សមាគមសម្ព័ន្ធអ្នកសារព័ត៌មានកម្ពុជា

ភាសាខ្មែរ
  • English
  • ភាសាខ្មែរ

«យើងបង់ប្រាក់ផ្តាច់ ប៉ុន្តែពុំបានផ្ទះ» អ្នកទិញផ្ទះស្វែងរករដ្ឋាភិបាល​ឱ្យជួយ​ដោះស្រាយបញ្ហា

អ្នកទិញផ្ទះម្នាក់និយាយទៅកាន់អ្នកសារព័ត៌មាន បន្ទាប់ពីបានជួបជាមួយមន្ត្រីក្រសួងរៀបចំដែនដីដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ នៅថ្ងៃទី១ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦។ (ខេមបូចា/ព្រីង សំរាំង)
អ្នកទិញផ្ទះម្នាក់និយាយទៅកាន់អ្នកសារព័ត៌មាន បន្ទាប់ពីបានជួបជាមួយមន្ត្រីក្រសួងរៀបចំដែនដីដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ នៅថ្ងៃទី១ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦។ (ខេមបូចា/ព្រីង សំរាំង)

អ្នកទិញផ្ទះប្រមាណ ៣០នាក់ បានប្រមូលផ្តុំគ្នានៅក្រសួងរៀបចំដែនដី ដើម្បីទាមទារអន្តរាគមន៍​លើការសាងសង់​គម្រោងលំនៅឋានបុរី ម៉ន ដានី ដោយលើកឡើងថា ការពន្យារពេលជាច្រើនឆ្នាំ បានធ្វើឱ្យពួកគេជាប់ជំពាក់បំណុលធនាគារ ការជួល និងភាពមិនប្រាកដប្រជាថាតើផ្ទះរបស់ពួកគេនឹងត្រូវបានសាងសង់ឬអត់។

អ្នកទិញគម្រោងលំនៅឋានគម្រោង ២៩ បានឱ្យដឹងថា ពួកគេបានរង់ចាំវីឡាដែលពួកគេបានទិញក្នុងឆ្នាំ២០២១ ដែលខ្លះបានបង់ប្រាក់កម្ចីរួចរាល់ហើយ ដោយជំរុញឱ្យអាជ្ញាធរពន្លឿនដំណោះស្រាយចំពោះបញ្ហាដ៏យូរអង្វែងនេះ។ រហូតមកដល់ពេលនេះ ក៏មិនមានវឌ្ឍនភាពលើការសាងសង់ផ្ទះទាំងនោះដែរ។

ទន្ទឹមនឹងនេះ ប័ណ្ណកម្មសិទ្ធិដីធ្លីត្រូវបានចេញឱ្យពួកគេដោយក្រសួង ប៉ុន្តែវាគ្របដណ្តប់តែកម្មសិទ្ធិដីធ្លីប៉ុណ្ណោះ ព្រោះព្រំប្រទល់ដីមិនទាន់ត្រូវបានកំណត់ព្រំដែន។

បន្ទាប់ពីចំណាយពេលជិតប្រាំឆ្នាំធ្វើការជាពលករចំណាកស្រុកនៅប្រទេសជប៉ុន និងសន្សំប្រាក់ដើម្បីទិញផ្ទះ ហ៊ីម លីណា បាននិយាយថា ក្តីសង្ឃឹមសម្រាប់អនាគតដ៏ស្ថិរភាពត្រូវបានបំផ្លាញ បន្ទាប់ពីប្រាក់ដែលគាត់បានវិនិយោគលើគម្រោង ម៉ន ដានី «បានបាត់បង់»។

លោក លីណា បាននិយាយថា លោកបានចំណាយប្រាក់ជាង ២០ ០០០ ដុល្លារសម្រាប់វីឡាមួយ ហើយរំពឹងថា នឹងមានផ្ទះសមរម្យមួយដើម្បីចាប់ផ្តើមគ្រួសារបន្ទាប់ពីត្រឡប់មកពីប្រទេសជប៉ុនវិញ ប៉ុន្តែជិតប្រាំមួយឆ្នាំក្រោយមក លោកមិនទាន់មានផ្ទះ ឬឃើញដំណោះស្រាយដែលមានអត្ថន័យនៅឡើយទេ។

