ក្នុងរយៈពេល៤ថ្ងៃចុងក្រោយនេះ កម្មករជាច្រើនពាន់នាក់នៅរោងចក្រយ៉ាងតិច ៥កន្លែង ក្នុង ខេត្តចំនួន២ផ្សេងគ្នា បានផ្ទុះការតវ៉ាជាបន្តបន្ទាប់ ប្រឆាំងនឹងការប្រមាថពីបុគ្គលិករដ្ឋបាល ការរើសអើងសហជីព ថៅកែរត់ចោលមិនបើកប្រាក់ឈ្នួលឱ្យ និងទាមទារឱ្យក្រុមហ៊ុនគោរពច្បាប់ការងារជាដើម។
យោងតាមប្រភពពីសហជីព និងអង្គការសង្គមស៊ីវិលមួយចំនួនបង្ហាញថា ការតវ៉ារបស់កម្មករ និយោជិតបានផ្ទុះឡើងផ្ទួនៗគ្នានៅរោងចក្រមួយកន្លែងក្នុងខេត្តពោធិ៍សាត់ នាថ្ងៃទី៨ និងមួយកន្លែងទៀតក្នុងខេត្តកណ្តាលនាថ្ងៃទី៩ ខែកញ្ញាថ្មីៗនេះ។ រំលងបាន២ថ្ងៃ គឺនៅព្រឹកថ្ងៃទី១១ ខែកញ្ញា កម្មកររោងចក្រ ៣កន្លែងផ្សេងទៀតក្នុងក្រុងតាខ្មៅ ខេត្តកណ្តាល បានផ្ទុះការតវ៉ាស្របពេលជាមួយគ្នា ពាក់ព័ន្ធនឹងករណីថៅកែរត់គេចមិនបើកប្រាក់ខែឱ្យកម្មករ ទាមទារលក្ខខណ្ឌការងារល្អប្រសើរ និងមួយករណីទៀតពាក់ព័ន្ធការបញ្ឈប់ថ្នាក់ដឹកនាំសហជីព និងកម្មករសរុបជាង៧០នាក់។
ជីវភាពកម្មករប្រឈមគ្រោះព្រោះថៅកែរត់ចោល
នៅព្រឹកថ្ងៃទី១១ ខែកញ្ញា កម្មកររាប់រយនាក់នៅរោងចក្រ សេលលី ហ្វេសិន ដែលស្ថិតក្នុងសង្កាត់រការខ្ពស់ ក្រុងតាខ្មៅ បានប្រមូលផ្តុំគ្នាបិទផ្លូវដើម្បីតវ៉ារកដំណោះស្រាយ ករណីថៅកែរោងចក្ររត់ចោលមិនព្រមបើកប្រាក់ខែ និងប្រាក់បំណាច់ការងារផ្សេងៗ។ តាមរយៈ វីដេអូ ដែលថតដោយក្រុមកម្មករ ពួកគេបានទាមទារឱ្យក្រសួងការងារដោះស្រាយប្រាក់ខែពួកគេឱ្យបានឆាប់ ព្រោះជីវភាពពួកគេកំពុងខ្វះខាត ខណៈបញ្ហាបំណុលមិនអាចរង់ចាំបានទេ ។
អំឡុងពេលចុះដោះស្រាយជាមួយកម្មករនៅព្រឹកថ្ងៃដដែលនេះ រដ្ឋលេខាធិការក្រសួងការងារ លោក ទុយ ស៊ីផាន បានអះអាងថាលោកនឹងពន្លឿនយន្តការដោះស្រាយប្រាក់ឈ្នួល ជូនកម្មករនិយោជិតដែលមានទំហំទឹកប្រាក់សរុប ១១៨ ០០០ ដុល្លារ ឱ្យបានលឿនបំផុត។ លោកបញ្ជាក់ថា គោលការណ៍ដោះស្រាយចំនួន ២នឹងត្រូវជ្រើសរើសមកដោះស្រាយករណីនេះ ដោយទី១ ចាប់ថៅកែរោងចក្រមកទទួលខុសត្រូវ និងទី២ ឡាយឡុងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ក្រុមហ៊ុន ដើម្បីយកលុយបើកឱ្យកម្មករ។
លោកអះអាងថា៖ «ខ្ញុំសន្យាថា យូរបំផុតត្រឹម២សប្តាហ៍ អាហ្នឹងយូរបំផុត»។
