូវគេជួញដូរក៏នៅមានកម្រិត ហើយអ្នកទាំងនោះកំពុងនៅជាប់ឃុំនៅឡើយ។
លោកស្រី ជូ ប៊ុនអេង អនុប្រធានអចិន្ត្រៃយ៍ គណៈកម្មាធិការជាតិប្រយុទ្ធប្រឆាំងអំពើជួញដូរមនុស្ស (គ.ជ.ប.ជ) ធ្លាប់ប្រាប់ សារព័ត៌មានខេមបូចា ថា ការត្រួតពិនិត្យដំបូងភាគច្រើនរកឃើញថាជា «ការបំពានច្បាប់អន្តោប្រវេសន៍ និងច្បាប់ការងារ»។ លោកស្រីបានអំពាវនាវឲ្យមាន «ការទទួលខុសត្រូវរួមគ្នា» ជាមួយប្រទេសកំណើតរបស់អ្នកជាប់ឃុំទាំងនោះ។
ពេលសួរនាំអំពីការកាត់ជំនួយរបស់អាមេរិកនាពេលថ្មីៗនេះ លោកស្រីថាការកាត់នេះមិនប៉ះពាល់ដល់លទ្ធភាពរបស់រដ្ឋាភិបាលក្នុងការប្រឆាំង និងការទប់ស្កាត់អំពើជួញដូរមនុស្សនោះទេ។
លោកស្រីមានប្រសាសន៍ថា៖ «កាលពីមុន ជំនួយអាមេរិកគាំទ្រដល់សកម្មភាពជាក់លាក់មួយចំនួន ជាពិសេសនៅកន្លែងណាដែលមិនសូវមានអ្នកសហការដោយផ្ទាល់ជាមួយរដ្ឋាភិបាល។ យើងនៅតែឲ្យតម្លៃចំពោះការគាំទ្រទាំងនោះមិនថាដោយផ្ទាល់ ឬដោយប្រយោល»។ លោកស្រីបានសម្ដៅដល់ការងារទប់ស្កាត់អំពើជួញដួរមនុស្សតាមរយៈការអប់រំ និងការចុះបណ្ដុះបណ្ដាលផ្ទាល់ដល់មន្ត្រីជួរមុខ។
លោកស្រីបន្តថា៖ «យើងនៅតែបន្តប្ដេជ្ញាអនុវត្តផែនការយុទ្ធសាស្រ្តរបស់យើង»។ អ្នកស្រីអះអាងថា ករណីជួញដូរមនុស្សបានធ្លាក់ចុះ ហើយស្ថានភាពឆ្នាំនេះមានភាពល្អប្រសើរ បើផ្អែកតាមទិន្នន័យរបស់រដ្ឋាភិបាល ប៉ុន្តែអ្នកស្រីមិនបានផ្ដល់តួលេខនេះមកអ្នកសារព័ត៌មាននោះទេ។
ទោះបីជាមានការអះអាងពីវឌ្ឍនភាពក៏ដោយ បណ្តាញគាំទ្រមិនមែនរដ្ឋាភិបាលនៅតែតស៊ូចំពោះការលំបាកក្នុងការរកថវិកាសម្រាប់គាំទ្រប្រតិបត្តិការតស៊ូមតិរបស់ពួកគេ។
អស់រយៈពេលជាងប្រាំខែចាប់តាំងពីអ្នកផ្តល់ជំនួយសំខាន់បានដកខ្លួន អង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាល និងក្រុមសិទ្ធិមនុស្សរបស់កម្ពុជាបានជួបការលំបាកក្នុងការស្វែងរកម្ចាស់ជំនួយថ្មី។ ជាមួយនឹងប្រតិបត្តិការក្រោមភាពតានតឹង ប្រព័ន្ធដ៏ផុយស្រួយរបស់ប្រទេសសម្រាប់ការជួយសង្គ្រោះអ្នករស់រានមានជីវិតពីការជួញដូរ និងការទប់ស្កាត់ករណីថ្មី ក៏ប្រឈមនឹងភាពមិនច្បាស់លាស់៕
* សញ្ញាផ្កាយបង្ហាញតែឈ្មោះដែលមិនភ្ជាប់នាមត្រកូលដើម្បីរក្សាឯកជនភាពរបស់ជនរងគ្រោះ។
ប្រែសម្រួលពីអត្ថបទភាសាអង់គ្លេស៖ NGOs Struggle to Support Trafficking Survivors After Months of Funding Shortfalls