លោក និងអតិថិជនអ្នកដទៃទៀតបានមកក្រសួងដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ ពីព្រោះមិនមានការសាងសង់ទេ ទោះបីជាមានការចេញប័ណ្ណកម្មសិទ្ធិដីធ្លីក៏ដោយ។

លោក លីណា បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំសូមស្នើឱ្យក្រសួងជំរុញឱ្យក្រុមហ៊ុនផ្តល់សំណងដល់អ្នកដែលបានបង់ប្រាក់ពេញលេញ ឬធានាថាយើងទទួលបានផ្ទះ ដូចកិច្ចសន្យា។ វាជិតប្រាំមួយឆ្នាំហើយ ហើយយើងនៅតែមិនមានផ្ទះសម្រាប់រស់នៅ»។

លោកបានបន្ថែមថា៖ «ខ្ញុំចាត់ទុករឿងនេះថាជាការបោកប្រាស់។ ប្រសិនបើវាមិនមែនជាការបោកប្រាស់ទេ ក្រុមហ៊ុនគួរតែបានបញ្ចប់ការសាងសង់ ឬផ្តល់សំណងដល់យើង។ ខ្ញុំមាន​ប័ណ្ណ​​កម្មសិទ្ធិដីធ្លី ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនដឹងថាដីឡូត៍របស់ខ្ញុំស្ថិតនៅកន្លែងណាទេ។ ខ្ញុំមិនអាចប្រើដីនោះជាទ្រព្យបញ្ចាំសម្រាប់ប្រាក់កម្ចីធនាគារបានទេ»។

អ្នកទិញម្នាក់ទៀត គឺលោក សុខ វណ្ណា បានសម្តែងការព្រួយបារម្ភស្រដៀងគ្នានេះ។ លោកបាននិយាយថា លោកបានទិញផ្ទះមួយដែលមានតម្លៃជាង ២០ ០០០ ដុល្លារដោយប្រើប្រាក់កម្ចីធនាគារ និងប្រាក់ដែលខ្ចីពីសាច់ញាតិ ប៉ុន្តែមិនទាន់បានឃើញផ្ទះរបស់គាត់នៅឡើយទេ។

បន្ទាប់ពីជួបជាមួយតំណាងក្រសួង លោក វណ្ណា បានប្រាប់ថា ពួកគេត្រូវបានណែនាំឱ្យបន្តរង់ចាំ និងដាក់ឯកសារមួយចំនួនដើម្បីស្នើសុំជួបជាមួយតំណាងក្រុមហ៊ុនដើម្បីចរចាបន្ថែមទៀត។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការស្នើសុំឱ្យប្រជាពលរដ្ឋរង់ចាំយូរជាងនេះនឹងប៉ះពាល់ដល់ជីវភាពរស់នៅរបស់ពួកគេ បណ្តាលឱ្យមានការខាតបង់ផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ និងបំណុលធនាគារ និងប៉ះពាល់ដល់សុខភាពផ្លូវចិត្តរបស់ពួកគេ។

អ្នកទិញជាច្រើនកំពុងតស៊ូដើម្បីទទួលយកការបាត់បង់ប្រាក់សន្សំរបស់ពួកគេ ដែលពួកគេបានខិតខំដើម្បីទិញផ្ទះរបស់ពួកគេ។

លោក វណ្ណា បានត្អូញត្អែរថា៖ «គ្រួសារខ្ញុំកំពុងប្រឈមមុខនឹងការលំបាកផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ។ ខ្ញុំនៅតែមានបំណុលធនាគារ ហើយប្រាក់សន្សំ និងការវិនិយោគរបស់ខ្ញុំនៅក្នុងគម្រោងលំនៅឋាននេះបានថយចុះ។ ខ្ញុំគ្មានអ្វីនៅសល់ទេ។ ប្រសិនបើការពន្យារពេលនៅតែបន្ត វានឹងកាន់​តែអាក្រក់ទៅៗ» ដោយលោកស្នើឱ្យលោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន ម៉ាណែត ជួយអន្តរាគមន៍​។

លោកបានបន្ថែមថា៖ «ដោយសារយើងរស់នៅក្រោមដំបូលនៃសន្តិភាព យើងជឿថាមានតែសម្តេចទេដែលអាចជួយផ្តល់យុត្តិធម៌ដល់យើងបាន»។