នៅចំពោះមុខលោក ទុយ ស៊ីផាន ក្រុមកម្មករបានចោទសួរថា៖«ឥឡូវខ្ញុំសួរសិន ថាតើក្នុងរយៈពេល២សប្តាហ៍ហ្នឹង តើប្រាក់ខែពួកខ្ញុំបានគ្រប់គ្រាន់ទាំងអស់គ្នាឬអត់?»។ កម្មករបន្ថែមថា៖«ពេលលក់ឥវ៉ាន់បានហើយ ឥឡូវប្អូនសុំអត្ថប្រយោជន៍ទាំងអស់បានឬអត់!»។
ពួកគេចោទសួរបែបនេះ ដោយថាបំណុលធនាគារមិនអាចរង់ចាំបានឡើយ៖ «ពេលពួកខ្ញុំអត់មានលុយ ត្រូវបង់ធនាគារ បានលុយឯណាបង់!»។
ជាការឆ្លើយតប លោក ស៊ីផាន បញ្ជាក់ថាប្រាក់ឈ្នួលកម្មករនឹងត្រូវបើកជូនគ្រប់ចំនួន ប្រសិនបើអាចនាំខ្លួនថៅកែមកអនុវត្តតាមនីតិវិធីច្បាប់បាន។ យ៉ាងណា លោករកឃើញថា ថៅកែរោងចក្រនេះជំពាក់ប្រាក់ខែកម្មករ និងបំណុលក្រៅផ្សេងទៀតសរុបប្រមាណ ១៣ម៉ឺនដុល្លារ។
លោកបញ្ជាក់ថា៖ «ក្នុងករណីបើថៅកែនេះអត់ចូលខ្លួនមកដោះស្រាយ រឿង លុយទេ គឺយើងត្រូវតែដោះស្រាយទៅតាមភាពជាក់ស្តែង ដោយលក់អ៊ីវ៉ាន់បានមក ហើយត្រូវបើកប្រាក់ឈ្នួលជូនបងប្អូនតាមជាក់ស្តែង»។
អ្នកនាំពាក្យក្រសួងការងារនិងបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈ លោក ស៊ុន មេសា ស្នើឱ្យកម្មករនិយោជិតទាំងអស់ អត់ធ្មត់ ដោយទុកពេលឱ្យអាជ្ញាធរ និងមន្ត្រីជំនាញធ្វើការដោះស្រាយតាមផ្លូវច្បាប់ ចៀសវាង ការធ្វើសកម្មភាពណាដែលប៉ះពាល់ដល់សណ្តាប់ធ្នាប់សាធារណៈ ខណៈលោកថាក្រសួងយល់ច្បាស់ ពីតម្រូវការលុយកាក់របស់កម្មករ។
លោកថ្លែងថា៖ «ការដោះស្រាយត្រូវធ្វើតាមនីតិវិធីច្បាប់ ហើយក្នុងករណីបែបនេះ ក្រសួងនឹងប្តឹងក្រុមហ៊ុនទៅកាន់តុលាការដើម្បីស្នើសុំដីកាចាត់ចែងរក្សាការពារទ្រព្យ សម្បត្តិ តាមនីតិវិធីច្បាប់ដើម្បីអាចមានលទ្ធភាពទូទាត់ប្រាក់ឈ្នួល និងប្រាក់បំណាច់ ផ្សេងៗជូនបងប្អូនកម្មករនិយោជិតទាំងអស់»។
អ្នកការពារសិទ្ធិកម្មកររងការបញ្ឈប់
នៅព្រឹកថ្ងៃទី១១ ខែកញ្ញា ដដែលនេះ តំណាងកម្មករសរុបជាង ៤០នាក់នៅរោងចក្រមួយផ្សេង ទៀតឈ្មោះ Qi Heng Xin Co., Ltd. ដែលស្ថិតសង្កាត់រកាក្រៅ ក្រុងតាខ្មៅដូចគ្នា ក៏បាន ប្រមូលផ្តុំគ្នាតវ៉ានៅមុខកន្លែងពួកគេធ្វើការ ករណីថៅកែក្រុមហ៊ុនបញ្ចប់កិច្ចសន្យាការងារពួកគេសរុបចំនួន ៧៤នាក់ ក្រោមហេតុផលគ្មានអ៊ីវ៉ាន់ធ្វើ។
