សមាគមសម្ព័ន្ធអ្នកសារព័ត៌មានកម្ពុជា

ការផ្តល់កញ្ចប់ថវិកាសម្រាប់ឃុំសង្កាត់នៅមិនទាន់ឆ្លើយតបតម្រូវ​ការ​ចាំបាច់របស់ប្រជាពលរដ្ឋនៅមូលដ្ឋាន

កំណាត់ផ្លូវលេខ៥៩ដល់ភ្នំ១០០ ស្ថិតនៅក្នុងឃុំត្រាង ស្រុកកំរៀង ខេត្តបាត់ដំបង ដែលហុយ និងខូច។ ថតនៅថ្ងៃទី៦ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៣។ រូបភាពថតដោយ សុខ សាវី
កំណាត់ផ្លូវលេខ៥៩ដល់ភ្នំ១០០ ស្ថិតនៅក្នុងឃុំត្រាង ស្រុកកំរៀង ខេត្តបាត់ដំបង ដែលហុយ និងខូច។ ថតនៅថ្ងៃទី៦ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៣។ រូបភាពថតដោយ សុខ សាវី

ពលរដ្ឋម្នាក់បានត្អូញត្អែរថា៖ «ខ្ញុំជិះម៉ូតូទៅមណ្ឌលសុខភាពម្តងៗឈប់បីបួនដងឈឺ​ពោះ​ពេកទំរាំ​ដល់ពេទ្យ​ដោយសារផ្លូវរលាក់ហើយ​ហុយ ដុំថ្មផុសមក ជួនកាលទៅហួសម៉ោង​ពេទ្យក៏មាន»។ នេះជាសំដីរបស់អ្នកស្រី គឹម ស្រ៊ៀង អាយុ៣៤ឆ្នាំ ដែលកំពុងពរ​ពោះ​៧ខែ រស់​នៅ​​ភូមិអូរចំបក់ ឃុំត្រាង ស្រុកកំរៀង ខេត្តបាត់ដំបង ដែលមាន​មុខរបរលក់​អីវ៉ាន់​ចាប់ហួយ​គ្រប់​មុខ​។

អ្នកស្រីបានបន្ថែមថា ផ្លូវឆ្លងកាត់ភូមិរបស់គាត់នេះរលាក់ហុយ ថ្មផុសស្រួចៗពិបាក​ធ្វើដំណើរ​ណាស់ ហើយចម្ងាយផ្លូវពីផ្ទះរបស់គាត់ទៅមណ្ឌលសុខភាពប្រហែល១០គីឡូម៉ែត្រ​ ប៉ុន្តែត្រូវ​ចំណាយ​ពេលជិះយូរព្រោះមិនហ៊ានជិះលឿននោះទេ។

សូមបញ្ជាក់ថាផ្លូវមួយខ្សែខាងលើនេះប្រវែងប្រហែល១៧គីឡូម៉ែត្រដែលតភ្ជាប់ពីផ្លូវលេខ៥៩ ដល់ភ្នំ១០០ ផ្លូវនេះជាសរសៃឈាម​សេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅឃុំត្រាង ស្រុកកំរៀង ​ខេត្ត​បាត់ដំបង ដែល ប្រជាពលរដ្ឋប្រាំភូមិ ក្នុងឃុំនេះធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់និងដឹកជញ្ជូនកសិផល​ជា​ប្រចាំ​ដែលមានភូមិត្រាង ភូមិកណ្តាល ភូមិអូរគគី ភូមិអូរចំបក់ និងភូមិភ្នំ១០០។

អ្នកស្រី គឹម ស្រ៊ៀង បានលើកឡើងថា ផ្លូវនេះមានការលំបាកថ្មផុសស្រួចៗ ​និងហុយ​ខ្លាំង​ម៉ូតូ ឡានបើកឆ្លងកាត់ធ្លាប់ផ្លាតដួលច្រើននាក់ ហើយខ្លះបុកថ្មដែលផុសមកបែក​កង់ម៉ូតូ​ក៏មាន ជាក់​ស្តែង កូននិងក្មួយរបស់គាត់ជិះម៉ូតូទៅសាលារៀនធ្លាប់រអិលដួលរងរបួស​ដេរច្រើន​ថ្នេរ​ដោយសារផ្លាតថ្មដែលផុសមកស្រួចៗ។

អ្នកស្រី គឹម ស៊្រៀង បានបន្ថែមថា៖ «ឃើញមេឃុំអីមកវាស់ច្រើនដងដែរ តែស្ងាត់ឈឹងគ្រាន់​តែ​លឺតៗគ្នាថា គេចាក់កៅស៊ូឱ្យជិត​១០ឆ្នាំ​ហើយ»

កំពុងដើរសំដៅទៅថ្នល់ជាតិ អ្នកស្រី ឆែម ទូច អាយុ ៣៤ ឆ្នាំ រស់នៅភូមិអូរគគី ឃុំត្រាង បាន​ឱ្យ​ដឹង​ដែរថា ផ្លូវក្នុងភូមិពិតជាពិបាកក្នុងការធ្វើដំណើរណាស់ ហើយហុយខ្លាំង​ពេល​រថយន្ត​ម៉ូតូ​បើកកាត់។ អ្នកស្រីបន្តថា អ្នកជំងឺល្មមៗដឹកទំរាំដល់ពេទ្យចង់ផុតដង្ហើម​ដោយសារ​​រលាក់​ពេក ហើយម៉្យាងទៀតដោយសារផ្លូវពិបាកធ្វើឱ្យឈ្មួញចូលទិញកសិផលបានតម្លៃ​ថោក​ដែរ។​

