សមាគមសម្ព័ន្ធអ្នកសារព័ត៌មានកម្ពុជា

អាណាព្យាបាលសិស្សនៅសាលាបឋមសិក្សាមួយកន្លែងក្នុងខេត្តកណ្តាល បារម្ភពីបញ្ហាសុខភាព និងសុវត្ថិភាពក្មេងៗ

សិស្សសាលាបឋមកំពង់តាឡុងជិះកង់ចេញពីសាលាទៅផ្ទះនៅតាមបណ្តោយផ្លូវមុខសាលាដែលត្រូវបានស្រោចទឹកហើយ ស្ថិតក្នុងភូមិកំពង់តាឡុង ឃុំបឹងខ្យាង ស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង ខេត្តកណ្ដាល។ រូបថតនៅថ្ងៃទី៨ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៣។ ខេមបូចា/ សុវណ្ណ ស្រីពេជ្រ
សិស្សសាលាបឋមកំពង់តាឡុងជិះកង់ចេញពីសាលាទៅផ្ទះនៅតាមបណ្តោយផ្លូវមុខសាលាដែលត្រូវបានស្រោចទឹកហើយ ស្ថិតក្នុងភូមិកំពង់តាឡុង ឃុំបឹងខ្យាង ស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង ខេត្តកណ្ដាល។ រូបថតនៅថ្ងៃទី៨ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៣។ ខេមបូចា/ សុវណ្ណ ស្រីពេជ្រ

អាណាព្យាបាលដែលកំពុងអង្គុយចាំយកកូនតូចៗរបស់ពួកគេចេញពីរៀននៅសាលាបឋម​សិក្សាកំពង់តាឡុង ស្ថិតក្នុងភូមិកំពង់តាឡុង ឃុំបឹងខ្យាង បារម្ភអំពីសុវត្ថិភាព​ និងសុខភាព ខ្លាច​មានគ្រោះថ្នាក់ ដោយសារតែសាលារៀនមួយនេះមិនមានរបង ខណៈ​ឡាន​តូចធំដឹក​ដី​កាត់​​ផ្លូវមុខសាលារៀនតាំងពីព្រឹកដល់ល្ងាច និងបង្កឱ្យមានដីហុយខ្លាំង។

ធ្វើដំណើរតាមផ្លូវជាតិលេខ២ បត់ស្ដាំទៅតាមផ្លូវចូលភូមិបឹងខ្យាង ដែលជាផ្លូវមួយដ៏មមាញឹក ត្បិតគេឃើញមានរថយន្តដឹកដី និងដឹកថ្មតូចធំទៅចាក់បំពេញនៅប្រលានយន្តហោះថ្មីដែល​ជាគម្រោងរបស់ក្រុមហ៊ុន OCIC របស់ឧកញ៉ា ពង់ ខៀវសែ។

នៅលើបណ្ដោយផ្លូវលំនេះ នៅខាងឆ្វេងដៃមានសាលាបឋមសិក្សាមួយមានអគារមួយខ្នង​មាន៦បន្ទប់ និងមានរោងមួយដាច់ដោយឡែកសម្រាប់ថ្នាក់មត្តេយ្យសិក្សា។ សាលារៀននេះ មិនមានរបងហ៊ុមព័ន្ធជុំវិញទីធ្លាសាលាឡើយ។

អង្គុយចាំកូនស្រីដែលរៀនថ្នាក់មតេ្តយ្យ អ្នកស្រីសំណាង អាយុ២៧ឆ្នាំ ជាពលរដ្ឋរស់នៅ ភូមិកំពង់តាឡុង លើកឡើងថា អ្នកស្រីមានការបារម្ភជាខ្លាំងអំពីសុត្ថិភាពកូនស្រីអាយុ៤ឆ្នាំ របស់អ្នកស្រី ត្បិតថាពេលចេញលេងម្ដងៗ ខ្លាចកូនរបស់ខ្លួនដើរលេងទៅផ្លូវថ្នល់ដែលមាន​ឡានធំៗដឹកដីទៅមកមិនដែលដាច់។