យ៉ាងណាមិញ ប្រធានសហជីពសេរីឯករាជ្យប្រចាំរោងចក្រនេះ អ្នកស្រីខុន សុផាន ចាត់ទុកថា ក្រុមហ៊ុននេះមានចេតនារើសអើង និងលុបបំបាត់សហជីពមូលដ្ឋានដែលបង្កើតឡើង ដើម្បីការពារកម្មករពីការរំលោភសិទ្ធិការងារ និងការកឹបកេង អត្ថប្រយោជន៍ ផ្សេងៗ។ អ្នកស្រីបន្តថា ក្នុងចំណោមអ្នកដែលត្រូវបញ្ឈប់មានជាង ៣០នាក់ជាស្ថាបនិកចងក្រងសហជីព។
អ្នកស្រីឱ្យដឹងថា កន្លងមក ថ្នាក់ដឹកនាំសហជីពធ្លាប់ប្តឹងទៅក្រសួងការងារ ករណីក្រុមហ៊ុនឱ្យកម្មករឈប់សម្រាក ប៉ុន្តែបែរជាកាត់ប្រាក់ឈ្នួលកម្មករ។ ក្រោយការប្តឹងនេះ ក្រុមហ៊ុនក៏បានសងលុយជូនកម្មករវិញ ប៉ុន្តែហាក់ខឹងសម្បារ និងព្រួយបារម្ភខ្លាចមានការទាមទារបន្តទៀត។
អ្នកស្រីលើកឡើងថា៖ «ពេលកម្មករចាប់ផ្តើមមានសកម្មភាព និងដឹងពីសិទ្ធិសេរីភាព និងអ្វីដែលត្រូវទទួលបាន គាត់(រោងចក្រ)ក៏រៀបចំបញ្ឈប់ពួកខ្ញុំចោលទៅ ដោយយោង លើ រូបភាពថាអត់ការងារធ្វើ ទាំងដែលរាល់ថ្ងៃមានអ៊ីវ៉ាន់ពេញ ហើយមានបើកខ្សែថែមម៉ោងទៀត ហើយគាត់ថាអត់មានការងារធ្វើ គាត់ជម្រុះកម្មករចោល»។
បើតាមអ្នកស្រី សុផាត ក្រុមហ៊ុននេះធ្លាប់បានបញ្ឈប់ថ្នាក់ដឹកនាំសហជីព ៣នាក់រួចមក ហើយ កាលពីខែមេសា ឆ្នាំ២០២៦ ពោលគឺបន្ទាប់ពីចងក្រងសហជីពបាន ២សប្តាហ៍។ ដោយឡែក ការបញ្ឈប់ថ្នាក់ដឹកនាំសហជីព និងកម្មករលើកនេះ ធ្វើឡើងក្រោយពួកគាត់ចងក្រង សហជីពម្តងទៀតបានរយៈពេលជិត ១ខែ។
នៅព្រឹកថ្ងៃដដែលនេះក៏មានតំណាងក្រសួងការងារ គឺលោក ទូច សុទ្ធមុត ដឹកនាំប្រជុំពិនិត្យករណីនេះដែរ ដោយក្រុមកម្មករដែលមានឈ្មោះត្រូវបញ្ចប់កិច្ចសន្យាបានទទូច ឱ្យក្រសួងការងារដោះស្រាយឱ្យពួកគាត់ទាំង ៧៤នាក់ ត្រឡប់ចូលធ្វើការវិញដោយគ្មានការកាត់លុយ។
ទោះជាយ៉ាងណា ក្រុមកម្មករថាក្តីរំពឹងពួកគេត្រូវបានរសាត់ឆ្ងាយដោយថាតំណាងក្រសួង ការងារ បានអះអាងថា ពួកគេមិនមានអ្វីត្រូវដាក់សម្ពាធឱ្យក្រុមហ៊ុនទទួលយកចូលធ្វើការវិញទេ ដោយសំអាងថាក្រុមហ៊ុនធ្លាប់បានជូនដំណឹងទៅក្រសួងពីគម្រោងជម្រុះកម្មករតាំងពីខែសីហា និងត្រៀមទូទាត់សំណងតាមផ្លូវច្បាប់ឱ្យកម្មករ។