អ្នកស្រី ឆែម ទូច ឱ្យដឹងថា៖ «ខ្ញុំសំណូមពរចង់ឱ្យអាជ្ញាធរ រឺក្រសួងអី ជួយជួសជុលផ្លូវនេះ​បាន​ចាក់បេតុង រឺកៅស៊ូមកព្រោះផ្លូវក្រួសក្រហមមិនបានយូរទេ ដើម្បីលក់ដំណាំដាំដុះបានថ្លៃ និង ងាយស្រួលធ្វើដំណើរទៅមណ្ឌលសុខភាព និង សិស្សសាលាជិះទៅរៀន​អីងាយស្រួល​និង​លឿន​ជាងមុន»

អ្នកស្រី ឆែម ទូច រស់នៅភូមិអូរគគី ឃុំត្រាង ស្រុកកំរៀង ខេត្តបាត់ដំបង។ រូបថតនៅថ្ងៃទី៦ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៣​ កំពុងដើរជាមួយចៅៗលើកំណាត់ផ្លូវលេខ៥៩។ រូបភាពថតដោយ សុខ សាវី

ថ្វីត្បិតតែរាជរដ្ឋាភិបាលបានដំឡើងថវិកាឃុំសង្កាត់ពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំដែលជាសញ្ញាមួយល្អក្តីក៏នៅមិនទាន់អាចឆ្លើយតបតាមតម្រូវការរបស់ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងមូលដ្ឋាននៅឡើយ ពិសេស​លើតម្រូវការផ្លូវថ្នល់ លូ ស្ពាន និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធផ្សេងទៀត ​នេះបើតាមការលើកឡើង​ពី​ពលរដ្ឋ អាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន និងសង្គមស៊ីវិល។

លោក ម៉ឺន ម៉ាន់ ជំទប់ទី១ ឃុំត្រាង ស្រុកកំរៀង ខេត្តបាត់ដំបង បានឱ្យដឹងថា បានទទួល​ស្គាល់​ថាកំណាត់ផ្លូវខាងលើពិតជាមានការលំបាកមែ​ន ដោយចាប់ផ្តើមជួសជុលពីផ្លូវដីភក់ មកជាផ្លូវក្រាលក្រួសក្រហមបណ្តើរៗតាំងពីឆ្នាំ២០០០មកម្លេះ ដែលមកទល់ពេលនេះជាង​២០ឆ្នាំមកហើយ កន្លងមកជួសជុលជាបន្តបន្ទាប់ដែរ តែដោយសារផ្លូវនេះដឹកកសិផល ធ្ងន់ៗវាខូចទៅវិញដែរ។

លោកបន្តថា ថ្វីត្បិតផ្លូវមួយខ្សែនេះជាឆ្អឹងខ្នងសេដ្ឋកិច្ច​របស់ឃុំនឹងជាផ្លូវអាទិភាព​ដែលពលរដ្ឋ​ចូលរួមលើកឡើងនៅពេលដែលរៀបចំកសាងផែនការ ប៉ុន្តែមូលនិធិឃុំ​ដែលផ្តល់​ដោយ​រាជរដ្ឋាភិបាល ទម្លាក់មកមានកម្រិតមិនអាចយកលុយមូលនិធិទៅធ្វើផ្លូវបេតុង រឺផ្លូវកៅស៊ូ តាម​សំណូមពរ​ពលរដ្ឋបាននោះទេ គឺបានត្រឹមតែជួសជុលផ្លូវក្រួសក្រហម​ប្រើបណ្តោះអាសន្ន​ប៉ុណ្ណោះ។

លោក ម៉ឺន ម៉ាន់៖ «ដោយសារឃុំគ្មានថវិការគ្រប់គ្រាន់ចាក់បេតុង រឺធ្វើកៅស៊ូបានទេ បានត្រឹម​ជួសជុលប្រើសិន ហើយឃុំក៏បានធ្វើសំណើរទៅខាងខេត្ត និងមន្ទីរអភិវឌ្ឍន៍ជនបទ វិស្វកម្ម​ ដើម្បីស្នើសុំចាក់កៅស៊ូជូនពលរដ្ឋដែរ តែស្ងាត់ឈឹងគ្រាន់តែឃើញមកមើល»

ឃុំត្រាង មានទីតាំងជាប់ព្រំដែនកម្ពុជាថៃស្ថិតនៅស្រុកកំរៀង ខេត្តបាត់ដំបង មាន៩ភូមិដែល​មានប្រជាជនរស់នៅ២០៩០គ្រួសារ មនុស្សរាយជិត១ម៉ឺននាក់ដែលភាគច្រើន​ប្រកបរបរ​កសិកម្ម ទីតាំងឃុំនេះមានចម្ងាយប្រមាណជាង​១០០គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្តបាត់ដំបង។

អង្គុយក្បែរគ្នាហ្នឹងដែរ លោក ភុំ សុផាន ស្មៀនឃុំត្រាង បានលើកឡើងថា លុយមូលនិធិឃុំឆ្នាំ ២០២២​ដែលទម្លាក់ពីថ្នាក់ជាតិមកបានជាង២០០​លានរៀលសម្រាប់អភិវឌ្ឍន៍ថវិកា​នេះ គឺ​ជួសជុលផ្លូវក្រួសក្រហមបានតែ២ខ្សែប្រវែង ៦ ១០០ម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវ ចំណាយថវិកា មូលនិធិឃុំ​អស់២០៨ លានរៀលនឹងទុនចូលរួមពីពលរដ្ឋ១លានរៀល និង ជួលជុលសាលាឃុំ​អស់ជាង​៤លាន​៧សែនរៀល។