ថ្លែងទាំងក្ដីបារម្ភ អ្នកស្រីនិយាយថា៖ «ពេលខ្លះដាក់កូន[ជូនកូនមករៀន]ហើយទៅផ្ទះធ្វើម្ហូប អ៊ីចឹងអត់ដឹងថាចេញលេង គាត់ទៅក្រៅ ឬនៅក្នុងសាលាទេ បើមានរបងការពារ​សុវត្ថិភាព​ពួកគាត់ដែរព្រោះអីមានឡានធំៗ»

ថ្វីត្បិតតែគ្រោះថ្នាក់មិនទាន់កើតមាន​ ក៏ប៉ុន្តែអាណាព្យាបាលនៅតែមានកង្វល់ ហើយតែង​បារម្ភ​​និងភ័យខ្លាចមានបញ្ហាណាមួយកើតឡើងដោយចៃដន្យ ត្បិតសាលាគ្មានរបងបិទបាំង ខណៈពេលឡានបើកបរកាត់ម្ដងៗ ដីហុយជះចូលមកសាលារៀន និងផ្ទះប្រជាពលរដ្ឋ​ផង​ដែរ។

អ្នកស្រី សំណាង ប្រាប់ថា៖ «បើមានគេស្រោចទឹកមានអីទៅ ពេលគាត់ចេញលេង​វាអត់មាន​ធូលីដីប៉ះពាល់ដល់សុខភាពពួកគាត់ដែរ»។

បើតាមការសាកសួរសិស្សានុសិស្សនៅសាលាបឋមកំពង់តាឡុង ពួកគេលើកឡើងដូចៗគ្នាថា ពួកគេចង់បានរបងសាលា ដើម្បីសុវត្ថិភាព និងទឹកស្អាតសម្រាប់ប្រើប្រាស់​ទៅតាមតម្រូវការ​នៅក្នុងសាលារបស់ពួកគេ ខណៈបច្ចុប្បន្នសិស្សទាំងនោះមិនមានទឹកស្អាតប្រើឡើយ ដោយ​ប្រើទឹកអណ្ដូង។

សិស្សានុសិស្សទាំងនោះនិយាយថា៖ «ខ្ញុំចង់បានរបងសាលា ហើយបារម្ភពីសុវត្ថិភាព ខ្លាច​ឡាន​កិន និងចង់បានទឹកស្អាត»។

អ្នកស្រី សំណាង តែងតែប្រាប់កូនរបស់ខ្លួនថា «កុំចេញលេងក្រៅរបងសាលា» និងជូនកូន​មក​រៀន ហើយចាំយកកូនទៅផ្ទះជាប្រចាំមិនដែលខកខានឡើយ ត្បិតអ្នកស្រីបារម្ភ​ពីសុវត្ថិភាព​កូន​របស់អ្នកស្រី។

ក្នុងនាមជាអាណាព្យាបាលមួយរូប អ្នកស្រី សំណាង លើកឡើងយ៉ាងដូច្នេះថា៖ «រឿងនេះវាធំ​ដែរ កាលណាគាត់ធ្វេសប្រហែសតែមួយភ្លេត គាត់ចេញទៅក្រៅទៅ គាត់អត់បានមើលឡាន​មើលម៉ូតូទៅវាអាចមានបញ្ហាដល់អាយុជីវិត»

សិស្សានុសិស្សកំពុងចេញពីសាលារៀន ខណៈសាលាមិនមានរបងត្រឹមត្រូវ ដែលជាក្ដី​បារម្ភ​របស់អាណាព្យាបាល ត្បិតមានឡានដឹកដីធំៗឆ្លងកាត់មិនដែលដាច់។ រូបថត​នៅ​ថ្ងៃទី៨ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៣។ ខេមបូចា/ សុវណ្ណ ស្រីពេជ្រ