ដោយសារកម្មករអះអាងថា ពួកគេអាចទទួលយកបានទេ ប្រភពបន្តថាពេលនោះតំណាងក្រសួងការងារក៏បានធ្វើលិខិតឱ្យពួកគេផ្តិតមេដាយបញ្ជាក់ថា មិនទទួលយកការផ្សះផ្សា។
ជំវិញករណីនេះ ប្រធានសហព័ន្ធសហជីពសេរីឯករាជ្យ លោក សយ ចន្ធូ ចាត់ទុកថា រោងចក្រ Qi Heng Xin បានប្រព្រឹត្តអំពើរើសអើងសហជីពយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ និងមិនបានអនុវត្តតាមច្បាប់ការងារនោះឡើយ។
លោកលើកឡើងថា ការបញ្ចប់កិច្ចសន្យាការងារនេះ ល្មើសនឹងមាត្រា៩៥ នៃច្បាប់ស្តីពីការងារ ព្រោះក្រុមហ៊ុនមិនបានជូនដំណឹងឱ្យមានការចុះស៊ើបអង្កេតជាមុនឡើយ។ បន្ថែមពីនេះ រោងចក្របានអនុវត្តខុសនីតិវិធី ដោយរក្សាទុកបុគ្គលិកថ្មី តែបែរជាដកកម្មករចាស់ៗដែលធ្វើការ ៦ ទៅ ៧ឆ្នាំចេញទៅវិញ។
លោកបញ្ជាក់ថា៖ «មួយទៀតអ្វីដែលយើងថាជាការរើសអើងដោយសារក្រុមហ៊ុនបានហៅ ពួកគាត់៦ដង ក្រោយពេលជូនដំណឹងពីការបង្កើតសហជីពភ្លាម ហៅគាត់៦ដង ហៅទៅគំរាម ហៅទៅសម្លុត ហៅទៅលួងលោម ឱ្យលាឈប់ពីសហជីពទៅ។ អាហ្នឹងយើងចាត់ទុកថាជាការរើសអើង»។ លោកបន្តថា៖«ហេតុអីក៏ត្រូវព្យួរការងារ ក្នុងអំឡុងពេលដែលមានការថែមម៉ោងពីកម្មករ»។
អ្នកគ្រប់គ្រងកម្មវិធីការងារនៃអង្គការសង់ត្រាល់ លោក ឃុន ថារ៉ូ ជំរុញឱ្យក្រុមហ៊ុនទទួលយក ថ្នាក់ដឹកនាំសហជីព និងកម្មករឱ្យចូលធ្វើការវិញ ដោយថាពួកគេមានសិទ្ធិជាមូលដ្ឋាន ក្នុងការបង្កើត និងចូលរួមសហជីពដោយគ្មានការការគំរាមកំហែង ឬសងសឹកណាមួយឡើយ។
លោកបន្តថា៖ «ការដាក់គោលដៅបញ្ឈប់ថ្នាក់ដឹកនាំសហជីពសកម្មជនសហជីពនៅរោងចក្រ Qi Heng Xin Factory Co., Ltd. បានឆ្លុះបញ្ចាំងពីក្តីបារម្ភកាន់តែខ្លាំងរបស់កម្មករចំពោះ ការចោទប្រកាន់អំពីការរើសអើងប្រឆាំងនឹងសហជីព និងការបញ្ឈប់ថ្នាក់ដឹកនាំសហជីព និងសកម្មជនកម្មករពីការងារ»។
ចំណែកឯនៅរោងចក្រ ញូវ ហុងរិន ដែលស្ថិតក្នុងស្រុកពញាឮ ខេត្តកណ្ដាល កម្មករកម្មការិនីប្រមាណ ៦០០នាក់ ក៏បានប្រមូលផ្តុំគ្នាតវ៉ានៅថ្ងៃទី១១ ខែកញ្ញាដែរ ដោយទាមទារលក្ខខណ្ឌការងារចំនួន ១២ចំណុច ដែលរួមមានការស្នើឱ្យក្រុមហ៊ុនណែនាំប្រធានផ្នែកដែលប្រើប្រាស់សម្តីមិនសមរម្យ ស្នើឱ្យក្រុមហ៊ុនបើកប្រាក់អត្ថប្រយោជន៍ការងារទៀងទាត់ បញ្ឈប់ការបង្ខំកម្មករឱ្យធ្វើការថែមម៉ោង បញ្ឈប់ការបញ្ឈប់កម្មករតាមទំនើងចិត្ត រួមនិងគោរពច្បាប់ស្តីពីការងារជាដើម។