លោកស្មៀនឃុំថ្លែងបន្តថា នៅឆ្នាំ២០២៣លុយមូលនិធិឃុំគ្រោងសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍន៍​បានកើន​ឡើង​​ដល់ប្រមាណ៣៥១លានរៀលក៏នៅមិនគ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់ចាក់ផ្លូវបេតុង រឺកៅស៊ូតាម​ការលើកឡើងរបស់ពលរដ្ឋបានទេគឺកម្រិតបានត្រឹមធ្វើផ្លូវក្រួសក្រហមប៉ុណ្ណោះ។ លោកបន្ថែមថាថវិកានេះត្រូវ​ធ្វើផ្លូវក្នុងភូមិណាដែលខូចខាតខ្លាំងមុន ចំណែកភូមិផ្សេងទៀត ចាំឆ្នាំក្រោយៗ តាមតម្រូវការ​អាទិភាព​ដែលប្រមូលមតិចូលរួមពីពលរដ្ឋ។

លោក ភុំ សុផាន​ បន្ថែមថា៖ «ខ្ញុំសំណូមពរដល់រាជរដ្ឋាភិបាលអោយទម្លាក់ថវិកា​មូលនិធិឃុំ ឱ្យបាន​ច្រើន​ជាងនេះ ដើម្បី ឆ្លើយតបតម្រូវការប្រជាពលរដ្ឋបានគ្រប់គ្រាន់​ដែលអាចមាន​លទ្ធភាព​ចាក់បេតុង រឺកៅស៊ូ​លើ​ផ្លូវនានាក្នុងឃុំ ដែលជាប់បានយូរជាងផ្លូវក្រួសក្រហម និងបំពេញ​តម្រូវ​ការ​ផ្សេងៗទៀត»

លោក ជុន វិបុល អភិបាលរងស្រុកកំរៀងបានឱ្យដឹងថា ផ្លូវ១៧គីឡូម៉ែត្រក្នុងឃុំត្រាងខាងលើ​ដែល​ខូចខាតនេះស្រុកពុំមានថវិការគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ស្ថាបនាកៅស៊ូរឺបេតុងជូនតាម​សំណូម​ពរប្រជាពលរដ្ឋនោះទេ គឺមានតែស្នើទៅថ្នាក់ខេត្ត រឺក្រសួងពាក់ព័ន្ធ។

លោក ជុន វិបុល បញ្ជាក់ថា៖ «​ស្រុកមានគម្រោងតែចាក់បេតុង​និងក្រាលក្រួសធម្មជាតិ​ប៉ុណ្ណោះ​មិនមាន គ្រោងចាក់កៅស៊ូនោះទេ គឺយើងធ្វើតាមធនធានរបស់យើង បើលើស​សមត្ថភាពមានតែស្នើទៅខេត្ត រឺក្រសួងពាក់ព័ន្ធ»

លោកបន្ថែមថា ស្រុកកំរៀងមាន៥ឃុំគឺ ឃុំកំរៀង ឃុំអូដារ ឃុំបឹងរាំង ឃុំត្រាង និង ឃុំតាក្រី ​ក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍មូលនិធិឃុំទាំងប្រាំនេះ​ដោយសារតែថវិកាមាន​កម្រិតអាជ្ញាធរ​ឃុំអភិវឌ្ឍន៍​ផ្លូវ​បានត្រឹមតែ ក្រួសក្រហមប៉ុណ្ណោះនៅឆ្នាំ២០២២។ ចំណែកបញ្ជីគម្រោង​វិនិយោគ​អាទិភាព​ដែល​​ប្រើប្រាស់មូលនិធិឃុំសង្កាត់សម្រាប់ឆ្នាំ២០២៣ដល់២០២៥ គឺភាគច្រើនគម្រោង​សាង​សង់​ផ្លូវចាក់ក្រួសធម្មជាតិ (ក្រួសក្រហម)បន្ថែមពីនោះមានដាក់លូ និងស្ពាន ។

លោកទទួលស្គាល់ថាផ្លូវក្រាលក្រួសក្រហមគុណភាពបានរយៈពេលខ្លីប៉ុណ្ណោះវាឆាប់ខូចវិញដែលត្រូវជួសជុលជាប្រចាំតាមគម្រោងបើសិនជាថ្ងៃមុខរាជរដ្ឋាភិបាលទម្លាក់ថវិកាបានច្រើន ជាងនេះអាជ្ញាធរ និងធ្វើការចាក់ផ្លូវបេតុងជូនពលរដ្ឋតាមសំណូមពរ​ដើម្បីប្រើប្រាស់​បានយូរ​និង​ងាយស្រួលធ្វើដំណើរ មិនហុយប៉ះពាល់ដល់សុខភាព។

ទោះបីយ៉ាងណាលោកបញ្ជាក់ថាដោយសារការស្ថាបនាផ្លូវបេតុងត្រូវចំណាយថវិការច្រើន ហើយធ្វើ ផ្លូវបានខ្លី ក្នុងផែនការគម្រោង​វិនិយោគអទ្ធិភាពដែលគ្រោងប្រើប្រាស់​មូលនិធិ​ស្រុកកំរៀង សម្រាប់ឆ្នាំ ២០២៣ដល់២០២៥ ស្រុកបានឆ្លៀត​បញ្ចូលការសាងសង់ផ្លូវ​ចាក់​បេតុង​នៅឃុំបឹងរាំងមួយខ្សែបានតែប្រវែង ៥០០ម៉ែត្រក្នុងតម្លៃប៉ាន់ស្មាន​អស់រហូត​ដល់ជាង​៤០០លានរៀល និងក្នុងឃុំកំរៀង ប្រវែង ១​ ២១១ម៉ែត្រតម្លៃប៉ាន់ស្មានអស់រហូត​ដល់៤៦០​លានរៀលដែរ។