ជាគ្រូបង្រៀនមួយរូបនៅសាលាបឋមសិក្សាកំពង់តាឡុង អ្នកស្រី ឡុញ វណ្ណា អាយុ៤១ឆ្នាំ លើក​ឡើងថា អ្នកស្រីពិតជាចង់ឱ្យសាលាដែលអ្នកស្រីបង្រៀន មានរបងជុំវិញសាលាត្រឹមត្រូវ ដើម្បីធានាបាននូវសុវត្ថិភាពសិស្សពីថ្នាក់មត្តេយ្យសិក្សា រហូតដល់សិស្សថ្នាក់ទី៦។ អ្នកស្រី​លើកឡើងដូច្នេះ ក្រោមហេតុផលថា មានឡានដឹកដីច្រើនចរាចរយ៉ាងមមាញឹក ទើបបារម្ភ​ពី​សុវត្ថិភាពសិស្សខ្លាចមានគ្រោះថ្នាក់ដោយសារតែឡានដឹកដីទាំងនោះ ត្បិតកន្លងមក​ធ្លាប់​មាន​គ្រោះថា្នក់ជាមួយម៉ូតូ ប៉ុន្តែមិនធ្ងន់ធ្ងរទេ។

អ្នកស្រីនិយាយថា៖ «ខ្ញុំបង្រៀននៅទីនេះតាំងពីឆ្នាំ២០០៨មក សាលារៀននេះមិនមាន​របងថ្ម​ទេ មានតែរបងសំណាញ់ដាក់ឈើ ប៉ុន្តែការការពារនេះ មិនមានសុវត្ថិភាពដល់សិស្សទេ ខ្ញុំ​បារម្ភ​ខ្លាចមានគ្រោះថ្នាក់ដល់សិស្សគាត់ចេញទៅក្រៅ យើងមើលអត់ទាន់ចឹង! កូនគេ​កូន​យើង ខ្ញុំបារម្ភ»

ដោយសារតែឡានដឹកដីឥតឈប់តាំងពីព្រឹកទល់ល្ងាចបង្កឱ្យមានដីហុយ អ្នកស្រី វណ្ណា បន្ត​ថា៖ «នៅពេលដែលដីហុយគឺប៉ះពាល់សុខភាពសិស្ស ហើយមិនថាតែសុខភាពសិស្សទេ សូម្បី​តែអ្នករស់នៅជុំវិញហ្នឹងគឺប៉ះពាល់ទាំងអស់ ហុយណាស់មួយថ្ងៃៗ ដោយសារតែ​ដឹក​ចេញ​ចូលៗ មិនបានស្រោចទឹកដិតដល់»

ក្រៅតែពីមិនមានរបងសម្រាប់ធានាសុវត្ថិភាពសិស្ស សាលាបឋមសិក្សាមួយនេះ មិនទាន់​មាន​ទឹកស្អាតសម្រាប់ឱ្យសិស្សទទួលទាន ខណៈប្រព័ន្ធទឹកលាងដៃក៏គ្មាន ដែលតម្រូវឱ្យ​អាណា​ព្យាបាល​ច្រកទឹកពីផ្ទះឱ្យកូនៗរបស់ពួកគេទទួលទាន ឬទិញទឹកហូបនៅសាលា ហើយ​បង្គន់​អនាម័យទៀតសោត នៅមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បំពេញតម្រូវការសិស្ស និងគ្រូផងដែរ។

អ្នកស្រី វណ្ណា មានប្រសាសន៍ថា៖ «​ប្រព័ន្ធទឹកលាងដៃ ទឹកស្អាត សំខាន់ត្រូវតែមាន ហើយ​បង្គន់​អនាម័យមានដែរ តែខាងមត្តេយ្យចឹងអត់មាន មានតែរបស់បឋម កូនសិស្សខ្លះ​តូច​គាត់​ឃើញអនាម័យរបស់សិស្សធំៗច្របូកច្របល់ គាត់សុំទៅផ្ទះពេលឈឺពោះ»។​

អង្គុយលើម៉ូតូក្រោមដើមឈើ​អំពិលបារាំង ចាំយកចៅប្រុសស្រីចេញពីសាលារៀន លោក សុផាត ស្នើឱ្យនាយកសាលា និងអ្នកពាក់ព័ន្ធនានា ជួយកសាងរបងសាលា ដើម្បីធានា​បាននូវសុវត្ថិភាពសិស្សានុសិស្ស និងចៅរបស់លោកផង។ លោកថា បើសាលានេះ​មាន​របងបិទជិតត្រឹមត្រូវ ទើបលោកមានភាពកក់ក្ដៅចំពោះសុវត្ថិភាពចៅៗ​របស់លោក​ដែល​មករៀននៅសាលានេះ។

លោកនិយាយថា៖ «ឡានដឹកទាំងតោនៗចឹង! ចៅខ្ញុំពីរបីនាក់ឯណោះ។ មានរបងវាធានា ឡានដឹងដីម្ងៃៗច្រើនសឹងអី បារម្ភសឹងអី បើកិនទៅដូចចេកចៀនចឹង។ បើមាន[របង]ខ្ញុំទុកចិត្ត»។

នាយកសាលាបឋមសិក្សា​ កំពង់តាឡុង លោក អេង សំរ៉ុង អាយុ៥៣ឆ្នាំ ថ្លែងថា ក្នុង​នាម​លោក​ជានាយកសាលាពិតជាមានក្ដីបារម្ភចំពោះបញ្ហាសុវត្ថិភាពសិស្សសាលា ប៉ុន្តែសាលា​របស់លោកមិនទាន់មានលទ្ធភាពសាងសង់សំណង់ទាំងនោះទេ។

លោក សំរ៉ុង មានប្រសាសន៍ថា៖ «រឿងបារម្ភយើងបារម្ភហើយ តែយើងវាអត់មានលទ្ធភាព​ធ្វើ។ ខាងព្រលានគេក៏ចង់ធ្វើដែរ តែគេថាចាំពង្រីកផ្លូវសិន វាអ៊ីចឹងបាទ! ទេចឹងមិនដឹងថ្ងៃណា​បើគេ​និយាយចឹង ខ្ញុំម៉េចហ៊ានអះអាង»

លោក សំរ៉ុង មានប្រសាសន៍ថា ធ្លាប់បានដាកសំណើរទៅក្រុមហ៊ុនព្រលានយន្តហោះ​ចំពោញ​ការស្នើសុំឱ្យជួយកសាងរបងសាលានេះដែរ តែមិនទាន់មានការឆ្លើយតប ខណៈមិនបានដាក់​ទៅ​មន្ទីរអប់រំ ឬក្រសួងឡើយ។

លោកថ្លែងថា៖ «ដាក់សំណើរសុំទៅខាងព្រលានអីដែរ តែគេថាធ្វើអត់ទាន់កើត​ព្រោះផ្លូវត្រូវ​ពង្រីក។ ខ្ញុំអត់ដែលស្នើផង ក្រសួងមន្ទីរអីអត់ផង»

នាយកសាលារូបនេះបន្ថែមថា​ ក្រៅតែពីបញ្ហារបងសាលាមិនទាន់មាន សាលាលោកក៏មាន​ការ​ខូចខាតមួយចំនួនដែរដែលតម្រូវឱ្យកសាងជាបន្តបន្ទាប់ ខណៈមិនទាន់មានទឹកស្អាត​សម្រាប់​ឱ្យសិស្សប្រើឡើយ ដោយប្រើទឹកអណ្ដូងស្នប់ជំនួស។

លោកនាយកសាលានិយាយថា៖ «ទ្វារបង្អួចក៏វាខូចខាត តែខ្ញុំត្រូវកសាងជាបន្តបន្ទាប់ តែ​ទឹក​ស្អាត​ខ្ញុំមិនទាន់តចូលផង រាល់ថ្ងៃខ្ញុំប្រើទឹកអណ្ដូងស្នប់យើងបូម ទឹកណ្ដូងវាល្អ​គេត្រួត​ពិនិត្យ​ថាប្រើបាន ក្មេងវាអត់ដែលហូបទឹកហ្នឹងផង វាយកពីផ្ទះមក»

សិស្សសាលាបឋមសិក្សាកំពង់តាឡុងបំរុងដើរឆ្លងកាត់ផ្លូវចូលសាលាដែលមិនទាន់មានរបង​រឹងមាំនៅឡើយ ខណៈឡានធំបើកបរតាមបណ្តោយផ្លូវមុខសាល ស្ថិតក្នុងភូមិកំពង់តាឡុង ឃុំបឹងខ្យាង ស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង ខេត្តកណ្ដាល។។ រូបថត​នៅ​ថ្ងៃទី៨ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៣។ ខេមបូចា/ ព្រីង សំរាំង

ទាក់ទងនឹងបញ្ហានេះ លោក អ៊ែល អឿន មេភូមិកំពង់តាឡុង បានឱ្យដឹងថា បញ្ហារបង​សាលា​បឋមសិក្សាកំពង់តាឡុង លោកធ្លាប់បានសាកសួរទៅខាងនាយកសាលាដែរ ហើយលោក​ចាត់​​ទុកថា​ជារឿងសំខាន់ដែលត្រូវដោះស្រាយ ដើម្បីសុខសុវត្ថិភាពសិស្សសាលា។

លោក អឿន លើកឡើងថា៖ «សំណើរទើបតែដាក់លើកទីមួយបានពីរបីខែ ទៅឃុំទៅព្រលាន​ក៏​ដូចរដ្ឋាភិបាលដែរ។ សំខាន់បើមានរបង បិទទ្វារកុំឱ្យក្មេងរត់លេងមកលើផ្លូវ ផ្លូវឡាន​ដឹកដី​ដឹកថ្ម»។

មេភូមិកំពង់តាឡុង​ អះអាងថា លោកនឹងលើកពីបញ្ហាដែលសាលារៀន​ក្នុងមូលដ្ឋាន​របស់​លោក​ខ្វះខាត នៅពេលបើកអង្គប្រជុំក្រុមប្រឹក្សាឃុំ។ ហើយលោកលើកទឹកចិត្ត​ឱ្យ​នាយក​សាលា​លើកឡើងពីបញ្ហាដែលប្រទះ ត្បិតមិនដែលឃើញលោកនាយក​សាលាបឋម​សិក្សា​កំពង់តាឡុង លើកឡើងពីបញ្ហាទាំងអស់នោះសោះ។

លោក អឿន បន្ថែមថា៖ «នាយកគាត់អត់មានដាក់ពាក្យសុំសោះ ចេះតែស្ងាត់ៗ ពេលប្រជុំ​ការងារម្ដងៗគាត់លើកអាបញ្ហាហ្នឹងខ្លះទៅ បានវារលូន បើគាត់អត់លើកសោះយើង​វាពិបាក​ដែរ សំខាន់គាត់ម្ចាស់ផ្ទះ ដូចមេគ្រួសារអ៊ីចឹង»

ចំណែកមេឃុំបឹងខ្យាង លោក ណៃ ចាន់ឌី លើកឡើងស្រដៀងនឹងមេភូមិកំពង់តាឡុង ថា​លោក​នាយកសាលាកំពង់តាឡុង មិនដែលបានដាក់សំណើ ឬនិយាយ​អំពីបញ្ហា​ដែល​សាលា​ជួបប្រទះការខ្វះខាតឡើយ ភាគច្រើនគឺខាងភូមិនិងឃុំតែងតែអើពើច្រើនជាង។

លោក ចាន់ឌី ឱ្យដឹងថា៖ «មិនមែនថាបន្ទោសទេ ខាងនាយកហាក់បីដូចជាមិនយក​ចិត្តទុក​ដាក់ និយាយត្រង់ហ្មង៎ ខាងភូមិបញ្ហាផ្សេងៗគាត់ចេះជួយហូរហែហ្នឹង យើងជួយចាក់ដី​ចាក់អី​ហូរហែរហូត»។

លើកឡើងពីបញ្ហារបងសាលារៀន និងទឹកស្អាត លោកមេឃុំបឹងខ្យាង បញ្ជាក់ថានឹងលើក​យល់​បញ្ហានេះ ទៅជជែកជាមួយនាយកសាលា និងអ្នកពាក់ព័ន្ធដើម្បីរកដំណោះស្រាយ។

លោក ចាន់ឌី ថា៖ «នៅតាមសាលានីមួយៗគេក៏មានលុយរបស់គេដែរ ចង់ដឹងថាវាយ៉ាងម៉េច​ដែរបញ្ហាហ្នឹង គ្រាន់តែខ្ញុំមិនបានលូកដៃចូលទៅសួរនាំការប្រើប្រាស់ថវិកាអស់ហ្នឹងទេ»។

បើតាមអង្គការយូនីសេហ្វ ការផ្តល់ការគាំទ្រគ្រប់គ្រាន់ដល់ការរៀនសូត្ររបស់កុមារ មាន​សារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំង ដើម្បីឱ្យពួកគេអាច​អភិវឌ្ឍខ្លួនឈានទៅសម្រេចបាន​សក្តានុពល​របស់​ពួកគេ។

អ្នកស្រី អ៊ុក ឆាយ៉ាវី ប្រធានសមាគមគ្រូបង្រៀនឯករាជ្យកម្ពុជា យល់ឃើញថា សាលារៀន​មួយ​មានភាពជាគំរូ មានបរិស្ថានស្អាត មានហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធល្អ លុះត្រាតែថ្នាក់ដឹកនាំ​សាលារៀនមានភាពជាអ្នកដឹកនាំ និងខ្វាយខ្វល់អំពីបញ្ហាដែលកើតមាននៅក្នុងសាលា ហើយ​ព្យាយាមរកដំណោះស្រាយ។

អ្នកស្រី ឆាយ៉ាវី ថ្លែងថា៖ «នេះជាកំហុសបច្ចេកទេសរបស់នាយកសាលា ព្រោះអីជាធម្មតា​នាយក​សាលាត្រូវខ្នះខ្នែង ខ្វះតុខ្វះកៅអីរកជំនួយ ស្នើទៅក្រសួងទៅគេ​មានកញ្ចប់ថវិកា​ជួយ»​។

អ្នកស្រីសង្កត់ធ្ងន់ថា បញ្ហានេះក្រសួងអប់រំគូរពិនិត្យមើលអំពីការគ្រប់គ្រង​របស់មន្ត្រី​ថ្នាក់​ក្រោម ដែលមិនបានបំពេញការងារឱ្យមានប្រសិទ្ធិភាពនៅក្នុងវិស័យអប់រំ ដែលអាចជះ​ឥទ្ធិពល​ដល់ការសិក្សារបស់កុមារ។

អ្នកស្រីបន្ថែមថា៖ «ក្រសួងត្រូវយកចិត្តទុកដាក់មន្ត្រីថ្នាក់ក្រោមឱ្យបានល្អប្រសើរផង ត្រូវមើល​ថាតើធ្វើយ៉ាងណាទាំងរដ្ឋបាលទាំងបរិស្ថានជុំវិញហ្នឹងបានប្រសើរឡើង»

582 views

ព័ត៌មានទាក់ទង

ព័ត៌មានថ្មីៗ

អត្ថបទពេញនិយម