កម្មកររាប់ពាន់នាក់តវ៉ាប្រឆាំងការប្រមាថ
ដោយឡែកនៅស្រុកបាកាន ខេត្តពោធិ៍សាត់ឯណោះវិញ កម្មកររោងចក្រ ហ្វាហេងយូ រាប់រយនាក់ បានប្រមូលផ្តុំគ្នាតវ៉ារហូតឈានដល់បិទផ្លូវជាតិលេខ៥ កាលពីថ្ងៃទី៨ ខែកញ្ញាកន្លងទៅ ដើម្បីទាមទារឱ្យថៅកែក្រុមហ៊ុនបណ្តេញ លោក ផុង សុខា ដែលជាប្រធានរដ្ឋបាលរោងចក្រ ចេញពីការងារ ដោយចោទថាបានប្រើប្រាស់ពាក្យសម្តីអសុរោះ ជេរប្រមាថ និងកាយវិការមិនសមរម្យចំពោះកម្មករផង។ បន្ទាប់ពីមានការតវ៉ានេះ លោក ផុង សុខា ក៏បានលាឈប់ពីការងារ ហើយកម្មករក៏យល់ព្រមចូលធ្វើការវិញ។
រំលងបានមួយថ្ងៃ គឺនៅថ្ងៃទី៩ ខែកញ្ញា កម្មករោងចក្រកាត់ដេរ យីដា ដែលស្ថិតក្នុងស្រុកកៀនស្វាយ ខេត្តកណ្តាល ប្រមាណជិត ៦ ០០០នាក់ ក៏បានតវ៉ាមិនព្រមចូលធ្វើការ ដោយទាមទារ ឱ្យថៅកែក្រុមហ៊ុនដំឡើងប្រាក់ដេរគិតបុង និងបណ្តេញបុគ្គលិករដ្ឋបាលម្នាក់ឈ្មោះ យូ បូរ៉ា ដោយចោទថា បានប្រើពាក្យសម្តីប្រមាថមើលងាយកម្មករលើបណ្តាញសង្គម។ លោក យូ បូរ៉ា ក៏បាន ដាក់ពាក្យលាឈប់ពីការងារនៅថ្ងៃដដែលនោះ។
ផ្នែកតាមទិន្នន័យដែលបានកត់ត្រាដោយអង្គការសង់ត្រាល់បង្ហាញថា មូលហេតុតវ៉ារបស់កម្មករ និយោជិតក្នុងឆ្នាំ២០២៦នេះកើតឡើងដោយសារ ការបៀតបៀន និងធ្វើទុកបុកម្នេញ ពីអ្នកគ្រប់គ្រងការរើសអើងសហជីព ការទាមទារអត្ថប្រយោជន៍ និងលក្ខខណ្ឌការងារផ្សេងៗ ។
តំណាងសហជីព លោក អាត់ ធន់ លើកឡើងថា ស្ថានភាពសង្គមបច្ចុប្បន្ននេះកម្មករកម្រនឹងតវ៉ាណាស់ ប៉ុន្តែលោកថាការផ្ទុះតវ៉ាផ្ទួនៗគ្នានាពេលនេះ បង្ហាញថាពួកគេជួបបញ្ហាប្រឈមខ្លាំងរហូតទប់លែងបាន។ លោកបន្ថែមថា ការថយចុះនៃចលនាសហជីពឯករាជ្យ បានក្លាយជាឱកាសរបស់និយោជកខិលខូច ដែលកេងប្រវ័ញ្ញកម្លាំងពលកម្មកម្មករ។
លោកបន្តថា កម្មករនិយោជិតនៅកម្ពុជានៅតែប្រឈមបញ្ហាធ្វើការថែមម៉ោងលើសកំណត់ ប៉ុន្តែបានប្រាក់ឈ្នួល និងប៉ះពាល់សុខភាពធ្ងន់ធ្ងរខណៈកម្មករប្រមាណ៨០ ទៅ៩០ ភាគរយ កំពុងជាប់វិបត្តិបំណុល។ លោកបន្ថែមថា ប្រាក់ខែគោល ២១០ដុល្លារក្នុងមួយខែ មិន អាចឆ្លើយតបតម្រូវការរបស់ពួកគេបានឡើយ ដោយថាកម្មករម្នាក់ៗត្រូវចំណាយក្នុងរង្វង់ ២៥០ ទៅ៣០០ដុល្លារក្នុងមួយខែ។