ការបង្ហោះនៅលើហ្វេសប៊ុករបស់ក្រសួងរៀបចំដែនដីក្នុងខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៤ បានបញ្ជាក់ថា អ្នកដែលបានទិញផ្ទះនៅក្នុងគម្រោងលេខ២៩ របស់បុរី KP ម៉ន ដានី ក្នុងខេត្តកំពង់ស្ពឺ បានទទួលវិញ្ញាបនបត្រកម្មសិទ្ធិ។

ប៉ុន្តែ បើតាមលោក លីណា បាននិយាយថា អាជ្ញាធរគ្រប់គ្រងអាជីវកម្មអចលនទ្រព្យ និងហាងបញ្ចាំ (REBPR) ក្រោមយុត្តាធិការរបស់ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ មិនអាចដោះស្រាយបញ្ហានេះបានទេ ហើយបានបញ្ជូនបញ្ហានេះទៅក្រសួងដែនដី។

អ្នកទិញផ្ទះម្នាក់និយាយទៅកាន់អ្នកសារព័ត៌មាន បន្ទាប់ពីបានជួបជាមួយមន្ត្រីក្រសួងរៀបចំដែនដីដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ នៅថ្ងៃទី១ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦។ (ខេមបូចា/ព្រីង សំរាំង)

នៅឆ្នាំ២០២៤ REBPR បានបញ្ជាក់ថា ក្រុមហ៊ុន Peace Village ត្រូវបានផ្តល់សិទ្ធិដោយក្រុមហ៊ុន Morn Dany ដើម្បីសាងសង់ផ្ទះនៅក្នុងគម្រោងនេះ។ ម្ចាស់ដីបានស្នើសុំឱ្យក្រុមហ៊ុនទាំងពីរសាងសង់ផ្ទះសម្រាប់អតិថិជន បន្ទាប់ពីឈានដល់កិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយនឹងផែនការច្បាស់លាស់មួយ ដើម្បីកុំឱ្យប៉ះពាល់ដល់ផលប្រយោជន៍របស់គ្រួសាររាប់ពាន់គ្រួសារ។

លោក លីណា បាននិយាយថា អ្នកទិញដែលមានតែប័ណ្ណកម្មសិទ្ធិដីធ្លីនៅលើព្រំប្រទល់អចលនទ្រព្យមិនច្បាស់លាស់ ដោយគ្មានការសាងសង់ ឬដំណោះស្រាយណាមួយដែលអាចមើលឃើញ គឺជាសូចនាករនៃការខ្វះការទទួលខុសត្រូវពីក្រុមហ៊ុន។

លោកលីណា បានបញ្ជាក់ថា៖ «កិច្ចសន្យាចែងថា ការសាងសង់នឹងត្រូវបញ្ចប់ក្នុងរយៈពេល ២៤ខែ ប៉ុន្តែវាមានរយៈពេល ៥ ទៅ ៦ ឆ្នាំ។ វាបានប៉ះពាល់ដល់ផ្លូវចិត្តរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំពិបាកផ្តោតលើអ្វីមួយ ហើយលែងមានការលើកទឹកចិត្តក្នុងការធ្វើការយ៉ាងលំបាកដូចមុនទៀតហើយ»។

បញ្ហាស្រដៀងគ្នានេះបានកើតឡើងនៅក្នុងគម្រោងវិនិយោគដីធ្លីដូចជា Piphup Deimeas, Chea Saran និង Brilliant City ជាកន្លែងដែលគ្រួសាររាប់រយបានធ្លាក់ខ្លួនជំពាក់បំណុល ហើយកំពុងប្រឈមមុខនឹងសម្ពាធផ្លូវចិត្ត និងសេដ្ឋកិច្ច។

ថ្មីៗនេះ អតីតឧកញ៉ា ឡេង ចាន់ណា និងសហការីរបស់គាត់បានសារភាពថាពួកគេបានយកប្រាក់ជិត ១០០ លានដុល្លារពី «មេ 25» ដែលជាក្រុមក្លែងបន្លំមួយក្រុម ដើម្បីទិញដីសម្រាប់ការវិនិយោគ។

នៅឆ្នាំ២០២៥ ម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន Morn Dany Real Estate គឺលោកស្រី Morn Dany ត្រូវបានចាប់ខ្លួន និងបញ្ជូនទៅតុលាការក្រុងភ្នំពេញ ជាកន្លែងដែលគាត់ត្រូវបានចោទប្រកាន់ពីបទចេញមូលប្បទានប័ត្រមិនមានទឹកប្រាក់ប្រហែល ៦០០ ០០០ ដុល្លារ។

ទំព័រហ្វេសប៊ុករបស់គាត់គឺ KP Morn Dany នៅតែសកម្ម និងបន្តចែករំលែកព័ត៌មានថ្មីៗអំពីវឌ្ឍនភាពនៃអចលនទ្រព្យរបស់ពួកគេ។

នៅក្នុងបញ្ជីឈ្មោះអាជីវកម្មរបស់ក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម លោកស្រី Em Malina ត្រូវបានចុះបញ្ជីជាប្រធានក្រុមប្រឹក្សាភិបាលនៃក្រុមហ៊ុន Morn Dany Real Estate Co., Ltd. ប៉ុន្តែនៅពេលដែល សារព័ត៌មានខេមបូចា បានទាក់ទងលេខទូរសព្ទដែលបានចុះបញ្ជីនៅទីនោះ មនុស្សម្នាក់ដែលបានឆ្លើយបាននិយាយថា គាត់ជាម្ចាស់ថ្មីនៃលេខ ហើយមិនមានទំនាក់ទំនងជាមួយក្រុមហ៊ុននោះទេ។

លោក សេង ឡូត អ្នកនាំពាក្យក្រសួងរៀបចំដែនដី នគរូបនីយកម្ម និងសំណង់ មិនបានឆ្លើយតបនឹងការហៅទូរសព្ទនៅពេលចេញផ្សាយនោះទេ។

លោក យី សុខសាន អ្នកស៊ើបអង្កេតជាន់ខ្ពស់នៃអង្គការអាដហុក បានសម្តែងការព្រួយបារម្ភ ដោយសារតែក្រុមហ៊ុនមិនបានបំពេញកាតព្វកិច្ចរបស់ខ្លួនតាមកិច្ចសន្យាជាមួយអ្នកទិញ។

លោកបានមានប្រសាសន៍ថា មុនពេលផ្តល់អាជ្ញាប័ណ្ណដល់ក្រុមហ៊ុនណាមួយ រដ្ឋាភិបាលគួរតែពិចារណាថាតើក្រុមហ៊ុននោះមានដើមទុនគ្រប់គ្រាន់ និងផែនការអាជីវកម្មត្រឹមត្រូវ ដើម្បីធានាថាផលប្រយោជន៍របស់អ្នកទិញត្រូវបានការពារឬអត់។

ស្ថានភាពរបស់ក្រុមហ៊ុនដែលរំលោភលើទំនុកចិត្តរបស់អតិថិជនក្នុងការទិញផ្ទះ ឬដីធ្លី ឬការវិនិយោគរូបិយវត្ថុ គឺមិនខុសពីការបោកប្រាស់តាមអ៊ីនធឺណិតទេ។ ភាពខុសគ្នាតែមួយគត់គឺថាតើការបោកប្រាស់នេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយផ្ទាល់ និងដោយប្រយោលដែរឬទេ។

លោក សុខសាន បានបន្ថែមថា៖ «នៅពេលផ្តល់អាជ្ញាប័ណ្ណ រដ្ឋាភិបាលត្រូវតែពិចារណាថាតើក្រុមហ៊ុននោះមានដើមទុន ឬមានប្រាក់ដាក់ក្នុងធនាគារដែរឬទេ ដើម្បីឱ្យក្រុមហ៊ុនមានសមត្ថភាពដោះស្រាយបញ្ហានៅពេលដែលមានហានិភ័យ។ វាអាចបណ្តាលមកពីអំពើពុករលួយរបស់ក្រុមហ៊ុន ដែលបណ្តាលឱ្យប្រជាពលរដ្ឋរងទុក្ខ»៕

ប្រែសម្រួលពីអត្ថបទភាសាអង់គ្លេស៖ ‘We Paid in Full but Have No Homes’ – Buyers Seek Govt Help to Resolve Longstanding Issue

ព័ត៌មានថ្មី

អត្ថបទពេញនិយម