តាមការឱ្យដឹងពីអាជ្ញាធរឃុំមួយចំនួនក្នុងខេត្តបាត់ដំបង និងសង្គមស៊ីវិលដែលធ្វើការស្និទ្ធ​ជាមួយអាជ្ញាធរឃុំបានឱ្យដឹងថាបច្ចុប្បន្នថ្វីត្បិតតែរាជរដ្ឋាភិបាលបានដំឡើងថវិកាឃុំ​សង្កាត់​ពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំក្តីក៏មិនទាន់អាចឆ្លើយតបនូវតម្រូវការរបស់ប្រជាពលរដ្ឋនៅតាមមូលដ្ឋាននៅឡើយ។នៅឆ្នាំ២០២២ ថវិកាវិភាជដោយរាជរដ្ឋាភិបាលផ្តល់ដល់ឃុំ សង្កាត់ក្នុងមួយឆ្នាំ​បានប្រហែល១២ម៉ឺនដុល្លារប៉ុណ្ណោះ ដែលប្រើប្រាស់កសាង ហេដ្ឋារចនា សម្ព័ន្ធរូបវន្តផ្នែក​រដ្ឋបាល និងប្រាក់បៀវត្សន៍​ជាដើម។ ប្រភពខាងលើបានបន្ថែមថា​បើតាមការ ប៉ាន់ស្មានឃុំ សង្កាត់ ​ត្រូវការថវិកាចន្លោះពី២០ម៉ឺនដុល្លារដល់២៥ម៉ឺនដុល្លារ ក្នុងមួយឆ្នាំទើប អាចឆ្លើយតប តម្រូវការប្រជាពលរដ្ឋនៅមូលដ្ឋានបានសមរម្យ ។

មន្ត្រីសាលាឃុំត្រាង ស្រុកកំរៀង ខេត្តបាត់ដំបង កំពុងបំពេញការងារនៅសាលាឃុំ។ រូបថតនៅ​ថ្ងៃទី៥ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៣។ រូបភាពថតដោយ សុខ សាវី

លោក ហេង ហឿន មេឃុំពេជ្យចិន្តា ស្រុកភ្នំព្រឹក បានឱ្យដឹងថា ក្នុងស្រុកភ្នំព្រឹកមាន៩​ភូមិ​ទទួលថវិកាវិភាជ​ពី​រាជរដ្ឋាភិបាលនៅ​ឆ្នាំ២០២២បានជាង៧០០លានរៀល ក្នុងនោះប្រាក់​សម្រាប់អភិវឌ្ឍន៍មានតែជាង៣៧០លានរៀល(ប្រហែលជាង៩ម៉ឺនដុល្លារ) ក្រៅពីនោះជិត​ពាក់កណ្តាល សម្រាប់ការងាររដ្ឋបាលនិងប្រាក់បៀវត្សន៍។

 លោកបញ្ជាក់ថា ថវិកាជាង៩ម៉ឺនដុល្លារនេះអភិវឌ្ឍន៍ផ្លូវបានតែ២ភូមិប៉ុណ្ណោះ ដែលអាជ្ញាធរ​ប្រមូលមតិចូលរួមពីពលរដ្ឋដើម្បីចាត់ចំណាត់ថ្នាក់គម្រោងអទ្ធិភាព មុនពេលកសាងផែនការ អភិវឌ្ឍន៍ប្រចាំឆ្នាំ ចំណែកភូមិផ្សេងៗទៀតចាំធ្វើនៅឆ្នាំក្រោយៗបន្តបន្ទាប់ទៀត។

 លោក ហេង ហឿន ថ្លែងថា៖ «ដោយសារកក្តាថវិការមានកម្រិត​កន្លែងណាដែល​ខូចខ្លាំង​ចុះ​ធ្វើ​មុន កន្លែងណាដែលខូចល្មមៗ សំបុកមាន់អី រៃអង្គាសពីពលរដ្ឋជួសជុលប្រើសិនកុំឱ្យ​ស្ទះ​ក្នុងការធ្វើដំណើរ និងដឹកជញ្ជូនកសិផល»

ទោះបីយ៉ាងណាលោកមេឃុំបញ្ជាក់ថាថ្វីត្បិតតែថវិការដែលទម្លាក់ដោយរាជរដ្ឋាភិបាលនៅ​មានកម្រិត អាជ្ញាធរឃុំបានកៀរគរពីសប្បុរសជន និងការចូលរួមពីប្រជាពលរដ្ឋ​បានធ្វើការ​ស្ថាបនាផ្លូវក្រាលក្រួសក្រហមប្រទាក់គ្នាពីភូមិមួយទៅភូមិមួយអស់ហើយ។ តែដោយសារ​ផ្លូវក្រួសក្រហមងាយខូចខាតប្រើមិន បានយូរនៅឆ្នាំ២០២៣នេះ​ឃុំបានគ្រោងថវិកា​មូលនិធិ​ប្រមាណជាង៤៥០លានរៀលសម្រាប់អភិវឌ្ឍន៍ផ្លូវបេតុងបានជាង៩០០ម៉ែត្រសិនប៉ុណ្ណោះ ក្នុង​ភូមិភ្នំតូចនិងភូមិសាមគ្គីនិងភូមិតាប៉ុនផ្លូវក្រួសក្រហម១ខ្សែប្រវែង២គីឡូម៉ែត្រ។

លោក ហេង ហឿន លើកឡើងថា៖ «ខ្ញុំដឹងថា ថវិកាដែលទម្លាក់មកមានកម្រិត មិនគ្រប់​គ្រាន់​ក្នុងការឆ្លើយតបតម្រូវ ការប្រជាពលរដ្ឋហើយ តែខ្ញុំមិនហ៊ានសំណូមពររឺទាមទាអ្វីថែមទេ ព្រោះ​​​​​រដ្ឋាភិបាលទទួលបន្ទុកធ្ងន់ ណាស់គឺគ្រប់ឃុំទូទាំងប្រទេស គឺយើងដោះស្រាយបណ្តើរៗ​តាមលទ្ធភាពជាក់ស្តែង»

លោក ខឹម សុផាត ប្រធានការិយាល័យផែនការគាំទ្រឃុំ ក្នុងស្រុកភ្នំព្រឹកបានទទួលស្គាល់ថា ថវិការ មូលនិធិឃុំនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ​មិនទាន់ឆ្លើយតបតម្រូវការ​ប្រជាពលរដ្ឋបាន​គ្រប់គ្រាន់​នៅឡើយពោលគឺបានប្រហែល៤៥ ភាគរយប៉ុណ្ណោះ។ លោកបន្តថា តម្រូវការប្រជាពលរដ្ឋ​នៅមូលដ្ឋានមានច្រើននៅពេលដែលអាជ្ញាធរកោះហៅពលរដ្ឋមកចូលរួមប្រជុំ រឺក៏ធ្វើវេទិកា​សាធារណៈរាល់ឆ្នាំ ក្នុងនោះមានផ្លូវថ្នល់ដឹកជញ្ជូន ផ្នែកអប់រំនិងសុខភាពជាដើម និងបញ្ហា​ផ្សេងៗ​បើតាមការសិក្សាយើងត្រូវការថវិកា ចូលដល់ពាន់លានរៀលឯណោះក្នុងមួយឆ្នាំ សម្រាប់ឃុំនីមួយៗទើបអាចឆ្លើយតបតម្រូវការប្រជាពលរដ្ឋបានសមរម្យ។

លោក សុផាត បន្ថែមថា៖ «ខ្ញុំសូមសំណូមពរដល់រាជរដ្ឋាភិបាលក៏ដូចជាថ្នាក់ជាតិ បង្កើនវិភាជ​ថវិកាឃុំ ឱ្យបានច្រើនជាងនេះបន្ថែមទៀត ដើម្បីបំពេញតម្រូវការ​ប្រជាពលដ្ឋតាមឃុំឱ្យ​បាន​សមរម្យ»

ដោយឡែកលោក ​ពែក គុំ មេឃុំអូរតាគី ស្រុកថ្មគោល វិញក៏ឱ្យដឹងដែរថាក្នុងឆ្នាំ២០២២ ឃុំអូរតាគី ទទួលបានថវិការវិភាជពីរដ្ឋាភិបាលចំនួន៦០០លានរៀល​ក្នុងនោះមានតែ​៣០០​លាន​រៀលទេសម្រាប់គម្រោងអភិវឌ្ឍន៍ ក្រៅពីនោះសម្រាប់ផ្នែករដ្ឋបាល។ លោកបន្តថា ដោយសារឃុំអូរតាគីមានរហូតដល់៨ភូមិ ហើយថវិការមូលនិធិឃុំ មានកម្រិត ឃុំមាន លទ្ធភា​ស្ថាបនាផ្លូវក្រួសក្រហមបានតែមួយភូមិប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយឆ្នាំគឺបានផ្លូវប្រហែល៨គីឡូម៉ែតបើឆ្នាំខ្លះមានសល់កន្ទុយលុយអាចយកទៅកសាងផ្លូវភូមិផ្សេងខ្លះទៀត ។

លោកមេឃុំបញ្ជាក់ថា ឃុំអូតាគីមានភូមិច្រើនហើយស្ថិតនៅជនបទ យើងអាចត្រឹម​កសាង​ផ្លូវ​លំ​ក្រួសក្រហមពលរដ្ឋប្រើប្រាស់ទាំងប្រាំងទាំងវស្សា ធ្វើឱ្យផ្លូវវាខូចញឹកញាប់ ដូច្នេះ​ថវិកា​វា​មិន​ទាន់គ្រប់គ្រាន់តាមតម្រូវការនៅឡើយទេ។

លោក​ ពែក ឃុំ បន្ថែមទៀតថា៖ «បើតាមមហិច្ឆតាខ្ញុំចេះតែចង់បានថវិកាថែមហើយ តែវា​អាស្រ័យលើប្រភពចំណូលរបស់ជាតិដែរ បើប្រភពចំណូលជាតិមានកម្រិត​ខ្ញុំមិនចង់​បាន​លោភហួសប្រមាណដែរ តែបើបានថវិការច្រើនជាងនេះខ្ញុំកាន់តែអរហើយ»

លោក វ៉ាន សុភ័ណ្ឌ មន្រ្តីគម្រោងរបស់អង្គការទ្រទ្រង់ភូមិ (VSG) ដែលកំពុងធ្វើការ​ជាមួយ​បណ្តាឃុំក្នុងស្រុកចំនួន៤នៅខេត្តបាត់ដំបង គឺស្រុកសង្កែ ស្រុកមោងឬស្សី ស្រុកថ្មគោល ស្រុកបវេល ស្រុកឯកភ្នំ និងស្រុកសំឡូត បានអោយដឹងថាថវិកាឃុំសង្កាត់​ដែលវិភាជន៍​ពី​រដ្ឋាភិបាលនៅឆ្នាំ២០២២ចន្លោះពី៧ម៉ឺនដល់១៥ម៉ឺនដុល្លារ ទាំងថវិកាសម្រាប់អភិវឌ្ឍន៍ និង ផ្នែករដ្ឋបាល។

លោកបន្ថែមថា ថវិកានេះមិនអាចឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការអាទិភាព​របស់បងប្អូន​ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅតាមឃុំសង្កាត់ នីមួយៗបាន​គ្រប់ជ្រុងជ្រោយនោះឡើយ​ព្រោះបើយកថវិកា​ទៅសាងសង់ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរូបវ័ន្ត (ផ្លូវ) មួយខ្សែរប្រវែងច្រើនគីឡូម៉ែត្រ គឺស្ទើតែអស់​ថវិកា​ទៅហើយ។

លោក សុភ័ណ្ឌ បន្តថាយើងមិនបានធ្វើការវិភាគទិន្នន័យស៊ីជម្រៅអីទេ បើតាមបទពិសោធន៍ ដែលឃុំសង្កាត់ មុនរៀបចំកម្មវិធីវិនិយោគបីឆ្នាំរំកិល​និងធ្វើការគម្រោងថវិកាប្រចាំឆ្នាំ​ដើម្បីធ្វើ​ការ​ចាយវាយថវិការបស់ខ្លួន ដែលទាញចេញពីផែនការអភិវឌ្ឍន៍នៃអាណត្តិរបស់ខ្លួន។ លោក​សង្កេត​ឃើញថា តម្រូវការរបស់ប្រជាពរដ្ឋច្រើនដែលពួកគាត់បានលើកឡើង​ស្របពេលដែល​ថវិកាឃុំសង្កាត់តិចតួច ។

លោកវ៉ាន់ សុភ័ណ្ឌ លើកឡើងថា​៖ «បើសិនជាថ្នាក់ជាតិ តាមរយៈក្រសួងមហាផ្ទៃ និង​ក្រសួង​សេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ ធ្វើការបង្កើនចំនួនថវិកាវិភាជន៍ មកឃុំសង្កាត់ចន្លោះពី២០ម៉ឺនទៅ ២៥ម៉ឺនដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំ ទើបសមល្មមនឹងឆ្លើយតបបញ្ហា និងតម្រូវការជាអាទិភាព​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ ក្រុមស្រ្តី យុវជន និងក្រុមជនងាយរងគ្រោះ ប្រមាណប្រហែលប្រមាណ៦០ទៅ ៧០ភាគរយ ពោលគឺបានប្រសើរជាងមុនដើម្បីបំពេញសេចក្តីត្រូវការនៅមូលដ្ឋាន»

លោក សុភ័ណ្ឌ បានបន្តទៀតថា តម្រូវការលើវិស័យអាទិភាពមួយចំនួនដែលរដ្ឋបាល​ថ្នាក់​ក្រោមជាតិមួយនេះ ត្រូវងាកមកចាប់អារម្មណ៍ និងយកចិត្តទុកដាក់បន្ថែមគឺ ការជួយគាំទ្រ​សកម្មភាពរបស់នានារបស់សហគមន៍មូលដ្ឋាន រួមមានសហគមនេសាទ សហគមន៍ព្រៃឈើ សហគមន៍តំបន់ការពារ សមាគមមនុស្សចាស់ជាដើម ព្រោះពួកគាត់បានរួមចំណែកច្រើន​ក្នុង​ការស្ម័គ្រចិត្តជួយការពារ អភិរក្សធនធានធម្មជាតិ និងធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី និង​រួមចំណែកលើការអភិវឌ្ឍឃុំសង្កាត់ ។ ប៉ុន្តែកន្លងមកឃុំសង្កាត់ បែរជាមិនអាចដាក់បញ្ចូល​សកម្មភាព​របស់សហគមន៍ ក្នុងខ្ទង់ណាមួយនៃលេខកូដសកម្មភាពថវិការបស់ឃុំសង្កាត់។

លោក សុភ័ណ្ឌ បញ្ជាក់ថា៖ «ដោយសាររដ្ឋបាលឃុំសង្កាត់ខ្វះខាតប៉ុន្តែរដ្ឋបាលនេះ​ក៏​បាន​យកថវិកាពីខ្ទង់ផ្សេងមកគាំទ្រសកម្មភាពនានារបស់សហគមន៍ ដូចជា ការផ្តល់កញ្ចប់ថវិកា​គាំទ្រប្រចាំឆ្នាំ អង្ករ សាំង និងប្រេងម៉ាស៊ូតសម្រាប់ចុះល្បាត ព្រៃ។ល។ លើសពីនេះទៀតឃុំ សង្កាត់ ក៏ខ្វះខាតថវិកាដើម្បីជួយដល់តម្រូវការមូលដ្ឋានលើផ្នែកសេវាសង្គម និងការគាំទ្រ​សកម្មភាពផ្នែកអរូបវន្តផងដែរ»។​

ស្ត្រីម្នាក់កំពុងដើរចេញពីសាលាឃុំត្រាង​ ស្រុកកំរៀង ខេត្តបាត់ដំបង។ រូបថតនៅថ្ងៃ៥ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៣។ រូបភាពថតដោយ សុខ សាវី

តាមរយៈ​ការ​អនុវត្ដ​កម្មវិធី​ជាតិ​ដំណាក់កាល​ទី​២(២០២១-២០៣០) ឆ្នាំ​២០២២ រាជរដ្ឋាភិបាល កម្ពុជាបាន​បង្កើន​ការវិភាជ​ថវិកា​ដល់​រដ្ឋបាល​ថ្នាក់ក្រោម​ជាតិ​ដល់​ជាង​១​ពាន់​លាន​ដុល្លារ​សហរដ្ឋ​​អាមេរិក ក្នុងនោះ​រដ្ឋបាល​ក្រុង​-​ស្រុក នីមួយៗ​ទទួល​បានជា​មធ្យម​៥៧ម៉ឺន​ដុល្លារ ក្នុង​ មួយឆ្នាំ និងឃុំ​-​សង្កាត់​នីមួយៗ​ទទួលបាន ​១២៧ ០០០ដុល្លារ​ក្នុងមួយឆ្នាំ​។

នេះ​បើតាម​លោក​ ចាន់ សុធា អនុរដ្ឋលេខាធិការនៃក្រសួងមហាផ្ទៃ និង​ជា​អនុប្រធាន​លេខាធិការដ្ឋាន គណៈកម្មាធិការ​ជាតិ​សម្រាប់​ការអភិវឌ្ឍ​តាមបែប​ប្រជាធិបតេយ្យ​នៅ​ថ្នាក់ក្រោម​ជាតិ​ (​គ.ជ.អ.ប​) ​ថ្លែង​ក្នុង​សន្និសីទ​សារព័ត៌មាន​ស្តីពី​ «​វឌ្ឍនភាព​នៃ​ដំណើរការ​​អនុវត្ត​កម្មវិធី​អភិវឌ្ឍន៍​តាមបែប​ប្រជាធិបតេយ្យ​សម្រាប់​ថ្នាក់ក្រោម​ជាតិ​» នៅ​ទីស្តីការ​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី កាលពីដើមឆ្នាំ២០២២។

លោកបន្ត​ថា ការធ្វើ​វិមជ្ឈការ​ហិរញ្ញវត្ថុ ទៅ​រដ្ឋបាល​ថ្នាក់ក្រោម​ជាតិ រាជរដ្ឋាភិបាល​បាន​បង្កើត​នូវ​ប្រព័ន្ធ​គ្រប់គ្រង​​ហិរញ្ញវត្ថុ​របស់​រដ្ឋ​បាល​ថ្នាក់ក្រោម​ជាតិ តាម​គោលការណ៍​វិមជ្ឈការ​ហិរញ្ញវត្ថុ ដូចជា​ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រង​ហិរញ្ញវត្ថុ រដ្ឋបាល​ឃុំសង្កាត់ និង​ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រង​ហិរញ្ញវត្ថុ​រដ្ឋបាល​ក្រុង​-​ស្រុក ដើម្បី​គ្រប់គ្រង​ចាត់ចែង និង​ប្រើប្រាស់​ធនធាន​ហិរញ្ញវត្ថុ​ប្រកបដោយ​ប្រសិទ្ធភាព​តម្លាភាព និង​គណនេយ្យភាព​។

លោក​បញ្ជាក់ថា ក្នុង​ឆ្នាំ២០២២ ​ រដ្ឋបាល​ថ្នាក់ក្រោម​ជាតិ​ទទួល​ថវិកា​សរុប ១ ០៤៣លាន​ដុល្លារ ក្នុងនោះ​សម្រាប់​ឃុំ សង្កាត់ មាន​ថវិកា​ចំនួន ២០៧លាន​ដុល្លារ​។ កាលពី​ឆ្នាំ​២០០២ ឃុំ សង្កាត់​នីមួយៗ​មាន​ថវិកា​ជា​មធ្យម​ ៤ ៥០០ដុល្លារ​ក្នុងមួយឆ្នាំ ហើយ​នៅ​ឆ្នាំ​២០២២ មាន​ថវិកា​១២៧ ០០០​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ​។

លោក សុធា ​បញ្ជាក់ថា​៖ «​ថវិកា​នេះបាន​កើនឡើង​ពី​មួយ​ឆ្នាំទៅ​មួយឆ្នាំ​រហូតដល់​ឆ្នាំ​២០២២ ​នេះ ឃុំ​-​សង្កាត់​នីមួយៗ ជា​មធ្យម​ទទួល​បាន​ថវិកា​រហូតដល់​ ១២៧ ០០០​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយឆ្នាំ​។ ក៏មាន​ឃុំ-​សង្កាត់​ខ្លះ​ដែលជា​ឃុំ-សង្កាត់​ធំ​អាច​ទទួលបាន​ថវិកា​រហូតដល់​ជាង២០ម៉ឺន​ដុល្លារ​។ សម្រាប់​ក្រុង​ស្រុក​ជា​មធ្យម៥៧ម៉ឺន​ដុល្លារ ប៉ុន្ដែ​ក្រុង​ស្រុក​ខ្លះ អាច​កើនឡើង​ដល់​ជាង៨០​ម៉ឺន​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ​»​

យោងតាមនាយកដ្ឋានថវិកានីយកម្មអគ្គនាយកដ្ឋានថវិកានៃក្រសួងសេដ្ឋកិច្ចហិរញ្ញវត្ថុបានឱ្យដឹងថានៅឆ្នាំ២០២៣នេះរដ្ឋបានឧបត្ថម្ភធនបន្ថែមដល់ឃុំសង្កាត់នីមួយៗទទួលថវិកាជា មធ្យមចំនួន៦៣៣លានរៀល ឬសមមូល ១៥៦ ៤២០ដុល្លារអាមេរិក ក្នុងនោះថវិកា​ផ្នែក​អភិវឌ្ឍន៍​មូលនិធិឃុំសង្កាត់ ជាមធ្យម ៣៥៨លានរៀលឬសមមូល ៨៨ ០០០ដុល្លារអាមេរិក ក្នុងមួយឆ្នាំ គឺកើនឡើង២២.២ភាគរយធៀបនឹងច្បាប់ថវិកាជាតិឆ្នាំ២០២២ ។

ជាមួយនឹងការបង្កើនចំណាយដើម្បីលើកកម្ពស់គុណភាពនិងប្រសិទ្ធភាពនៃការផ្តល់សេវា​សាធារណៈ និងការអភិវឌ្ឍន៍នៅរដ្ឋបាលថ្នាក់ក្រោយជាតិ អាទិភាពចំណាយត្រូវ បានផ្តល់​ដល់ការដំឡើងប្រាក់បំណាច់ ជូនដល់ក្រុមប្រឹក្សារាជធានី ខេត្ត ក្រុង ស្រុក ខ័ណ្ឌ ឃុំ សង្កាត់​និងមន្រ្តី ភូមិផងដែរ។ ចាប់ពីដើមឆ្នាំ២០២៣ប្រធានក្រុមប្រឹក្សាឃុំសង្កាត់នឹងទទួល​បានប្រាក់​ឧបត្ថម្ភ​កើនដល់ជាង១លាន២៤ម៉ឺនរៀល ជំទប់ទីមួយនិងទីពីរកើនដល់៩៣ម៉ឺនរៀល សមាជិក​​ក្រុមប្រឹក្សាឃុំកើនដល់៨២ម៉ឺនរៀល និងមេភូមិកើនដល់៥១ម៉ឺនរៀល អនុភូមិ​ទទួលបានប្រាក់ឧបត្ថម្ភកើនដល់៣៩ម៉ឺនរៀល ។

លោក អ៊ឹម ណូរិន នាយកកម្មវិធីអង្គការតម្លាភាពកម្ពុជា បានថ្លែងថា ទោះបីថ្នាក់ជាតិបាន​បង្កើន​​ចំនួន ថវិកាមូលនិធិឃុំសង្កាត់មានការកើនឡើងច្រើន​ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុង​ក្រោយនេះក៏ពិតមែនក៏នូវមិនទាន់អាចឆ្លើយតបនូវតម្រូវការនៅមូលដ្ឋានបានគ្រប់គ្រាន់នូវ​ឡើយ ព្រោះថវិកាក្នុងមួយឆ្នាំ បើឃុំ យកធ្វើផ្លូវបេតុងបានតែមួយខ្សែ រឺពីរខ្សែខ្លីៗ​ប៉ុណ្ណោះ​គឺអស់ហើយ​មិនអាចមានថវិកាប្រើប្រាស់អ្វីផ្សេងបានទៀតទេ។

លោក អ៊ឹម ណូរិន បន្ថែមថា៖ «ក៏ប៉ុន្តែទន្ទឹមនោះក៏មានឃុំខ្លះគាត់ប្រើប្រាស់មូលនិធិឃុំនេះ​មិន​អស់ដែរ ដោយសារតែសមត្ថភាពរបស់មន្រ្តីនៅមានកម្រិត​ក្នុងការគ្រប់គ្រង​និងប្រើប្រាស់​ថវិកាឱ្យអស់ទៅតាមលក្ខខ័ណ្ឌរបស់ថ្នាក់ជាតិ»

អ្នកស្រី គឹម ស្រ៊ៀង កំពុងឈរនៅមុខផ្ទះរបស់គាត់ ស្ថិតនៅភូមិអូចំបក់ ឃុំត្រាង ស្រុកកំរៀង ខេត្តបាត់ដំបង។  រូបថតនៅថ្ងៃទី៦ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៣។ រូបភាពថតដោយ សុខ សាវី

បែរមក អ្នកស្រី គឹម ស្រ៊ៀង ដែលកំពុងពរពោះ៧ខែបានថ្លែងថា ផ្លូវក្នុងភូមិ​របស់គាត់​នៅតែ​លំបាក ថ្វីត្បិតពីមុនផ្លូវភក់ ឥឡូវបានផ្លូវក្រួសក្រហម​ក្តីក៏វាហុយខ្លាំងពេលឡានម៉ូតូ​បើកបរ​ឆ្លងកាត់ទោះបីពលរដ្ឋក្នុងភូមិបានលើកឡើងប្រាប់អាជ្ញាធរ​ជារឿយៗទាំងក្នុងកិច្ចប្រជុំ​កសាង​ផែនការនិងវេទិការសាធារណៈក្តី។

អ្នកស្រី គឹម ស្រ៊ៀង បន្ថែមទៀតថា៖ «ខ្ញុំសង្ឃឹមថា ឆ្នាំក្រោយៗអាជ្ញាធរនិងគិតគូរចាក់បេតុង រឺកៅស៊ូតាមសំណូមពររបស់ពលរដ្ឋក្នុងភូមិឱ្យបានស្អាតជាប់បានយូរងាយស្រួលធ្វើដំណើរ ព្រោះបច្ចុប្បន្នផ្លូវក្រាលក្រួសក្រហម ខូច​ផុសថ្មស្រួចៗមកពិបាកធ្វើដំណើរណាស់ ណាមួយហុយ​ខ្លាំង​ប៉ះពាល់ដល់សុខភាពទៀតផង»

792 views

ព័ត៌មានទាក់ទង

ព័ត៌មានថ្មីៗ

អត្ថបទពេញនិយម