លោកសង្កេតឃើញថា បញ្ហានេះបង្ខំចិត្តឱ្យកម្មករធ្វើលើសកម្លាំង ដើម្បីបង្គ្រប់ការចំណាយស្នាក់នៅ ហូបចុក ផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារ រួមនិងបង់បំណុលធនាគារផង។
លោកថ្លែងថា៖ «នៅពេលដែលធ្វើការច្រើនម៉ោង ប្រាក់ឈ្នួលតិចសម្ពាធផ្លូវចិត្តផង ហើយគាត់ធ្វើការយូរ អ៊ីចឹងកម្មករជាច្រើនមានជំងឺ ហើយពិបាកក្នុងការឈប់សម្រាក ឬរកពេលដើម្បីទៅព្យាបាល។ កម្មករខ្លះទម្រាំបានទៅព្យាបាល វាចង់ហួសពេល អ៊ីចឹងធ្វើឱ្យពិបាកក្នុងការរស់នៅ»។
លោកបានស្នើឱ្យរដ្ឋាភិបាលពង្រឹងការអនុវត្តច្បាប់ និងប្រព័ន្ធសុវត្ថិភាពការងារ ដើម្បីលើកកម្ពស់ ជីវភាពកម្មករ តាមរយៈការដំឡើងប្រាក់ឈ្នួលឱ្យបានចន្លោះ ២៥០ទៅ ៣០០ដុល្លារ ក្នុងមួយខែ។ ប៉ុន្តែលោកបន្ថែមថា ប្រសិនបើគ្មានលទ្ធភាព ឬបារម្ភពីការប្រកួតប្រជែង រដ្ឋគួរទប់ស្កាត់ការឡើងថ្លៃទំនិញលើទីផ្សារ ផ្ទះជួល និងទឹកភ្លើងឱ្យមានតម្លៃទាបសមរម្យ។
សារព័ត៌មានខេមបូចា មិនទាន់អាចសុំការឆ្លើយតបពីអ្នកនាំពាក្យក្រសួងការងារ លោក ស៊ុន មេសា ជុំវិញស្ថានភាពវិស័យការងារនៅកម្ពុជាបាននៅឡើយ។
នៅថ្ងៃទី១០ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ សហជីពចំនួន៧ បានដាក់ញត្តិទៅកាន់ក្រសួងការងារ ដើម្បីស្នើឱ្យក្រសួងជួយកែលម្អអត្ថប្រយោជន៍បន្ថែមសម្រាប់កម្មករនិយោជិតក្នុងវិស័យកាត់ដេរ វាយនភណ្ឌ និងស្បែកជើង។ សំណើមួយក្នុងចំណោមសំណើនៅក្នុងញតិ្ត គឺស្នើឱ្យបន្ថែមប្រាក់ ៨ដុល្លារ សម្រាប់ថ្លៃធ្វើដំណើរ ឬថ្លៃស្នាក់នៅដើម្បីឱ្យលក្ខខណ្ឌធ្វើដំណើរ របស់ពួកគេកាន់តែប្រសើរ និងសុវត្ថិភាពជាងមុន។
សំណើររបស់ក្រុមសហជីពទាំងនេះ ធ្វើឡើងស្របពេលក្រុមប្រឹក្សាជាតិប្រាក់ឈ្នួលអប្បរមា កំពុង ដំណើរការកិច្ចប្រជុំចរចាប្រាក់ខែគោល សម្រាប់កម្មករនិយោជិតនៅឆ្នាំ២០២៧ ដែលបានចាប់ផ្តើមកាលពីថ្ងៃទី១ ខែកញ្ញា និងគ្រោងរៀបកិច្ចប្រជុំបន្តបន្ទាប់ នៅថ្ងៃទី១៤ ថ្ងៃទី១៨ ថ្ងៃទី២៨ និងសម្រេចចុងក្រោយនៅថ្ងៃទី៣០ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦៕
